Wall Street: Money Never Sleeps (2010)

Deel 1 nooit gezien, sterker nog tot mijn eigen schaamte is dit de eerste film van Stone die ik heb gezien. Toch heb ik niet het gevoel dat mij dat belemmerde in deze film, slechts een paar kleine dingetjes zoals de korte optreden van Sheen.

Vond het een vermakelijke film, die nergens echt uitblonk. Een aardig verhaal, maar wel wat voorspelbaar. Aardige humor, beetje spanning. Nou ben ik ook niet echt geïnteresseerd in de financiële wereld, dus dat deed me ook vrij weinig. Visueel zag het er wel leuk uit, maar soms wat overdreven.

Vond Michael Douglas en Shia wel aardig acteren. Maar vond vooral Brolin en Carey Mulligan sterk acteren.

3.5*

Matige film.

Stone weet een interessant raamwerk van de financiele crisis te degraderen tot een slap familiedrama met echt vrijwel niks boeiends in zich. Flauwe relatieperikelen, oninteressante jongen-schoonvader scenes, een traan en een aan de haren bijgesleept happy end.

LaBeouf blijf ik ook gewoon echt een acteur van niks vinden, met name in de emotionele scenes zakt hij zwaar door het ijs. Het contrast is des te groter omdat hij tussen zulke topacteurs moet presteren. Douglas zit nog steeds op hetzelfde niveau als in de jaren 80, Brolin is ook gewoon geweldig, Eli Wallach ( ) kan ook niks fout doen. LaBeouf kan zo'n hoofdrol simpelweg niet aan, en ik vermoed dat de film een stuk genietbaarder was geweest als Douglas zelf het hoofdpersonage had mogen vertolken en (dus) meer screentime had gekregen (en minder voor LaBeouf).

Uiteindelijk duurt het ook allemaal veel te lang, het laatste halfuur is best onnozel en sleept zich maar voort. Stone laat wel vaker zijn films te lang duren, maar hier heeft hij echt drie eindes achter elkaar geplakt.

Er zitten ook wel leuke dingetjes in. Buiten Labeouf is de cast dus wel erg sterk, Douglas strooit met quotes en Wallach is een held. Stone haalt ook wel een paar visuele truucjes uit, de ene keer meer geslaagd dan de andere keer, maar het getuigd wel van moed. De cameo van Charlie Sheen was ook wel lollig, al sloeg de scene zelf natuurlijk als een tang op een varken, maar vast ook met opzet. De soundtrack vond ik ook niet verkeerd, met o.a. Talking Heads tussendoor en tijdens de aftiteling.

Maar uiteindelijk vind ik het maar een mager vervolg met een ontzettend flauw slepend verhaaltje waar de focus ligt op de verkeerde zaken.

2*

Oliver Stone's Wall Street: Money Never Sleeps

Kan niet anders zeggen dat deze film toch een lichte teleurstelling voor me is. Dat Stone zich graag opwerpt als schoolmeester is bekent. Al die films over presidenten of over de Vietnam oorlog hebben een duidelijk informatief narratief. Zo ook met dit vervolg op Wall Street. Daar mankeerde in mijn ogen ook niets aan behalve dat ik de uitleg over de oorzaak van de financiele crisis al kende. Wat dan de films grootste minpunt is, is het gebrek aan spanning en sensatie. Het verhaal dat Stone gebruikt om ons dit lesje te leren is maar zelden echt interresant en weet nauwelijks te boeien.

Aan de acteurs mankeerde zoals altijd bij Oliver Stone's films niets. Van Douglas, Lebeouf, Brolin tot Frank Langella allemaal leveren ze een degelijke prestatie en doen niets fout. Twee mensen die me positief opvielen waren Carey Mulligan die ik erg schattig vind en Eli Wallach die in The Gothfather 3 al stokoud was maar nu nog steeds meekan.

De film is prachtig geschoten en daarin blijft (voor zover ik er verstand van heb) Stone een echte vakman. Daarom is het zo jammer dat er door het soapachtige verhaaltje een matige film over blijft. Ik houd het voorlopig op een kleine 3

De financiële wereld heeft mijn interesse en vooral hoe de banken en overheden opereerden voor en tijdens de kredietcrisis. Oef oef! Dat is niet misselijk welk een ellende over jan en alleman uitgebraakt wordt. Oliver Stone zag zijn kans schoon en hoppa, een sequel op het toffe Wall Street uit 1987 was geboren. De laatste tijd vallen zijn films tegen, maar dit verdiende wel een kans.

