Up in the Air (2009)

Heerlijke 'airmovie'. George Clooney is zonder twijfel dé perfecte man om Ryan Bingham te spelen, wat een geweldige rol. Ik krijg steeds meer bewondering voor Clooney, fantastisch charismatisch acteur.

Maar... ook Anna Kendrick en Vera Varmiga doen het uitstekend. Eerstgenoemde zit heerlijk in haar rol als een ambitieuze wijsneus. Varmiga ziet er weer eens mooi uit en de chemie tussen haar en Clooney is geweldig. Daarom slaat het ook als een bom in - op het einde - als we te weten komen dat ze helemaal niet vrolijk met z'n tweetjes verder gaan, maar Varmiga al een gezin heeft. Voor de rest kijkt dit echt fantastisch weg. Zelden films gezien waar de tijd zo snel voorbij vloog.

Leuke locaties (en we krijgen er veel te zien), interessante en vlotte dialogen en leuke humor afgewisseld met luchtig drama. Reitman raakt je als kijker en laat je lachen (beide meermaals). Ik vond dit helemaal geweldig. Vier sterren.

Volgens mij zijn het 10 miljoen frequent flyer miles...

Gelikt gemaakt bitterzoet drama, met een hoofdrol waar Clooney voor geboren lijkt te zijn, in dit geval als charmante professionele slechtnieuwsbrenger Ryan Bingham. Zijn veilige, haast anonieme luchthavenbestaan komt op de kop te staan door een trouwende zus, een ongewenste reisgezel en, oh jee, de Liefde.

Het levert een aantal grappige, schrijnende en romantische scenes op, al maakt niks echt indruk, zoals wel het geval was bij Reitman's vorige films, en dan met name Juno. Daarvoor blijven de personages, ook Bingham, te zeer typetjes waarmee het soms moeilijk te identificeren is.

Daarnaast slaat de film wat mij betreft de verkeerde toon aan in het laatste half uur. Ik hoorde ergens dat het einde mensen aan Capra doet denken (Clooney was ongetwijfeld één van Capra's favoriete acteurs geweest bedenk ik me), maar ik vond het er te erg over.

2,5*.

Sluit me aan bij de positieve reacties hierboven. Indrukwekkend hoe Jason Reitman me met op zich weinig opzienbarende cinema steeds opnieuw volledig kan inpakken.

Ook Up In The Air lijkt aanvankelijk een vrij doorsnee Amerikaans filmpje, dat nergens echt hilarisch is maar zich als een sluipmoordenaar rond de ziel van de kijker wentelt en vervolgens genadeloos toeslaat.

Hierbij wordt Reitman geholpen door een magistrale George Clooney die momenteel on top of his game is en er telkens weer de juiste projecten lijkt uit te pikken. Samen met Brad Pitt de absolute top in Hollywood.

Ook de rest van de cast doet het voortreffelijk met de schattige (en erg knappe) Anna Kendrick als ambitieuze jonge zakenvrouw en Vera Farmiga als Binghams vrouwelijke kloon. De vele cameo's zijn wat mij betreft minder memorabel.

Op visueel vlak niet slecht maar nu ook weer niet enorm speciaal, wat eveneens geldt voor de soundtrack, hoewel Up In The Air een erg mooie scène bevat op de tonen van Help Yourself van Sad Brad Smith. Het zijn toch vooral de personages en dan in het bijzonder Clooney die onder je huid kruipen en dit voor mij alvast tot de eerste topper van het nieuwe filmjaar maken.

Leuke interessante film om volgen.

Je denkt dat je in een romcom stapt, om uiteindelijk te beseffen dat het meer tragikomsich is.

Sfeer deed me sterk denken aan Lost in Translation, waarbij Murray de Cloony van deze film speelt.

toch goed voor 4sterren.

Goede film met prima acteerwerk. Hij zet je zeker aan het denken en blijft bij mij nog een tijdje nawerken.

Cloone is echt op dreef en tilt de film zeker naar een hoger niveau, maar ook de vrouwlijke inbreng mag er wezen!

Zijn beroep om mensen te ontslaan loopt ook heel goed door het persoonlijke verhaal heen. 4 sterren!

Grappig om te zien dat er zoveel verschillende meningen over deze film te vinden zijn op deze site.

