Gurotesuku (2009)

Wanneer Japanners met een film genaamd Grotesque aan komen zetten dat kan je wel wat verwachten.

Dit is nu torture porn in zijn meest pure vorm. Gestript van bijna alle verhaal (intro tijdens de opening credits en twee korte flashbacks) en verder vooral veel gemartel.

Film ziet er verdacht goed uit en doet op dat punt wat denken aan Cerda's Aftermath, hoewel deze een stuk minder goor is. Blijft wel een serieus ziek filmpje dat de vergelijking met Saw en Hostel eigenlijk niet aan hoeft te gaan, omdat dit toch van een ander niveau horror is. Eigenlijk heeft het veel meer weg van een herwerkte Flowers of Flesh and Blood (Guinea Pig reeks).

Gaaf en ziek, maar je moet er echt wel van houden.

4.0* en een uitgebreide review.

Heel erg ziek filmpje wat nog zieker wordt door de humor. De film heeft totaal geen verhaal, er wordt alleen van begin tot eind gemarteld. En hoe !! Het ziet er allemaal zeer gepolijst uit en het acteerwerk is goed. De martelingen zijn echt te gruwelijk voor woorden (Hostel? bah, amateurwerk) en het wordt nog gruweliker als blijkt dat de psychopaat ze ook nog eens tussendoor heel liefdevol gaat verzorgen en allerlei beloftes doet. Het met humor doorspekte, superbloederige einde is geniaal.

Dit is martelporn op z'n best.
Verhaal? Tuurlijk niet, niet nodig.
70minuten lange martelgang, dat wil je zien wanneer je zo'n schijfje in je DVD speler schuift. En dat krijg je ook.
Een paar scenes kreeg ik echt rillingen van en maakte oprecht een indruk, dat kan ik niet vaak meer zeggen. Vergeet saw, vergeet heel hollywood maar.

Het eist aardig wat zenuwen van je op, die stortvloed aan martelingen in het begin, dat tussendoortje kwam er dus wel perfect in.
Maakt niet uit dat je het wel kan verwachten (Film moest nog 20minuten door..) maar dat maakt het niet minder grappig en ongelooflijk zuur voor de slachtoffers die een lichtpuntje zagen en op hun hoogtepunt keihard een deur in hun gezichten kregen gesmeten.

Het einde maakt het op een toffe manier af, die muziek erbij (Trouwens de hele film lang van die muziek die er een grappige toon aan moet geven, iets wat geniaal is gepaard met realistische gore) even medelijden(?) opwekken door z'n verleden aan te kaarten, om hem vervolgens voor de laatste keer los te zien gaan.
Er word in dit werkje trouwens geen lichaamsdeel gespaard, alles maar dan ook echt alles moet er aan geloven. Wat een paar memorabele momenten oplevert.

Niets minder dan een kleinschalig maar indrukwekkend meesterwerk. 4.5*

Boring

Wie had gedacht dat martelen zo saai kon zijn. Verhaal boeit me geen reet in dit soort films, maar dit is ook niks. 2 mensen worden gemarteld door een vage gast die er geil van word. Pfff wat duurde het lang en het echte martelen met het afsnijden van de handen enzo duurde eigenlijk maar vet kort, daarvoor zaten wat aanranding dingen zet ik niet meteen een film voor aan. Ach ja belichting in de martel kamer was netjes, helaas waren de flashbacks oerlelijk en het acteerwerk poep met peren.

Fuck dit, je moet er niet alleen van houden je moet er ook wakker genoeg voor zijn.

1.5* saaaaaaaaaaaaaai

Het zal wel aan mijn stemming gelegen hebben, maar: Hostel, Saw, martelporno? Ik heb regelmatig in een deuk gelegen, niet in het minst vanwege de muziekkeuze. Extreme contrasten tussen beeld en geluid kunnen dramatisch werken, maar het gebeurt hier zo potsierlijk dat het effect op mij varieert van inderdaad verontrustend dramatisch en emotioneel complex (Mozart's Concerto voor fluit en harp bij de masturbatie) tot geruststellend of gewoon ronduit komisch (Puccini's Nessun dorma ("Vincero!") tijdens de revalidatie) of het nog hilarischere Land of Hope and Glory ergens op het einde.. Grotesk!

