Dellamorte Dellamore (1994)

Herinnerde me ineens dat ik deze film ook gezien had een 2 tal jaren terug. Absurde film maar op momenten erg leuk.

Zeer goeie zombie film! Anna Falchi mag er ook wel wezen trouwens!

Weet jij een andere dan?

Tuurlijk: "Zombi 2" Geen echt goeie film, maar nog steeds best wel goor.

Mooie film. Mooi gefotografeerd.

Doet erg denken aan EvilDead.

Naar mijn mening een van de beste Italo horrorfilms aller tijden (samen met City of the living dead en Demoni 1) met een zeer angstaanjagende sfeer en goede make up.

weet je wat ik verschrikkelijk cool vond?

die duivel die uit die bladeren voortkwam.

Ik vond he tzeker een zeer bijzondere, vreemde , enge, angstaanjagende, grappige film.

ik wil hem zeker nog eens kopen.

Een heerlijke film waarbij ik me kostelijk vermaakt heb. Hele vreemde sfeer en mooie effecten.

Overigens klopt de speelduur vermeldt op de hoes niet, er staat

108 minuten, maar de film haalt net de 98 minuten. Ik heb zelf de uncut versie uit Italië

Deze krijgt van mij 4 sterren

totaal niet eng maar wel mooi

Dellamorte Dellamore, naar de Roman van Tiziano Sclavi, is een unieke horrorfilm die menig filmliefhebber met verstomming zal doen staan. Zelden werden verschillende genres zo mooi gecombineerd en tot één solide geheel versmolten. Komedie, romantiek en horror zijn de basisingrediënten voor dit fabelachtige sprookje dat bol staat van symboliek, betoverende beelden, knotsgekke personages en een flinke dosis gore.

Francesco Dellamorte, gespeeld door Rupert Everett (later te zien in My Best Friend’s Wedding), is de opzichter van Buffalora Cemetery, een begraafplaats waar vreemde dingen gebeuren. Enkele dagen na hun dood komen lijken tot leven en wanneer Francesco verliefd wordt op een weduwe die haar overleden man komt bezoeken, verliest hij de controle over deze bizarre situatie. Voor hem het einde van z’n zorgeloze leventje, maar voor de kijker het begin van een bovennatuurlijke rollercoaster vol absurde wendingen.

Het leuke aan Dellamorte Dellamore is dat deze film van de hak op de tak springt zonder dat dit storend werkt of zonder hiermee af te wijken van het essentiële verhaal. De ene moment lopen horden rottende zombies door beeld en de andere moment zien we Francesco Dellamore verwikkeld in een hevige vrijpartij met zijn muze, op het graf van haar overleden echtgenoot nota bene!.Als Dellamore’s dolle hulpje Gnaghi dan nog eens verliefd wordt op het afgehakte hoofd van de dochter van de burgemeester, denk je dat het niet gekker kan. Klinkt luguber allemaal, maar al deze onzin wordt met zulk verfijnd gevoel voor esthetiek in beeld gebracht waardoor van begin tot einde een mystiek sfeertje door de film waait.

En Dellamorte Dellamore verbaast nog meer als blijkt dat deze film heeft wat de meeste horrorfilms niet hebben: diepgang en een vaag, doch schitterend einde dat de kijker uitnodigt tot een tweede kijkbeurt. Het blijft toch een pluspunt om aan het eind te ontdekken dat alles wat je net gezien hebt een diepere betekenis heeft, die je graag te weten wil komen door bij de eerste de beste gelegenheid dit kunstwerkje nog eens boven te halen.

Michele Soavi is een grootmeester in stijl en sfeerschepping. Qua originaliteit en visueel is deze prent indrukwekkend.

schitterende film, fijnbensaart en subtiel in vele opzichten. Visueel erg sterk, en er zit nogal wat onder het oppervlak verborgen (erg flauwe woordgrap idd:P ).

Moet deze zeker nog eens kijken. voor nu 4* maar kans op meer.

Absoluut unieke zombiefilm; bijna Lynchiaans.

Weird en zeer de moeite waard.

Alleen jammer van die kop alleen / punt aftrek.

Waar heb je het over?

Een erg bijzondere film.

De mix romantiek/horror/(morbide) humor werkt op een zeker niveau, al zit de (geschifte) humor bij momenten wel de spanning in de weg. Bovendien is het een film die bij momenten van de hak op de tak lijkt te springen en soms zo radicaal van toon wijzigt, dat je bij momenten dreigt af te haken. Halcyon's commentaar volg ik volledig: het einde van de film lijkt te tonen dat er in de film zelf meer zit dan je op het eerste zicht zou vermoeden, dus ik geloof dat ik hem één dezer nog eens opnieuw zal bekijken.

Op narratief vlak wist de film me dus tijdens een eerste kijkbeurt niet geheel te overtuigen (wegens de warrigheid), en ook Rupert Everett vond ik bij momenten niet erg super acteren wat de film ook al niet hielp.