Zelf vond ik de film onderhoudend, maar verre van briljant. Er wordt door Clooney goed geacteerd al ligt de rol erg dicht hem, beetje typecasting. De positieve berichten over het acteerwerk van Anna Hedrick kan ik echt niet onderschrijven. Gedurende de film wordt het wel beter, maar ik was er niet kapot van. Vera Farmiga vond ik wel erg goed. Ze was helemaal in d'r element.

Het verhaal is interessant, maar het boeide me niet geweldig.

Kortom, een goede film waarvoor je wel in de mood moet zijn.

Behoorlijk aardig tragi-drama.

Ik zie ook dat de kop komedie erbij staat, maar dat lijkt me niet juist. De film probeert nergens grappig te zijn als ze het leven van Ryan Bingham tonen die alleen maar werkt en reist en al het andere laat schieten. Uiteraard inclusief familiebanden waar hij weer aan moet werken. De film heeft aardige invalshoeken, maar bezit toch ook enkele cliche's.

George Clooney is echt geweldig in de film. Zijn stijl, zijn charisma...hij blijft 1 van de beste acteurs die er is. Speelt eigenlijk altijd wel overtuigend en sterk. Hij draagt de film ook. Ook al kijkt de film lekker weg en stoort het plot nooit, het is niet dat je nou in spanning wil weten wat er nu gaat gebeuren. Maar het is een prettige wegkijker, zeker weten. De andere rollen zijn ook prima, maar Clooney is duidelijk de beste.

Ik vind de film zoals ik zei dus geen topper, maar ik denk dat velen zich hier best mee kunnen vermaken.

Verdiende 3,5*

Aardige film met bij vlagen een tikje sentiment die levensecht aandoet.

Verwachting was niet te hoog gespannen vandaar dat het redelijk wegkeek en waarbij de climax niet echt tot een hoogtepunt kwam, jammer..integendeel, deed het verhaal goed.

Helemaal waar. Up in the Air is vrij simpel van opzet, maar biedt gelukkig wel voldoende vermaak. Uiteraard kunnen de mensen diepere betekenissen achter deze film zoeken en ook vinden, en de film daardoor te bestempelen als een drama waarbij Bingham als karakter een behoorlijke ontwikkeling doormaakt.

Persoonlijk zag ik het meer als een komedie. Behalve door het simpele verhaal, kwam dat ook door de aanwezigheid van Clooney. Persoonlijk vind ik hem nooit volledig tot zijn recht komen in een dramafilm, en echte topfilms heeft hij nog niet op zijn naam staan (in tegenstelling tot generatiegenoot Brad Pitt). Dit komt deels door zijn kenmerkende uiterlijk, maar ook door zijn beperkte acteertalent.

De kleine omslag tegen het einde aan kwam bij mij niet aan als een verrassing. Deze omslag was te verwachten bij een regisseur als Reitman, die als regisseur duidelijk een niveau te hoog is voor een rechtlijnige romantische komedie. Met Up in the Air levert hij wederom een goede film af, maar een topper is het helaas niet geworden.

Kijk, zo mag ik het zien! Hollywood bedient mij op mijn wenken. Up in the Air is The Apartment voor deze tijd. Ik lees hier verrassend veel over een gebrek aan diepgang. Natuurlijk is dit geen Bergman of Tarkovsky, dat zou ook niet gewerkt hebben. Maar deze film is niet minder diep dan de gemiddelde topper van Billy Wilder, Preston Sturges of Howard Hawks. Reitmans nieuwste doet vooral denken aan de karakterkomedies uit de klassieke tijd, maar dan geheel in de geest van het hier en nu, met actuele thema's en moderne personages. Het is vrij volwassen entertainment, die ook een bepaalde wijsheid met zich meedraagt over het leven. Net als Wilder weet Reitman echter wijsheid of moraal nooit te laten overheersen boven het vermaak.

Ja, we weten dat Clooney een ontwikkeling door gaat maken, maar waarom is dat juist bij deze film een probleem? De manier waarop het gedaan wordt is verrassend subtiel en het kille einde is bijzonder on-Hollywoodiaans. 90% van de Hollywoodregisseurs zou gekozen hebben voor scènes waarin met veel bombast de hoofdfiguur in tranen zijn cynische kijk op het leven zou wegvegen om plaats te maken voor de liefde van een vrouw. Reitman niet. Clooneys Bingham is een man die ondanks de pijn die hij op het einde voelt geen illusies heeft over een mogelijke toekomst met Alex. Ik noemde Frank Capra al bewust niet bij de opsomming van klassieke Hollywoodregisseurs hierboven. Capra zou dit verhaal nooit zo afgehandelt hebben. Reitman weet zelfs de grootst mogelijke valkuil voor een dergelijke film, een familiefeest - een trouwdag nota bene -, een rol laten te laten spelen zonder daarmee zijn hoofdpersoon tekort te doen. Alles blijft geloofwaardig.

