The Fly (1986)

Goor!

De make-up van The Fly wordt vandaag de dag nog altijd geroemd en dat is meer dan terecht: de transformatie van Jeff Goldblum in een vlieg is echt ontzettend vet en verdient complimenten. Sowieso verdient Goldblum complimenten, want hij zet een erg leuk personage neer. Het is alleen jammer dat de rest van de film, vooral de eerste helft, niet altijd even goed is - het plot en de dialogen zijn zelfs behoorlijk infantiel te noemen; acteerwerk is ook niet altijd even sterk en het camerawerk is niet zo bijzonder. Ook de jaren '80-sfeer is hier en daar gewoon pijnlijk, hoewel dat op zich ook wel vermakelijk te noemen valt. Toch weet The Fly goed te vermaken door de kijker hier en daar te trakteren op wat fantastische vondsten (die abortusnachtmerrie! ). Leuke film, maar er had meer in gezeten.

3,0*

Er zijn een aantal films waarbij ik me diep schaam dat ik ze nog nooit heb gezien. Dan heb ik het niet over grote gewaardeerde top250 films, daarvan moet ik de meeste ook nog eens doen. Nee tot voor kort hoorde bijvoorbeeld The Fly tot die lijst. En zo zijn er nog wel meer cultfilms die eigenlijk precies in mijn straatje vallen, maar waar mensen geschokt reageren als ik zeg dat ik ze nog moet kijken.

In het geval van The Fly dacht zelfs iemand dat deze film altijd een inspiratiebron voor mij zou zijn geweest. Dus kon deze film na al deze tijd aan mijn verwachtingen voldoen?

In een woord: Ja. Ik ben zelf enorm geïnteresseerd in handgemaakte sfx en creatief ontworpen monsters. En het transformatieproces van man tot beest is ook altijd een fascinatie geweest. Een film waar eigenlijk het plot draait om zo'n langzaam transformatieproces krijgt dus al gelijk mijn interesse. Tel mijn obsessie met insecten erbij op en je hebt een prijswinnende formule. En op al deze vlakken is deze film echt uitstekend en erg uniek.

Het nadeel is weer dat de film voor een groot deel weinig anders om het lijf heeft dan de effecten. Dat is natuurlijk al heel wat, maar de film is behalve dat in de eerste helft erg kaal. De decors zijn saai en de plotvorderingen zo eenvoudig dat het niet veel meer is dan een kapstok voor lekker ranzige effecten. Ook mist de film de kans om psychologisch diep in te gaan op de veranderingen.

Gelukkig veranderd de film in het tweede gedeelte. Het klinkt wat raar maar hoe minder menselijk het hoofdkarakter word en hoe surrealistischer (en misschien belachelijker) de situaties, hoe intrigerender en emotioneler de film werd. En de film word naar het einde toe ook echt heel erg vies. Zo vies dat het een keertje niet gewoon lollig is, maar de film oprecht eng maakt. Dat op zichzelf is al een grote prestatie.

Naar mijn mening een film die zijn status flink heeft verdiend en die precies weet om te gaan met zijn effecten. Het blijft wel een heel eenvoudige film, maar wel lekker gefocust op waar het om draait: de kijker lekker bang maken met zijn viezigheden. En ik heb me er enorm mee vermaakt. Dikke 4*!

By the way: Net voor het eind van de film kwam er ineens een mot naar mijn hoofd gevlogen. Ik geloof dat het een lange tijd geleden is dat ik me zo doodgeschrokken heb. De laatste paar minuten heb ik de film maar staand verder gekeken.

Best een gore filmklassieker.

The Fly is ouderwets griezelvermaak. Maar het is niet echt eng of spannend. Niet zo best, want ik had een betere film verwacht. 2.5*

Klassieker van David Cronenberg over zijn geliefkoosde thema: de transformatie van het menselijk lichaam. In The Fly - dat meteen ook zijn grootste commerciële hit was - voltrekt de transformatie zich op zowel lichamelijk als psychologisch vlak. Voor het lichamelijke gedeelte zorgen de ontzettend goede make-up en FX. Je ziet als het ware per scène hoe de aftakeling van Brundle toeneemt, voortreffelijk vertolkt door Goldblum die ook inhoudelijk gestalte weet te geven aan de metamorfose die hij doormaakt. Voor de oplettende kijker speelt zich ook een subtiel liefdesdrama af waarin een vrouw de afweging moet maken of ze haar liefde voor het monster al dan niet zal opgeven. Dit dilemma kent een hoogtepunt in de weerzinwekkende - en daarom ook legendarische - abortusscène, waarschijnlijk de visueel sterkste scène uit de film.

'k vond hem ook erg goed. 'k vreesde nog dat de film gedateerd ging zijn, maar eigenlijk viel het nog allemaal erg goed mee. Het verhaal is origineel, werd boeiend gebracht en je leeft mee met de verschillende personages. De cast deed het goed en de transformatie naar de vlieg leek realistisch en redelijk goor

De film heeft toch iets meer dan een traditionele monsterfilm en dus aangenaam verrast om deze nog eens terug te hebben gezien.

Zo, weer een lange tijd dat ik wat van Cronenberg heb gezien en mocht natuurlijk zijn klassieke The Fly niet missen. En ook hierin is het weer lekkere intense ranzigheid ten top en mag alles weer lekker bizar zijn. Jeff Goldblum (die ik ook al ken uit Jurassic Park als Ian Malcolm) is van de partij en heeft eindelijk eens het teletransporteren waargemaakt. De uitvinding waar iedereen van kon dromen is dan eindelijk uitgevonden. Na een paar foute tests met proefdieren, word alles toch beter en besluit Seth er zelf maar eens in te duiken, maar dan merkt hij niet dat er ook nog een vlieg in de capsule zit. De gevolgen zijn dus verschrikkelijk.

