The Warrior's Way (2010)

Visueel aantrekkelijke, onderhoudende mengeling van western en allerlei oosterse toestanden. Het script zit best leuk in elkaar, de personages zijn nogal karikaturaal maar best sympathiek en de aktiescenes zijn mooi in beeld gebracht, met veel gebruik van slow motion. De kunstmatige sfeer van het geheel, met overdreven kleugebruik, digitale achtergronden en gestileerd geweld, zal niet iedereen aanspreken, maar ik vond het wel iets toevoegen. De film krijgt hierdoor iets origineels, waardoor deze zich weet te onderscheiden van vele genregenoten. Kleine rol voor Geoffrey Rush; de hoofdrolspeler heeft wel iets weg van een jonge Chow Yun-Fat.

Prachtige mengeling tussen western en Aziatische zwaardenfilm - en die mengeling is echt erg goed gedaan. De verplichte cliche's van beide genres komen op afroep langs. Het verhaal past prima zowel voor het verhaal van een western als voor een zwaardenfilm. Karikaturale personages inderdaad, maar dat is ook een van die verplichte cliche's, het westerngenre staat nou niet precies bekend om zijn genuanceerde karakterstudies - en Aziatische zwaardenfilms hebben dat ook niet zo vaak. Goed en kwaad, zo simpel mag het zijn - daar hoeft echt geen hellend vlak tussen.

Toch echt verreweg het bijzondere aan deze film zijn de fantastische beelden. Prachtige overdreven kleuren, hier en daar echt volstrekt over the top - maar wel prachtig. Soms heel mooie decors, en soms ook overdreven bordkartonachtig - dat is de stijlfiguur van de ouwe western dan weer. En ook de heel eigen beeldgrappen die het verhaal hier en daar wat meer subtiele maar wel geniale humor geven - het kind aan de waslijn, de samurai die met kungfu-concentratie aan het strijken is, bijvoorbeeld.

Kate Bosworth is een heel mooie meid geworden ondertussen, en ze acteert daarbij echt prima ook. Deze film ligt haar klaarblijkelijk ook goed - en het komt allemaal over alsof ze de rol van haar dromen heeft. En hetzelfde geldt ook voor Jang Dong-Kun, ook hij komt ook volstrekt natuurlijk over. En beiden weten de vechtscenes ook goed uit te beelden - wat hier en daar best een fysieke uitdaging in zich gehad zal hebben, ook als alle stunt doubles hun werk goed hebben gedaan. Dat is ook een pluspunt van de film, het prettige en overtuigende spel van de acteurs - en ook dat past in beide genres die de film overbrugt.

Al met al, is deze film een vergelijk met zoiets als The Quick and the Dead? Qua beeldtaal wel, denk ik. En het is hoe dan ook zeker een film om gezien te hebben, al was het maar om de mooie beelden - deze gaat bij mij op de stapel bijzondere films om vaker te herzien in ieder geval.

Cowboy vs... Samurai ?

Wat een zeer vermakelijke mash-up van twee genre's. Deze film leunt inderdaad zeer op style over substance, en juist het feit dat alles lekker overdone is maakt deze film een genot om naar te kijken. De zwaardgevechten deden me denken aan 300; zeer aanwezige slow-mo op de juiste momenten en bloed dat overal naar toe spat. De overdaad aan dit alles doet het dan ook alleen maar goed. Zelfde geld voor de pistoolgevechten; zeer aanwezig, zeer visueel en ook weer genoeg om te genieten. Voeg hierbij een stoffig cowboy-stadje en de meest opvallend gekleurde luchten toe en je hebt een spektakel.

Grootste irritatie was toch wel Kate Bosworth, zij overtuigde niet en dan met zo'n extreem geforceerd, extra dik accentje begon ze toch wel te irriteren. Verder was ook het romantische subplotje, wat nooit echt van de grond komt, veel te geforceerd en haalde het tempo uit de film. Gelukkig komt de film daarna snel weer op gang en dendert daarna lekker verder.

