Up in the Air (2009)

En toch moet iets je aantrekken, dat je toch weer gaat kijken terwijl je alles met je glazen bol al voorzien had?

Daarmee bedoel ik vanzelfsprekend dat je het tijdens de film alles volledig ziet aankomen. En de reden dat ik deze wilde zien was vanwege Reitman, zoals ik al vermeldde.

Haha mooi dat je me hier nog even aan herinnert. Goeiedag zeg, wat was die scene tenenkrommend. Voor de rest ben ik het ook in grote lijnen met je eens.

Ik niet, uitstekende subtiele film, waar het natuurlijk helemaal niet als hoofdzaak gaat om het eenvoudige verhaaltje, maar om de hoofdpersoon zijn leventje zelf.
Grappig om te zien.

Ik zelf kan bijvoorbeeld echt lachen om hoe hij helemaal op de automatische piloot door de incheck gaat . Dat soort lui zie je echt op het vliegveld.

Zo zijn er veel meer van dat soort scenes die eigenlijk de film maken. Ook in dat hele consultantgebeuren. Het hele liefdesverhaaltje is voor mij compleet bijzaak.

Jason Reitmans derde, en ik reken hem onderhand na zijn aardige en vooral originele en lekker ironische debuut Thank You For Smoking en de heerlijke feelgood-komedie Juno (een groot favoriet van mij) nu echt tot een van mijn favoriete regisseurs. De film moet er een beetje inkomen en komt aan het begin wat te gevat over, maar later wordt deze sterker als juist wat meer (licht) drama om de hoek komt kijken. Je zou Up in the Air het beste met Reitmans eerste film kunnen vergelijken. Beide films zijn bijzonder ironisch, sarcastisch of cynisch zelfs, en in alle twee de films staat een charismatisch persoon met een wat apart en onsympathiek centraal. Up in the Air doet het allemaal nog wat beter dan Thank You For Smoking.

Thank You For Smoking had al een aardige cast, die van Up in the Air is nog wat indrukwekkender: George Clooney in de hoofdrol, bijrollen van laatbloeier Vera Farmiga, Jason Bateman (die kennen we nog van zijn heerlijke rol in Juno), J.K. Simmons (een geweldige acteur die ook al in Juno meedeed. Hier is zijn rol wel echt marginaal), en nog een hele hoop minirolletjes van andere mensen die worden ontslagen en overtuigend overkomen omdat ze als ik het goed heb begrepen ook echt zijn ontslagen. Dat was tenminste iets wat ik tegenkwam in een van de vele lovende kritieken.

In deze lovende kritieken werd overigens ook vermeld hoe George Clooney fantastisch speelt in deze film en de rol van zijn leven heeft. Ik kan niet zeggen dat ik het hier mee eens ben. Hoewel hij geknipt is voor een rol als deze vond ik hem niet eens op de top van zijn kunnen. Tenminste, niet in het grootste deel van de film, waarin hij een charmante losbol met gevatte opmerkingen speelt. Ik heb hem dat in andere films beter zien doen, en in het eerste deel van de film vond ik de dialogen vaak wat minder eigenlijk, net iets te snedig gemaakt, maar zonder écht veel leuke humor. Wat later in de film komt er wat meer drama om de hoek kijken, en verbazingwekkend genoeg vond ik Clooney in dit deel juist wel erg overtuigend.

Toch is het niet George Clooney die de show steelt wat mij betreft. Nee, voor mij is dat absoluut Vera Farmiga. In Orphan maakte zij praktisch heel de film erg veel indruk op me, hier is ze heel de film de absolute top. Ze speelt hier echt een totaal andere rol maar brengt het zo overtuigend allemaal. Ze deed me trouwens sterk denken aan Brenda uit Six Feet Under. En dan heb ik het nog niet eens over hoe je ook haar op een vliegveld eigenlijk leert kennen, net als in de pilot van Six Feet.

