Inception (2010)

prachtige special effects, laat ons zeggen dat ik het een 1.5* waardig vind als de rest je niet intresseerd, maar zo geweldig was het allemaal ook weer niet, het prima acteerwerk van domkop is ook weer zo objectief als wat, want ik vond het uiteindelijk wat zielloos, en die geweldige muziek heb ik ook met mijn eigen mening een paar pagina's terug de grond in geboord.
Wat er wel in deze film aawezig is en dus een 2.5* kan veroorloven is het ongelooflijk knappe concept achter deze film, wat helaas al meermaals niet doorgetrokken is door de meeste negatiefstemmers.



Dat het plot langs 2 kanten kan snijden door een "trouwringetje en een paar schoenen" is ongelooflijke zever. Er kunnen hier geen 5 users me recht in de ogen kijken en zeggen dat ze dat opgemerkt hebben, laat staan na 5 kijkbeurten, zonder ze het vooraf op internet gelezen hebben. Redenen als
1 Waarom herkend hij zijn grootste concurrent niet op het vliegtuig
2 waarom herkend hij Domkop niet tijdens de droom (hij heeft er waarschijnlijk bij de check in een tijdje naast gestaan en dus heel waarschijnlijk zijn gezicht gezien, en ik dacht ook dat ze met elkaar praten voor het vliegtuig opstijgt
3 Waarom herkent hij domkop niet NA de droom op het vliegtuig.

Zijn futiliteiten dan plots belangrijker dan "meer opvallerende hardere interpretaties"?

Ik had de film persoonlijk veel beter gevonden als bleek dat de limbo een soort tussenstation was tussen leven en dood. Mal en Domkop hebben een autoongeval, zweven tussen leven en dood, mal is uit de limbo (en ze leeft nog) en domkop zijn limbo brokkeld af (hij is aan het sterven) en de bliksem is dan een herseninterpretatie van electrische hartmassage ofzo. En die kinderen zijn dan niet zijn kinderen maar onschuldige slachtoffers in dat autoongeluk. qua mindfuck zou ik zoiets vele male erger vinden (het is mal die nog leeft en niet domkop) Maar ja kijk, dan werk je weer op het gevoel van de kijkers en das blijkbaar een aspect van film dat bij Inception verboden was door Nolan...

Inception is een film met een zeer interessant gegeven, maar helaas weet het niet helemaal te overtuigen. De uitvoering daargelaten, een paar van de vondsten van de heer Nolan waren zeer mooi gevonden, en, bovenal, in deze tijd, origineel. Sommige details waren dan ook weer zeer mooi gevonden -de totems - maar helaas komt de film iets te...'leeg' bij me over. En dat heeft misschien deels te maken met het feit dat ik dacht naar een 'mindfuck'-film te gaan, maar dat is deze film in principe (en in mijn ogen) niet. Het wordt straight-forward uitgelegd, met droom één, droom twee en droom drie. En tuurlijk komen er zoals in zoveel thrillers/actiefilms wat complicaties voort, maar dat maakt de film zelf niet veel gecompliceerder. De enige echte "hint" die Nolan achterlaat om er een draai aan te geven, is het eindshot. Wat even intrigeert, waarna je snel de conclusie trekt dat dit een gimmick-shot is. Met een beter verhaal kon zo'n eindshot heel wat echte verwarring zaaien, maar nu niet. Wat eigenlijk de film een beetje opsomt; het is net niet intelligent genoeg voor zijn eigen subject matter.

Desondanks heb ik nog wel genoten van een maar plaatjes, en alleen het idee al.

1. waarom zij hij zich daar druk om maken hij vliegt met een maatschappij die zijn concurent heeft gekocht.
2. heb jij nooit dat je tijdens een droom mensen ziet die je wel eens eerder gezien hebt maar verder niet echt kent.
3. onthoud jij alle dromen die je hebt dan, tuurlijk niet en waarom zou hij dat wel doen, trouwens hij ziet ze pas in de 2de en 3de droom echt die eerste is er vrijwel geen contact tussen hun

Nou ja zeg, moet 'm nog een paar keer zien, geloof ik, want ik snapte d'r werkelijk geen hol van

Die 2,5 uur vlogen voorbij. Wat. Een. Film! Spannend van 't begin tot 't eind. Goed acteerwerk, top muziek van Hans Zimmer, verbluffende special effects en natuurlijk een verhaal met een geweldig concept. Deze heeft geen 3D nodig om mensen naar de bios te trekken.

