Buried (2010)

Heerlijke thriller over een van onze (iig wel voor mij) nachtmerries die je kunnen overkomen: levend worden begraven.

Cortes heeft een hele goede film afgeleverd met een origineel script dat zich maar in een ruimte van 1 bij 3 afspeelt. Ryan Reynolds doet het echt fantastisch. Nou kan ik mij voorstellen dat de rol van Paul Conroy nu niet de meest moeilijke rol is die er te vinden is in Hollywood, toch weet Reynolds het zo te brengen dat de complete film (anderhalf uur) toch interessant zijn, en op sommige punten écht spannend. Na een kwartiertje had ik even de vrees dat dit nooit boeiend genoeg kon zijn om mij de anderhalf uur aan de buis te kluisteren, maar door zowel onverwachte als bizarre ervaringen vliegt de tijd toch redelijk snel voorbij.

Het is 1 ding om een origineel concept te bedenken, maar een tweede om dit concept ook om te vormen tot een succesfilm. En dat is denk ik het sterkste punt van Cortes.

Het einde vond ik erg sterk, het voelt de film namelijk perfect aan, en elke andere uitkomst had ik als wat minder bestempeld. Vooral die laatste 2 zinnen doen het hem, geweldig!

Het minimale stijltje beviel me tevens erg goed. Geen onzinnige Hollywood beats die de spanning moeten verhogen, nee gewoon gedoseerd.

Dood bevonden.

Leuk concept maar slechte uitwerking.

Het hoofdpersonage is namelijk 90 minuten lang bezig zijn telefoonbatterij te doden en daarvan wordt je als kijker niet vrolijk.

De lijst van hiaten/ onlogica is lang en opvallend:

Het is logisch dat wanneer je onder de grond gevangen zit en je leven van je mobiel afhangt, je deze zo veel mogelijk misbruikt. Je gaat bellen met iedereen zonder te vragen je mobiel te traceren en treft de meest bizarre figuren aan. Tsja, zo kan het gaan. Vooruit, een handje gesprekken later besef je dat traceren nog niet zo'n gek idee is.

Gelukkig heb je een fles wasbezine gekregen van je ontvoerder, waarmee je de kalmeringsmiddelen kunt wegspoelen. Misschien is het juist wel daarom dat je gaat bellen met je demente moeder. Zo'n batterij gaat immers best lang mee en je zult je op zijn minst gedrogeerd voelen na zo een coctail. Tevens de reden waarom je het liefst met je Zippo jezelf de zuurstof ontneemt natuurlijk.

Ondertussen weet je werkgever op onverklaarbare wijze dat je het liefst stroom slurpt. En dus belt hij je op om je telefonisch te ontslaan in een lekker lang gesprek. Je blijft hangen, want er staat nog een restje stroom op de mobiel. Gelukkig kende je werkgever de ontvoerder, die gelijk je nummer gaf. Aardige vent.

Ook slim dat je de telefoon gelijk weer terug op trillend zet. Ookal ben je net nog geïnstrueerd door de enige redder in nood omdat niet te doen. Hij vroeg je overigens ook nog je eigen nummer te geven, mocht je dit kunnen vinden. Dat laatste lukt je op miraculeuze wijze en dus bel je gelijk de held in kwestie. Maar niet voordat je eerst opnieuw het antwoordapparaat van je vrouw hebt vol geblaat. Uiteindelijk vergeet je daardoor zelfs alsnog je redder van het nummer op de hoogte te stellen. Maar je hebt wel weer lekker een streepje minder op je mobiel.