En in The Fly is het dan ook niet al zo dat Seth gelijk in een monster veranderd. Nee het gaat stapje voor stapje. Maar het resultaat is om van te kotsen.

Ook Geena Davis uit Stuart Little vond ik weer een kei.

Prima film alweer van Cronenberg in zijn vroege jaren. Nu weet ik ook al waar District 9 zijn invloeden vandaan heeft gehaald. Moet ook overgens steeds aan dat nummer van U2 denken.

4,0*

Waar ik films als Videodrome en Dead Ringers redelijk tot aardig vind, is the Fly de film van Cronenberg uit de jaren tachtig, die op mij duidelijk de meeste indruk weet te maken. Het is tevens een film die blijft hangen en dat zijn toch vaak wel de betere films en the Fly behoort daar duidelijk ook bij.

Niet alleen het concept is interessant, ook de uitwerking mag er zijn. Goldblum zet als wetenschapper Seth Brundle een sterke rol neer. Hij heeft een teleportatie machine uitgevonden, maar de vraag is alleen nog of die werkt. Die werkt, maar hij teleporteert niet alleen zichzelf, maar tegelijkertijd ook een vlieg. De gevolgen zijn niet moeilijk te raden, want in feite zijn na de teleportatie Brundle en de vlieg één geworden, waarna Brundle zowel lichamelijk als geestelijk langzaam maar zeker steeds meer af begint te takelen.

En juist die aftakeling werkt Cronenberg op een sterke en erg geloofwaardige manier uit. Eerst is het allemaal nog leuk, maar langzaam maar zeker wordt het steeds vervelender voor de hoofdpersoon. Goldblum slaagt er in om ondanks zijn ontzettend lelijke voorkomen een sterk menselijk karakter neer te zetten, waar ik zowel sympathie alsook medelijden voor voelde. Ook de effecten van de letterlijke transformatie zijn erg sterk en kunnen vandaag de dag nog behoorlijk goed mee. Overigens mag ook Geena Davis niet onvermeld blijven, die als vriendin van Goldblum ook overtuigd en de pijn die haar karakter heeft goed weet over te brengen op de camera.

Een erg sterke film dus van Cronenberg, een klassieker in het genre, en ik zou het origineel ook wel eens een keertje willen zien.

4,0*

Cronenberg levert hier weer een unieke belevenis af. Eigenlijk vond ik het bij aanvang al direct prettig kijken en dat komt door de acteurs. Goldblum ben ik al heel lang niet meer tegengekomen maar hij speelt zijn rol subliem en Geena Davis vind ik een leuke griet. Schitterend hoe het allemaal gebeurd en aangrijpend om te zien hoe Seth langzaamaan een gedaantewisseling ondergaat. Geregeld kon ik ook wel grijnzen bij de droge opmerkingen. ''Are you a body builder or something?'' ''Yes, I pick up body parts and put them back together''. Of: ''I'm not just a fly, I'm a Brundlefly. ''Shouldn't get that a Nobel Prize?''. Stiekem zat ik te wachten tot hij verder begon te transformeren en vleugels zou krijgen en dat werd nog even uitgesteld. Het leek zelfs even dat hij terug de machine in kroop en het weer ongedaan ging maken. Gelukkig gebeurde dat niet en wordt er krachtig afgesloten. Ondertiteling begint ook gewoon direct wanneer Veronica nog aan het huilen is; niet dat ze nog even haar succes als journaliste er achteraan plakken of iets dergelijks. Must-see.

Goed, maar licht teleurstellend

Ik had iets meer cult verwacht, maar dat komt pas echt in het laatste kwartiertje, wat de film ook een beetje redt. Verder is het eigenlijk eerder een nogal standaard liefdesverhaaltje tussen een knappe journaliste en een warrige, maar briljante wetenschapper, met de jaloerse ex als stoorzender. Nogal saai, maar omdat Jeff Goldblum een van de coolere acteurs en Geena Davis gewoon een hele knappe vrouw is, kijkt het allemaal nog wel lekker weg. Zit wat humor in en uiteraard thumbs up voor de make-up, die bijna 20 jaar na het uitbrengen van deze film nog altijd erg knap is.

Fijn om eens gezien te hebben, kan er toch een dikke 3* aan kwijt.

Ja, dit is een remake en deze heb ik dus eerder dan het origineel gezien. Ik moet zeggen dat ik beide films enorm kan waarderen. Hoewel de basis in beide films hetzelfde blijft, een man die door een mislukt experiment muteert in een vlieg, is de remake toch een heel ander verhaal. Daar waar je bij het origineel lang in het ongewisse blijft over hoe die vliegman er eigenlijk uit ziet en hij eigenlijk niet meer spectaculair evolueert, zie je in deze film de wetenschapper dag na dag evolueren. Het einde is hier minder spectaculair dan het origineel naar mijn mening, maar wel erg emotioneel.

Toen ik deze film voor het eerst zag, had ik naderhand een nachtmerrie. Ik droomde dat ik zwanger was van een vlieg en er een reuzenlarf in me groeide. Een goede manier om omgewenste zwangerschappen bij de jeugd te voorkomen, zullen we maar zeggen. Lol.
De film is van '86. Vier jaar na mijn geboorte, maar ik heb hem pas op tv gezien. Wanneer dat precies was weet ik niet meer. Hij is me altijd bijgebleven en eens in de zoveel tijd zet ik hem weer aan.