Ik ben niet teleurgesteld gelukkig. Michael Douglas is en Shia LaBeouf heeft het in zich om een grote meneer in Hollywood te worden als hij meer van dit soort rollen gaat kiezen. Het plot is leuk gevonden met een enigszins afleidend love interest-lijntje erin, dat gelukkig niet rechttoe rechtaan is. Hier en daar een bontkleurig Oliver Stone-ADHD-intermezzootje drtussen, wat de film er alleen maar gaver uit laat zien. Deze film kan van mij op vier sterren rekenen, ja hoor ja !

Matig vervolg op Wall Street. Ondanks de economische crisis een vrediger filmpje dan deel 1, terwijl je verwacht dat Oliver Stone nu werkelijk gif begint te spuwen. Wellicht omdat Gordon Gekko hier een wat bravere rol heeft. De twist waarin hij het geld steelde vond ik geweldig. Dat hij het daarna weer teruggeeft breekt het hele karakter doormidden. Deze film steunt dan ook nog minder op Gekko dan deel 1 en niemand die zo charismatisch is komt daarvoor in de plaats. Natuurlijk is Brolins rol weer erg goed, maar ook die heeft te weinig schermtijd. In plaats daarvan kregen we LaBeouf en Mulligan. LaBeouf is te licht om iets als Wall Street te dragen. Mulligan is een goede actrice, maar haar rol is hier wel erg ongelukkig, als buitenstaander. De relatieperikelen tussen dit koppel en ook nog eens de vader-dochterproblemen halen de vaart uit de film en leiden af van de focus. Het financiële verhaaltje blijft best leuk en de film is goed geschoten, maar ebklijven doet het niet.
2,5*

Komt niet in de buurt van deel 1.

Ondanks dat oude, bekende gezichten terug komen, blijft dit alles ver achter bij de rest van de film. Het is allemaal een tikkeltje belerend en bovendien lijkt het wel dat ik naar een soap zit te kijken.

Money Never Sleeps de ondertitel van de film en een zin die Douglas ook al in de eerste film gebruikt.

Ik heb gemengde gevoelens bij deze film. Aan de ene kant vind ik hem zwaar kut (ik weet echt niet hoe anders mijn gevoel kan uiten) maar aan de andere kant heeft hij weer wel iets. Hoe dat komt ga ik proberen uit te leggen

Als je Wall Street zegt zeg je Gordon Gekko, laat hij nou juist het probleem van de film zijn, hij heeft te weinig speeltijd en voegt eigenlijk niks toe. WS 2 draait om de economische crisis, Stone heeft dat goed uitgelegd en leert ons een lesje dat we allemaal te hebzuchtig zijn en dergelijke, en dat het allemaal onze eigen schuld is. Kijk dat is een heel mooi gegeven en dat is allemaal heel leuk, maar hij had beter een film kunnen maken The Downfall of America want als je een Wall Street film maakt met Gekko op de achtergrond ben je in mijn ogen een loser. Gekko is een begrip, en er wordt hem veel te weinig eer aan gedaan in deze film. Hij ontwikkeld zich ook als personage naar een stadia wat je niet zou verwachten en de reden is me dan ook nog steeds onduidelijk. Gekko is nog steeds een harde zakenman maar tegen het einde veranderd hij van Über kapitalist in een softie. Erg jammer dat Stone mee gaat in de rage van het happy end gebeuren.

Centraal in de film staat het koppel Leboeuf en Mulligan. Je moet volgens mij zien hoe hun met de crisis omgaan maar dat komt nergens echt naar voren. De film mist ook de kracht van de eerste film, daar was je uiterst geboeid in de relatie Gekko-Fox terwijl het hier allemaal onsamenhangend is en crisis, crisis en nog eens crisis. Leboeuf doet het goed en het ligt nu zeker ook niet aan hem dat de film is verpest. Mulligan vind ik maar een irritante actrice ze doet niks anders dan een beetje huilen, ze werd zelfs weggespeeld door Leboeuf en dat wil heel wat zeggen, maar niet in de positieve zin. Douglas speelt weer subliem en zet Gekko weer op en top neer, helaas dat hij een softie moet worden, maar zelfs dat doet hij met overtuiging. De kleine rol van Wallach vond ik trouwens erg oneerbiedig. De film wordt is zoals ik al eerder aan gaf verpest door de visie van Stone die een goed thema in de verkeerde film stopt.