Up in the Air is dan ook een geweldige film, waarin Reitman zich echt op de kaart zet als een van de interessantste Hollywoodregisseurs (zeker geen arthouse) van deze tijd en als een rivaal voor Alexander Payne op gebied van komische drama's, al is Payne net wat dieper waar Reitman meer voor het vermaak gaat. Wat zeker geen minpunt hoeft te zijn. Reitman regisseert het geheel met geweldige finesse en laat de acteurs ook vooral lekker hun gang gaan. Door het vele CGI in blockbusters raakt ouderwetse starpower nogal eens verloren, maar Clooney bewijst hiermee dat hij dat nog heeft. Ik heb hem altijd een fijne acteur gevonden, maar ik had tevens het gevoel dat hij de juiste film nog moest vinden om zichzelf echt mee te etaleren (O Brother, Where Art Thou blijft meer Coen dan Clooney). Up in the Air is die film. Eerlijk gezegd zou ik een Oscar voor hem nog niet eens zo gek vinden. Ook leuk dat Vera Farmiga de kans krijgt om te bewijzen een echt goede actrice te zijn. Ze viel me niet bijzonder op in Running Scared en The Departed, maar hier krijgt ze de kans om een vrouw met diepgang te spelen. Dat doet ze goed. Anna Kendrick is overtuigend en verrassend geestig in haar bijrol en eveneens prijzenswaardig. In de vele bijrollen vallen J.K. Simmons (voor de verandering in een serieuze rol) en Danny McBride op. Sam Elliott is altijd wel een geestige toevoeging.

Up in the Air is een kleine hype rond de critici en al helemaal nu tijdens de vele prijsuitrijkingen. De hype is echter niet terug te vinden op MovieMeter en dat terwijl dit nu een van die films is waar het verdient is, wat mij betrefd (in tegenstelling tot Precious of Avatar, maar dat terzijde). Geef het een kans!
4*

Zeer goed gedaan weer van Jason Reitman. Goed geschreven dialogen, een verzameling mooie karakters en gelukkig niet té moralistisch. Als ie nog een beetje scherper en subversiever was geweest, een meesterwerk. Voor nu gewoon het beste wat je uit Hollywood (van de grote studios) kan krijgen.

Het lijkt er sterk op dat ik in de eerste maand van het nieuwe jaar de beste film van 2010 al heb gezien. Up in the Air is namelijk een niets minder dan briljante film over eenzaamheid, geluk, liefde en .... vooral vliegen. Up in the Air vertelt het verhaal van Ryan Bingham. Een man wiens baan het is om mensen te ontslaan en die daarvoor ruim 300 dagen per jaar het hele land doorvliegt. George Clooney speelt deze van zijn sociale isolement genietende Bingham, en doet dat weergaloos. Vooral in het eerste uur als cynisme en egoisme zijn belangrijkste karaktereigenschappen zijn, is het ademloos genieten van deze masterclass acteren. In het tweede deel boet de film heel even een klein beetje aan kwaliteit in. Het verhaal wordt iets te voorspelbaar maar een kniesoor die daarover valt. Up in the Air is simpelweg een modern meesterwerk met glansrollen voor Clooney en Vera Farmiga, fantastische dialogen en een grappig maar ontroerend verhaal. Kortom iedereen zo snel mogelijk naar de bioscoop voor deze op zeker Oscarwinnende film.

4,5*

Een erg leuke komedie, en zeker een goede kanshebber voor de Oscars. Ik verwachtte weinig van het verhaal, maar ik vond het erg origineel en onvoorspelbaar zelfs. De grappen zijn ook vaak geslaagd en ook leuk om acteurs als J.K. Simons te zien als iemand die ontslagen wordt. Het is echt een heel geslaagde film.

De cast is echt uitstekend. George Clooney windt weer (bijna) iedereen om zijn vingers als sympathieke casanova. Daarnaast zijn ook de beide vrouwelijke bijrollen goed vertolkt.

4*

leuke film maar geen golden globe of oscarnominatie waard.

leuk voor de zondag middag.een echte vrouwen film

Erg leuke film, met een behoorlijk serieuze lading.