Vervolgens roep je nog iets naar je redder over drie video's die je vrouwelijke collega heeft verzonden. Als drie video's eigenlijk één foto en één video zijn heb je gelijk. Het zou wel fijn zijn dat wij er als kijker dan ook van op de hoogte worden gesteld. Gelukkig begreep je telefoonpartner wel waar je het over had. Hij was zelfs plot(s)klaps bij je in levende lijfe. Althans, dat dacht je. En als tijdens het uiterst voorspelbare einde dan je redder in nood roept door de telefoon dat je niet moet ophangen, neem je nog even een wisselgesprek aan. Er stond namelijk nog een half streepje in het scherm en je bent allang blij met zo een bereik onder de grond. Gelijk heb je.

Matig.

Geslaagd.

Maar niet daverend verder. Wat de film maakt is Ryan Reynolds, altijd al geweten dat dit een fantastisch acteur is, al blijft hij heel lang hangen in de komedie circuit waar hij natuurlijk ook perfect in past.

Wat ook een succes is het claustrofobisch sfeertje en het gevoel dat teweegbrengt zelf begraven te zijn. Best goed gelukt allemaal.

Wat minder is, is dat de film behoorlijk saai is. Meerdere keren op de klok gekeken en verveeld naar het scherm zitten staren. Op het einde begint het pas spannend te worden maar dan nog grotendeels van de film is het gewoon saai.

Dus wel voldoende voor het acteerwerk en sfeer maar deze film hoef ik dan ook echt nooit meer te zien.

3

Intens.

Mooie film ervaring. Deze film is waarschijnlijk lang niet voor iedereen weggelegd. Voor mij gelukkig wel. De film opend met een minuut lange stilte en een zwart beeld, gewaagd, maar wel sfeer scheppend. De film wist me al vanaf de eerste seconden in zijn greep te krijgen en liet me niet meer los.

Reynolds levert een knap staaltje acteerwerk af en wist geheel te overtuigen, petje af. Hij weet zijn rol zeer realistisch neer te zetten. Briljant gegeven is dat de film zich volledig af speelt in een kist en toch nog zo weet te slagen in zijn opzet. Hier is talent en vakmanschap voor nodig. Gedurende de film wordt de spanning steeds hoger opgevoerd. Reynolds weet de emoties perfect over te brengen op de kijker.

Het verhaal is zeer sterk, ook scherpe kritiek tegen de amerikaanse samenleving en de oorlog. De diaglogen over de telefoon waren zeer interessant. Jammer van de paar onwaarschijnlijkheden die de film ook bevat, ik noem de scene met de slang, ook maakt de hoofdrolspeler niet altijd even logische acties telefoon, aansteker. Maar veel heb ik me hieraan niet gestoord tijdens het kijken. Ik zat op een goede drieëneenhalve sterren, maar de zeer goede eindscene tilt de film toch naar een vier.

4,0*

Ik vond het een heel sterke film

Vele malen beter dan alle spectaculaire hollywoodfilms bijelkaar.

Het komt zelden voor dat ik die films in 1x uitkijk.

Meestal slaat de kijkmoeheid een paar keer toe en ben ik 2 of 3 dagen bezig de zogenaamde blockbusters in z'n geheel te zien.

Niet deze film. Deze heb ik zeer geboeid in 1 keer uitgekeken. Realistisch of niet dat doet er niet toe. Een goede film slaagt erin het niet realistisch toch geloofwaardig te maken.

Geef mij meer van dit soort films. 5,0*

Paul

Een hele sterke claustrofobische film die je hart kloppingen bezorgt met het einde.

zeer goed geacteerd en met spanning overgoten scenes.

Dit is een film die je geen moment loslaat.

3,5 ster

Anderhalf uur naar een kist kijken is nog best boeiend. Nou ja niet de volle anderhalf uur, er had wat geskipt mogen worden, daar hoeft een film niet slechter van te worden (integendeel vaak). De foefjes om spanning te creëren (zoals dat slangengedoe) had ik bijvoorbeeld niet gemist.