Dit is duidelijk geen waardig vervolg op Wall Street, wat is het wel een aardig filmpje waarin je ziet hoe de economische crisis is ontstaan, en daarom geef ik de film ook 2.5 sterren, want Stone leert ons weer wel een lesje hij doet het alleen in de verkeerde film en dat is ontiegelijk jammer. Desondanks heb ik respect voor de maker en hij laat duidelijk zien dat hij het niet voor heeft met het kapitalisme en zoals ik al eerder aangaf schets hij een mooi beeld van de crisis.

Al met al vind ik het toch jammer dat het geen Gekko film is geworden

Er wordt vooral uit hetzelfde vaatje getapt als bij het eerste deel, niet dat het persé heel erg is. Want Douglas schittert weer als nooit tevoren en de rol van Brolin is ook bijzonder memorabel.

Ook Stone doet soms leuke visuele trucjes in de film en zorgt eigenlijk voor een constant gevoel van verzorgdheid, waardoor je die 127 toch wel makkelijk uit zit.

Wat ik Stone wel kwalijk neem is het ongegeneerd gebruiken van valste sentimenten. De hele film zit vol foute, geforceerde dialogen over familiewaarden en de relaties tussen familieleden onderling. Soms begint het mij wat te schrijnend te worden in dit geval. Daardoor wordt de aandacht teveel afgeleid en heb ik eigenlijk meer het gevoel dat ik naar een fout familiefilmpje heb zitten kijken dan naar het vervolg op Wall Street. Tel daarbij dat verschrikkelijke einde op en je hebt eigenlijk een matig vervolg op Wall Street, dat toch een paar klassen beter is.

2,5*

Na ruim 23 jaar is het toch nog tijd voor een deel 2. En die was ook zeker wel geslaagd. Had deze gezien op een MM-meeting waar de meningen van de users niet al te positief over waren. Maar voor mij was deel 2 heus niet overbodig of minder. Douglas deed weer mooi zijn ding en zette opnieuw een mooie rol neer van de nu wel veel oudere Gordon Gekko. Ditmaal na de toenmalige jonge acteur Sheen is nu Shia LaBeoef van de partij als jonge naive assistent. En dit keer draaid de film ook niet om alleen maar bankzaken en fraude etc, maar ditmaal meer om de verscheurde leven van Gekko. Tja wat wil je na al die daden en na 8 jaar gevangenisstraf. Wat wel weer niet echt goed geplaatst was was dat dat moment waarbij Gekko uit de gevangenis komt, dat is dan dus in de jaren 90 en daarna maakt de film ineens een sprong van 10 jaar in de tijd en pas dan gebeurden al die dingen in zijn priveleven alsof hij pas een week vrij is. Maargoed, verder was de film prima in orde

Zeker wel vermaakt met deel 2. Niks mis mee.

4,0*

Prima vervolg. Dat de film langdradig zou zijn kan ik me niet in vinden. Zeker door de visuele pracht waarmee Oliver Stone zijn film extra glans geeft, maken het een lust voor het oog. Knap dat je van zo'n abstract onderwerp als de financiële crisis zo'n mooie visuele film kunt maken. Erg fijne rol van Michael Douglas! Heerlijk om Gordon Gekko zo terug te zien. Ook de rest van de hoofdrolspelers doen het prima. Ook de bijrol van Eli Wallach is schitterend. De knipoog naar The Good, The Bad and the Ugly in de vorm van een beltoon is daarbij een leuke vondst. Charlie Sheen heeft een een hilarische cameo! Een waardig vervolg!

Flitsend vervolg op het meesterlijke 'Wall Street' uit '87, ook van Oliver Stone en ook met Michael Douglas in de hoofdrol. Nu wel met veel andere castleden; oud vs. jong.

