Inception (2010)

Niet om dom te doen ofzo, maar als je Meet Dave en You don't mess with the Zohan geweldig vindt, had je wel kunnen inschatten dat dit niets voor jou is.

Ik herinner me vooral frustratie na het zien van Inception in de bioscoop. Frustratie vanwege de buzz die het creëerde onder de bezoekers door z'n zogenaamde diepzinnigheid.

Visueel is Nolan heer en meester, maar de cliché's zijn te talrijk, de intelligentie is te quasi en bovenal: het verhaal ontglipt de verteller. Wanneer zijn karakters zich door laag na bij elkaar gedroomde laag heen banen en bestookt worden door kogels die niet kunnen doden, begint de film iets van een Playstation-game te krijgen. Het verhaal is te dun; de karakters, in tegenstelling tot de droom, te weinig gelaagd en de relevantie van hun handelen ontgaat me volledig.

Ik las ooit een recensie die mijn gemengde gevoelens het beste verwoordt:

"But though there is a lot to see in “Inception,” there is nothing that counts as genuine vision. Mr. Nolan’s idea of the mind is too literal, too logical, too rule-bound to allow the full measure of madness — the risk of real confusion, of delirium, of ineffable ambiguity — that this subject requires. The unconscious, as Freud (and Hitchcock, and a lot of other great filmmakers) knew, is a supremely unruly place, a maze of inadmissible desires, scrambled secrets, jokes and fears. If Mr. Nolan can’t quite reach this place, that may be because his access is blocked by the very medium he deploys with such skill."

Toch 3*, voor de cinematografie. Het blijft ten slotte een film.

Wat heeft dat er in godsnaam mee te maken?

Als je naar haar stemgeschiedenis kijkt, welke films zou je haar dan aanraden? Waarom zou je films gaan zien waar je vooraf al weet dat je er niets aan gaat vinden? Ik kijk ook niet meer naar Italiaans neorealisme, aangezien ik daar niets aan vind.

Er is toch niks mis mee om je horizon te verbreden? Dan nog is er niks mis mee wanneer een film uit een compleet ander genre je uiteindelijk niet zoveel doet. Ik wissel graag goedkope actiefilms af met Duitse expressionistische films. Ieder z'n ding. Waarom zou je je met het kijkgedrag van een ander moeten bemoeien?

Hij heeft hier anders toch gewoon gelijk. Er is niks mis met je horizon verbreden. Maar als dat keer op keer faalt kan je wel tot de conclusie komen dat een bepaald type film gewoon niet voor jou is weggelegd.

Dat zegt ze dan ook gewoon en dat is prima zo...

Edit: het "gewoon" in deze zin staat ter discussie, maar ik kon er wel om glimlachen.

Hoezo 'keer op keer'? Ze kijkt de film en ze raakt er niet opgewonden van. Voor hetzelfde geld ziet ze morgen een film van Lars von Trier en slaat het wel aan. Er is hier toch helemaal niks aan de hand, of wel?

Er is ook niets mis met je horizon verbreden, maar dat betekent niet dat je gelijk van de kaart af hoeft te gaan. Evolutie gebeurt altijd geleidelijk. Toen ik jong was ging ook niet kijken naar Seven Samurai, omdat ik in die tijd wist dat ik 3 en een half durende zwart witte Japanse film niet kon waarderen. Langzaam maar zeker, na een proces van jaren en veel andere films, ben ik pas begonnen met zulke films te kijken en te waarderen.

Het jammere aan zo'n snelle 'horizonverbreding' is dat je juist fan denkt dat dit soort films niets voor jou zijn en zul je er nooit meer aan zult beginnen, waardoor je juist het tegenovergestelde zult bereiken. Dat zou ik jammer vinden. Daarom schreef ik wat ik schreef.

Ik heb de film nog niet gezien. Hij staat nu wel opgeslagen, maar als ik hier de berichten eens lees, geloof ik niet dat ik hem ooit zien zal. Het lijkt niet mijn smaak te zijn.

Inception was uitgeroepen tot film van het jaar , dus die was zowiezo wel interresant om te zien , een van mijn vriendinnen of haar vriend geloof ik had die film bij zich , doen we wel vaker voordat we gaan stappen lekker film kijken , je denkt toch niet dat ik dan in de keuken blijf staan ofzo ? omdat ik meer van comedy films hou ? Maar ik hou ook van thriller fantasie films hoor , van alles eigenlijk , anders had ik me trouwens ook niet ingeschreven op MovieMeter.nl .

In de bios bekeken met 3 jongens die de film na 10 minuten al niet meer konden volgen.

Heb hem later thuis nog eens rustig bekeken en ik vond hem echt niet zo gek !

Je moet er wel een beetje fantasie voor hebben.