Na een aantal films met Clooney te hebben gezien die mij erg tegenvielen, deze film vanavond toch gaan kijken omdat hij redelijk goede recensies kreeg. Clooney speelde zeer goed.

Er zaten erg leuke grappen in de film, maar het einde is voor mij niet bevredigend. Alhoewel het de film wellicht wat sterker maakt dan een standaard romcom. Ik zag het in ieder geval niet aankomen (totdat hij op het vliegtuig sprong).

Zwakke film.

Had veel meer verwacht, niet in de laatste plaats vanwege J. Reitman die toch al twee leuke films afleverde. De lijn wordt niet doorgezet. Het is iet alleen een veel mindere film, maar ook echt heel iets anders dan voorgaande films. Echt een hele flauwe slappe hap dit.

Zo'n moralistisch verhaaltje ertussendoor, want zoiets actueels moet natuurlijk wel een verbonden worden met een slappe les. De montage doet verder erg denken aan iets van Soderbergh, net zulke fake vlotte montage met van die hippe deuntjes eronder, en laat ik dat nou ook al niks vinden. Gelukkig bleef dat niet de hele film doorgaan. Verder boeide het gewoon in z'n geheel niet. Niet grappig, niet aandoenlijk, niet mooi, niks. Ook nog één erbarmelijke scene met dat grietje (sowieso al redelijk irritant), wanneer ze begint te janken. Enkeltje toneelschool voor deze madame, á 5000 airmiles..

1.5*

Ik ben het voor de rest absoluut niet met je eens (ik vind het juist een film van het kleine gebaar, met dito montage en ik snap ook niet wat jij er niet aandoenlijk aan vond. Zonder dat het ergens vals-sentimenteel wordt wist het mij zeker te raken), maar die scene is inderdaad redelijk tenenkrommend en had van mij ook absoluut weggelaten worden. Was ik overigens de enige die de haarlijn van dat grietje zo vreemd vond. Daar let ik nou nooit op, maar het leek wel alsof haar haar bij haar wenkbrauwen begon. Lekker boeiend ook.

Ik niet, uitstekende subtiele film, waar het natuurlijk helemaal niet als hoofdzaak gaat om het eenvoudige verhaaltje, maar om de hoofdpersoon zijn leventje zelf.
Grappig om te zien.

Ik zelf kan bijvoorbeeld echt lachen om hoe hij helemaal op de automatische piloot door de incheck gaat . Dat soort lui zie je echt op het vliegveld.

Zo zijn er veel meer van dat soort scenes die eigenlijk de film maken. Ook in dat hele consultantgebeuren. Het hele liefdesverhaaltje is voor mij compleet bijzaak.

Uitstekende film, grappig dat de zaal vol zat met puberende tienermeisjes die een romantische komedie verwachtten ... ze waren in de pauze dan ook al weer weg.

4*

Up in the Air

Tja ,wat moet ik in hemelsnaam vertellen over deze film? Op de eerste plaats heb ik me door het goede acteerwerk van de drie hoofdpersonen best vermaakt. Alleen vind ik het moeilijk de film te beoordelen omdat ik niet echt weet bij welk genre hij hoort. Het heeft elementen van een romcom maar ook van een speelfilm. Hij is vaak komisch zonder dat het lachen, gieren, brullen wordt.

De film is ook erg actueel, er vallen op dit moment veel ontslagen en ik geloof best dat er bedrijven gespecialiseerd zijn in het ontslaan van mensen. Ik kon veel van de reacties van de ontslagen mensen goed begrijpen.

Clooney acteert eigenlijk als vanouds, hij is charmant, en ziet er piekfijn verzorgd uit. Het viel me op dat Vera Farmiga er een stuk ouder uitzag dan in The Departed wat haar tot een goede partner maakte van Clooney. Ik vond het een knap stel. Anna Kendrick is een nieuweling voor mij, ook een heel schattig meisje.

Op zich is Up in the Air geen verkeerde film. De shots vanuit de vliegtuigen op de verschillende locatie's in the States vond ik erg mooi.Ik had alleen een beetje een "geen vlees geen vis" gevoel. De omslag van Clooneys personage was me ook niet helemaal duidelijk, ik had misschien liever een iets meer uitgesproken einde willen zien.

3

Up in the Air is redelijk wat ik ervan verwachte. Een komische film met een serieuze ondertoon. Maar ja, het is ook niet voor niets een komedie /drama.

