Dellamorte Dellamore (1994)

Hier hoef je niet veel drukte over te maken, alhoewel, misschien juist wel!

Aparte maar mooie film over 2 "droogkloten", waarvan een met verstand (ahum) en de tweede met gevoel (ahum), die samen regeren, proberen ze, over een kerkhof. Ook het werk moet worden gedaan maar dat doet de man met gevoel! De man met het verstand is druk met "belangrijke" zaken, dus die heeft geen tijd om te werken. ......., lijkt een beetje (veel) op onze 'samenleving'.

Ik raad je aan als je van humor en horror houdt, deze film te gaan zien. Van ons krijgt hij 4 sterren, oftewel een 8!

Fantastische film! Een mix van droge humor en horror. De dode komen volgens het verhaal naar zeven dagen weer terug en Dellamorte is degene die ze weer terug moet sturen. Everett is bijzonder goed gecast. Kortom het is een surrealistische horror met een behoorlijke dosis zwarte komedie waarvan ik heb gesmuld, zo vlak voordat ik mijn bed in ga duiken.

Bijzondere film die constant alle kanten op gaat. Wat in eerste instantie een zombiefilm lijkt blijkt veel meer te zijn. Vooral een film met vreemde karakters die niet in een hokje geplaatst kan worden. Als rode draad speelt er een romance die de boel een beetje aan mekaar houdt, maar veelal is het een mix van vreemde scenes, gore, sex, humor en zombies. Mooi gefilmd en een verrassende climax.

Dit blijft na al die jaren nog steeds een klassieker voor mij en mijn waardering voor de film blijft met elke kijkbeurt maar groeien zodat ik eigenlijk op 5 sterren uitkom.

Heerlijke droge humor en soms ook heel erg absurd en barstensvol met sfeer.

Dit blijft met recht een italiaans pareltje voor me.

En ja, eigenlijk hoort misschien deze opmerking hier niet thuis, maar wat heeft die actrice anna Falchi een stel heerlijke borsten er voor hangen .

Dit is inderdaad een geweldige horror/cult film, terwijl ik dit schrijf denk ik, waarom heb ik geen 4 sterren gegeven. Ik denk een gevoel, moment-opname. Heerlijke Italiaanse sfeer zoals we dat wel kennen van Fulci, Argento. Erik1977 ik zou ook best een gipsafdruk van de borsten van Anna Falchi aan de muur willen hebben hangen, leuk merchandise...

Mooi surrealistisch toneelspel lijkt het bijna..... aparte stijl en een toch wel heel sterke performance van Rupert Everett in de rol van Franciscus Dellamorte.

Wel grappig. Een soort van Red rock west achtige neo noir spoof verpakt in een zombie film. met een coole dude in een afgelegen dorp waaruit niet te ontsnappen lijkt. Een femme fatale en een legertje zombies. Die lijken waren het grappigs, die als een vloek rusten op de getergde macho en zijn hunchback. Het verhaal was nogal flauw, maar dat hoort er ook een beetje bij.

Na een aantal jaren onder het juk van grootmeester Dario Argento te hebben gewerkt kreeg Michelle Soavi door het succes van La Setta (waar hij voor het eerst wat vrijheden had) de kans om zijn eigen film te maken. Die film werd de cult-horror-komedie Dellamorte Dellamore.

Op een begraafplaats in een Italiaans gehucht komen de doden na enkele dagen weer tot leven. Aan grafdelver Francesco de taak om ze weer terug in de grond te stoppen. Dan komt er een mooie vrouw naar de begraafplaats en wordt hij verliefd, helaas komt haar echtgenoot weer tot leven...

De invloeden van Peter Jackson's Braindead zijn duidelijk aanwezig. Al heeft de film wel een heel ander soort droge humor als die film. Qua verhaal was de film toch vrij mager, sprake van een echte rode draad was er ook niet. Wel zaten er een aantal behoorlijk komische momenten in de film, met name de zombies en Francesco's assistent zorgen voor de nodige lol.

De film is mooi en sfeervol geschoten en de special effect's zagen er goed uit. De film mag dan uit 1994 komen, het heeft een typische 80s uitstraling.

Al met al een vermakelijke film van Soavi en ik zie makkelijk dat dit een cult-klassieker is geworden. Echter had ik door alle positieve kritieken mischien iets te hoge verwachtingen.

Erg lauw.

Een film die ik al vaak voorbij heb zien komen en toch wel met enige verwachtingen keek. Humor in horrorfilms van ik vaak wel waarderen en deze wordt ook regelmatig geprezen om z'n mooie look, iets wat mij normaal wel aanspreekt.