De rol van Anna Kendrick vond ik dan weer weinig aan. Ik vind haar geen groots actrice en haar personage is karikaturaal, veel te serieus, onzeker en schattig. Zal vast wel bewust aangedikt zijn allemaal, maar het deed het niet voor mij. Ik vond die scène dat ze een potje ging lopen grienen op het vliegveld zelfs afschuwelijk.

Qua looks is de film ook aantrekkelijk te noemen. Af en toe erg in het oog springende montage en goed camerawerk. Reitman weet ook met de montage goed maat te houden, zodat het allemaal niet afleidt van de gebeurtenissen. Mooie plaatjes van wat Amerikaanse steden nog trouwens. De soundtrack is ook dik in orde. Het niveau van Juno wordt bij lange na niet gehaald, maar et zit toch wat warme gitaargepingel in de film, en bij bepaalde scènes werkte de soundtrack heel goed, tegen het einde van de film dan eigenlijk vooral.

Het plot vind ik dus vrij origineel nog, en het is ook goed uitgewerkt. Ik had niet bepaald het idee dat Ryan een baan had waarmee je echt iets anders kan realiseren dan het vuile werk voor iemand die te laf is zijn personeel te ontslaan op te knappen, maar misschien was dat wel de bedoeling van de film. Ik had het alleen nog zoveel wranger gevonden als je juist nog kan meegaan in de argumenten waarmee zo’n “terminator” komt.
Tegen het einde van de film volgen er nog wat (voor mij) vrij verrassende en heel aardige gebeurtenissen. Je vreest aanvankelijk nog dat Ryan wordt bekeerd tot een soort familyman, maar dat blijkt gelukkig niet het geval. Erg leuk ook hoe er in de film nog een aantal bijzonder ironische parallellen zitten. Een mooi voorbeeld hiervan is hoe Natalie per SMS haar baan opzegt, haha. Zo bevat de film er nog wel een paar, smooth uitgewerkt. Dat stukje in het vliegtuig op het einde is ook lekker wrang, en de boel is zelfs zo goed uitgewerkt dat het erg zoete momentje dat Ryan een flink deel van zijn airmiles overboekt zodat zijn zus en kersverse zwager toch op huwelijks kunnen, een kanjer van een huwelijksreis zelfs, heel goed uit de verf komt en totaal niet als storend zoet overkomt. Er wordt ook verder niks mee gedaan. Geen scènes met bedanken, het gelukkige koppel dat wordt uitgezwaaid of meer van dat soort dingen. Zo kan het dus ook.
Dat de laatste scène Ryan toch weer de lucht in gaat na eerst op het vliegveld over zijn bestemming te twijfelen is een geslaagd gekozen einde, helemaal passend bij de film.

Na de vele positieve geluiden kreeg ik de indruk dat Up in the Air een van de beste films van 2009 zou zijn en een van de grootste kanshebbers bij de Oscars. Bij dat eerste kan ik me helemaal aansluiten, dat laatste moet ik nog maar zien. Ik zou de film zeker wel een Oscar of wat gunnen, maar ik moet het nog maar zien met de concurrentie. Toch heeft Reitman nu een stuk grotere kans op meerdere Oscars dan hij had bij Juno. Die was al bij voorbaat kansloos in eigenlijk elke nominatie behalve degene die ook daadwerkelijk werd verzilverd. Een te kleine productie, teveel indie, en geen zwaar politiek onderwerp of iets dergelijks. Om een beetje van de ironie van Up in the Air over te nemen, Juno had naast tiener en zwanger ook nog op zijn minst verlamd moeten zijn, gediscrimineerd om haar huidskleur of afkomst en bij voorkeur alles “gesitueerd in de jaren 19…”. In elk geval ga ik nu al stiekem heel hard duimen dat Farmiga een Oscar binnen weet te slepen voor haar rol. En wat betreft Reitman kan ik niet wachten op zijn volgende film. 4.0*.