Gelukkig is de regie in handen van Michele Soavi, een man die me al zeer wist te overtuigen met zijn slasherfilm Deliria. De man weet echt fantastische beelden op het scherm te toveren: de verbrande bladen uit het telefoonboek die transformeren tot de Dood, dode bladeren en zwarte sluiers die dansen op de wind, de camera die kijkt door de ogen van een dode die net begraven wordt, de eindscène,... De sfeer die Soavi weet te creëren is van een haast mystiek niveau en is de absolute sterktehouder van de film.

Voorlopig een 3,5* , maar na een tweede kijkbeurt (waarbij ik hopelijk meer waardering kan opbrengen voor het verhaal) zit daar absoluut een verhoging naar 4* in.

3,5*

De film blijft al twee dagen in mijn hoofd rondspoken, ik geef hem alvast het voordeel van de 'twijfel'.

4*

Is dit echt zo? want ik zit erover na te denken om deze is te bekijken, maar ik ga wel voor de spanning, zit ik dan bij deze film goed?

Niet echt, deze film is niet een doorsnee horrorfilm...zoals Halcyon al zo mooi omschreef, zijn er meerdere lagen aanwezig.

Misschien moet je dan Zombi 2 of Let Sleeping Corpses Lie proberen.

Zombi 2 is niet eng (geen spanning) en van Let Sleeping Corpses Lie hoor ik vaak dat hij erg traag is. Echt spannende zombiefilms kan ik me niet snel voor de geest roepen. Misschien enkele van de nieuwere zombie(achtige) films, zoals [REC]?

Dellamorte Dellamore trouwens vind ik fantastisch. Bizarre gebeurtenissen, goede sfeer en ook nog een verhaal om over na te denken.

Om nog even in te gaan op de oude discussie. "Een zeer goede zombie film!" "Weet jij andere dan?"

Ehh.. waarom is Night Of The Living Dead dan niet genoemd?

Edit: zie net dat ik reageer op een post uit 2003. Zeg maar niks.

De films die ik noemde, zijn duidelijk de betere films in het genre. Je moet natuurlijk niet vergeten dat ze allebij ruim 20 jaar oud zijn! Als je op zoek bent naar Dawn of the Dead (2004) spannend, dan zul je nog even moeten wachten, want die is nog niet gemaakt. Al vond ik 28 Weeks Later al behoorlijk in de buurt komen, maar ik zag dat hij die al gezien had.

[rec] gaat trouwens pas in maart draaien, tenzij je het "pindakazen" wil promoten....Maar die is zeker de moeite waard.

Ik bedoel juist dat de beter films in het genre niet bepaald spannend zijn. Tenminste, ik vond Zombie Flesh Eaters bijvoorbeeld niet spannend. Wel een goede film. Ik doelde inderdaad op films als 28 Days Later. [REC] wilde ik alvast aanraden, omdat IK dat een spannende zombiefilm vond. En ik weet niet precies wat je bedoelt met pindakazen, maar ik heb hem gezien op het IFFR.

Pindakazen....

Zou hem dringend moeten herzien. 't is alweer 1,5 jaar geleden.

in het Spaans heet hij Mi Novia es un Zombie

("Mijn liefje is een zombie")

Tijdens "Dellamorte Dellamore" volgen we Franscesco Dellamorte, een begrafenisopzichter, in zijn eeuwige strijd tegen de levende doden en zijn zoektocht naar de ware liefde. Een geslaagde combinatie van horror, romantiek en humor.

"Dellamorte Dellamore" voelt aan als een luguber sprookje met erg mooie shots, lyrische dialogen en -het sterkste aspect van de film- gitzwarte humor. Wat te denken van de schitterende quotes als "He's only eating me! I shall be eaten by whoever I please!" of de scènes in het hospitaal wanneer een nietsvermoedende non verzoekt om niet te roken. Of de scène waarin Gnaghi de dochter van de burgemeester onderkotst ... uit liefde! Originele en doeltreffende humor!

De verhaal van de film zelf kabbelt wat verder. Ik kan niet zeggen dat er erg veel gebeurd in de film. Het lijkt vooral een weergave van een aantal dagen uit het leven van Franscesco en zijn onafscheidbare assistent Gnaghi. Geen erg goede film, maar wel een visueel erg mooie film!

Vreemde, maar sfeervolle horrorkomedie die bijna genekt wordt door het soms overdreven theatraal acteren van sommige bijrollen.

Het einde is echter wel schitterend.

Hele leuke film.Een goede mix van Horror en hele absurde humor.Weer een prima voorbeeld van een beetje vreemd maar erg lekker.

4*

Leuke film die horror en zwarte humor goed weet te combineren.

Het verhaaltje is aardig, maar ook vaag en ik bleef dan ook met een paar vragen zitten. Waarom geïncarneerde(?) Falchi steeds in een ander persoon? Of was dit verbeelding van Francesco? Misschien heb ik wel iets over het hoofd gezien. Ook het einde snap ik niet helemaal.

De film staat bol van de knotsgekke scenes. Visueel erg mooi en er wordt een sprookjesachtige sfeer gecreëerd. Leuke soundtrack ook.

Geen topper, maar ook niet veel mis mee.