Afgezien van het relatief magere verhaaltje maken de setting en de gevechten dit tot een tof filmpje! Mag van mij wel een vervolg op komen.

Deze film verbaasde mij, ik had niet gedacht dat ie zo goed zou zijn.

Wat m.n. opviel (zoals hieronder ook al meerdere malen is aangegeven), is de stijl (het gebruik van kleuren), camerawerk tijdens de actiescenes en de decors.
De personages zijn als karikaturen weggezet, maar dat stoorde mij geenszins. Lee heeft de 2 verschillende werelden, Aziatische zwaardvechtkunst & het Wilde Westen, mooi laten samenvloeien tot 1 geheel. Boshworth & Jang zitten goed in hun rol en spelen overtuigend. Ook Rush heeft een leuke bijrol, ditmaal met sniper rifle i.p.v. piratenzwaard.
Er is humor aanwezig, niet zozeer in wat er gezegd wordt, maar meer met wat er in de camerabeelden / decors gebeurt, zoals het moment dat de baby aan de waslijn hangt te drogen tussen alle andere was.
De vechtscenes zijn gaaf om te zien, m.n. het laatste gevecht tegen de kolonel en zijn troepen. Het heeft soms iets animes.
Wat het kleurgebruik betreft: let op de luchten, let op de tegenstrijdigheden, bijv. de dode mooi gekleurde clown die in een dorre eentoning gekleurde woestijnzand ligt etc.


Al met al een uitstekende film, ik hoop dat er meer zullen volgen!
4 dikke *

Een film met 2 gezichten in meerdere opzichten! Mooi in beeld gebracht, stijlvol zoals eerder al aangegeven. Het leek wel een comic. De film kan makkelijk opgesplitst worden in delen.

De intro belooft veel goeds maar is helaas slechts de inleiding van een saai langdradig eerste uur. Het toont je de personages, de zekere aantrekkingskracht tussen de 2 hoofdpersonages, meer dan een slappe lovestory is het helaas niet. (Best wel jammer voor een fantasy/aktie film)

Er zitten een aantal knipogen in waardoor ik dacht dat het een komedie/aktie zou worden, wat komedie betreft zat ik al helemaal fout, heb 1 a 2 geslaagde grapjes gezien, de aktie moesten we nog even op wachten.

Gelukkig kwam de aktie in overvloed in het laatste half uur, zeer mooi cartoonesk in beeld gebracht, maw geen open wonden maar bloedspatters in slomo. Hoewel de aktie zeer 'explosief' is word het toch al weel in snel tempo afgehandeld, de goodguy vs badguy gevechten waren dan weer teleurstellend.

Jammer, zeer zeker een gemiste kans deze film. Om eens niet in de val te lopen en een film op een zeer goede maar veel te korte finale te beoordelen heb ik hem maar opgesplitst.

Eerste uur van de film : 1* (mooie beelden, maar saai, lang, cliche)

Dan zo'n klein halfuurtje : 4* (spetterende actie mooi in beeld gebracht.)

Laatste 10 minuten : 1* (flauw afgerond met teleurstellende bossfights)

Daarom een terechte 2*

Kitseriche samoerai.

Binnen het subgenre der easterns is dit best een onderhoudende rit, maar zelfs de bijrollende Rush weet amper indruk te maken. Dat zit hem met name in het slappe cliché-script dat overschaduwd wordt door afzichtelijke CGI en de weinig indrukwekkende overdaad aan lang uitgestelde actie. Hap slik weg en snel vergeten geldt voor dit bewust kitscherig werkje, dat op vrijwel alle vlakken te kort schiet.

Twee werpsterren.

Geweldige film met mooie special effects, heb genoten ervan!!

Sterk en toch wel verrassend verhaal....

Lelijk, melig en een slechte mix van genres. Ik heb de laatste 10 minuten laten wezen voor wat ze waren. Het kon me geen reet meer schelen. Elk gejat element (want de flm bestaat louter uit gejatte meuk) was beter in de film die het eerder deed.