Het enige wat ik uit de reacties herken is de weirdness, jammer genoeg betreft het hier film en geen boek. Als je alles op een rijtje zet klinkt het best maf en uitzinnig, maar tijdens het kijken zelf kreeg ik nooit dat gevoel. Soavi faalt dan ook op alle vlakken.

Visueel oogt het goedkoop en amateuristisch. Soavi probeert wel. Hij loopt af en toe met z'n camera rond z'n personages, maar duidelijk met de camera in de hand. Zo schuddert het lekker en zijn volgens mij de cirkeltjes ook niet meteen perfect rond. De gore oogt fake, de zombies zien er ook niet uit en als er dan als eens want anders gebeurd dan een kogel door het hoofd (zoals de busramp) is het zo slecht geëdit dat het vooral irriteerde.

Nog erger is het acteerwerk, dat echt helemaal nergens op slaat. Everett straalt niks uit, de rest van de cast kan nog niet eens een tekstje dialoog overtuigend uitspreken. Het resultaat is dat ook de humor tenenkrommend is.

Een poor man's Braindead. Soavi is gewoon niet goed als regisseur. Enkel de setting van het kerkhof geeft de film nog een beetje sfeer, de rest oogt cheap en amateuristisch.

1.5*

Ik zou je Deliria kunnen tippen (4,5*), maar eigenlijk geen idee of dat wat voor jou is.

De setting bevalt. Een boomrijk kerkhof met crypten, praalgraven en levende doden. Met de spookachtige sfeer zit het wel goed. De score sluit goed aan. Dreigende klanken onder sfeervolle beelden.

Het verhaal is op zich ook nog wel ok want bestaat uit intrigerende sinistere gebeurtenissen die worden doorspekt met in beginsel wat bescheiden en ingetogen humor. Best leuk.

Terwijl het verhaal na verloop van tijd wat slepend en vermoeiend wordt, gaat het met de humor de andere kant op. Die schiet volledig door. Veel humor is visueel en is gebaseerd op de sfx. Die zien er niet overtuigend uit, waardoor de humor al snel een uitbundige en slapstickachtige vorm aaneemt, die slecht werkt binnen het tamme verhaaltje en vooral niet past binnen de sfeervolle omlijsting van de film. Die duistere sfeer vraagt toch echt om een meer sobere vorm van humor. Of misschien (achteraf beschouwd): geen humor.

Het acteerwerk is gruwelijk slecht. Nog een reden waarom de komedie niet werkt. Een paar rare gebeurtenissen en wat bloederig gooi- en smijtwerk helpen helaas niet om de slechte acteerprestaties te verhullen. Het acteerwerk heeft een behoorlijk aandeel in de neerwaartse spiraal waarin de film terecht komt.

De slotscènes zijn dan wel weer aardig en het laatste shot heeft ongetwijfeld een verdiepende symbolische betekenis, maar aan overpeinzingen daaromtrent had ik geen behoefte meer. Ik was er wel klaar mee.

Morgen Cinema Egzotik: Cemetery Night bij EYE Film in Amsterdam | EYE - eyefilm.nl

Absoluut een trashy en over the top film. Ik had geen idee dat het een film met humor was en op dat vlak was het zeker een aangename verrassing. Ik kon de combinatie van droge comedy en horror helemaal smaken. Echt spannend wordt het nooit maar dat maakt me niet uit in het entertainende geheel.

Hoewel het dus een trashy film is qua concept en scenario vind ik het wel allemaal mooi in beeld - soms over the top - gebracht. Sfeervolle belichting op de begraafplaats, zelfs een Hitchockiaans shot op het einde van de film, wanneer Fransesco de inspecteur - nog zo'n running gag - ontmoet op de trappen in het ziekenhuis.

Verder meen ik dat de film ook een verwijzing bevat naar A Clockwork Orange. de electronische muziek van Wendy Carlos wordt dan toch onder de droomsekwens van Francesco gezet. Niet toevallig een scene waarin hij ultragewelddadig tekeer gaat.

Aanrader voor liefhebbers van cultfilms en horror met een vette knipoog!

Een tikkie saai.

Het verhaal klonk al niet bepaald als muziek in mijn oren, maar gelukkig viel de uitwerking nog best mee. Maar die poster was in ieder geval zeer lelijk, en meestal zegt dat weleens wat over de kwaliteit van de film, maar ook gelukkig dat viel mee.

Er zitten wel enkele geslaagde momenten in Dellamorte Dellamore. Vooral op het vlak van komedie en de horror die daar dan bij gaat mengen zorgen weleens voor wat droge momenten. Die momenten zijn de stukjes die de film overeind blijven houden.

