De Gelukkige Huisvrouw (2010)

pff een lange zit.

Leuke film en weer fantastisch neergezet door o.a. Carice van Houten.

Het verhaal past bij deze tijd natuurlijk. Een wat tragisch verhaal over postnatale depressie, maar desondanks toch humorvol. Sommige scènes lijken me nogal aangedikt, maar dat neem ik maar voor lief. Over het algemeen een goed verhaal.

Muziekkeuze was prima en passend bij de scènes.

Het is zeker geen slechte film, maar behoort ook weer niet tot de toppers.

Ik ben nooit een groot fan geweest van Komt een Vrouw bij de Dokter. Ik vond de film niet slecht, maar overgewaardeerd en gehyped. Ik was dan ook positief verrast door De Gelukkige Huisvrouw.

Goed verfilmd met een zeer goede rol van Carice. Helaas zijn enkele zaken wel erg cliche en stigmatiserend neergezet (zoals het "gesticht" waar ze in terechtkomt), wat het realisme niet ten goede komt. Al met al niet verkeerd, enneh... het blootgehalte viel me alleszins mee.

3.5*

Net of dat erg is.

Dat was het enige dat nog een beetje te doen was.

Haha die scene's in het psychiatrisch ziekenhuis zijn echt hilarisch en niet realistisch.

Alsof jong, oud, crisis, chronisch en allerlei verschillende ziektebeelden bij elkaar op 1 afdeling zitten

Aardige film, goed geacteerd, al ben ik niet zo fan van Carice van Houten, maar ze deed het goed.

3,5

Ik heb deze film eerder wel aardig beoordeeld. Maar mijn waardering voor Carice is bleekbaar zo hoog dat ik niet naar de film heb gekeken. Wat een verschrikking is het.

Stond vandaag een quote van mij in de Volkskrant bij "Film". "Waarom begint een Nederlandse zogenaamde betere publieksfilm nooit met een seksscène, maar altijd met een serie seksscènes?" Met een referentie naar subjectivisten.nl. Moest er erg hard om grijnzen

Begon ontzettend goed met de heftige bevalling en het begin van de psychose (de baby in de doos). Maar ik vond dat ze te snel door dit begin van de film door gingen. Dit had wat langer van mij mogen duren, en de tijd vanaf dat Lea in de inrichting zit, had wat korter mogen duren, want dit viel erg tegen. Dit was nogal soft en dat was jammer. Ze hadden de psychose denk ik wel wat meer kunnen uitdiepen. Daar had ik eigenlijk op gehoopt bij deze film.
Door het goede acteerwerk (niet alleen Carice, maar ook Waldemar!) toch een half puntje erbij en met het heel goede en heftige begin en het aardige vervolg van de film kom ik uit op een *3.

Deze film heeft goeie momenten en hoewel geen fan van Carice vind ik haar hier overtuigend spelen. Helaas wankelt de film aan alle kanten door bijv. personages die worden geïntroduceerd maar vervolgens niets mee wordt gedaan, een slecht acterende moeder en een verwerkingsproces dat ineens weer goed is, die 'luchtige' momenten maken de film oppervlakkig terwijl het de mogelijkheid had om heftiger en dieper te gaan... Gemiste kans, maar waarschijnlijk wel bewust om zo een breder publiek aan te spreken. Maar daar heeft de Nederlandse cinema wel vaker last van...

Het acteerwerk van Carice houdt deze film nog op de been. Dat hele gedoe met haar vader had er van mij uitgemogen. Dat komt de film niet ten goede. De scènes in het gesticht deed me zoveel denken aan One Flew Over The Cuckoos Nest. Alleen nam 'de huisvrouw' zichzelf iets te serieus. Het begin van de film is sterk, maar naarmate de film vordert zwakt het af. Krappe voldoende dankzij de overtuiging van Carice!

Top geacteerd door Carice!