In eerste instantie was ik toen de eindcredits over het scherm rolden nog enigszins geintrigeerd door de vreemde combinatie van stijlen die ik had gezien, maar achteraf kan ik toch met grote zekerheid zeggen dat dit absoluut geen goede film was. Dong-Kun Jang is weinig charismatisch en spreekt Engels op een manier alsof hij het van een blaadje opleest, terwijl Bosworth het meest gruwelijke over the top accent ooit hanteert. Geoffrey Rush en Danny Hudson doen het beide prima, maar er is niets aan hun personages wat je als kijker echt geinteresseerd laat zijn.

Visueel is het een interessante film, maar ondanks het feit dat er een 16 jaar en ouder sticker op de film zit, blijft het allemaal door het CGI uiterlijk heel erg braafjes. Mede hierdoor dacht ik in eerste instantie ook dat de film gebaseerd moest zijn op een manga of anime, maar dit blijkt niet het geval te zijn. Op zich kun je best een hoop doen met computer gegenereerde achtergronden, maar hoe men hier 45 miljoen dollar in gestopt heeft is me dan weer een raadsel. Het kleurgebruik is mooi, maar nergens wordt het echt gedetailleerd en blijft het allemaal wat goedkoop ogen.

De actie is matigjes. Ik had van een Aziatische regisseur automatisch wat meer verwacht, maar aangezien dit Lee's eerste film is zou hij nog wat kunnen groeien. Ik hoop dat als dat gebeurt, hij er ook voor zorgt dat de actiechoreografie een stuk beter wordt en men gewoon gaat voor een compleet Aziatische cast, dat gebrekkige Engels klinkt nergens naar en het is al helemaal onrealistisch dat men onderling zo met elkaar zou spreken. Gewoon een gefaalde film die ergens visueel nog wel interessant genoeg is.

The Quick and the Death in een ietwat ander jasje. Ik vond dit eigenlijk best een leuke film.

Visueel zit het goed in elkaar en de circus-personages maken het allemaal nog wat surreëler.

Yang wordt goed neergezet als de stille samoerai. Lynne viel me wat tegen. Dan is een Sharon Stone toch een pak beter.

Er is genoeg actie en dit wordt ook erg mooi in beeld gebracht. Vooral de gevechten tegen de samoerai zijn schitterend. Hierbij de gevechten tegen de cowboys maken dat het allemaal net even iets anders is dan een standaard Wilde Westen-verhaal. Dat hier 45 miljoen dollar in gestopt is verbaast mij ook enigszins. Dat zag ik er dan weer niet helemaal aan af.

Overall heb ik toch erg genoten van The Warrior's Way. Heb hem zelfs 2 keer helemaal af gekeken op HBO en nog verveelde hij me niet. Gewoon een vermakelijke film.

Een goede Actie/Fantasy/Western film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima vecht/zwaard scene...

Maar geen sterke actiefilm...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Visueel overdonderend spektakel met een klassieke thema tussen goed en kwaad.

Als je van mooie volzinnen en geraffineerde dialogen houd, laat deze film dan links liggen. Als je bij het zien van bloeddruppels flauw valt zapp dan naar Mary Poppins. Zijn samoerai en cowboys niet iets waar je koud of warm van wordt ga dan een endje fietsen. Maar als baby's je aandacht trekken dan is The Warrior's Way een aanrader !

Een zwijgzame held die met moeite zijn naam uitspreekt laat staan een lang monoloog houdt, staat tegenover een leger van psychotische praatzieke half geëvolueerde primaten. De felle kleuren zorgen voor een cartoonesk sfeer die de toeschouwer bewust maakt dat je naar een sprookje zit te kijken. Alles is over de top, de aktie, acteerstijl, kleurgebruik en geluid. Het komt niet in aanmerking voor de originaliteits prijs maar is entertainment op een verdienstelijk niveau. Niet meer en zeker ook, niets minder.

Geoffrey Rush zet weer een geweldige rol neer en speelt met veel overtuiging en flair.....