Maar uiteindelijk kan de film niet meer verhullen dat het wat saai werd, ondanks nog enkele beste pogingen om het nog interessant te houden. Soms neigt het iets te traag te worden, en de beelden van het kerkhof overdag zijn veel lelijker dan de nachtelijke beelden van het kerkhof.

Als er wat horror komt kijken, die vrijwel altijd mengt met komedie, is de film erg hapbaar. Als de horror er niet is, is de film wat saai. Ik wachtte voortdurend voordat de horror weer zou gaan beginnen. De film mist ook wel wat over-the-top horror hier en daar maar het gaat wel qua lompheid nog een klein stapje verder dan de algemene film. Scenes als het busincident en het neerschieten van ziekenhuispersoneel zijn moeilijk te vergeten.

Maar de romance werkt niet bepaald en rekt de film vooral uit. Daarmee gaat het tempo ook voornamelijk teniet en daarmee is de film soms wel vermoeiend. Maar als de horror dan weer wederkeert, is de film in ieder geval weer hapbaar genoeg.

Zit precies in een trash sfeertje...na Swamp Thing ( 1982 ) en Lifeforce (1985 ), nu de beurt aan dit zeer merkwaardig filmpje dat mij ook het gevoel gaf van een film uit de jaren 80. Ik vraag me eigenlijk ook af wat ik nu heb gezien. Een duidelijke verhaallijn zit er niet in, de regisseur heeft meer oog voor wisselende komische horrormomenten. De horror is niet echt aanwezig omdat het allemaal heel luchtig wordt gebracht met wat zwarte humor. Je ziet heel wat bloederige scènes, maar door de aanpak overheerst het slapstickachtige boven de horror. Dat maakt dat er ook totaal geen spanning te beleven valt. De locatie heeft een donker, gepast sfeertje wat je eigenlijk wel verwacht van een kerkhof. Het eerste deel van het verhaal is sterker dan het tweede omdat er nog enig verhaallijn in zit, maar dat verandert gaandeweg waarbij je als kijker de weg volledig kwijt geraakt. Het is het moment dat de protagonist niet alleen op de doden maar ook op de levenden schiet. Maar is dat ook zo of speelt dit in zijn hoofd allemaal af? Je komt dan in het psychologische aspect van de film waar ik geen duiding aan kan geven. Dit aspect wordt helemaal duidelijk naar het einde toe wanneer Francesco Dellamorte en zijn assistent Gnaghi uit hun wereldje willen ontsnappen en tot een zeer rare vaststelling komen. Mooi eindshot overigens. Het acteerwerk is degelijk. Rupert Everett en vooral François Hadji-Lazaro speelt een leuke rol. De femme fatale van dienst is hier de mooie rondborstige Anna Falchi. Je moet van dit soort werkjes echt houden en begrijp ook wel dat deze film een soort cultstatus heeft, maar ik had er meer van verwacht. Gezien de positieve elementen beschouw ik deze film toch iets boven de gemiddelde film. 7/10

Je begrijpt wel dat die borsten van haar net zo nep zijn als de nieuwe tanden van Dave Roelvink..?

Toegegeven, na de dood blijven ze waarschijnlijk wel net iets langer goed.

Toch wel een aparte zombiefilm die ik qua toon en qua plot niet verwachtte. Zombies en humor, het is vaak een moeilijke combinatie, vaak over the top, maar hier is de humor eerder subtiel en situatiegebonden. Geen Zombieland (2009) dus. Ook het plot is anders dan ik verwachtte: geen apocalyptische doemscenario's. De zombies blijven rustig ronddolen rond het kerkhof en daar neemt iedereen wel vrede mee, grafdelver Francesco niet in het minst. Alsof ze er gewoon bijhoren.

Verder vielen de mooie beelden me wel op. Soavi deed er alles aan om de montage en de camerastandpunten te verruimen, soms te pas en te onpas, maar bij momenten enkele mooie originele shots van onder of boven of vanop een bepaalde inventieve positie. Qua sfeer vond ik de film ook goed, zeker 's nachts met de vele mistbanken en optorende grafzerken in het maanlicht.

Het acteren was niet geweldig en het verdere plotverloop op zich ook niet. Ook niet Anna Falchi, erg mooie dame, deed me wat denken aan Denise Richards. Verder bouwend op de reacties hierboven dan niettegenstaande toch eerder afknappend op haar borsten. Maar een pluspunt voor de film was ze wel. De vrijscène op het kerkhof had visueel wel iets. Best wel eens fijn om gezien te hebben, deze Dellamorte Dellamore!