The Fly mag toch wel een klassieker genoemd worden. Ik neem aan dat iedereen weleens van de film heeft gehoord of hem heeft gezien. Het origineel heb ik overigens niet gezien. Het vervolg dan weer wel.
Zoals vele klassiekers heeft ook deze een verhaal waarop het kan steunen. Zelfs na al die tijd. De personages komen nog steeds redelijk modern over. Waarschijnlijk omdat ze kritisch zijn. En verder over het algemeen hun hersens en wat humor gebruiken. Die vrouw van de bar, die eigenlijk maar een bijrol heeft, doet dat zelfs nog.
Maar waar de film het meeste mensen mee heeft geraakt is de transformatie van de uitvinder tot een vlieg. Vroeger keek ik al vies naar het moment dat hij zijn nagels eraf pulkte en alles wat daarna kwam. Nu is dat niet anders. Ik vind het nog steeds erg mooi (?) en geloofwaardig gedaan. Zo zie je maar weer dat CGI helemaal geen must is. De gore spat van het scherm, maar ik vind het knap als iemand weg zou kunnen kijken of de film uit zou kunnen zetten. Ik zit na die jaren nog steeds aan het beeld gekluisterd.
Maar gore is maar gore als je er geen verhaal achter zet. Deze film combineert het met de innerlijke transformatie van Brundle. Een goede match die je meeneemt in de gedachtegangen van de uitvinder als hij eerst een soort mutant met superkrachten wordt. Om daarna toch in te moeten zien dat dit niet juist is. En zijn aftakeling die daarna volgt, tot het emotionele einde. Die na al die keren kijken nog steeds de juiste snaar raakt.

Voor deze film verdient Goldblum heel wat lof. Hij krijgt een mooie rol om te spelen, maar doet er ook wat mee. Je kan zien hoe hij in de loop van de film veranderd tot de vlieg. Wat het doet met zijn psyche.
Voor de rest is iedereen geloofwaardig. Geen vuurwerk bij hen, maar als het na al die jaren nog steeds staat, dan is dat ook wel wat waard.

Films met een hoge herbekijkwaarde vanwege een goed verhaal en goed spel (en goede effecten) verdienen ook een goed punt.
4*

Weinig bijzonder.

The Fly begint vrij degelijk en de eerste scènes na de blender zijn ook plezant, maar hoe langer de film duurt, hoe groter mijn ontgoocheling. De hele transformatie vind ik plat uitgewerkt en het drama dat er onvermijdelijk bij komt kijken is ook niet het grote licht.

De finale maakt gelukkig nog wel wat goed. De laatste transformatie is vettig genoeg en zelfs zo'n emotioneel gedoe kan daar gelukkig niks aan veranderen.

Jeff Goldblum zet z'n rol best goed neer. Dat seutige ligt er wat dik bovenop maar hij lijkt zichzelf en de film gelukkig niet zo serieus te nemen. Over Geena Davis kan ik dat helaas niet zeggen. Zij doet veel te veel moeite en acteert bij momenten ontstellend zwak.

David Cronenberg mag vooral Howard Shore danken voor sfeerschepping: zijn soundtrack maakt echt wel wat goed. Ook de make-upartiesten verdienen bijna dertig jaar na datum pluimen op hun hoed. CGI gaat nooit evenveel charme hebben als geslaagde protheses en schmink. Alleen al voor de laatste fase verdient deze film een voldoende.

2,5

The Fly vind ik een aardige film.

Het verhaal is interessant. Een wetenschapper transformeert langzaam in een grote vlieg. Die transformatie is best smerig gedaan. Dit was natuurlijk ook de bedoeling en de filmmakers verdienen op dit punt alleen maar lof. De make-up is erg overtuigend.

De film begint een beetje traag. Niet dat de eerste helft van de film saai is, maar de film had wel wat sneller op gang mogen komen. De romantische scènes tussen Veronica en Seth en het gepraat over de teleporter duurde een beetje te lang. De vaart komt er echter goed in vanaf het moment dat Seth langzaam in een vlieg begint te veranderen. Het beste stuk van de film zijn de laatste twintig minuten. We krijgen een mix van spanning, smerigheid en emotionaliteit. Ja emotionaliteit, want in feite is Seth ook gewoon maar een slachtoffer en dat hij uiteindelijk doodgeschoten word door zijn geliefde is een droevig moment.

Wat ik wel een minpunt vond is dat de film na het doodschieten van Seth plots afgelopen is. Dit vond ik raar. Ik had nog wel even wat scènes willen zien van hoe het met Veronica afloopt. Worden die ex en zij weer een stel ? Gaat ze alsnog abortus plegen ? De filmmakers hadden er blijkbaar geen zin om het te vertellen. Erg jammer. De film sluit niet netjes af.

Een groot compliment wil ik maken aan Howard Shore. Hij levert een meesterlijke soundtrack af die de film erg veel sfeer meegeeft en exstra spannend maakt.

Het acteerwerk vond ik eerlijk gezegd niet zo goed. Geena Davis als Veronica acteert verschrikkelijk slecht. Ze dreunt een beetje haar tekst op, maar acteren wil ik het eigenlijk niet noemen. Jeff Goldblum als Seth vind ik ook niet zo overtuigend acteren. In de eerste helft waar Seth nog gewoon is dreunt Jeff maar een beetje zijn tekst op. Als Seth steeds meer tot een grote vlieg transformeert word zijn acteerwerk iets beter. Maar nog steeds vind ik zijn acteerwerk ondermaats. Het komt door de goede Make-up dat Seth transformatie naar een vlieg overtuigend overkomt, niet door Jeff zijn acteerwerk. John Getz doet het van de hele cast nog wel het beste, maar eigenlijk is ook zijn acteerwerk toch wel onder de maat.