Pfoeh, wat pijnlijk. Tig berichten over hoe de film zich visueel wel weet te redden, of zelfs mooi is. Ik heb zelden zo ontzettend veel verwerpelijke CGI gezien. Nochtans best een toffe setting. Soort steampunk-western meets circus/freakshow. Ik denk dat een goede regisseur (ik zat te denken aan Stephen Chow) wél de potentie van zo'n geflipt idee zou weten te benutten.

Met een compleet nikszeggende Dong-gun Jang en z'n doodse staar. Ergernis nr. 1 is echter Bosworth. Vanaf het moment dat ze haar eerste woordje uitkraamt met dat verschrikkelijk lelijke en inconsequente southern accent, wist ik al hoe laat het was. Pijnlijke rol waarin ze talloze keren grappig probeert te zijn, maar eigenlijk symbool staat voor de Westerse cinema en hoe vrouwen daarin een groot dieptepunt bereiken. Keer op keer misbruikt om simpele situaties tóch gecompliceerd te maken. Om een situatie die bijna opgelost is, toch even compleet op te fucken. Chapeau, wat-een-rol.

Resteert enkele shots die zo kitsch zijn, dat het weer wat heeft. Maar verder een lelijk CG-fest met een duffe held, een irritante heldin en achterhaalde effecten op momenten waarop het met wire work zou kunnen.

Aziatische zwaardvechter in een western setting met een vleugje romance en als tegenstanders een clan vliegende ninja's. Oppervlakkig verhaal en actiescenes. Weinig diepgang in personages en CGI overduidelijk aanwezig om kleur te brengen. Sfeer evenwel in overvloed. Mooie vormgeving, maar matig geacteerd. Verveelt niet, maar moest ook niet langer duren.

Bah, wat een rotzooi. De CGI is vreselijk, zelden zo'n gedrocht gezien de voorbije jaren, en het verhaal is helaas ook al niet bijzonder. Om de warrior in Amerika te vinden moeten zijn vijanden gewoon wachten en luisteren. Een kolonel die alleen maar vrouwen met mooie tanden verkracht. En wat moet die baby voorstellen? Wat een drieste onzin. Ja, er is op het einde nog wat gestileerde actie ... nog redelijk zelfs al is het ook hier één en al CGI. En gelukkig dat er nog wat actie was anders had ik mij waarschijnlijk doodverveeld. Heb her en der vlijtig doorgespoeld om mijn ergernis in te korten.

Oké.

Opzicht viel de film me meer mee dan gedacht. Het is altijd even afwachten met dit soort films om te kijken of ze gaan aanslaan of niet, maar ik vind dat de Aziatische en Amerikaanse cultuur nooit goed heeft gemixt in films. Het is te veel op zichzelf en die stijlen gaan moeilijk in elkaar over, maar Lee komt gelukkig wel een heel eind.

Ik ben best fan van de inrichting van deze film. Erg fraaie settings, knappe cinematografie en een goede flow in actie. Alles verloopt lekker vlot en vermakelijk. Voor een lange tijd is het ook echt alleen maar gericht op vermaak met veel actie en een bijzondere omgeving. Dong-gun is wel een wat voorspelbare held, maar zijn vechttechnieken mogen er zijn (voor zover hij dat zelf mocht doen).

Jammer genoeg verzandt de film op den duur in praktijken die te langzaam gaan. Het toevoegen van sentiment en romantiek is ontzettend remmend. Haalt ook de mooie flow eruit en dat is het vooral wachten totdat er weer een leuke actiescene verschijnt. Die maken namelijk indruk, maar hoe de relatie zich tussen Bosworth en Dong-gun ontwikkelt kan me volledig gestolen worden.

De finale is weer lekker maar de afwisseling tussen erg lompe romantische beelden en subtiele gevechtscenes gaat totaal niet lekker. Normaal gesproken zijn dit soort films een 2,5* waard vanuit mijn kant, maar de cinematografie is echt te ver bovengemiddeld om deze film te beoordelen met een onvoldoende. Ik ben ook gek op visuele beelden, en daarvan zijn er hier genoeg te bekennen.