Het eerste helft was echt huiveringwekkend. Ik vond het tweede deel een beetje inzakken en het eind zelfs een beetje afgeraffeld.

al met al kan ik de film zeker waarderen.

Prachtige aangrijpende film.

Subliem geacteerd van Carice van Houten.

Een echte aanrader.

Aangrijpende film, beter dan het boek.

Beetje te overdreven zo af en toe.

Waarschuwing vooraf, als je zwanger bent van je eerste kind...NIET KIJKEN...krijg je een erg vertekend beeld van een bevalling!

Vond dat Carice de hele film draagt, ze acteert erg goed!

Het verhaal is een beetje te zo af en toe, maar de emoties worden wel rauw gespeeld.

Al met al het kijken wel waard, maar niet het opnieuw kijken.

Een beetje een tegenvallende film... Ik had dan wel niet echt bepaald hoge verwachtingen, maar ik had hem toch iets beter ingeschat. Het acteerwerk van Carice en Waldemar is best goed. Maar het verhaal wordt een beetje vreemd op een begeven moment. Lea wordt opeens doodongelukkig met haar zoon en probeert hem om het leven te brengen. Hoe dit in beeld wordt gebracht is niet zo geloofwaardig omdat het nogal onverwacht is (imo). De scenes in het gesticht waren wel leuk (die gast wat de hele tijd Lea wilde knuffelen bracht me toch wel een glimlach op mijn gezicht). En daar werd de situatie dan wel goed in beeld gebracht. Maar als Lea weer naar huis mag en over haar vader begint, komt er een nieuw subplotje wat eigenlijk niet zo interessant is. Naar het einde toe vond ik de film dan ook best langdradig worden. Het einde zelf vond ik ook een beetje onverwacht... Over het algemeen is het geen slechte film, want hij had zeker wel pluspunten. Het is ook best wel leuk om eens gezien te hebben. Maar ook niet meer dan dat.

2,5*

Matige film waarin een vrouw, na een zware bevalling, in een postnatale depressie belandt. De film begint goed, en heeft een aantal humorvolle teksten. Alleen zakt het geheel langzaam aan wat in en wordt minder boeiend. Carice van Houten zit op het randje van over-acting, maar komt er net mee weg. Net geen 3.0 sterren.

Wat een ramp van een film. Onze "beste" actrice gaat hier volledig door het ijs,.

Wat een triest geval van over-acting. Alleen al die eerste 15 minuten van de film. Alle cliches over de Nederlandse film worden direct bevestigd.

Binnen 30 seconden is de eerste blote reet al weer in beeld.

Alsof de jaren zeventig dunnetjes worden overgedaan.

De gelukkige huisvrouw is inderdaad niet het allerbeste wat de Nederlandse filmindustrie heeft voorgebracht. Dit ligt echter niet aan de prestaties van Van Houten, of het gebrek eraan als ik de post van Gish moet geloven. Van Houten vervult haar taak prima dit gaat ook op voor Torenstra. Wat deze film zwak maakt is het plot. Het boek van Van Royen is niet om aan te gluren en dat Antoinette Beumer er iets kijkbaars van heeft kunnen brouwen is bewonderingswaardig te noemen.

De film is de visualisering van het boek en bij het boek ging het al mis. Van Royen een waardeloze schrijfster noemen gaat misschien te ver, maar om haar te roemen ook.

Nou vind eigenlijk dat je dat best mag zeggen, ze is ook een waardeloze schrijfster en al die vrouwen die met haar boeken weg lopen proberen zich gewoon aan haar te spiegelen, al kan ik me niet voorstellen dat je zo iemand als voorbeeld hebt haha

Het grootste probleem is natuurlijk het egocentrische personage (dat Van Rooyen zelf ook is natuurlijk) Een vrouw die een kind neemt, dat zelf eigenlijk niet wil maar het maar doet omdat manlief dat wil. Manlief die er verder geen verantwoording voor wil nemen. Een moeder die irritant is...