Mooi geschreven Thomas!

Alleen vind ik het toch echt wel Clooney die met de film gaat lopen. Mevrouw Farmiga doet het ook heel goed, maar George is nog iets beter. Ik heb Juno nog niet gezien, maar Thank you for Smoking en deze Up in the Air vond ik allebei erg goed!

Bedankt.

Over wie het beste speelt verschillen we dus van mening. Juno kan ik je absoluut aanraden, maar het is wel een ander soort film dan die andere twee eigenlijk, wat meer feelgood en indie, en misschien waardeert niet iedereen Ellen Page en haar manier van praten, wat de rest van de cast ook heeft trouwens.

Zo, fanatiek

Deze avond bekeken en ik moet zeggen, leuke film, maar toch een beetje doorsnee. Je hebt eigenlijk niet door waar de film heen wil en aan het einde is 'de moraal van het verhaal' erg cliché. Wel een leuke film om een avondje mee door te komen

Ps. de meeting was leuk ^_^

Uitstekende film, grappig dat de zaal vol zat met puberende tienermeisjes die een romantische komedie verwachtten ... ze waren in de pauze dan ook al weer weg.

4*

Up in the Air

Tja ,wat moet ik in hemelsnaam vertellen over deze film? Op de eerste plaats heb ik me door het goede acteerwerk van de drie hoofdpersonen best vermaakt. Alleen vind ik het moeilijk de film te beoordelen omdat ik niet echt weet bij welk genre hij hoort. Het heeft elementen van een romcom maar ook van een speelfilm. Hij is vaak komisch zonder dat het lachen, gieren, brullen wordt.

De film is ook erg actueel, er vallen op dit moment veel ontslagen en ik geloof best dat er bedrijven gespecialiseerd zijn in het ontslaan van mensen. Ik kon veel van de reacties van de ontslagen mensen goed begrijpen.

Clooney acteert eigenlijk als vanouds, hij is charmant, en ziet er piekfijn verzorgd uit. Het viel me op dat Vera Farmiga er een stuk ouder uitzag dan in The Departed wat haar tot een goede partner maakte van Clooney. Ik vond het een knap stel. Anna Kendrick is een nieuweling voor mij, ook een heel schattig meisje.

Op zich is Up in the Air geen verkeerde film. De shots vanuit de vliegtuigen op de verschillende locatie's in the States vond ik erg mooi.Ik had alleen een beetje een "geen vlees geen vis" gevoel. De omslag van Clooneys personage was me ook niet helemaal duidelijk, ik had misschien liever een iets meer uitgesproken einde willen zien.

3

Up in the Air is redelijk wat ik ervan verwachte. Een komische film met een serieuze ondertoon. Maar ja, het is ook niet voor niets een komedie /drama.

Ryan Bingham (George Clooney) leidt een geïsoleerd bestaan qua familiecontacten. Hij is voordurend op reis i.v.m. zijn baan, en dat is mensen ontslaan. Maar tussen het reizen door ontmoet hij de charmante Alex Goran (Vera Farmiga) en ze zien elkaar wel zitten. Je verwacht dat film zich daarop gaat richten, maar het loopt net even anders. Vervolgens had ik even geen idee waar ze nou naartoe wilde gaan met de film.

Up in the Air heeft hier en daar wat dode momenten en ook wat herkenbare zoetsappige Amerikaanse momenten. Maar het blijft gelukkig wel beperkt. De film wil vooral aan ons meegeven dat je in het leven eigenlijk niet zonder familie, vrienden en vriendinnen kunt.
Dus als je ze hebt, koester ze.

3,5*

Een aardige film.
George Clooney is weer eens zijn vaste typetje, de kwasi nonchalante ladykiller en dat doet hij wel weer leuk. Alleen zou het leuker zijn als hij eens wat anders zou spelen, of heeft hij gewoon niet meer in zijn mars?