Toch vind ik Buried een geslaagd 'probeersel'. Sterk geacteerd en het begin is goed. Wel storend is de houding van zijn werkgever. De situatie is al ernstig zat, maar daarbovenop komt dan nog eens een werkgever die hem keihard naait (wat Paul ook nog eens netjes aan blijft horen), een aanklachtje tegen de onmenselijkheid van de zakenwereld/samenleving ofzo, bweh. Het is een detail, maar wel overgoten met moralisme.

Je moet ook niet te lang stilstaan bij de toedracht - Welke gijzelnemer kiest in Gods/Allahsnaam nou voor zo'n omslachtige methode, en dan ook nog de gijzelaar met een survivalkitje onder de grond stoppen en maar hopen dat ie een videootje wil en kan maken als er niet meteen geld komt..

Maar goed, het einde vind ik gelukkig wel weer sterk en had ik niet zien aankomen, past er prima bij.

Weinig verwacht, een hoop gekregen!

Ik had na alle uiteenlopende recensies en kritieken niet te veel verwacht en eigenlijk dacht ik ook stiekem dat ik na een 3 kwartier de film saai zou gaan vinden en het dan met moeite uit zou moeten kijken..

Maar niks is minder waar, ik heb van begin tot eind genoten van een uitstekende film met een uitstekende Reynolds..
De claustrofobische omgeving, of eigenlijk plaats, komt goed tot uiting. Je hebt gedurende de film een steeds beklemmender gevoel..
Ik moest eigenlijk vaak aan de film '127 Hours' denken. Wel grappig op zich. [edit mod: spoiler voor andere film verwijderd]

Het einde was zoals ik gehoopt had en ook eigenlijk alleen maar past in deze film. Keihard, maar gewoon realiteit.. Prima film, 4 sterren voor nu!

Gedurfd en onderhoudend, maar ondanks (of dankzij) de kleine locatie laat de film wel erg veel ruimte over om na te denken over sommige van de rare keuzes die Paul maakt. Nou ja, de scenarioschrijvers dan. Volgens mij had het allemaal wel iets efficienter gekund. Dat je pas na een uur bedenkt om de taal van je toestel te wijzigen en je eigen nummer op te zoeken bijvoorbeeld en vervolgens alsnog niet je enige lifeline op de hoogte stelt... En zo waren er veel meer gezochte maniertjes om de boog gespannen te houden (al genoemd door anderen) die juist daardoor eigenlijk niet werken. Aan de andere kant tekenen zulke ergenissen ook wel weer de mate waarin je meeleeft, wat weer een plusje is voor Reynolds en de beeldregie.

Een Blackberry neem ik sowieso niet meer, batterijduur van niets blijkbaar, zo'n ding.

3*

Ik vind het gegeven bewonderenswaardig. Een film maken met één acteur in beeld de gehele film lang en één locatie. Door het sterke acteerwerk van Reynolds weet de film wel de aandacht vast te houden maar dat is dan ook het enige. Er zitten teveel ongeloofwaardigheden in het scenario waardoor de film op mij niet zoveel indruk maakte als ik verwacht had. Het einde zag ik namelijk niet aankomen en ik had absoluut een happy end verwacht. Dat de Amerikanen blijkbaar naar de begraafplaats van Mark White worden geleid maakt het extra zuur. Ik hou wel van dit soort eindes, het geeft je geen bevredigend gevoel en dat is tenminste weer is wat anders.

Maar helaas zijn de dingen die door anderen ook al zijn opgenoemd in mijn ogen gewoon te storend. Het feit dat hij er erg lang over doet om te bedenken dat er ook een Engelse instelling op zijn telefoon zit, de hele actie met de slang, het hele gesprek blijven voeren met het hoofd personeelszaken die hem belt en even fijntjes meegeeft dat zijn contract beeïndigd is (totaal ongeloofwaardig natuurlijk!). Het maakt de film gewoon middelmatig helaas.