Ryan Bingham (George Clooney) leidt een geïsoleerd bestaan qua familiecontacten. Hij is voordurend op reis i.v.m. zijn baan, en dat is mensen ontslaan. Maar tussen het reizen door ontmoet hij de charmante Alex Goran (Vera Farmiga) en ze zien elkaar wel zitten. Je verwacht dat film zich daarop gaat richten, maar het loopt net even anders. Vervolgens had ik even geen idee waar ze nou naartoe wilde gaan met de film.

Up in the Air heeft hier en daar wat dode momenten en ook wat herkenbare zoetsappige Amerikaanse momenten. Maar het blijft gelukkig wel beperkt. De film wil vooral aan ons meegeven dat je in het leven eigenlijk niet zonder familie, vrienden en vriendinnen kunt.
Dus als je ze hebt, koester ze.

3,5*

Leuke film, die lekker wegkijkt en een goede combinatie tussen komedie en drama weet te bieden. George Clooney speelt misschien een rol die hij wel vaker speelt, maar ik denk dat geen andere acteur beter geschikt is voor deze film als hij. Geweldig hoe overtuigend hij zijn rol neerzet als de man die gek is op reizen en uiteindelijk vooral van buiten erg zelfverzekerd is en lijkt. heeft Clooney erg veel chemie met Vera Farmiga, die haar rol ook erg goed speelt.

De film kent zijn grappige en minder grappige momenten en is minder voorspelbaar dan ik dacht. Ik verwachtte dat Clooney en Farmiga uiteindelijk wel samen zouden gaan wonen of iets dergelijks, maar dat pakte toch net even iets anders uit. Beter ook, waardoor de film net wat scherper overkomt dan anders het geval zou zijn. Daarnaast is de film ook best herkenbaar en ook dat gegeven maakt de film leuk.

Verder is de muziek wel aardig en blijft het altijd fijn om Sam Eliott met zijn geweldige snor en lach een rolletje te zien spelen in een film, zo ook hier dus, al is zijn bijdrage beperkt. Tja best wel een leuke film dus, die lekker wegkijkt en duidelijk wil meegeven dat je leven nog zo mooi verpakt kan zijn, maar dat het familie en vrienden zijn die je leven kleur meegeven. Reitman levert dus na Juno wederom een leuke film af en is een regisseur om in de gaten te houden.

3,5*

Beetje vervelend filmpje. Het wordt nergens echt moraliserend, oversentimenteel of zoetsappig, maar Up in the Air leunt er wel constant net tegenaan. Scherp, grappig en/of cynisch wil het ook nergens worden, iets waar ik trouwens wel op zat te wachten. Zo bevindt de film zich de hele speeltijd in een loze ruimte en weet het op geen enkel vlak te overtuigen. Het einde zet alles gelukkig nog enigszins in een aardig perspectief, maar het is dan al veel te laat om het geheel te redden. Tegenvaller. En dat dit is genomineerd voor zoveel Oscars? Lachwekkend.

2,5*

Leuk filmpje, kan best begrijpen dat Clooney hier nominaties voor heeft gekregen, want hij speelt zijn rol perfect. Verder is de film best meeslepend, het einde had ik ook niet aan zien komen en de vertolkingen van de bijrollen bevielen me ook, charismatisch meisje, die Anna Kendrick.

Wel vond ik het jammer dat ze een aantal keren het familiaire gevoel zo erg moesten benadrukken, in de laatste scene ligt het er ook even te dik bovenop allemaal, zorgt er toch voor dat ik niet helemaal tevreden eindigde met de film.

3,5*

Sympathieke film.

Het beste aan 'Up In The Air' is het camerawerk in het begin van de film en George Clooney's snelle praatjes. Het verhaal heeft me van het begin tot het einde geboeid, maar het laatste deel is aanzienlijk minder origineel dan het eerste. Waar de film flitsend en leuk begint met quick wit dialogen en onderhoudende gesprekken, druipt het later al af tot een standaard dramafilm met één enkele goede wending.

Behalve een goede regie en leading man zit de film ook vol met leuke bijrollen en twee goede supporting vrouwen. Kendrick en Farmiga brengen in elke scène leven, ook al helpt het dat de film half Amerika afreist.

Reitman heeft een prima filmpje neergezet met degelijke personages en een interessant verhaaltje. Helaas stijgt het nergens tot echte grote hoogte.

3,5

Ik vond hem ook een topper.