Nergens weet deze film echt te verrassen, het is hier en daar ook wat voorspelbaar, maar het kijkt wel lekker weg.
De vlotte montages hier en daar zijn leuk, dat kan ik altijd wel waarderen.

Er was slechts één ding waar ik mij heel erg aan stoorde, en dat was die eerder genoemde "huilscene" op het vliegveld. Wow, dat was wel erg overdreven. Brrr.

De scenes waarin word gepraat over het leven. Over kiezen tussen huisje-boompje-beestje of toch je eigen ding en wat dat dan is, vond ik boeiend maar helaas gaat dat nergens diep en word dat even vlug behandeld. Daar zat voor mijn gevoel meer in.

Al met al is deze film goed voor een voldoende. Niet bijzonder, maar wel gewoon leuk vermaak voor tussendoor.

George Clooney heeft al een handje vol films waarbij hij de draak met zichzelf steekt. Hij neemt zichzelf niet altijd serieus en hij kan zelfs overtuigend een tough guy rol op zich nemen. Dat ladykiller type'tje doet hij wel erg vaak ja.

Uitzonderingen voor mij zijn:

- Batman & Robin

- Burn After Reading

- O Brother, Where Art Thou?

- The Men Who Stare at Goats

- From Dusk Till Dawn

Leuke film, die lekker wegkijkt en een goede combinatie tussen komedie en drama weet te bieden. George Clooney speelt misschien een rol die hij wel vaker speelt, maar ik denk dat geen andere acteur beter geschikt is voor deze film als hij. Geweldig hoe overtuigend hij zijn rol neerzet als de man die gek is op reizen en uiteindelijk vooral van buiten erg zelfverzekerd is en lijkt. heeft Clooney erg veel chemie met Vera Farmiga, die haar rol ook erg goed speelt.

De film kent zijn grappige en minder grappige momenten en is minder voorspelbaar dan ik dacht. Ik verwachtte dat Clooney en Farmiga uiteindelijk wel samen zouden gaan wonen of iets dergelijks, maar dat pakte toch net even iets anders uit. Beter ook, waardoor de film net wat scherper overkomt dan anders het geval zou zijn. Daarnaast is de film ook best herkenbaar en ook dat gegeven maakt de film leuk.

Verder is de muziek wel aardig en blijft het altijd fijn om Sam Eliott met zijn geweldige snor en lach een rolletje te zien spelen in een film, zo ook hier dus, al is zijn bijdrage beperkt. Tja best wel een leuke film dus, die lekker wegkijkt en duidelijk wil meegeven dat je leven nog zo mooi verpakt kan zijn, maar dat het familie en vrienden zijn die je leven kleur meegeven. Reitman levert dus na Juno wederom een leuke film af en is een regisseur om in de gaten te houden.

3,5*

Jason Reitman is in ieder geval overduidelijk fan van J.K. Simmons.

en van Sam Eliott.

En van zijn vader Ivan Reitman! ....Denk ik.

Vaak word ik teleurgesteld door films die Oscarkandidaat zijn. Het verhaal is traag, de film is té arthouse of het verhaal is allemaal net even iets té moeilijk. Gelukkig is dat bij Up in the Air niet het geval.

De film kabbelt op een lekker tempo door en heeft een goeie mix van humor en drama. Een aantal plotwendingen zijn prima bedacht en uitgewerkt en uiteraard laat Clooney zich weer van zijn beste kant zien (heeft die man eigenlijk wel een slechte kant??).

Al met al een prima film!

best film ever, simple

Na mijn absolute en onbetwiste nummer 1 held (mijn vader natuurlijk, wie anders ??), heb ik al jaren een zwak voor George Clooney. Dan niet eens om hoe hij acteert (ik heb maar hooguit één of twee films gezien met hem), maar het is gewoon om hoe hij eruit ziet. Zucht en zwijmel, hij is zoooo charismatisch, zo sexy, oh zo onweerstaanbaar, leukleukleuk.