Deze Italiaanse Horror / Komedie film lag al twee jaar bij mij op de plank en leek me nu geschikt om te kijken tijdens de "Horrorfilm Challenge" en dat mede omdat ik eigenlijk geen andere horrorfilms meer op de plank heb liggen.

Francesco Dellamorte (Rupert Everett) is de bewaker van de Italiaanse begraafplaats in een vreemd en klein stadje genaamd "Buffalora", waar de levende doden na zeven dagen hongerig uit hun graven opstaan. Geholpen door zijn kinderlijke, stomme en sullige assistent Gnaghi (Francois Hadji-Lazaro), beschermt Francesco de stad tegen deze "terugkeerders", waarbij hij hun schedels aan stukken schiet met zijn pistool. Het is een saaie dagelijkse sleur die Francesco lusteloos uitvoert, totdat hij een wellustige en bloedmooie jonge weduwe (Anna Falchi) ontmoet. Wanneer zij sterft, is het de vraag hoe ver zijn liefde gaat.

"Dellamorte Dellamore" is vooral een mooi in beeld gebrachte surrealistische horrorfilm, met een aantal leuke en grappige scènes en dat inclusief wat pikante grafseks scènes. Het is ook een behoorlijke maffe film en naarmate het einde van de film naderde, snapte ik er niet meer veel van. Zeker nadat Francesco ontdekt dat hij is misleid door een ​​studente die prostituee is geworden en die hij daarna in bed in brand steekt, gevolgd door ziekenhuismoorden (een non, een arts en twee verpleegsters) m.b.t. Francesco's vriend Franco (Anton Alexander) die op hem lijkt en moordenaar is en een einde waarbij de rollen van Francesco en Gnaghi opeens omgekeerd zijn als ze samen per auto het stadje "Buffalora" verlaten en de weg opeens stopt.

De scène m.b.t. de studente (die Laura heet) was wel komisch, want ze heeft ook een vriendin, te weten Magda (Barbara Cupisti), en als Francesco dan naar beneden gaat (na gevreeën te hebben met Laura) om wijn te halen en hij dan Laura tegenkomt, wordt er gezegd:

Francesco: I just wanted to get some wine.
Magda: Sit down, I'II get you some.
Magda: Did Laura teII you you can pay me ?
Francesco: Pay you ?
Magda: SchooI's expensive, my friend.
Francesco: I have to pay you ?
Magda: We don't have a schoIarship. Besides, it's onIy 100,000 Iira.
Francesco: She toId me she Ioved me.
Magda: That's 150,000.
Francesco: She wants me to stay the night.
Magda: 200.000.
Francesco: Is a cheque aII right ?

Het vrijen met Laura was ook mooi (omdat je dan de borsten van Anna Falchi weer ziet) en komisch en dan wordt er gezegd na het vrijen:

Laura: Let's rest a bit.
Francesco: Why ?
Laura: You've come three times aIready.
Francesco: Twice. The third one was faked.

Die studente / prostituee is overigens de mooie Anna Falchi die in de film vooral "She" wordt genoemd en zij komt in Francesco's leven in vijf verschillende en mysterieuze gedaanten, namelijk als weduwe, als dode die weer tot leven komt, als bovennatuurlijke femme fatale (dan wordt Francesco ook gebeten), als secretaresse van de burgemeester en dus als studente /prostituee. En ieder tragisch rendez-vous met haar, doet hem nadenken over de aard van het bestaan en hij begint ook zijn verstand te verliezen en begint dan levens te nemen (o.a. van een groepje jongeren in het stadje die hem vaak plaagde) die hij niet zou moeten nemen. Bij een aantal van die scènes zien we Anna Falchi ook naakt (waarbij we wel alleen haar borsten zien) en vrijt / neukt ze ook als weduwe met Francesco op het graf (dan zien we ook op fraaie wijze op haar rug de vleugels van het beeld van een engel) van haar oudere man Augusto Martin (Renato Donis), die dan weer tot leven komt en haar bijt, waarna Francesco hem doodt met een grafkruis. Zij gaat daarna overigens niet dood door de bijt, maar door het vrijen / neuken met Francesco.

Dat doden van opgestane doden (zoals padvinders) zien we zeer regelmatig in de film en dat al na circa één minuut als een dode man op de deur aanklopt en Francesco hem door zijn hoofd schiet. Het doden van de opgestane doden doet hij vooral met zijn pistool (hij schiet ze dan door hun hoofd), maar ook met andere dingen zoals met een schop en het al eerder genoemde grafkruis. Hij krijgt daarbij ook hulp van zijn assistent Gnaghi, die alleen maar "Gna" zegt.