Shia Labeouf vs. Eli Wallach. Best geinig om te zien, al is de rol van Wallach totaal niet bijzonder, maar dat hoeft ook niet. De cast is sowieso uitstekend. Labeouf en Mulligan komen er wel en namen als Brolin en Langella staan sowieso wel garant voor succes.

De film zelf is vooral uiterst vermakelijk gemaakt, maar o.a. kwa verhaal, scenario en dialogen is dit ietwat voorspelbare geheel niet zo bijzonder. Zo'n moment waarin we als kijker (blijkbaar) worden geconfronteerd met de ''slechte'' Gekko (wanneer-ie dat geld jat) is geweldig - helaas zie je het moment van teruggave al van veraf aankomen, waardoor z'n personage toch die ''evil'' feeling kwijtraakt die ik zo graag had willen blijven voelen. Daarnaast wil de film wat vaak als een (sentimenteel) familie-drama overkomen. Gelukkig kent dit vervolg ook genoeg luchtige momenten + een geweldige (!) cameo van Charlie Sheen.

Het financiële gedeelte van het verhaal en de mooie, interessante settings doen de film goed. Douglas is gewoon meesterlijk (die speech ) en Stone een vakman.

Ik heb de ballen verstand niet van beurs ect, maar de film was toch best aardig.

Buiten dat alle lof voor Douglas die acteert goed terwijl hij ziek is.

3 sterren

Gekko's terugkeer.

Nog steeds rust een groot deel van de film op het prachtige personage van Douglas. Omdat hij hier uiteindelijk nog meer opgesloten raakt in het voorspelbare feelgood-script, blijft zijn gekte beperkt vormgegeven. Een gemiste kans, omdat LaBeouf allesbehalve sterk genoeg is en de belachelijke cameo van Sheen, alsmede de terugkeer van Byrne doet denken aan het betere werk uit 1987.

Een aardige vaart, de aanblik van Wallach (verder niets), het realistische raakvlak met de huidige financiële crisis en Brolin trekken wat zaken recht. Het is het echter allemaal nèt niet en dat maakt de terugkeer van Gekko teleurstellend.

Redelijk.

Onderhoudend maar inhoudelijk nogal teleurstellend vervolg, dat zich vooral lijkt te richten op het meer menselijk maken van Gordon Gekko. En dat hadden de makers natuurlijk juist niet moeten doen! Het verhaaltje is verder aan de dunne kant, met te weinig intriges en teveel breed uitgemeten drama. Vooral het laatste half uur is wat drama betreft flink doorbijten. LaBeouf doet zoals altijd hard zijn best om zijn aanwezigheid in de film te verdienen, maar hij is net niet overtuigend in de hoofdrol. Douglas is prima maar worstelt met zijn onduidelijk uitgewerkte rol. Beste scene blijft de eerste, wanneer Douglas in de gevangenis zijn persoonlijke spullen terugkrijgt: "...and one mobile phone". Hahaha, geweldig.

Ach, wel weer eens leuk om Gekko en zijn gedoe te zien.

Verder is de film nogal in alles een slap aftreksel van deel 1. Maar niettemin vermakelijk genoeg om lekker weg te kijken.

Voor mij zijn dit de ideale 'verstand op 0' films, zoals mensen op mm vaak schrijven.

Je moet echt niet gaan nadenken of alles wel klopt of logisch is.

Laboeuf is natuurlijk tamelijk pijnlijk in de hoofdrol. Kan me niet voorstellen dat iemand op hem zit te wachten als jonge alfa-male in de snelle Wall Street wereld, maar goed. Met name als de oude Bud Fox aka Charlie Sheen even opduikt, krijg je wel een erg nostalgisch gevoel naar de oude tijden toen ze nog cool waren.

Hier en daar natuurlijk nog een (verwachte) steek van Oliver Stone richting de bankwereld en klaar is Kees.

Werkelijk op alle fronten veel, maar dan ook veel, minder dan het eerste deel. Het begint al met de dramatische casting. Shia LaBeouf maar ook Carey Mulligan zijn totaal niet op hun plek. Verder is ook het script ontzettend slecht. De monologen van Gordon Gekko (Michael Douglas) missen iedere vorm van impact en de film heeft heeft een totaal gebrek aan spanning. Wall Street: Money Never Sleeps is simpelweg een hele matige film geworden die eigenlijk geen moment ook maar een beetje opleeft. Mooi op de plank laten liggen in de videotheek, en het orgigineel nog maar een keer kijken lijkt me het beste advies.