Daarom droomde ik nogal weg tijdens het zien van deze film. Hoe George liep, sprak, ademde, het was fantastisch om hem bezig te zien. En JacoBaco's imitatie van George wil ik daarom maar liever vergeten, whahaha !! Van het verhaal had ik me niet veel voorgesteld, om heel eerlijk te zijn was dat maar gewoon bijzaak voor mij.
Maar toen kwam Natalie in beeld, met een dialoog over hoe ze een bepaald beeld in haar hoofd had gehad van hoe haar leven had moeten lopen, met vriendje en samenwonen en dergelijke dingen. Slik. Ik kon me precies voorstellen wat ze daar besprak. Omdat ik datzelfde had, dat beeld. En nog steeds wel een beetje. Dus Anna Kendrick (Twilight, New Moon en later dit jaar ook Eclips!!!) deed het echt niet slecht.

Al met al was het wel een beetje minder dan Juno, maar dankzij George wel leuker dan Thank you for Smoking. 3,5*.

Beetje vervelend filmpje. Het wordt nergens echt moraliserend, oversentimenteel of zoetsappig, maar Up in the Air leunt er wel constant net tegenaan. Scherp, grappig en/of cynisch wil het ook nergens worden, iets waar ik trouwens wel op zat te wachten. Zo bevindt de film zich de hele speeltijd in een loze ruimte en weet het op geen enkel vlak te overtuigen. Het einde zet alles gelukkig nog enigszins in een aardig perspectief, maar het is dan al veel te laat om het geheel te redden. Tegenvaller. En dat dit is genomineerd voor zoveel Oscars? Lachwekkend.

2,5*

Just Another Useless Blog: Up In the Air - just-another-useless-blog.blogspot.com

6 Oscarnominaties

Beste Film

Beste Regisseur (Jason Reitman)

Beste Acteur (George Clooney)

Beste Vrouwelijke Bijrol (Vera Farmiga)

Beste Vrouwelijke Bijrol (Anna Kendrick)

Beste Bewerkte Scenario

Aanvankelijk een onderhoudende, niet altijd even grappige, maar charmante film met een aangename soundtrack. Langzaam verliest Reitman zich echter in cliché's en klef sentiment, zodanig dat 'Up in the Air' het zoveelste Hollywood-vehikel wordt om snel te vergeten.

Het slot is bovendien allesbehalve bevredigend; zelfs Clooney houdt zich niet staande binnen dit flauwe scenario. Onbegrijpelijk trouwens dat Anna Kendrick zo bejubeld wordt; haar stereotiepe vertolking was meer tenenkrullend dan iets anders...

Bah.

Goede film en goed samenspel tussen Clooney. Kendrick en Farmiga.

Sja, vond deze niet zo speciaal.. Het einde zag ik al aankomen. Genomineerd voor een Oscar las ik.. Overdreven. Dan is "The Proposal" veel beter vind ik..

Wat ik wel een leuke scène vond, was de breakdown van rookie Kendrick..

2,5*

ik heb de film in de bios gezien afgelopen weekend. En ik moet zeggen dat ik de film wel aardig vond, maar ook niet meer dan dat.

Alleen dat eind beviel me niet echt, was een slecht eind!

Aardige film die wordt gedragen door de acteerprestaties. Het verhaal is origineel te noemen - en zeer toepasselijk in deze tijd - maar toch intresseerde mij het niet echt.

Het leven van deze Ryan Bingham (Clooney) is natuurlijk net zo absurd als realistisch. Dat is wel erg mooi in beeld gebracht. Die eenzaamheid en het niet wetende/schelende wat je te wachten staat.

Alle Oscar nominaties vind ik wel wat overdeven. Een "leuke" film, maar niks meer.

Best een aantal goede grappen, zonder gemaakt grappig over te komen wat bij veel Amerikaanse komedies het probleem is. Het verhaal is wel aardig, maar niet echt memorabel.