Vermakelijke film die naar het einde toe best wat spanning opwekt. Ik had zelf niet verwacht dat de film echt in het geheel met een 'coffin-cam' zou worden opgenomen, maar na even wennen was het best een gedurfde, maar geslaagde zet van de regisseur. Veel leuke trucjes (de shots vanuit de 'brede' en 'hoge' kist gezien), maar na een tijdje wordt het wel voorspelbaar; de ene keer is het mobieltje de lichtbron, de andere keer de aansteker.

En je merkt jammer genoeg wel vaker dat de schrijvers niet veel inspiratie meer hadden. Nu blijkt Paul sowieso niet de snuggerste, getuige een paar van z'n acties die hij in paniek uitvoert - maar soms wordt het wel erg bond. Het gesprek met zijn (ex)werkgever was an sich best pakkend, en ergens zou ik nog wel geloven ook dat er bedrijven zijn die je zelfs in deze situaties zo opnaaien - maar zoals eerder gezegd: wie zou ook echt maar één van die vragen hebben beantwoord? Dat zijn de soort acties die Paul als karakter ongeloofwaardig maken.

Vind Reynolds zelf wél goed spelen; hij draagt de film wel. Beste aan de film is toch nog wel de grofheid. De scène van het filmpje over zijn collega, en de laatste scène zijn toch best schokkend en komen hard aan; hier worden geen compromissen gesloten. Daar scoort de film toch wel punten mee; een goed, maar hard, einde.

Hoe hou je een anderhalf uur durend verhaal over een man die levend is begraven interessant? Deze vraag lijkt centraal te staan in deze tweede film van Rodrigo Cortés. Er worden dan ook zoveel noodgrepen en onzinnigheden toegepast om de tijd te vullen, dat een kortere film spannender en eenduidiger zou zijn geweest. Hierdoor zit je als kijker af en toe gefrustreerd te kijken naar onlogische acties van de hoofdpersoon en scènes die totaal niets toevoegen aan de film. Na het vervolgens abrupte einde blijf je als kijker toch achter met een hoop onbeantwoorde vragen.

Ondanks dit weet de film zijn spanning aardig te behouden, niet in de laatste plaats door Ryan Reynolds, die we tot nu toe alleen maar kenden van films als ‘Van Wilder’ en ‘The Proposal’. Hoewel dit voor de hoofdpersoon dus ook een experiment is, draagt hij deze film -dat moet ook wel- en weet hij zijn imago afzijdig te houden.

Aardig om een keer gezien te hebben, maar verder dan een matig experiment komt deze film niet.

2,5*

Overroepen werkje dat het compleet, maar dan ook echt compleet, van het aardige uitgangspunt moet hebben. Mooiboy Reynolds doet het nog niet eens zo onaardig als verlaten ingegravene, maar het achterliggende verhaal van Buried wil maar niet interessant worden en de uitwerking met een paar rare telefoongesprekjes houdt ook niet over.

2*.

Toch erg spannende film. Soms zijn er inderdaad van die onlogische momenten. Maar toch erg knap dat een film in zo'n setting, erg spannend kan zijn. Een beetje Phonebooth-achtig, alleen was die iets beter. Het einde is wel aan de zwakke kant.

Goedkoopste film van de laatste 10 jaar?

ik vind het best een goede film alleen dat hij dan op het laatste doodgaat vind ik een beetje jammer. het was veel leuker als hij net werd opgegraven.

Hell of a one-man show

Het mag gezegd worden: Buried is vrij uniek in zijn soort. De gehele film krijgen we slechts te maken met enkel en alleen de hoofdrol speler. Meer dan stemmen aan de telefoon en een korte doorgestuurde telefoon opname zul je als kijker van de buitenwereld niet te horen/te zien krijgen. En dit is buitengewoon heerlijk! Mits je het als kijker niet erg vindt om in het duister te moeten tasten. Persoonlijk houdt ik er wel van als niet alles voorgekauwd en getoond wordt.. Het plotje over het hoe en waarom Paul Conroy in de grafkist terecht is gekomen komt wel vaagjes naar voren maar wordt nooit echt concreet duidelijk gemaakt. Kortom er wordt heel wat aan de verbeelding van de kijker overgelaten wat in mijn optiek beschouwd kan worden als een groot pluspunt!