Aardig vervolg met de opmerking dat Shia LaBeouf wel erg jong lijkt (is) om deze rol geloofwaardig te spelen.

Verder goede cast vooral de korte rol van Frank Langella was erg goed , ook blijft het leuk om een steen ouwe Eli Wallach te mogen aanschouwen.

De cameo's van Sheen en Stone voegen niets toe maar waren wel aardig , wat heeft Charlie een dikke kop gekregen.

Behoorlijk tegenvallende film. Het verhaal was saai en flauw en komt totaal niet op gang en het einde vond ik zeer zwak. De cast is best indrukwekkend maar alleen Michael Douglas (komt er eigenlijk ook veel te weinig in voor) deed het aardig. Shia LaBeouf (normaal vind ik hem vreselijk) ging eigenlijk ook nog wel maar Josh Brolin (totaal niet overtuigend) en vooral Carey Mulligan (Winnie) waren dramatisch. De laatste zag er overigens ook niet uit en het leek wel of ze continue stront aan haar linker mondhoek had hangen.

Wel grappig dat Oliver Stone ook een hele kleine rol in deze film had, hetzelfde geldt voor Charlie Sheen. Het begin (de eerste 5 minuten toen Michael Douglas uit de gevangenis) en de beelden van New York waren voor mij de hoogtepunten van deze film.

Leuke film met wat linken naar hoe vuil het financiële spelletje is wat tegenwoordig wordt gespeeld.

Einde is wel zwak, opeens is alles koek en ei...

Al met al een vermakelijke film die voor mij wat beter is dan het gemiddelde, vandaar 3.5 sterren.

Als het gaat om LaBeouf, ben ik het persoonlijk roerend eens met Homer Simpson: “Not quite a nerd, not quite a hunk. Shia LaBeouf!”. Wie ben ik trouwens om de man tegen te spreken van levenslessen zoals “Weaseling out of things is important to learn. It's what separates us from the animals! Except the weasel.”? Grote meneer.

In tegenstelling tot veel Hollywoodsterren is LaBeouf een figuur van vlees en bloed. Hij komt erg naturel over, echt zo iemand die je in het dagelijkse leven zo vaak ziet. Ik vind hem dan ook bijna altijd overtuigend, ook hier. Verder vielen de nog steeds charismatische Douglas en de altijd prima Josh Brolin me in positieve zin op. Carey Mulligan, uitstekend in An Education, deed me hier dan weer helemaal niets. Voor mij echt zo’n personage dat ze er maar bij de haren hebben bijgesleept.

Ook op het scenario valt genoeg aan te merken, maar uiteindelijk wist deze overjaarse sequel mij toch 2 uur lang geboeid te houden. Geen subtiel uitgewerkt drama, maar wel entertainend. 3*

Verplichte kost voor een beurshandelaar zoals ondergetekende maar ik heb ervan genoten. De film doet af en toe aan als een achtbaanrit inclusief de saaie stukken. Paar fraaie bijrollen en dito one-liners hoewel niet zo sterk als in de voorganger. Enfin, vier sterren en een one-liner .

Stop bugging me about my feelings. They’re irrrelevant.

Ik vond het maar slaapverwekkend, voorspelbaar en ongeïnspireerd. Was allang blij dat ie na 2 uur klaar was ipv 133 minuten vd hoes.

De film heeft natuurlijk wel een bepaalde basiskwaliteit die je van Stone en Douglas mag verwachten. Er is wel $70 miljoen tegenaan gegooid! Daar had je dus 12 xThe Wrestlervan kunnen maken! Ipv dit ene matig vervolg.

Mooie shots van New York, als pluspunt.

600ste stem voor deze film
Commercieel mag het dan wel geen succes zijn, ik vond hem als opvolger toch wel geslaag. Dat omdat ik het vorige deel niet super vond, en deze film toch wel beter deed dan de lage verwachtingen.