Naar Japanse maatstaven blijft het eigenlijk allemaal redelijk tam en licht. Uiteraard zitten er gore of zieke scenes in de film, maar de echte gein zit er wat mij betreft in hoe voortdurend de emotionele reacties van de kijker/luisteraar gemanipuleerd worden, er zo wat narratieve clichés voorbij komen en iedere fysieke marteling een extra laag krijgt. Dat is nou net geen porno. Nog afgezien daarvan: die spijkers in de ballen-scene doet mij, ongemakkelijk maar grijnzend, mijn onderbuikspieren aanspannen en roept niet, zoals de BBFC lijkt te veronderstellen, de behoefte op om naar Gamma te rennen en een slachtoffer uit zoeken. Dat is eerder masochisme dan sadisme.

De creap beweert opgewonden te raken door uitingen van levenswil, terwijl het slachtoffer dat net overwint (vincero!) in zijn altruïsme. Ontroerend liefdesverhaaltje tussen twee schuchtere zielen. Hoezo geen verhaal of verheffende boodschap... (Ik had er nog Wagners Liebestod tegenaan gegooid.)

Visueel en qua "verhaaltje" boeiend en ver verwijderd van de Guinea Pig's waarvan ik er geen een zonder versneld afspelen gezien heb. Geweldige rol ook van de creap.
Zeer vermakelijke film, soms ongemakkelijk, maar nooit schokkerend of "fout", daarvoor zit er teveel tongue in cheek in.

Ehhh tsja......

Zonet gezien, kom er nog even rustig van bij. Wat een partij ranzigheid zeg. Ik heb veel van dit soort martelfilms al gezien, in wat softere vorm (Hostel), hardere vorm (Saw reeks) en de extreme vorm (Martyrs) maar Gurotesuku is denk ik toch nog de overtreffende trap. Overigens nog nooit gehoord van deze titel maar gelukkig kom je op Moviemeter nog wel eens wat tegen dankzij leden

Prettig is dat de film 70 minuten maar duurt (lang zat voor zon soort film) en dat men het verhaal lekker achter wege laat. Door 1 a 2 korte scene's krijg je te weten hoe ze in de martelkamer zijn gekomen en that's it.

En wat de slachtoffers overkomt in die kamer....jak. Ik ben veel gewend maar ik vind zaken als spijkers door de ballen, de penis afsnijden, de tepels afsnijden en de endeldarm eruit snijden toch pretty nasty. Raar dat ik enkele leden hierboven nog hoor zeggen dat de gore niet echt extreme was...
De reden van het martelen wordt al snel bekend en dat stelt dus weinig voor zoals in de meeste van dit soort films. Die scene waarin hij haar vingert en hem aftrekt vond ik ook best smerig trouwens. Er hing zon walgelijke sfeer in die scene.

De film heeft sowieso een uitstekende horrorsfeer met een beklemmende manier van filmen, zeer aangename en passende muziek (klasse!) en kille dialogen van 3 goed acterende mensen. Zeker de martelaar zelf kwam sterk over.

Kortom, goor, ranzig en raar maar op een bepaalde manier hou ik er wel van mezelf te shockeren met dit soort films.

Bepaald geen film om met wat vrienden op een feestje te kijken

3,5*

Niet zo grotesk als deze zich denkt te presenteren. En dit zijn echt geen stoere woorden van iemand die denkt alles wel gezien te hebben - maar gewoon woorden van iemand die wel meer gewend is, blijkbaar. Of gewoon wilt wat beloofd word. Dat is jammer, maar neemt niet weg dat dit geen leuk potje martelplezier is.

Een man wacht een jong stelletje verliefde tieners op in een donkere tunnel. Slaat hen met hamer bewusteloos. Hangt ze op in een kelder. Als ze zijn martelfeestje overleven en hem hierbij seksueel weten op te winden zal hij ze vrijlaten. Daar moeten ze wel alles voor geven. Zegt hij. Nou dat komt goed uit, want ik ben overal op voorbereid.