Nee, film steekt uiteindelijk zo plat in elkaar dat zelfs een 3D bril daar geen diepte meer in kan aanbrengen.

Origineel gevonden film, maar snap het einde niet.

Kunnen de mensen die deze film zo klaar als een klontje vinden mij dit even uitleggen?

Domkop zit in Limboland. Hij ontmoet die Aziaat, ze willen weer jonge kerels worden en ineens zit hij in een andere wereld. Hij gaat niet dood en hij heeft de shock gemist dat het busje het water raakte. In welke droomlaag zit hij nu eindelijk? Mijn conclusie is nog steeds in Limboland, maar dat kan niet omdat zijn vader leeft.

Ben benieuwd naar de reactie en stem van Onderhond.

in limbo gaat de tijd veel sneller dan in de echte wereld (net zoals dat in elke droom de tijd steeds sneller gaat) om uit limbo te kunnen komen moeten ze zelfmoord plegen. nadat ze dat gedaan hebben komen ze weer in de echte wereld.
het feit dat hij als enigste nog in het busje zit zorgt ervoor dat hij opnieuw in limbo komt (omdat hij dood gaat), daarom is hij ook minder oud dan die aziaat. uiteindelijk zitten ze dus wel in de echte normale wereld.

1 Saito had het vliegtuigmaatschappij pas de dag ervoor gekocht (no wayin hell wist fisher dat dus wnr hij aan de check in stond)

2 de rest herrinerd zijn dromen wel, Saito herrinderde zijn 1ste droominbraak ook. Echt, ik vind het een veel te makkelijk argument om je achter weg te steken.
En aangezen fisher uit die limbo wakker wordt "zit het nog vers in het geheugen"

1. dan nog hij weet dat hij met zakenpartners / concurenten in zo'n vliegtuig kan zitten, 't is dan ook geen prive vliegtuig.

2. omdat zij er allemaal in getraind zijn, daarnaast weten ze ook wat ze gingen doen en dat wist fisher niet.
saito wist zijn inbraak omdat hij het verwachte, fisher daarintegen niet.
volgens mij was fisher in de limbo ook helemaal naar de klote, en was hij zich daar ook niet echt meer bewust van wat er aan de hand was, dat dacht ik tenminste.

Vond de film heel lastig te volgen. Had de gehele film het gevreesde "is hij nu afgelopen" gevoel.

Acteer werk was zeer goed maar dat was het hem voor mij.

3*

Toen dat busje in het water terecht kwam hadden ze toen allemaal een natte droom

3de view, hij blijft goed, perfect, behalve de geen sympathie voor Leonardo, maar voor de rest ongelooflijke film, zo een zie je niet veel.

Zeer origineel allemaal.

Blijft bij mij toch nog onduidelijk..


Moest je zelfmoord plegen als je in Limbo zat om terug te gaan naar de echte wereld? Heb ik nergens gehoord. Ik dacht juist dat je naar een dieper level ging als je zelfmoord pleegde, of dat je echt dood ging. Mal pleegde ook zelfmoord toen ze in Limbo zat en was toen hartstikke dood.


Ik heb mijn punt van 4,5 naar 3,5 naar beneden bijgesteld. Hoewel ik het een boeiende en originele film vind, is het erg storend dat de plot rammelt, dan wel niet goed wordt uitgelegd.

@hetzwartegat, gewoon nog eens een keer herzien als hij te pindakazen valt. Ik heb ook niet alles gesnapt van deze goede film en zal hem zeker nog eens herzien.