Dat is vooral omdat het verhaal zoals het hier beschreven staat naar mijn aanvoelen wat op de achtergrond stond, en de beurzen en het geld meer centraal stonden (zoals het hoort!). Ook kreeg ik het gevoel dat men in deze film kritischer stond tegenover het geld-gegoochel dan in het eerste deel.

Ik ken eigenlijk niets van beurstermen, maar dat vond ik eigenlijk niet hinderlijk. Er wordt zeker niet kwistig om gesprongen met termen, maar ik had ook hier het gevoel dat het allemaal wel goed in mekaar zat, en het allemaal wel 'sense' maakte. (En mijn kijkgezel, die economische studies doet zei dat er geen fouten in zaten).


Ik vind Douglas hier zelf beter spelen dan in het eerste deel. Een stuk minder overtuigd van zichzelf en meer ingenomen. Het was vooral dat dat niet stond bij hem in het eerste deel.

En Eli Wallach is super Vooral door zijn rol in een bepaalde film (je weet wel welke) is het een van mijn favoriete acteurs, en ook hier (op 95-jarige leeftijd !!!) speelt hij nog steeds met alle vuur en passie in zijn kranige lijf. (Die uithaal op het einde naar die bankier die het verkloot heeft is zo zalig . Ik had eigenlijk verwacht dat ze hem minder screentime zouden geven (zoals in 'The Ghost Writer'), maar hij heeft toch een van de grotere bijrollen.


Minpunten zijn de schramikkele acteerprestaties van de andere acteurs. Vooral Mulligan, die de dochter speelt, doet dat dieptreurig. Ook de anderen doen niet veel beter.


Dat in combinatie met het ander minpunt dat het liefdesverhaaltje is dat voral op het einde toch een beetje te veel komt bovendrijven. Ik had toch liever de laatste minuten wat anders gezien. (Men kon ongeveer eindigen bij Eli Wallach die zijn bank verkocht aan Gekko om die veilig te stellen)

En Charlie Sheen hoefde eigenlijk zijn mottige kop ook niet te tonen, maar daar trek ik geen punten voor af.



Evenveel als het vorige deel:
2,5*

Erg laat, maar goede vervolgfilm waarin Gordon Gekko na een gevangenisstraf vrij komt. Het duurt een tijdje voor de film zijn draai weet te vinden, maar wordt daarna zeker wel onderhoudend en interessant. En er gebeurd zeker genoeg: de gebroken vader/dochter-relatie, de wraak van Shia LaBeouf op James Brolin en de afspraak tussen LaBeouf en Douglas. De film kan wellicht niet tippen aan zijn voorganger, maar Oliver Stone laat het er allemaal lekker gelikt uitzien.

Wall street: money never sleeps

De beruchte Gordon Gekko, komt na 8 jaar uit de cel en komt terecht in een geheel veranderde maatschappij, hijzelf, zoals hij toch beweerd, is een veranderd man en profileert zichzelf als een soort van messias die het einde van Wall Street en de wereldeconomie verkondigt.

Het verhaal start gewoontjes, al had ik wel last van déjà-vu's: het groentje in de grote-mensen-wereld van het kapitalisme, met een nogal naïeve visie naar de vooraf genoemde wereld, die ontzettend hard opkijkt naar zijn ervaren mentor, deed me een aantal maal terug denken aan zijn voorganger uit de jaren '90.

"Groentje" van dienst werd vertolkt door Shia LaBeouf, wat ik een ontzettend getalenteerde acteur vind trouwens, die dan ook een relatie had met (toeval of niet ) de dochter van Gekko. Natuurlijk vereiste WSII, dus ook een bad guy, een tweede Gekko zoals je het wil noemen. Brolin speelt zijn rol aardig, maar ik moet toegeven dat ik die heerlijke vrek liever zag in de huid van Douglas, die voor mij in WSI de pannen van het dak speelde.

Om het maar kort te houden, is WSII een kopie van de eerste, maar daarom maakt het deze niet minder interessant om naar te kijken. Het is in een nieuw jasje gestopt. Bovendien zijn de acteurs in deze WS beter en meer ervaren en kwam de film meer "natuurlijker" over. In WSI ergerde ik me vooral aan Sheen, die in mijn ogen nogal stijf overkwam, dus voor mij was dit wel een soort van verademing.