Natuurlijk, dit is een Japanse martel productie. Dus begint dat met tieten. Tieten komen in beeld. Tieten likken. Tieten aaien. En tieten kneden. Iedereen kan nog wel lachen op zo'n moment. Dan word het tijd voor het echte mannenwerk. Hele armen, halve armen. Vingers. Tepels. Een schaar, een kettingzaag. Dit zou zowaar ziek klinken. Shockerend is het echter niet. Een hoop bloed hier en daar, een vinger in je neus ook geen probleem. Een set spijkers en een hamer. Oogballen en andere ballen.

Drie mensen, we kennen ze niet. Eén locatie. Wat gebeurd, dat gebeurd. Enige emotionele connectie blijft weg, al word er af en toe een hint gegeven. Enige reden tot zijn acties zijn onbekend. Een verhaal is ook nooit aanwezig. Prima, lekker aandacht besteden aan andere dingen; Post-productie is echt prachtig met zijn kleuren. Cameravoering is sterk, met veel close-ups van bange gezichten.

Maar het stelt verder niet zoveel voor. Een film die het moet hebben van fysieke martelingen en zich presenteert als het hoofdgerecht na een Saw of Hostel, mag toch wel wat meer bieden. Irritante montage-truukjes kennen we wel: Een oogbal verwijderen hebben we vele keren beter gezien. Hier zie je niets. Ik wil martelporno in zijn hardcore catagorie. Ik wil zien wat niemand wil denken. Meer bloed, meer dikke lichaamssappen. Ja, meer zweet. Meer geschreeuw! Ik wil close-ups van doorgezaagde botten en afgesneden wortels. Ik wil meer, maar het blijft op een laag pitje...

Dan komt het einde. Waar de gehele film een beetje lacherig doet over al zijn ranzigheid komt het einde dat heel even schreeuwt van plezier. Heel even. Dan komt het werkelijke (overbodige) eindshot. Kleine domper op een anders werkelijk grandioze climax.

Voor een echt stukje gruwelplezier blijf ik toch (nog steeds) bij Nacho Cerdà's Aftermath.

3.5/5.0

Dit was nou eens echt horror en ja de aanrandingsscene was erg ziek.
Acteurs spelen erg goed
Bloed en gore was er ook genoeg.

4 sterren

Ja dat heb je goed gezien..

Grotesque
Ben het met Legan eens, wat een vreselijk saaie film, met dokter Bibber in de hoofdrol. Het is een categorie Guinea Pig, en dat doet me niks, behalve dat ik het knap vind dat ze lichaamsdelen en de bloederige inhoud goed na kunnen maken. Het verhaal om Grotesque heen stelt niets voor, maar daar gaat het ook niet om. Als je van gore houdt en verder geen eisen stelt, is de film goed.

Het is martelporno met een knipoog. Lekker rustig op een ziekenbed zitten en babbelen terwijl net je zak doorboord is, je oog eruit gewipt en je penis afgesneden haha. Eerder humor dan eng.

Shockerend? Mwah, het zijn zieke gedachten die plat worden nagespeeld, je moet ervan houden. Echt groots in beeld gebracht vind ik het trouwens niet, vrijwel alle gore is buiten de camera of er is wel erg veel ingezoomd (de balzak). Het gaat meer om de suggestie, dus ook wat dat betreft scoort Grotesque al niet goed. Dan is Guinea Pigs veel beter.

Vergelijkingen met Saw en Hostel gaan trouwens niet op, dat zijn een ander soort films met een spanningsopbouw. Grotesque heeft dat niet. Het einde is dan wel weer lekker over the top, Japanese style met het bijtende hoofd .

Las ook ergens een vergelijking met Martyrs. Dan heb je de achterliggende gedachte van Martyrs niet helemaal begrepen of je kijkt alleen maar naar dat soort horrors om de gore. Daar is marteling namelijk geen doel op zich maar een confronterende manier van de regisseur om de ultieme menselijke nieuwsgierigheid in beeld te brengen. Daar was ik wel van onder de indruk. Bij Grotesque draait het alleen om gore-effecten.

En wat kun je nog zeggen over het acteren. Tja, de dokter is koel en oogt intelligent met z'n cassettebandjes (...) met klassieke muziek. En de slachtoffers kijken af en toe bang. Daar heb je het dan wel mee gehad.