3.0*

Christopher Nolan heeft het weer gedaan! Ik wist van vooraf wel dat dit een goede film zou zijn, maar dat het vijf punten waard zou zijn was een ander verhaal. Ondanks de complexiteit van het verhaal en de lange zit was het toch de moeite waard om deze film uit te kijken en daarbovenop ook nog eens een euforisch moment te hebben. Nu waren de net genoemde punten net één van de redenen waarom deze film zo geweldig is, maar kunnen voor velen ook de reden zijn om deze film slecht(er) te beoordelen en dat vind ik heel jammer. Inception is voor mij net als een tweede deel van Memento, maar dan beter uitgewerkt met zowel de goede kanten van Memento als met de sterke kanten van The Dark Knight. Vergelijk eens hoe The Dark Knight eruit ziet met hoe deze film eruit ziet of voel hoe The Dark Knight de gevoelige snaar raakt met hoe deze film dat doet. Welk vergelijkingsmateriaal deze film heeft met Memento hoef ik niet uit te leggen, want dat is een stuk meer zichtbaarder en ook logischer.

Nu kon je het een beetje zien aankomen dat deze film van hoogstaande kwaliteit zou zijn door enkel te kijken naar de grote namen in de crew. Bekende en grote namen als Leonardo DiCaprio, Joseph Gordon-Levitt, Michael Caine (blijkbaar een hele goede vriend van Nolan, want de hoeveelste film is dat al niet waar ze samenwerken?), Ellen Page (die een enorme evolutie heeft meegemaakt in haar carrière) en Tom Hardy (die ik nauwelijks herkende) doen wat van hen verwacht wordt en doen daar nog een schepje bovenop. Maar ook minder bekende namen als Ken Watanabe, Dileep Rao, Marion Cotillard en Cillian Murphy weten een indruk na te laten.

Zoals ik al eerder zei is het een lange zit. Maar dat was absoluut noodzakelijk voor deze film. Om een verhaal van dit formaat uit de doeken te doen moet je heel wat uitleggen en dat doet de film uiterst subtiel in het eerste uur. Dat is zoals de voorbereidingen die men treft voor een heist. Iets wat de opdracht in deze film in feite ook is. Nolan zet ons weliswaar vaker op een verkeerd been (wat wederom ook zijn specialiteit is, zie The Prestige), maar dat zorgde er in mijn geval niet voor dat ik verdwaald liep in deze film. Het heeft er voor gezorgd dat ik het in mijn achterhoofd hield dat niet alles is wat het lijkt te zijn en ik dus iedere keer moest uitkijken.

Maar om eerlijk te zijn was ik tijdens de film toch een beetje sceptisch. Daar was niet echt een specifieke reden voor, maar toch voelde ik dat de film me nog niet echt kon overtuigen. Dat het uiteindelijk toch gelukt is een verdienste voor het laatste halfuur van deze film (en voor mij één van de betere 30 minuten uit de filmgeschiedenis). Ik heb een zwak voor emotionele trips in films en zoiets kan voor mij een film maken of breken. In dit geval heeft dat de film gemaakt en er voor gezorgd voor de perfecte beoordeling. Ik ken maar weinig films die mijn gevoelige snaar kunnen raken en als ze dat al doen, kunnen ze zelden tippen aan de emotionele trip die we hier voorgeschoteld krijgen. Eentje die me zelfs zo kon raken dat ik op het moment dat Dom Cobb zijn kinderen echt terugziet een spreekwoordelijke klap in mijn gezicht kreeg en ik tranen in mijn ogen kreeg die tevens ook nog een gevoel van opluchting creeërde. Een genot die ik zelden voel en dus absoluut één van de weinige emoties is die een film voor mij teweeg kan brengen.

Dus kort samengevat, wat maakt nu de film precies zo goed? Wel, de complexiteit en intelligentie van het verhaal is een mooie reden om te starten. Maar de echte redenen zijn de opbouw van de film (wat ook deel maakte tot het prachtige van de emotionele trip), het hoge niveau van de acteurs (zowel de bekende als de voor mij onbekende acteurs), het laatste halfuur van de film en natuurlijk de emotionele qlimax die resulteerde in een intens genot van opluchting en verdriet. Allemaal verpakt in een spreekwoordelijke klap op mijn wang. En hoor, Hans Zimmer is ook weer eens van de partij!

Beste film van de laatste tien jaar? Ja. Eentje die binnen vijftig jaar nog altijd gaat gewaardeerd worden en uiteindelijk een plaats in de boeken van de filmgeschiedenis haalt? Ik denk het wel.

Ik vond 'm de tweede keer even slecht als de eerste keer. De film heeft minder emotie dan een gemiddelde Bond film en daarom een verdiende plaats in mijn top 20 slechtste films aller tijden. Ik snap niet dat 9 op de 10 kijkers Inception als een openbaring ervaren.