Cob en mal plegen zelfmoord om in de echte wereld terecht te komen, maar het is zo moeilijk om deze stap te zetten, want de limbo lijkt zo echt en je hersenen maken het zo realistisch dat het net is alsof je in een droom zit maar je niet kunt wakker worden van deze droom, dus is het lastig het verschil te vertellen tussen bijde. Dit word ook vluchtig gezecht in de film

Maar de film nogmaals kijken zou ik zeker aanraden.

Wat fijn dat alles in deze film gezegd wordt. Beeldtaal en zelf nadenken is ook veel te lastig voor de meesten.

Niet iedereen is zo briljant als jou.

Of zo door een hype meegesluurt door de meeste hier.

Denk dat de meeste nog altijd voor zichzelf kunnen denken, hoewel dat niet eens schijnt te hoeven, waaruit je dus kan afleiden dat dit geen sterk overgewaarde film is. Geldt overigens niet alleen voor MM, die 'hype' waar je het over hebt.

Heeft niet met briljant zijn te maken. Film is een visueel medium, de beeldtaal moet spreken, als je alles zo voorgekauwd krijgt kan je net zo goed een luisterboek aanzetten....

Ik vind de film niet zo slecht maar dat was een goede.

Haha, zelfs ik kan die opmerking waarderen terwijl ik de film gewoon briljant vond. Over dat voorkauwen heb je (Reinbo) wel een beetje gelijk, de film viel achteraf heel erg mee maar de film zette mij in ieder geval WEL tot nadenken tijdens de film. Alle lagen zorgden toch voor een bepaalde onzekerheid en uiteindelijk valt natuurlijk alles mooi op zijn plaatje door de uitleg die word gegeven.

Ook niet iedereen doet dat. Een gros namelijk wel.

Alleen jammer dat in deze film de beeldtaal niet voldoende spreekt...

Ik ben het met je eens dat niet alles uitgelegd hoeft te worden, als de scènes maar voldoende duidelijk zijn...

Het moet niet zo zijn dat je een film twee keer moet kijken om hem te snappen. De scenarioschrijver/regisseur moet je juist meenemen in een verhaal. Als kijker heb je bijvoorbeeld verwachtingen die gedurende het verhaal vervuld moeten worden, er moet logica inzitten.

Ik zit er niet op te wachten dat ik na afloop van de film in totale verwarring achterblijf. Misschien dat anderen daarvan houden, maar dat is niet mijn idee van een goede film.

Dus mijn conclusie blijft: het idee is briljant, maar door de slechte afwerking is er niet alles uitgehaald. Als het verhaal klopte, zou deze film hier 4,70 gemiddeld scoren.

Het zit je diep hè?

3 keer blijkbaar

Typische Nolan film.

Misschien zelf eindelijk nog eens een echte Nolan film. In zijn zelfgeschreven verhaal herkennen we wederom alle typische “mindfucks” en zijsporen, wat in combinatie met zijn sterke gevoel voor timing en de ondertussen haast typisch geworden Nolan sfeertje van Inception al bij al een best indrukwekkende film maakt. Leuk ook hoeveel acteurs er terug opduiken met wie hij vroeger al eens heeft samengewerkt.

Maar zoals zo vaak bij Nolan, zitten er ook hier best veel schoonheidsfoutjes in; droomwerelden lijken iets te hard op elkaar, waardoor de scènes in de bergen wel heel hard afsteken bij de rest. Hij steunt iets te hard op het Heist Genre, waardoor clichés snel komen bovendrijven en de uiteindelijke introductie wel heel lang lijkt te duren. Jammer ook dat de sideplot, eigenlijk de rode draad doorheen de film, niet echt de verf komt en er hier en daar vrij tot zeer slordig gemonteerd werd.

Pluspunten wegen toch vooral op tegen de minpunten. Nolan is er dan ook in geslaagd om vanuit een interessante uitgangspunt een indrukwekkende en nooit vervelende actieprent te maken, die zich makkelijk onderscheidt van het gros der Hollywoodfilms, wat van Nolan terug een regisseur maakt waarnaar ik ten zeerste geïnteresseerd bent in zijn volgende projecten.

3.5*