En i.p.v. naar mijn eigen onnozele site ter verwijzen zeg ik gewoon dat hij mooi, eerlijk en subtiel was.

"Who was it honey?

Oh, just someone who was lost."

Scene als het meisje begint te huilen in de hal was echt hilarisch.

Acteerprestaties fantastisch.

Script geniaal.

En een mooi en beetje triest einde.

Mooie scheiding tussen banden hebben met familie of die zo veel mogelijk proberen te vermijden.

En de stranger uit The Big Lebowski als de kapitein!

4.5

Mooi filmpje.

Bekende gezichten en Oscar nominaties kunnen ook in een film zijn nadeel werken. Dit is een kleine film die je toevallig moet tegen komen en lekker in mee kunt gaan.

Clooney speelt kwetsbaar en goed en draagt de film met gemak. Het overijverige meisje blijft iets teveel hangen in een typetje maar door Clooney's tegenspel komt ze er mee weg. Trouwens erg vreemd dat ik lees dat de familie verder moet worden uitgewerkt, natuurlijk niet, we kijken te film vanuit loner Clooney die amper contact heeft met zijn familie. Einde is ook op zijn plaats, hij overdenkt zijn leven noodgedwongen even, maar nergens wordt het te klef.

Visueel iets simpeler dan Reitman zijn vorige, maar paste goed binnen sfeer van de film. En toch met beleid gemonteerd want het had me zo kunnen vervelen maar dat deed het nergens.

4 sterren, US arthouse zoals ik er erg van hou.

Kendrick: No, I don't even think of him that way. He's old.
Clooney: [kijkt verrast in spiegel]

Op dat moment doet Clooney te veel aan als z'n typetje uit de Nespresso-reclames. Verder is hij uitstekend. Sterk personage vertolkt hij ook. Interessant en menselijk, een combinatie die veel vaker voor zou mogen komen. Zeker in Reitmans eigen films (Juno bijvoorbeeld is eerder irritant dan interessant).

Kendrick (die karaokeversie van Time After Time ) en Farmiga, maar ook de bijrolspelers houden zich naast Clooney staande. Zo is de scène waarin Clooney aanbiedt z'n zus op haar trouwdag naar het kerkelijk gangpad te begeleiden mooi. Ongemakkelijk maar mooi.

En het einde. Voorspelbaar? Natuurlijk. Maar een vrolijk einde was evengoed voorspelbaar geweest. Vind het geklaag hierover dan ook onterecht. Ik kan me in ieder geval geen beter einde wensen. Dit maakt namelijk indruk.

Beetje middelmatig. Vond de Oscars al niet echt in mijn lijn van mijn mening liggen, maar de oscarbuzz voor beste film is voor Up In The Air niet echt realistisch voor mijn gevoel. Het acteren is wel allemaal goed, en dat is dan ook het beste aan de film. Clooney zet een geweldige rol neer, de rest is ook allemaal goed.

Het verhaal begint prima, helaas is het allemaal nogal oppervlakkig en alles richting het einde voorspelbaar en ligt het er allemaal dik bovenop. Subtiel zijn is totaal niet het sterkte punt van de film, en duwt zijn moraal keihard in je gezegd. Zeker op het laatst word "Familie-is-toch-echt-belangrijk" gewoon ronduit gezegd. Zelfde met het ouder worden: In het begin zijn de grappen hierom heen nog wel leuk, maar later gaat de nieuwigheid er wel van af.

Het einde is echt slecht, en irriteerde mij mateloos. Toen de film afgelopen was baalde ik haast. Life's a bitch, oke maar alle karaktergroei teniet doen is ook een beetje overdreven Een sprankje hoop zou mooi zijn. Ook het feit dat Vera Farmiga al getrouwd was zag ik al mijlenver aankomen. Als dit niet zo geweest was, was het misschien wel wat meer cliché, maar dan had het einde me misschien iets meer bevredigd.

Het script is over het algemeen gewoon niet goed genoeg om de film te dragen, en Clooney kan het niet redden. Daarom een kleine onvoldoende:

2.5*

Eens.

Net voor de tweede keer bekeken maar verder dan 'gewoon een goede film' kom ik niet. Eigenlijk is er vrij weinig op aan te merken. Sterke acteerprestaties, fijne regie, prettige opbouw, grappige en gevatte dialogen. Maar toch is de film nergens pakkend of groots en doet me op emotioneel vlak maar vrij weinig. 3,5*