Een echt nadeel aan deze WSII vond ik absoluut het einde; erg Amerikaans. Voor mij is Gekko een gewetenloos persoon, waar zijn eigen rijkdom, welvaart en geluk primeert. Dat hij dan toch verandert in die zachte, gevoelige man stoorde me énorm. Dit was dan wel de domper op het hele verhaal.

Voor de rest aardig: op sommige vlakken beter dan WSI, op andere vlakken dan ook weer niet. Maar zeker aangenaam en interessant om te kijken. Al gaat mijn voorkeur qua storyline wel uit naar de eerste, maar ik moet toegeven, dat ik het fijner vind om naar de "moderne" WS te kijken.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Wel uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs: Michael Douglas, Shia LaBeouf en

Frank Langella spelen goed...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Na de alleraardigste eerste film moest er weer zo nodig een vervolg komen.

Op zich is daar niets mis mee, het personage van Michael Douglas was boeiend genoeg om er nog een tweede film over te maken. Groot nadeel is echter dat het nergens schijnt te lukken om iets toe te voegen aan de eerste film,

Het personage van LaBeouf is bijvoorbeeld totaal niet interessant en zijn vriendin boeit nog minder. Tussen de acteurs is totaal geen chemie of spanning waardoor Michael Douglas een karikatuur wordt op zichzelf en dat is erg jammer.

LaBeouf is niet geloofwaardig in zijn rol en is meer geschikt voor een Blockbuster want als acteur overtuigd hij te weinig.

Het allertrieste is echter het scenario. Er zit geen vaart in en het boeit voor geen meter. Het kleffe zijplotje tegen het einde helpt daar ook niet aan mee.

Het enige grote pluspunt is Frank Langella. De man laat voor de zoveelste keer op zijn oude dag zien dat het een uitstekend acteur is.

Alles bijelkaar is het een zeer matige prent.

Leeg.

Het verhaal is eigenlijk hetzelfde als het eerste deel, maar nu met wat meer aandacht voor het menselijke aspect. Toch blijft ook dat vrij oppervlakkig en slaagt de film er nergens in de kijker mee te slepen.

Ook over het economische gedeelte ben ik vrij teleurgesteld na het zien van de 2 delen. Oliver Stone was niet zo lang geleden te gast in het praatprogramma Reyers Laat. Hij was daar niet om over film te praten, maar over de economie. Als hij zich zo belangrijk waant, dat hij dan zorgt dat zijn "kritische" films wat inhoud hebben. Dikke nul op dat vlak.

De acteerprestaties zijn over het algemeen vrij belabberd. Michael Douglas doet het iets beter dan in het eerste gedeelte, maar haalt nergens zijn niveau van in de jaren 90.

Shia LaBoeuf is kleurloos, hetzelfde geldt voor Josh Brolin. De grootste ontgoocheling echter is Carey Mulligan, die hier uitblinkt in het vertonen van welgeteld één gezichtsuitdrukking.

Oudgedienden Eli Wallach en Frank Langella milderen nog een beetje, maar kunnen het klungelen van de anderen niet doen vergeten.

Qua regie is het allemaal wel te doen (al ben ik geen fan van Stone's manier om telefoongesprekken weer te geven).

Verder nog een leuke knipoog naar Eli Wallach's doorbraakrol en een overbodige cameo van Charlie Sheen.

Kleurloos.

2

Het uitgangspunt is aardig; de financiële crisis biedt voldoende materiaal. Toch richt de film zich meer op de bijzaken, zoals de moeizame romance tussen het jong stel en de slecht uitgewerkte rol van Douglas als aanstichter hiervan. Het is jammer dat dit matig is uitgewerkt en ook niet interessant is. Douglas z'n sterke karakter wordt nauwelijks benut en LaBeouf schiet flink tekort ten opzichte van Douglas, Brolin en Mulligan.

Deel 1 niet gezien, maar deze film vind ik goed. Leuk om te zien dat voorspellingen van een filmkarakter jaren later nog steeds uit blijven komen. Acteer- en camerawerk is sterk, net als de muziek. Verhaal blijft boeien. Leuk zijn de grafische effecten, die je eigenlijk niet (meer) verwacht in een film als deze.

4*