Al met al vind ik dit wel een aardige film. Maar met een betere cast, een snellere eerste helft en een niet zo abrupt einde was de film een stuk beter geweest.

3 sterren voor deze film.

film maakte diepe indruk op me.

de nagels,het armpje worstellen,ect ect.

luguber,en intrigerend.

deel 2 was een logisch vervolg,die niet goed werd ontvangenhttp://www.moviemeter.nl/film/644

maar was ook best goed te doen.'

dit niet,,horror klasiekertje

"What am I working on? Uhh... I'm working on something that will change the world, and human life as we know it."

Al sinds begin jaren '80 waren er al plannen om een remake te maken van de horror-classic met Vincent Price, zeker na het succes van The Thing. Cronenberg haakte eerst af van het project omdat hij voor Dino DeLaurentiis werkte aan Total Recall, die film werd echter geschrapt om budgettaire redenen en Cronenberg begon alsnog aan The Fly. Getalenteerd script-schrijver Charles Edward Pogue had een script geschreven gebaseerd op het originele verhaal van George Langelaan met een paar verwijzingen naar de jaren '50-film. Cronenberg heeft grote aanpassingen aan het script gemaakt en voegde veel meer horror-elementen toe met veel meer gore en zijn gebruikelijke "body-horror".

Het acteerwerk in The Fly is bijzonder goed. Ongekende kwaliteit voor de meeste horror. Jeff Goldblum en Geena Davis hadden voor het zelfde geld een Oscar kunnen winnen met hun acteerwerk. Goldblum weet de verschillende stadia van de transformatie goed uit te beelden en weet zelfs onder een dikke laag make-up en siliconen nog natuurgetrouw te spelen en emoties over te brengen. Dit is naar mijn mening de beste rol uit zijn carrière. Alleen John Getz was niet zo bijzonder.

De film vertelt het verhaal over Seth Brundle, een wetenschapper die een teleporteer-apparaat heeft uitgevonden. Hij laat zijn uitvinding zien aan een journaliste, Veronica Quaife en laat haar beloven zijn uitvinding geheim te houden tot het hem gelukt is een mens te teleporteren. Veronica maakt verslagen van zijn werk en uiteindelijk krijgen ze een relatie. Maar als Seth zichzelf teleporteert gaat er iets goed mis... Een erg sterk Science-fiction verhaal met een goed drama gehalte.

De muziek van Howard Shore vond ik bijzonder goed. De klassieke muziek, uitgevoerd door een groot orkest weet een erg goede sfeer en spanning over te brengen. Shore's werk voor Cronenberg is naar mijn mening ook zijn beste. De muziek werkt ook erg goed in de emotionele momenten.

De oscar-winnende make-up en gore waren bijzonder goed. De transformatie van Seth zag er erg goed en bijzonder smerig uit. De Vlieg die met animatronics is gedaan zag er ook zeer goed uit. Net als The Thing bewijst ook The Fly dat on-camera effecten uit de jaren '80 onovertroffen zijn. Make-up artist Chris Walas won een oscar voor het ontwerp van de vlieg en regisseerde het vervolg The Fly II.

De cinematografie van Mark Irwin is erg goed. Net als Cronenberg's andere films is The Fly mooi opgenomen met goede locaties. De Telepods en de computers zijn ook mooi gedaan, voor die tijd een aardige inschatting van technologie (Niet zoals in Scanners, waar een wel heel onrealistisch beeld van computer word weergegeven), vooral dat Seth zegt dat computers dom zijn en alleen weten wat jij ze vertelt (wat tot op vandaag 100% klopt). Wat ik wel miste waren mooie close-ups van een vlieg, wat ik natuurlijk wel had verwacht, of een episch shot waarin de vlieg net voor de deur van de telepod sluit erin vliegt, maar misschien heeft Cronenberg dat juist weg gelaten omdat iedereen het verwachte.

Van mij mocht de film best nog wel wat langer duren. Horrorfilms hebben (helaas) de gewoonte om niet echt lang te zijn (soms maar 70 minuten), hetgeen soms ook wel goed is maar hier had het best meer mogen zijn. Nadat de film aan een test-publiek is laten zien zijn er wat scènes verwijdert en dat is eigenlijk maar goed ook, want dat waren scènes waarin Seth een kat en een baviaan samen laat smelten en dan afmaakt (ze vonden het geen goed idee dieren op film te mishandelen en al helemaal geen kat) en een alternatief einde waar Veronica naast Stathis slaapt en droomt over een baby met vlindervleugels (dit is geschrapt omdat het vreemd zou zijn als Veronica na alles weer met Stathis zou nemen en de emotionele scène waar Seth als vlieg sterft zo'n impact op het publiek achterliet dat dat een veel sterker einde zou zijn).

Al met al is The Fly een erg sterke, super spannende en enorm meeslepende horror-film. Het drama-gehalte werk erg goed in de film en voor een horrorfilm weet The Fly heel goed emoties op te roepen en laat je meeleven met de personages. Dan ook nog erg goed acteermerk, mooie klassieke muziek en sterke gore en effecten. Een echte aanrader voor horrorliefhebbers en mensen die van goede films houden. Eentje die je gezien MOET hebben.