Na het erg sterke Noroi the Curse deze ook maar gelijk meegepikt. Vond hier eigenlijk maar weinig aan. Voor smeerlapperij ben je inderdaad wel aan het juiste adres met Grotesque, maar wanneer dat gebeurt in een context die kant noch wal slaat, begon ik me al snel te vervelen. Net als bij Flowers of Flesh and Blood uit de Guinea Pig reeks had ik de gore wel gezien na een tijd en is de uiteindelijke motivatie en einde te idioot voor woorden. Niet grappig, enkel totaal misplaatst. Nee, dan geniet ik toch echt meer van de luchtigere Hostel of de stijlvollere Aftermath, om maar even in hetzelfde horror hoekje te blijven. Dit sloeg nergens op. Ook audiovisueel vond ik het alleszins meevallen. Niets bijzonders gezien op dat vlak. Leukste stukje van de film is eigenlijk nog de beginscène, waar de wagen even stopt om het meisje stil te krijgen met dat muziekje op de achtergrond .
2,5*

Ze hadden hier beter komedie boven kunnen zetten. Zo absurd en belachelijk dat het totaal niet serieus valt te nemen.

Het enige wat een beetje uit de verf komt is de gore, die natuurlijk grappig is, maar om daar nu een hele film mee te vullen.

Na 5 minuten heb je het wel gezien.

Boooooring.

Een torture horror op zijn tijd is niet verkeerd en ik hou van bloed en geweld in films. Dan is dit de juiste film zou je denken, maar helaas zit er geen verhaal of motief in. En dat is nou juist wat de film na een aantal minuten al opbreekt. Het is niets anders dan vijf kwartier kijken naar een martelpartij. Maar wat is er nou leuk aan als je niet weet wie de slachtoffers zijn?

Er is namelijk geen greintje sympathie op te brengen voor de slachtoffers waardoor het martelen geen effect meer heeft. Tuurlijk moet je er niet aan denken dat je een paar spijkers in je balzak krijgt geslagen, maar echte medelijden voelde ik niet, en dat is jammer. De film zou een schokkender effect hebben als bijvoorbeeld Sully & Neytiri (Avatar) of Timon & Pumbaa er zouden komen te liggen. Personages waar je een band mee opbouwt, mee meeleeft en vervolgens vol worden afgeslacht. Dat doet iets met je, dit niet.

De martelpraktijken zijn dan wel ziek, maar het is niet helemaal super uitgevoerd. De camera staat vaak verkeerd of draait weg. Ook wordt er soms vreemd ingezoomd. Van goed acteerwerk is ook nauwelijks sprake. De slachtoffers moeten alleen een beetje schreeuwen en angstig kijken. De dokter speelt wel goed, maar ook dat is een kwestie van 'pokerface'. De 'rape' scène duurde trouwens veel te lang.

Saai filmpje. Martelen in een horror is leuk, maar dan moet het wel een betekenis hebben. Nu moest ik vooral denken aan 'Vogel's August Underground'. Daar draaide de film ook om martelen zonder motief, en dat deed de film de das om.

Goedeavond, Madame et Monsieur. Ik serveer u het menu vandaag met als:

Voorgerecht: Een koppeltje dat niet weet wat hun overkomt wanneer ze wakker worden.

Hoofdgerecht: Een aantal gruwelijk pijnlijke martelingen.

En als Dessert: A Big Suprise of shocking cinema!

Toch eens gewaagd om een Japanse TurtorePorn film te zien. Het eerste wat mij opviel was dat alles vrij realistisch verliep. De acteurs kunnen goed spelen en de gore effecten zijn dik inorde. Ook de sfeer is goed, medemogelijk gemaakt door de klassieke muziek.
Ook de belichting geeft al een vreemde sfeer weer.

Maar nu even een aantal minpunten:

- Verhaal is zo goed als niks, dus geen achtergrond informatie wat het nog intenser zou maken. Dus een beetje verhaal kan nooit geen kwaad.