De humor is ook geforceerd "vanuit de hoogte" (kijk mij stoer zijn als vrouw grappen).

Niets ten nadele van Van Houten, want die weet toch een aantal momenten "te pakken" wat al een Godswonder mag heten, maar nee.... er is geen enkel hoofdpersonage in dit verhaal die me aanspreekt of waar ik sympathie voor voel. Koude, egoïstische zooi en dan medelijden willen kweken? Ik loop in het dagelijkse leven ook met een boog om dit soort types heen. Brr.....

De Gelukkige Huisvrouw laat zich te makkelijk karakteriseren als tweedelig.

De opening is erg wisselend. De film probeert op momenten schokkend en zwartgallig te zijn, maar is vaak overdreven en slaat dan de plank mis. Stukken als de badkamerscène en de postnatale overstroming zijn dan weer erg mooi weergegeven. Daarna zakt de film heel erg diep weg en krijgt het geheel een véél te hoog OFOTCN-gehalte. Het subplot over de vader (hij heeft nooit van me gehouden) en de stereotype rol van de moeder (ze houdt meer van mijn zus dan van mij) worden langdradig uitgekauwd. Jammer dat het verhaal zich niet focust op het vooraf zo interessante ogende uitgangspunt; de relatie tussen de moeder en het kind. Hier laat de film het echt afweten. Audiovisueel was het noch interessant, noch storend.

2*

Ik kwam moeilijk in de film, maar zeker de moeite waard. Voor een Nederlandse film is die zeker goed. Het verhaal is sterk. Acteren is ook goed.

Vond de film niet heel erg bijzonder.

Film pakte me nergens echt helaas.

Einde was ook wel voorspelbaar.

Maar Carice acteerde wel weer erg overtuigend

2,5*

sterk eerste deel — zwak tweede deel

Ik dacht dat ik deze film niet goed zou vinden. En dat viel toch reuze mee. Carice speelde hartstikke goed. Wel jammer dat de psychiatrische instelling erg overdreven wordt neergezet. Ik werk met deze doelgroep en zo overdreven is het echt niet altijd. Sommige stukjes konden beter uitgewerkt worden, maar over het algemeen zeker geen slechte film.

Ze kunnen elkaar wel tegenkomen op een afdeling. En ik vond die scene's in zekere mate wel realistisch.

Een geweldige film met een ijsterke rol van Carice van Houten. Wat een geweldige actrice is ze toch.

Wat ik wel jammer vond is de muziek, zeker aan het begin; echt matig. Het Anouk nummer vond ik helaas zelf niet zo passend. Daarom een halve ster eraf.

Ik kon in het begin best genieten van de film. Carice komt erg sterk over en af en toe bewijst ze dat ze toch wel kan acteren. Des te sneller moet ik rollen in films als Black Butterflies vergeten denk ik dan. Het verhaal heeft veel potentie. Helaas wordt dit er maar deels uitgehaald. Tot in het psychiatrische ziekenhuis is het allemaal leuk en aardig en ook in het ziekenhuis weet de humor erg te overtuigen. Misschien niet realistisch, maar als ik wil lachen hoeft dat ook niet. Dan kunnen films als One Flew over the Cuckoo's Nest ook geen goed doen.

Daarna gaat de film onbegrijpelijk van het padje af. Wat volgt is een behoorlijk oninteressant gedeelte waarin Carice op zoek gaat naar vrede in haar bestaan en het verliezen van haar vader. De opbouw in het eerste deel van de film lijkt naar een totaal ander soort climax te willen gaan dan de film uiteindelijk doet. Dit botst zo ontzettend hard met elkaar en dit doet de film echt weinig goeds.

Zodoende eindigt de film in een clichématig drama met 0,0 originaliteit en gaat de film als een nachtkaars uit.

2,5*

Leuke film, zeker eens leuk om te kijken