Knappe horror met goede vertolkingen, effecten en origineel verhaal. Sterkste punt is de setting en sfeer die wordt getroffen, naast enkele ranzige scenes die mooi in beeld worden gebracht met de climax als toppunt.

“No, I can't. No, I can't.”

Het mooie aan The Fly is dat je in korte tijd echt betrokken raakt bij de personages, en dat er een goede balans is tussen karakterontwikkeling en de gruwelijke transformatie van een mens in een vlieg. En die transformatie is gruwelijk, fantastisch in beeld gebracht door Cronenberg en weergaloos werk van de make-up afdeling.

Cronenberg is de regisseur, en dat excentrieke en eigenzinnige tintje dat hij altijd aan zijn films geeft is ook in The Fly aanwezig. Maar Goldblum en Davis zorgen er ook voor dat je echt betrokken raakt bij de personages, en ondanks het vergezochte plot blijft The Fly ook een tragisch menselijk verhaal. Zeer belangrijk, want het maakt het tweede gedeelte van de film nog beter.

The fly blijft altijd fijn om nog eens terug te zien. The fly is zo’n typisch eigthies horrorprent met veel goor bloedpulp zoals de vele zombiefilms van destijds alsook Dolls, From beyond, Motel hell, The blob of Lifeforce. The thing zag ik nog niet, maar staat ook zeker op het lijsje.

The fly kent een fijne opbouw en vooral het eerste uur is er veel aandacht voor de transformatie van Goldblum. Dag na dag zie je hem veranderen. Naar het einde toe bevat de film wat gore vieze scènes, maar echt angstaanjagend wordt het nooit. The fly moet het vooral hebben van de sfeer en spanning. Je leeft mee met het personage Seth en je blijft benieuwd wat het finale eindresultaat zal zijn. De schmink en make-up zijn en blijven de moeite en de karzkterontwikkeling staat op punt. Goldblum is feweldig en ook Geena Davis staqt haar mannetje. Over the top wordt het nooit en dat is zo aangenaam aan The fly. De balans zit perfect!

Tot slot fijne muziekondersteuning ook welk de sfeer en spanning goed weergeeft, net genoeg. Een klassieker in zijn genre, een heuse topper zelfs. Vette 3,5*, twijfelend voor een 4,0* ..

Cheeseburger

Ik moet eerlijk zijn, ik ben niet zo'n remake fan. Er zijn natuurlijk een aantal uitzonderingen en ik had al vaker gehoord dat je David Cronenberg's The Fly moeilijk kon vergelijken met hetgeen dat Kurt Neumann bijna 30 jaar eerder op het scherm toverde maar toch.. Ik vermoed dat het onbewust wat speelde en dat ik daardoor dit zo lang links heb laten liggen. Ondertussen lag mijn herinnering aan de Vincent Price versie toch ook alweer een aantal jaren achter de rug dus hier eindelijk eens voor gaan zitten.

Altijd wel in de mood voor een Jeff Goldblum film en dan kon ik meteen nog eens iets van Cronenberg meepikken, want dat is ook zo'n regisseur waar ik al lang meer van wil zien. Het klikt echter nog altijd niet tussen ons twee. The Fly is een film met veel potentie en er ook veel mee doet. De ommezwaai van de harde journaliste die alles doet voor een scoop naar een vrouw die opeens voor de klungelige charmes van een geniale wetenschapper valt is wat kort door de bocht, maar heel het plotje rond de transformatie van Seth steekt goed in elkaar. Naar het einde neemt de horror en de gore wat meer de overhand en het is in dat stuk dat de film zijn status als horrorfilm rechtvaardigt. Weinig tot geen CGI maar gewoon heerlijk ambachtelijk werk. Goldblum die zowat onder de kilo's make-up zit, die scènes met zijn vinger(nagel)s, de manier waarop de vlieg zijn eten verorbert, ... Cronenberg trekt de volledige schuif aan visuele spielereien open en dat werkt. Alleen jammer dat dit vooral qua cast wat tegenvalt.

Al is dat niet de schuld van Goldblum, die speelt zijn rol namelijk met verve. Zowel de ietwat sociaal incapabele wetenschapper alsook het getransformeerde monster, maar het is Geena Davis die niet goed in het geheel lijkt te passen. De toenmalige vriendin van Goldblum (en een jaartje later ook zijn vrouw, hoewel hun huwelijk reeds in 1990 zou strandden) kan zich zeker in het eerste deel van de film moeilijk stand houden. Wat vreemd is aangezien de focus dan nog meer op hun relatie ligt, maar ze heeft tijd nodig om echt op dreef te komen. Ik dacht dat dat voor John Getz hetzelfde ging zijn, maar die vind zijn draai precies nooit en oogt wel erg inwisselbaar voor een toch redelijk belangrijk personage. Let vooral trouwens ook nog op een cameo van Cronenberg zelf. Hij is te zien als de gynaecoloog tijdens de droom van Veronica.

Zelfde uitgangspunt maar uiteindelijk twee compleet verschillende films. Toevallig eindigen ze allebei op 3.5* en dat is doordat ze beide wel hun mankementjes hebben. Derde film die ik van Cronenberg zie, maar hoger dan 3.5* lijkt hij tot nu toe nog niet te geraken. Die sequel ga ik maar laten liggen denk ik, die gaat precies meer afbreuk doen aan het verhaal dan wat anders.