Een groot nadeel aan de film is wel dat deze gewoonweg te lang duurt. Met een speelduur van anderhalf uur zou ik me daar normaliter niet al te snel aan moeten irriteren maar het gebeurde bij deze film toch. De vele telefoongespreken worden op een gegeven moment saai, veel kan Paul in zijn kist nou ook weer niet uitspoken en ook al gebeuren er genoeg spannende dingen; er zijn ook genoeg dode momenten te vinden. Kortom de film een speelduur van een uurtje geven was mijns inziens afdoende geweest. Dit had de film wat meer vaart kunnen geven. Het eindshot vond ik tevens wel sterk: onwijs hard, maar het is tenminste niet zo'n zoetsappig Hollywood einde.

alles bij elkaar genomen heeft de film een interessant uitgangspunt maar is het gegeven te mager om er een film van 1,5 uur mee te kunnen vullen..


3,0*

Behoorlijk sterke film dit.

Orgineel verhaal, 1 locatie, 1 persoon in een film. Ook die telefoongesprekken steeds waren zeer goede stukken. Al had de film misschien iets korter gemogen want tegen het einde aan werd ie wel heel lang uitgerekt naar het einde.

Make the video now!

Make the video now!

3,5!

Een dappere worp van zowel Cortés als Reynolds, dat zeker. De laatste doet het niet onaardig en de eerste weet de nachtmerrie heel aardig vorm te geven. Het onzinnige uitgangspunt is daarmee wel overwonnen, bovendien bouwt het wat krediet op. Is ook wel nodig, want lang niet alles wat in de kist gebeurt, is even logisch. Benauwd wel, maar kennelijk was dat niet genoeg.

Het begint al wat te wringen tijdens de gesprekken met Brenner en zakt definitief door z'n hoeven wanneer besloten wordt een zooi dramatiek toe te voegen. Een telefonisch ontslag, een afscheidsvideo, bedreiging van z'n gezin en Conroy's vrouw die belt; een goedkoop samenraapsel dat je moet raken, maar mij daarom volledig mist. Jammer, want dat slot was op zich wel goed bedacht.

Deze viel mij eigenlijk best mee. Vooraf vraag je je af of je echt wel anderhalf uur naar een man in een kist wilt kijken en het eerste half uur moest ik ook wel een beetje doorbijten, maar gaandeweg wist de film mij toch wel redelijk te vermaken.

Reynolds doet het prima en is gelukkig geen kwelling om naar te kijken. Want als de hoofdpersoon die de hele film moet dragen je niet bevalt, kun je wel inpakken maar dat was dus gelukkig niet het geval.

Er zaten wel een paar onnozelheden in de film. Die scene met de slang vond ik bijvoorbeeld totaal overbodig. Dat was er volgens mij puur ingestopt om de dames in de bioscoopzaal even een gilletje te doen voortbrengen. Ik vraag mij ook sterk af of een slang zo diep de grond in kan kruipen, maar goed... Ook heb ik sterk mijn twijfels of je wel zo lang kunt overleven in een kist onder de grond. Ik heb ooit ergens in een documentaire gezien dat je binnen een kwartier door je zuurstof heen zal zijn wanneer je levend in een doodskist zou worden begraven.
Verder had ik ook de indruk dat de personen die hij belt extreem dom over moesten komen om de kijker maar zoveel mogelijk te frustreren. Die vent van de FBI was wel helemaal het toppunt. Ik ga ervan uit dat daar in werkelijkheid mensen zitten die daadkrachtiger, scherper & meer resoluut weten te handelen dan het wandelende vraagteken in deze film.