- Een idiote plottwist die gewoon niet kon: Ik bedoel, komaan wie wil er nu nog leven zo hard kreupel! En dan heb ik natuurlijk vooral over die jongen. En het lijkt gewoon even dat ze niet in shock zijn! Best vreemd na zo'n ervaring.

- Naar het einde is het soms 'te' overdreven gemaakt!

Voor mij is het dus juist geslaagd. Had er niet veel van verwacht maar toch een beetje goorder dan ik dacht. Dus dit is niet geschikt voor gevoelige kijkers.

2,5*

Ik kan hier helaas niet zoveel mee, ondanks dat ik veel martelfilms goed vindt gaat het me hier toch te ver.
Het gebrek aan een verhaal zorgt er voor dat de film een lange zit blijkt uiteindelijk. Er zit niet of nauwelijks een lijn in en richting het einde ontspoort de film compleet, wat toch een loopje met de geloofwaardigheid neemt. Ik bedoel, come on. Sinds wanneer kunnen afgehakte hoofden mensen in de nek bijten, even gaan janken en een liefdevolle blik naar haar lover werpen.

Dit past verder totaal niet binnen de lijn van de rest van de 'film'.
Toegegeven, de martelingen zijn echt ranzig en wat mij betreft wel een overtreffende trap van de genoemde films op de poster, maar ik zoek toch wel meer in een film, een spanningsboog. Dat ontbreekt hier totaal, de uitzichtloosheid straalt er vanaf minuut 1 van af en nergens had ik ook maar het idee dat ze het zouden redden.

2*

Belabberd slechte film, acteerprestaties onder de maat, de welbekende Japanse atmosfeer helaas totaal niet aanwezig en daarbij totaal niet boeiend. Nee, wie hier van houdt moet zich toch even achter de oren krabben.

Een film waar tepels worden afgeknipt en een afgehakt hoofd een knipoog geeft dan toch meer dan een ster geven, belachelijk. Film heeft totaal geen verhaal, en raakt de kijker geen moment. Er is geen tijd om ook maar iets op te bouwen met de karakters, want je wordt direct in het diepe gegooid.

Setting leende zich totaal niet voor iets als dit en ook de 'creep' deed het niet bepaald goed.

Leuk om in je collectie te hebben misschien, maar ik ga het maar gauw vergeten, want dit was gewoon érg slecht. Niet slechter dan August Underground, maar dit komt aardig in de buurt. Halve ster.

First i'll hammer some nails into your nuts

Niet alleen dit soort zinnen, maar ook dit soort scenes mag je in dit zieke Japanse martelfilmpje verwachten....

De film kent vrijwel geen opbouw. Je ziet een gozer in een busje zitten. Er lopen 2 mensen voorbij. De gozer stapt uit en slaat ze met een soort sledgehammer naar de grond.

Na dit moment volgen de scenes in de martelkamer. Ondanks dat de gehele film zich daar afspeelt wordt het geen moment saai.

De martelingen zijn gruwlijk (denk aan afgeknipte tepels, afgezaagde vingers en darmen die uit je buik hangen)

Hellaas kent de film wel 1 slechte scene. Namelijk wanneer de martelaar eerst die vrouw vingert en daarna die man aftrekt . Sorry maar dat gaat me iets te ver.

Leuke verassing ook wanneer die martelaar ze eerst geweldig verzorgd en zegt dat hij ze vrij laat, en het volgende moment ze weer opgesloten zitten in de martelkamer.

Eindscene met de darm is uitstekend. Maar helaas wordt dat daarna verpest door het afgehakte hoofd van die vrouw die nog snel even in de nek van de martelaar bijt.

Tsja, het zal aan de koppeling van seksuele opwinding en marteling hebben gelegen dat dit de keuring in Engeland niet overleefde, want echt schokkend was het allemaal niet.

Een groot probleem is dat er geen keuze wordt gemaakt tussen serieus en onzin qua toon. In de film ontbreekt een echt duistere sfeer en hoewel bijvoorbeeld de flashback (bedoeld of onbedoeld?) lachwekkend en belachelijk is en de finale haast bevrijdend onzinnig is er ook niet sprake van een relativerende of komische insteek. Het is van allebei een poging tot een beetje... ofzo.