3.5*

Volgens de Canadese griezelgrootmeester Cronenberg zit de grootste gruwel niet verscholen in monsters van andere planeten maar in ons eigen lichaam dat op een of andere wijze monsterachtig wordt. De kineast laat in zijn remake van "The Fly" zijn obsessies de vrije loop. Het resultaat is een extreme versie van een man die een totale metamorfose ondergaat. De cellen van een ambitieuze jonge geleerde geraken bij een uit de hand gelopen experiment vermengd met deze van een vlieg. Zijn menselijk lichaam sterft geleidelijk aan af, wat op een heel pijnlijke manier gebeurt, tot hij herboren wordt als een insect. De groteske transformatie die hij ondergaat is onvoorstelbaar geloofwaardig in beeld gezet, waarbij de kijker van geen enkel gruwelijk detail gespaard wordt.

Deze nachtmerrie-achtige prent is soms walgelijk maar toch bijzonder aangrijpend. Onder de gruwelijke verpakking gaat een pakkende parabel schuil over een liefde die bestand is tegen de meest afstotelijke fysieke aftakeling. Cronenberghs "The Fly" is een liefdesverhaal met de grandeur van een klassieke tragedie. De film kreeg een Oscar voor de beste make-up, maar Jeff Goldblum had er zeker een verdiend voor zijn grandioze vertolking.

Grootse cinema, die je binnenste buiten keert.

Prima remake, waarin Cronenberg helemaal los kan gaan met zijn fascinatie voor groteske lichaamsveranderingen. Maar wie gore wil, moet bij The Fly wel even geduld hebben, de film is namelijk vooral veel opbouw. Waar het origineel de chronologie nog wat overboord gooit, werkt The Fly van Cronenberg chronologisch het verhaal af van de wetenschapper wiens experiment misgaat en langzaam begint te veranderen. Dit betekent dat veel op de schouders rust van Jeff Goldblum en Geena Davis en in iets mindere mate John Getz. Goldblum is prima en ook Davis is aardig, maar hun liefdesverhaal is nu ook weer niet bijster sterk. Dat er met Getz een soort driehoeksverhouding wordt geïntroduceerd dat gepaard gaat met jaloezie is wat mij betreft het minst overtuigende aspect van de film. Getz is een een groot deel van de film een zeur en de perikelen tussen Goldblum en Davis niet overal even interessant.

De film wordt sterker naar mate Goldblum gaat transformeren. De film wordt nergens eng, maar fascinerend is de transformatie wel en gaat gepaard met uitstekende special effects die grotendeels nog steeds staan als een huis. Wat wederom opvalt is dat hoe extreem de film ook wordt, een scène waarin Goldblum simpelweg zijn nagel afpulkt is gruwelijker dan de ranzigheid die we daarna nog te zien krijgen. Overigens had ik niet verwacht dat de film hier en daar ook vrij geestig is; zo'n moment waarop Goldblum zijn oor verliest is qua toon vooral komisch. Maar welke toon de film ook heeft, Cronenberg weet de boel gelukkig interessant genoeg te houden, ondanks de film ondanks grote pieken ook genoeg sequenties kent die verre van memorabel zijn.

3,5 sterren.

Waarschijnlijk de enige film waarbij ik dan toch mijn bordje eten even opzij schuif.

Want ja, body horror to the max en dan maar meteen in de meest slijmerige variant mogelijk. Wonderlijk in beeld gebracht, met groots effect, van de eerste uitslag tot zijn gezicht uiteenvalt. Enige echt bezwaarlijke is het dikmakende pak dat Goldblum op tweederde van de transformatie aanheeft. Jammer dat ze daar niet gekozen hebben voor make-up rechtstreeks op het lijf.

Als geheel schiet de film toch wat tekort hier en daar. Als je de transformatie centraal zet, gooi dan het melodrama ook overboord. Nu kijk je een half uur naar liefdesverwikkelingen die het plot een beetje moeten aanwakkeren, terwijl vooral Geena Davis niet begenadigd is om te overtuigen. Hoe zij het in de jaren '90 zo ver heeft weten te schoppen is mij een raadsel; wat een beperkte actrice. Goldblum speelt vooral in het begin zijn vaste rol van expert die het de leek wel even uitlegt en komt daar redelijk mee weg. Eenmaal transformerend, nemen de effecten het moeilijkste gedeelte van zijn rol over.

Grootste bezwaar vind ik dat Cronenberg ervan uitgaat dat de effecten afdoende zijn om een spannende of duistere sfeer te brengen. Qua mise-en-scene, belichting, soundtrack en eigenlijk alles behálve de effecten is het een nogal droogkloterige bedoening. Tuurlijk, lekker smerig allemaal, maar het wordt verder ook niet echt aangekleed of de momenten waarbij een poging gedaan wordt, komt het niet helemaal over (de mislukte transportatie van de eerste baviaan, de aanwezigheid van de vlieg op het moment van teleportatie, de abortusscène).

Grotendeels geniale effecten die op vele vlakken een betere film verdiend hadden. Ik verlaag met een halfje 2,5*

Man, man, man wat een saaie buttfilm. Ik had me er zoveel meer van voorgesteld gezien de rating en het productiejaar (1986). Ik dacht een mooie 80s klassieker. Wat heeft die Jeff Goldblum een weerzinwekkende houten kop. Voor de transformatie al. En het acteerwerk van Geena Davis is ook mwah. In 8 van de 10 gevallen stemt mijn rating aardig overeen met die van Moviemeter / IMDB. Dit keer niet. Ik vraag mij af, zou ik dit 20-25 jaar geleden wel mooi hebben gevonden?

Viezigheid en ellende.