Hetzelfde, ik begrijp er niets van dat dit zo hoog scoort. Spannend kan je het niet noemen en voor de actie moet je hem ook niet zien.

Ik ben zo al geen DiCapriofan, en met dit vehikel heb ik het maar een half uurtje volgehouden, want toen wist ik zelf niet meer of ik aan het dromen was of naar de film aan het kijken?

Knappe film.

Enige minpunt vond ik de iets te lange scene in de sneeuw.

Verder gewoon erg sterk verhaal.

Film destijds in de bioscoop gezien en toen kon deze film van Nolan mij al niet echt bekoren(wat resulteerde in een (gezonde) discussie met een aantal vrienden die juist lyrisch waren). Zojuist herzien, maar Inception kan mij nog steeds niet bekoren(dit in tegenstelling tot andere films van Nolan, zoals The Prestige en Memento, die ik fantastisch vind).

Verhaaltechnisch snap ik de film en de verschillende interpretaties die je op het einde los kunt laten, maar op de één of andere manier laat de film niet de diepe indruk op me achter waar ik op gehoopt had. De uitwerking naar de 'climax' van de film is saai en zelfs een beetje slaapverwekkend. De karakters zijn té inhoudsloos en/of niet boeiend genoeg, evenals de actiescènes. Op visueel vlak en de filmmuziek niks aan te merken.

3,5*

Nice one!

De verhaal lijn is heel knap in elkaar gezet!

Stem met een vol punt verlaagd. Het gebeuren voor de lagen is best aardig om te zien, lees uitleg van het plot. Wat er daarna gebeurde was een grote vertraging naar het einde toe. Het laatste volle uur werd veel te lang opgerekt en de wending op het einde is eigenlijk te flauw om de kijker te laten gissen. DiCaprio is de enige die niet door een schok wakker wordt en de film eindigt in zijn eigen droom.

**1/2

Hallo

Toen ik deze film zag, dacht ik op het einde: "Wow!!"

Ik heb de film nu al twee keer gezien en ik vind hem nog steeds geweldig! Buiten dat alles grafisch heel mooi gedaan is, is het verhaal ook gewoon echt goed! Ik heb wel al gekeken naar de zogenaamde moviemistakes van de film, waar uiteraard wel een paar stevige fouten tussen staken. Maar als je hem gewoon kijkt zonder teveel na te denken, dan lijkt het alsof alles superingewikkeld ineensteekt. Wat ik persoonlijk cool gedaan vind.

Qua acteurs en regie heb ik weinig verstand, dus daar kan ik niets over zeggen. Maar wat ik wel denk is dat de cameravoering en de muziek echt geweldig zijn.

Misschien één heel klein nadeel is dat op het einde ietske te lang getrokken word als ze in het fort zitten. Maar dat is misschien een beetje muggenzifterij.

Goed, als ge dit alles optelt krijgt ge een dikke 5 sterren.

0.5 ster= zeer slecht

1 ster= slecht

2 sterren= matig

3 sterren= goed/ wel oké

4 sterren= zeer goed

5 sterren= fenomenaal goed

Mijn persoonlijke probleem bij deze film.

Dit is met oorsprong één van de sterkste SF films die ik al zag.

Binnendringen in de droom van een ander, daar invloed uitoefenen, stelen en zelfs gedachten opdringen. Het gebeurt allemaal in dat fantastische brein van ons.

Het verhaal op zich is best ingewikkeld, maar eens het onderscheid gemaakt ben je vertrokken.

Fantastische beelden, voldoende spanning en een zeer intrigerend gegeven wat moet je nog meer!?

Dat de dood meespeelt en eindigheid nog mogelijk is, is een gegeven dat we moeten aanvaarden. Ook eeuwige liefde bestaat niet.

Dat zijn zomaar ideeën. Ik kan me voorstellen (en aanvaard dat ook) dat anderen er anders over denken. Of dingen zie die ik niet zie. Fijne film. Leonardo Di Caprio moet eindelijk maar eens als een topacteur bekeken worden!

hele vette film! alleen jammer dat er niet word verteld hoe die droommachine nou precies werkt.

1 van de betere films

Ze spenderen er meer dan een uur aan om alles uit te leggen hoe het werkt...

Een typische film die je meerdere malen moet zien om hem echt te begrijpen ( er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dat na een kijkbeurt al doen, respect ).

Ik vond hem geweldig maar snapte een aantal dingen niet : vandaar dat de film nog steeds op m'n nog zien lijst staat

ik snapte hem pas bij de tweede keer, en dan is ie pas echt goed, vond ik.

het zit zo ontzettend knap in elkaar. vooral het einde is weergaloos. zelfs de kijker van de film wordt voor de gek gehouden en dat is zo knap.

4 sterren is terecht

Goede film. Goed geacteerd. Leuk verhaal. Sublieme special effects.