Ondanks die paar puntjes van kritiek bleef ik wel benieuwd naar het einde. Dus wat dat betreft bleef het wel boeien. Het claustrofobische sfeertje wist mij ook wel redelijk te pakken en het bevredigende einde zorgt ervoor dat ik hier een degelijke 3,0* aan geef.

Een kleinigheidje, maar het viel mij wel op dat de accu van de telefoon op het moment dat hij de taal-instellingen op Engels weet te zetten, verspringt van 2 streepjes naar 3 streepjes. Een soort Twilight-zone-telefoon

Low budget die het niet voor elkaar krijgt om spannend te worden. Bovendien teveel onwaarschijnlijkheden in de film, een slecht uitgewerkt verhaal (ik had wel meer willen zien over hoe hij daar nou kwam bv, maar dat zal het budget wel niet toegelaten hebben). Vooral dat laatste stuk, het zand komt van boven door de kist, normaal gesproken zul je dat begraven worden maar die gast kwam steeds hoger te liggen tot hij met zijn mond tegen de deksel aan lag haha wat een onzin. En dat dat draaien in die kist, en de zuustof in overvloed, de slang die zich gedraagt als een mol, de aansteker die geen zuurstof verbruikt, de grootte van de "doodskist", de telefoon die van Arabisch naar Engels gaat, de gesprekken over ditjes en datjes terwijl je op het punt van sterven staan en ga zo maar door. Plank goed misgeslagen voor mij.
1,5*

Ik vind het zeer knap dat het 90 minuten lang kan gaan over een persoon, begraven in een kist en de spanning zo goed kan houden.

Geen film die een groep soldaten tijdens de oorlog in Irak volgt, maar een film die de situatie van een gegijzelde die in een beknelde omstandigheid het moet doen. En dat 90 minuten lang.

Het gaat serieus 90 minuten lang over een persoon in een kist, dus geen shots van andere personen of andere locatie's. En die persoon heeft tot een bepaalde tijd om aan een bepaald som geld te komen, met slechts een mobiel, aansteker en een zaklantaarn.

Op een gegeven moment werd ik er een beetje moe van, maar de spanning komt keer op keer terug als die een telefoontje krijgt. Altijd benieuwd wie het is wie hem belt.

Het camerawerk is natuurlijk duidelijk. Ik bedoel, hoe moeilijk is het om een kist goed op beeld te krijgen? De sfeer is goed aanwezig, stel je voor om jezelf in zo'n situatie te plaatsen; hoe claustrofobisch het wel niet is, hoe moeilijk je kan ademen en jezelf zeer beperkt kunt bewegen. Reynolds acteert hier overtuigend goed met verschillende emotie's, uitdrukkingen en handelingen.

Daarnaast komen er een paar obstakels om het spannender te maken; de slang en de scheur waardoor er zand in kan komen. Het laatste stukje was echt een stukje om je nagels te bijten. Zou die het redden? Komt de reddingsploeg op tijd? Er was een stukje waar die hallucineerde dat ze hem hadden bevrijd. Het is maar dat ik eerder las dat die dood ging, want anders had ik het die ene seconde met een opgelucht gezicht gelooft. Helaas was dat niet het geval en hadden de medewerkers een kist met een andere gegijzelde opgegraven - die al weken vermist werd.

Een trieste einde voor Conroy, die een kind na zal laten.