Een klassieker die ik, gek genoeg, nog nooit had gezien.
De transformatie van duffe wetenschapper naar Mad Scientist met grootheidswaanzin en allerlei afvallende stukjes onsmakelijke lichaamseigen materiaal is vermakelijk om te zien. Het liefdescomponent vond ik verder niet bijster overtuigend maar dat komt misschien ook wel door mijn aversie jegens Geena Davis.
Overigens vond ik op bepaalde momenten tijdens de transformatie Jeff Goldblum wel heel erg lijken op Michael Jackson in de Thriller clip.

Sterk.

Zeer positief verrast door deze horror klassieker van Cronenberg. Ik wilde de film eigenlijk al vrij lang zien, maar het is er nooit van gekomen. Toen ik deze opeens bij Netflix zag dus maar opgezet en gelukkig had ik dat gedaan.

Acteerwerk is op niveau, dat zou ik niet denken eigenlijk. Goldblum speelt keurig en ook David speelt gewoon netjes op niveau. De film begint wat traag maar verveelt helemaal nergens en duurt ook niet te lang met zijn speelduur van 96 minuten.

De designs van de vlieg en hoe Goldblum langzaam in een vlieg veranderd ziet er helemaal top uit. Lekker smerig en goor ook soms, Cronenberg schuwt die dingen absoluut niet maar gaat er gelukkig ook niet al te dik op in.

Lekker smerig, duurt niet te lang en richting het einde ook verrassend emotioneel en pakkend. De scene waarin de 'BrundleFly' wanhopig uit de telepod kruipt was een moeilijke scene om zo te zien. Nee, ik heb me niet verveelt. Goede horrorfilm.

28 Maart 1986 : in de zaal zitten 2 mannen. Vooraan staat een filmproducent. Hij zegt : we willen een horrorfilm maken over een wetenschapper die door zijn mislukt experiment in een monster verandert en iedereen opeet. Er moet wel nog een love interest er bij gegooid worden omdat we mikken op jonge koppels. De ene man in de zaal zegt : top ! De eerste 10 minuten toon ik de aanloop, de resterende 80 minuten duikt het monster op in het station, in een ziekenhuis, in het park en in een politie kantoor. Hij doodt tientallen mensen en op het politie kantoor is er één overlevende die op jacht gaat naar het monster en na een wilde achtervolging door de drukke straten slaagt de inspecteur er uiteindelijk in om het monster te doden. O ja, het monster wordt verliefd op een verpleegster van het ziekenhuis dat door het monster eerder wordt overvallen. Toevallig blijkt dit de ex van de inspecteur te zijn, de inspecteur redt zijn ex en ze worden weer verliefd. THE END. De filmproducent knikt goedkeurend. De andere man in de zaal, die al die tijd in een boek zat te lezen, klapt het boek dicht en zegt kalm : ik toon enkel die 10 minuten aanloop in 90 minuten want de wetenschapper wordt verliefd en zijn geliefde ziet de aftakeling tot wanneer hij een monster wordt. THE END. Op dat moment hoort de filmproducent in de aanpalende zaal gejuich. Hij gaat kijken en verneemt dat Out of Africa 7 oscars gewonnen heeft en denkt : godverdomme, dat kan ik ook en gaat resoluut voor de tweede optie. En als het me niet lukt, denkt de filmproducent, heb ik nog steeds een plan B : Ideaal voor een drive inn en het zal me geen geld kosten want er zijn maar 3 acteurs en 1 lokatie ...

Nu weten we dat die tweede man David Cronenberg heette en het boek was 'de vrolijke wetenschap' van Friedrich Nietzsche. Boze tongen beweren dat de andere man Wes Craven was maar dat is niet bevestigd...

Waarheid gebied me echter te zeggen dat ik vind dat Cronenberg sterkere films gemaakt heeft zoals Videodrome, Dead ringers, Crash en Spider. Maar hoed af voor Cronenberg om met The Fly als horrotfilm volledig voor een tragisch liefdesverhaal te gaan gekruid met een vleugje existentialisme.

Wat een bijzondere film. Ik meende hem al eens eerder te hebben gezien maar behalve de laatste scene die een luguber en mismaakt schepsel laat zien dat in een kuil rondkruipt en bekeken kan worden door publiek. Maar tot mijn grote verbazing komt die scene hier helemaal niet in voor. Is dat dan deel 2? Want meende wel dat er in die film ook iets voor kwam van het spugen van slijm en mensen de oplosten...anyone?

Terug naar The fly zelf. Wat begint als een standaard verhaal en plotwending met de vlieg in pod neem de film als snel een turn for the worse en dan niet in de zin van kwaliteit maar wat je als kijker voor de kiezen krijgt. De afvallende ledematen, haren waar ze niet horen en een werkelijk walgelijke vorm van voeden komt aan je voorbij en dat blijft zo tot het einde. De haren rijzen je te bergen bij de eindelijke transformatie en de derde teleportatie die nog desastreuzer verloopt dan de eerste. Niet dat het nu zo eng is, maar Cronenberg weet je precies in een vaag gebied tussen walging en fascinatie te krijgen. Zo wordt er ook heel goed gespeeld, vanuit Davis haar persoon dan, tussen opnieuw walging maar aan de andere kant het idee dat in die walgelijke transformatie een mens zit waar je van houdt. What to do? Vluchten van angst of proberen te helpen? Het afgevuurde schot is het beste en had al veel eerder moeten gebeuren. Daarnaast wordt het in een bepaalde weerzinwekkendheid gebracht, het grenst wat dat betreft wel aan de pulp, want ondanks het goede acteren, ik denk Goldblum's beste rol ooit, draait het toch wel wat om shockeffect. Hoe smerig kunnen we het brengen, en het liefst duister en onplezierig als het maar kan. Bij mij blijft vooral heel erg de naar het einde toenemende sombere en naargeestige sfeer hangen en de gedachte dat het in die zin een kutfilm is en dus in zeker een bepaalde indruk maakt.