Zoals bij heel veel horrorfilms is de context (waaronder de genoemde flashback, maar eigenlijk alle scenes buiten de martelscenes) van een abominabel niveau. Qua sfeersetting wordt vooral vertrouwd op kleurenfiltertjes en cassettebandjes met klassieke muziek. Wat wel opvalt is dat deze film er vrij gelikt en goed uitziet voor een lowbudgethorrording.

Beste idee van de film was de endeldarmscene, daar was ik zelf nog niet opgekomen. En het was uit te zitten want gelukkig nogal kort. Maar veel indruk maakte het niet.

1.5*

Had het eigenlijk veel erger verwacht naar aanleiding van alle berichten hier, maar eindstand valt de gore best mee of ik heb gewoon teveel van zulke films gezien. Dat kan natuurlijk ook.

Echt sprake van een verhaal is er niet op twee flashbackscènes na dan, maar daar hoeft deze film het dan ook niet van te hebben.
Het draait om de martelporno en dat gebeurt wel goed in deze film: spijkers in de ballen, penis eraf snijden, tepels afsnijden, met een kettingzaag de vingers eraf zagen en ga zo maar door.

Gelukkig is het niet alleen maar martelporno, er zit nog een kleine rustpunt in de film als het stel op de ziekenhuisbedden ligt bij te komen en vrolijk met elkaar liggen te praten en een boekje te lezen terwijl er zulke gruwelijkheden met ze zijn gebeurd. Ik bedoel maar...
Ik dacht dat de dokter ze op de één of andere manier had losgelaten. Maar het tegendeel blijkt waar te zijn.

Het einde was trouwens wel erg goed in elkaar gezet met de darmen van de jongen die aan een haak hangen en hij het meisje probeert te redden aangemoedigd door de dokter. Eenmaal bij het meisje aangekomen en hij het touw begint door te knippen blijkt er nog staal in het touw verwerkt te zitten, hoe sadistisch.
En dan vanuit het niets komt het meisje met een erg sterke speech over hem en zijn moeder. Wat erg absurd geëindigd wordt met het onthoofding van het meisje en komisch eindigt doordat het hoofd hem in zijn nek bijt en de jongen met zijn schaar hem in zijn hiel knipt.

De soundtrack met klassieke muziek was ook erg mooi, zorgde voor een goede contrast tussen het geweld door.

3,5 Sterren mede door het sterke eind.

Haha, sommige reacties zijn echt geniaal in hun eenvoud. Dat er mensen zijn die na het zien van deze film het verwijt gaan maken dat de personages niet genoeg uitgediept zijn. Are you kidding me? Volgens mij heb je dan het hele genre niet echt begrepen.

Dat buiten beschouwing gelaten, ik heb me met Grotesque wel kunnen 'vermaken' (als dat een goed woord is voor zo'n martelfilm). Ik blijf altijd versteld staan van de zieke zooi die de Japanners onze kant op blijven gooien en Grotesque is daar weer een onderdeel van. Prima gore, onderhoudend verhaaltje en een einde waarmee ze nog een vervolg zouden kunnen maken. Vermaak voor de liefhebber, afschuw voor de mensen die er niet van houden (maar dan begrijp ik niet waarom je deze film gaat kijken?). Het genre is vrij duidelijk, en iedereen weet dat Aziatische horror niet de hap-slik-weg 'horror' uit Hollywood is.

3*

Goede film.

Weer van die goede Japanse gore horror.

Alleen het taaltje raak je niet aan gewend, maar dat valt gelukkig nog mee, er wordt niet zo heel veel gesproken in deze film.

Meer van zulke films mogen er gemaakt worden.

Weet iemand nog meer van zulke films, graag de titels even door mailen en waar te koop, dat is meestal nogal een probleem, waar je ze kan krijgen....

Martelen voor eigen genot. Veel meer doet het niet en veel meer hoeft dat niet te zijn. Dat ze het aandurven met een minimaal plot, valt op zich te prijzen. Vaak dat een verhaaltje een bloedbad meer in de weg zit dan dat het van toegevoegde waarde blijkt te zijn. Daarbij heeft het met deze speelduur, een lullig flashbackje en een schijnbeweging nog net voldoende afwisseling om niet al te monotoon voor de dag te komen.