Een uitstekende claustrofobische film waar er weinig geld en script in zit en zo toch erg indrukwekkend kan zijn...

zoals de meeste mensen vroeg ik me bij voorbaat ook af of de film sterk genoeg zou zijn om 90 minuten lang geboeid te zijn door een man in een kist. dit is deels gelukt. voor het grootste deel haalt de film zijn kracht doordat de telefoon werkt, wat uiteraard een zee aan mogelijkheden opent voor een levend begraafde man. je moet dan ook snel over het ongeloofwaardige wat dat betreft stappen. sommige gesprekken zijn tenenkrommend, omdat ze zinloos zijn. roep toch dat je levend begraven bent! het gesprek met de personeelsman van zijn bedrijf was erg sterk. net als het einde, want als ie gered zou worden zou dat echt een domper zijn. tevens dat de vondst de man blijkt te zijn die de agent eerder nog als lichtend voorbeeld van een geslaagde redding had genoemd, maakte het een prima ontknoping voor een thriller.
de film doet goed zijn best de spanning erin te houden bij zo'n statische locatie, maar slaagt er niet helemaal in.

Behoorlijk slechte dag voor Paul Conroy.

En als je denkt dat er je in zo'n kist niks kan gebeuren, denk dan maar gauw iets anders.

Had even voor mezelf een opsomming gemaakt van wat de arme Paul allemaal overkomt, maar dat werd een beetje lachwekkend, dus ik laat het maar achterwege. Uiteindelijk valt het nog wel mee, maar helaas moeten de makers hier en daar te extreme kunstgrepen uithalen om het verhaal voor de volle speelduur boeiend te houden (de slang en het daaropvolgende brandje om maar iets te noemen).

Snap dit ergens ook wel, ik bedoel, je kijkt 90 minuten naar een kerel in een kist. That's it. Hoe houd je dan in godsnaam de interesse van de kijker vast? En vind ook wel dat ze daar behoorlijk in slagen, op een paar schoonheidsfoutjes na.

Einde was wel top. Zat bijna te gruwen (weer zo'n happy end) maar viel dat even goed mee Niet voor Paul natuurlijk.

Iemand levend begraven is al een paar keer eerder gedaan in de film. Spoorloos; Kill Bill, 24. Deze versie voegt er weinig aan toe. Het lijkt meer op het superieure Phone Booth.

Low buget is het ook niet echt met $ 3 miljoen, voor 1 acteur en 1 locatie.

Wat er verder allemaal gebeurd is een aaneenschakeling van dingen die je zelf in een brainstormsessie kan verzinnen over, wat kan er allemaal gebeuren als je 1,5 uur levend begraven ligt.

Wat wel aardig uit de brainstorm sessie is gekomen, is dat ie nog even ontslagen wordt door zijn werkgever.

Dan zijn er nog wat onwaarschijnlijkheden, zoals waar komt die slang opeens vandaan, snijdt hij toch zijn vinger af, en belangrijkste waarom probeert hij de kist niet open te breken. Het is los zand, de planken zijn niet al te stevig, hij ligt niet diep. Beetje raar dat ie ipv zijn energie daar in te steken, zich gaat concentreren op het zinloos amputeren van zijn vinger.

Goed einde, zij het niet heel erg origineel. Beetje a la Silence of the lambs waar ze voor de verkeerde deur staan.

Kleinschalige thriller die met beperkte middelen een claustrofobische nachtmerrie poogt te zijn, maar daar grandioos in faalt omwille van een resem overbodige en slaapverwekkende scènes die afleiden van de essentie. Dat krijg je dus wanneer regisseurs het nodig vinden om een sterk uitgangspunt voor een kortfilm per se te willen uitkauwen tot een langspeelfilm. Het gevolg is dat alle spanning verloren gaat en dan blijft het lang wachten op de grote vraag: overleeft hij het? Bovendien is die gast helderziend, want het eerste wat hij zegt tegen de hulpcentrale is dat hij begraven zit onder de grond. Hoe kan hij dit weten?

Er is niets mis met een film die zich afspeelt op één locatie, op voorwaarde dat de film sterke dialogen bevat of een goede sfeer heeft. Buried behoort niet tot die categorie. De hele film lang krijg je hetzelfde te zien. Er wordt af en toe geprobeerd om wat leven in te blazen, maar ook dat mislukt. Het idee is wel aardig en was zeker wel leuk geweest als een intro voor een film, maar het gegeven is niet goed genoeg om er een hele film van te maken. Heb heel veel moeite gedaan om hem af te kijken.