Ik persoonlijk ben geen film van dergelijke films. Zal hem dan ook niet snel weer zien.

Ik kon Goldblum niet echt uitstaan, vooral doordat hij te veel leek op zijn personage uit Jurassic Park. Nu is dit een eerdere rol, maar de gelijkenis was te groot helaas dus daar heeft deze film die ik later zag het nadel van. Buiten dat ik het in deze rol net iets te ver erover vond gaan, in JP was het net aan goed, dus allicht speelt dat ook mee. Sowieso oogt het enorm gedateerd met dat typische 80s sfeertje en de technologie van toen die ik nergens geloofwaardig vind. Een Back to the Future heeft dat overigens ook, maar die film mikt puur op fun en stoort dat minder (of eigenlijk gewoon niet). The Fly heeft nog wel enige geloofwaardigheid nodig en die ontbreekt. Het tweede deel is wel beter, eens de transformatie begint en het meer om horror moet gaan (spannend wordt het niet, hoogstens wat geinige gore) kijkt de film nog wel prettig weg. Maar als geheel net aan niet een echte voldoende. 2,5*.

David Cronenberg haat remakes. Die informatie heb ik althans ergens opgepikt. Enigszins verbazingwekkend is zijn remake van The Fly (1958) daarom zeker. Of misschien ook niet. Dat laatste zeg ik na het bekijken van de remake, als blijkt dat de remake eigenlijk geen remake is. The Fly (1986) is een compleet nieuwe interpretatie van het korte verhaal van George Langelaan uit 1957 en ligt ver van de brave film uit 1958.

The Fly is een klassiek horrordrama dat de lijdensweg van een mens laat zien. Een mens die langzaamaan transformeert in een animale mutatie. Hoofdpersonage Brundle (Jeff Goldblum) is nu eens geen waanzinnige en onmenselijke geleerde, maar een excentriek, aardig, gevoelig en zeer rationeel mens, die aan de ene kant met angst en afschuw zijn transformatie ondergaat en aan de andere kant het proces koel en wetenschappelijk analyseert.

Jeff Goldblum is geknipt voor de rol. Goldblum heeft van nature een onzekere en excentrieke uitstraling die perfectt past bij zijn personage in de film. Ook op het motorische vlak loodst hij de kijker gladjes en overtuigend door de verschillende fases van zijn verandering.

The Fly is behalve een horrordrama ook een liefdesdrama. De film besteedt veel aandacht aan de relatie die Brundle krijgt met Veronica (Geena Davis). Het is een relatie met onmiskenbare Beauty and the Beast-elementen. Beauty Veronica wordt heen en weer geslingerd tussen haar liefde voor Brundle en haar afschuw voor wat hij bezig is te worden. Er is veel aandacht voor de romantiek en de psychologische effecten die de hopeloze liefde op de personages heeft. Het is teveel. De film krijgt er slepende momenten door. De film verliest hier vaart en veronachtzaamt die andere focus. Die van de horror.

Geena Davis doet het acteertechnisch trouwens prima. De samenwerking met Goldblum werkt goed. Davis heeft ook iets excentrieks over zich en bevindt zich in dezelfde motorische hoek. Hun onderlinge chemie is zichtbaar. Geen wonder, want Davis en Goldblum raakten tijdens het filmen verliefd en trouwden later. Het verhaal gaat dat Goldblum in de pauzes soms op de piano speelde terwijl Davis hem vocaal begeleidde. Deze true love duurde slechts tot 1990, toen zij (zoals gebruikelijk in Hollywoodse sferen) heel gemakkelijk weer uiteen gingen.

Ok. Genoeg human interest en terug naar de film. En wel naar de uitwerking die de body horror heeft op de psychologie van het een en ander. De diverse treden van de transformatie worden schitterend smerig weergegeven. Shockerend, soppig en ranzig. Zelfs tijdens de momenten waarop elk menselijk aspect onzichtbaar is, schemert daar toch steeds het medelijden met de mens Brundle. Die mens ondergaat een geleidelijke verandering die hem in het bijzonder van zijn grote liefde en in het algemeen van menselijk gezelschap isoleert. Dat voelt sneu en is monsterlijk wreed. Body horror genereert psychologische horror genereert mededogen.

De film bestaat uit veel fijne bodyhorror en biedt psychologisch perspectief. De film spendeert daarnaast teveel tijd aan het romantische segment en de psychologische uitwerking daarvan op de personages. Cronenberg laat de horror in dienst staan van de romantiek. Dat had ik liever andersom gezien.

Een simpel concept. Teleporteren in een soort van horrorjasje. Ik kon het echt wel smaken. Het wordt luchtig gebracht en Jeff Goldblum doet dat geweldig. De chemie met Geena Davis is ook top en geloofwaardig. Ik kende de film al lang van naam maar had hem nooit eerder gezien. Met recht en rede is dit een soort van misschien eerder cult klassieker in het sci-fi/horror genre. Ook is The Fly grotendeels toch een single location film wat het helemaal top maakt. Dat is veel moeilijker om boeiend te blijven maar daar slaagt Cronenberg echt super in. Ik heb weinig van hem gezien maar daar gaat toch verandering in komen na dit geweldig werkje.