Die Gnaghi vond ik overigens een leuke verschijning (hij eet o.a. behoorlijk onsmakelijk, heeft een passie voor bladeren en kijkt graag met het bord op schoot naar de televisie) en vooral als hij de liefde vindt met het afgehakte hoofd van de ondode dochter, te weten Valentina (Fabiana Formica), van burgemeester Scanarotti (Stefano Masciarelli). Als hij haar voor het eerst ontmoet op een terras samen met Francesco en haar vader, wordt er gezegd:

Valentina: Daddy, what's this ?
Francesco: This is my assistant, Gnaghi.
Valentina: He's sweet ! WiII you buy him, Daddy ?

Gnaghi is al op het eerste oog verliefd op haar en van opwinding kotst hij ook over haar heen, waar zij naderhand dan over zegt:

"You threw up on me. How sweet !"

Valentina heeft ook een vriendje, te weten Claudio (Alessandro Zamattio), met een motor en als ze daarmee samen met hem omkomt tijdens een ongeluk (crashen namelijk tegen een bus vol met padvinders), wacht hij tot ze weer tot leven komt in haar glazen doodskist en trekt / hakt hij daarna haar hoofd eraf en plaatst hij deze in zijn kapotte televisie (daar heeft Francesco namelijk per ongeluk op geschoten). Het hoofd van Valentina kan natuurlijk praten en dat levert ook een aantal grappige scènes op en vooral als haar vader op de begraafplaats is (hij laat namelijk haar lichaam opgraven i.v.m. zijn burgemeester-campagne) en zij hem roept en hem daarna bijt (werd komisch in beeld gebracht) in de hals. Francesco schiet daarna het hoofd dood (waarbij Gnaghi treurt) en als de gebeten burgemeester weer tot leven komt, wordt ook hij doodgeschoten.

Daarna zien we ook een nieuwe burgemeester, te weten Civardi (Pietro Genuardi), die een secretaresse (Anna Falchi) heeft. Omdat de secretaresse van impotente mannen houdt, besluit Francesco ook om zijn penis operatief te laten verwijderen (dat gebeurt overigens niet, maar hij krijgt er wel een flinke spuit in) om bij haar te kunnen zijn. Nadat ze echter wordt verkracht door de burgemeester, geeft ze aan dat ze alleen nog houdt van penetrerende seks

Claudio wordt overigens samen met zijn motor begraven en daarop komt hij ook weer rijdend uit zijn graf tot leven en daar wacht een andere vriendin (Katja Anton), dus eigenlijk ging Claudio vreemd met Valentina, op hem, die hij achterop neemt op zijn motor en die hij naderhand gaat opeten. Als Francesco dat ziet en hij Claudio wilt doodschieten, zegt zijn vriendin:

"No, stop ! He's onIy eating me !"

In Michele Soavi's barok vormgegeven en surrealistische herfstfantasie, gaan aardedonkere humor en bespiegelingen over eenzaamheid, liefde, vriendschap, leven en dood hand in hand. Hoewel ik me met deze sfeervolle en prachtige visuele film best vermaakt heb, vond ik het ook wat langdradig en soms ook moeilijk om te volgen en dat laatste vooral m.b.t. het einde (dan kan Gnaghi opeens ook praten en zegt Francesco opeens "Gna") als ook met de vele gedaantes van de mooie Anna Falchi, die zeker ook een pluspunt is in deze film en haar borsten (ook al zijn ze niet natuurlijk) vond ik zelfs twee pluspunten

De cast (die uit veel verschillende personages bestaat) deed het ook verdienstelijk en vooral natuurlijk de hoofdrolspelers Rupert Everett en François Hadji-Lazaro (hij is schijnbaar ook een bekende Franse muzikant) en Francesco Dellamorte vond ik daarbij ook enigszins lijken op Bruce Campbell (bekend van o.a. de horrorreeks "The Evil Dead"). Ook verdient Mickey Knox het om benoemd te worden als politierechercheur Straniero, die steeds iemand anders verdenkt dan Francesco, die een acteur, assistent-regisseur en scenarioschrijver was voor Sergio Leone, net zoals Michele Soavi dat was voor Dario Argento, Lucio Fulci en Joe D'Amato.

Al met al is "Dellamorte Dellamore" een stijlvolle, grappige en betoverend mooie in beeld gebrachte horrorfilm, maar wel een ongebruikelijke genrefilm.

Ga naar de maximale score

Deze lang geleden voor het laatst gezien en op een veilige 4 sterren gezet. Maar verdient misschien wel meer.