Desondanks veel negatieve meningen, heb ik hem toch gezien. Van heel dichtbij op men iMac scherm, alle lichten uit. Met een headset op (volume max). Waardoor de akoestiek van de kist me mee in de kist nam en ik zelf het benauwde gevoel kreeg.

Ik heb de volle 90 minuten met alle interesse de film beleefd. Al dat gezanik over die €3.000.000, daar zit betaling van acteur in, reclamewerk, kosten locatie (oke het is een kist ), heel de rimram. Niet te vergeten dat Reynolds zijn prijskaartje met "The Proposal" omhoog heeft laten krikken. Soms moet je verder kijken naar het budget. Ik kan me goed voorhalen dat elke kijker heeft gedacht, wat zou ik doen of zelf mee heeft liggen opzoeken naar oplossingen.

Goed voor 1 keer te kijken met goede omstandigheden (ik heb hem express niet op surround laten afspelen en gezien op plasmascherm, kwestie van het kleine te bewaren) en heb een claustrofobisch spannend avondje gehad.

Mwah.

Het idee van Buried sprak mij op zich wel aan, zelden dat ik me laat lijden door plot omschrijvingen, maar dit leek mij wel wat. Realiteit straalt uit afwezigheid en spanning is ver te zoeken. Toch is het wel een goede en geslaagde film. Het is namelijk alles behalve eenvoudig om in een ruimte als dit een 95 minuten lange film interessant en vermakelijk te blijven houden. Slim deden ze er wel aan om toch door de verschillende ''toevallige'' voorwerpen in de kist verschillende lichten te gebruiken waardoor je niet helemaal claustrofobisch word (wat ik eerlijk gezegd wel liever had willen ervaren, dit had veel persoonlijker gekund). Ryan Reynolds doet het aardig en geloofwaardig, zijn rol geeft persoonlijk niet veel inhoud of karakter maar voor zover het kon heeft hij zijn best gedaan. De stemmen daarin tegen waren zo afgezaagd dat ik de film ook alleen kon waarderen als de telefoon uit stond. Ik zat eerst nog allemaal geheime theorieën te bedenken over cassette recorders, maar niets is minder waar... Het is gewoon voorgelezen zonder enige realiteit. Muziek is bij vlagen mooi gekozen, juist door de ''disconnectie'' past het bij elkaar (maar niet de hele tijd...).

Toch wel vrij interessant, alles behalve vervelend, maar niet echt mijn ding. Hopelijk steelt een meer zeggender regisseur dit idee en kunnen we ooit de diepte in... Ik zoek gekte. 2,5 ster

Spannende thriller, ondanks dat hij soms een beetje onlogisch is. Het is vooral Ryan Reynolds die de film echt goed maakt. Hij laat bijna alle menselijke emoties zien zoals wanhoop, spijt, verdriet en sarcasme. Het creatieve camerawerk speelt bij de kwaliteit zeket ook een rol. Knap gemaakt hoe een film die de hele tijd in een kist afspeelt toch onderhoudend kan zijn. Helaas word het ietwat ongeloofwaardig naarmate het eind nadert, maar de grote desillusie maakt veel goed. Absoluut niet voor Claustrofoben deze film.

Je denkt vooraf: "Hoe kan deze film in godsnaam 90 minuten boeiend blijven, als ze enkel de kist als locatie gebruiken?". Wel, Buried bewijst met verve dat je maar 1 locatie en 1 acteur nodig hebt om er een amusante film van te maken. De 90 minuten vlogen dan ook voorbij, zonder dat ik me ook maar 1 minuut verveeld heb. Voeg hierbij nog een overtuigende Ryan Reynolds en een ongelooflijk sterk einde; en je krijgt simpelweg een geslaagde film.