De opening in het busje is lekker droog en uitzichtloos, de eerste fratsen van deze seksueel gefrustreerde stinkerd zijn nog opzienbarend, maar als hij dan echt los gaat, weet dat hoe langer, hoe minder impact te genereren. Afgezien van wat hij allemaal uitvreet, niet smeerlap genoeg om een blijvende indruk achter te laten. Zijn valse muziek ten spijt. Het sfeertje komt al met al niet veel verder dan enkele goedkope filters.

Op het gebied van gore komt Shiraishi ook niet zo sterk voor de dag. De suggestie is eigenlijk sterker dan hetgeen hij laat zien. Te vaak wat druk gemonteerde close-ups en gezaag in protheses in plaats van een volledig beeld en dat sorteert zo vrij weinig effect. Het slotakkoord had natuurlijk in de steriele omgeving moeten plaatsvinden. De speech van het meisje is nog wel even raak, wat daarna komt toch iets minder.

Nee, niet echt lekker, best wel een beetje ziek eigenlijk. Kan ook zijn charme hebben maar voor mij niet.
topper Land of hope and glory aan het einde van de film! Bij verveling dus doorspoelen/skippen...

Voor een goed verhaal hoef je ‘Grotesque’ niet te kijken; krankzinnige dokter overmeesterd een jong stel, bindt ze vast aan een operatietafel in zijn kelder en probeert seksuele voldoening te krijgen uit hun wil om te overleven. En die voldoening krijgt hij door de prille geliefde geestelijk, seksueel en fysiek te martelen. Iets wat binnen 5 minuten van aanvang film al duidelijk is. Fans van ‘bloed en gore’ zullen zeker niet teleurgesteld worden. De film vertoont nogal wat vergelijking met de Guinea Pig-serie. Echter zijn er ook een paar verschillen. Met een paar flashbacks krijgen de slachtoffers en wij als kijker een rustmomentje en komen we ietsje meer te weten over de personages. Maar de meest sterke troef is toch wel hoe acteur Shigeo Osako de gestoorde psychopaat speelt. Die killer luistert naar klassieke muziek, (op één of andere manier maakte dat het nog meer verontrustend) is vrij timide en heel beleeft naar zijn slachtoffers. Hij komt daardoor zeer geloofwaardig over. Daarnaast vond ik het camerawerk van regisseur Kôji Shiraishiis opvallend strak, met prima kleurgebruik en bijzondere beelden. De film provoceert, maar tegelijkertijd imponeert het getoonde ook! Een goede verdienste van deze martelporno-film.

Ook voor mij was dit een genre waar ik weinig mee heb, en ik ging dan ook met lage verwachtingen Gurotesuku in. Maar ook in huize Woland viel het me niet tegen. Lekker goor, geflipt filmpje met een heel basaal maar effectief verhaaltje: gekke marteldokter ontvoert een stelletje, en loopt die vervolgens een film lang te sarren, martelen, en misbruiken. Er zijn nog een paar welkome uitstapjes via flashbacks, of wanneer de dokter zijn slachtoffers in een warm ziekenhuisbed stopt en een andere kant van zichzelf laat zien, om ze daarna weer extra hard af te maken. Maar de hoofdmoot blijft toch een prima gefilmde, uitgebreide martelsessie . Best aardig, al ben ik alsnog niet van plan om het genre veel verder uit te diepen.

Ik zag er eerst tegenop om dit martelfilmpje te bekijken, maar eenmaal geconfronteerd met de martelscènes begon het mij al snel te vervelen. Het deed mij op een gegeven moment helemaal niets meer. Te veel gore stompt af, dat is duidelijk. Bij "Martyrs" hadden de martelingen nog een wetenschappelijk doel, maar hier was het gewoon martelen om het martelen. Inhoud hoefde je verder niet te verwachten van dit Japanse horrorfilmpje waar de spanning ver te zoeken was. Om dus maar snel te vergeten. Ik was blij trouwens dat dit filmpje niet langer dan 73 minuten duurde.

1.0*

In deze film gaat het om foltering. Ik ben geen kenner van het subgenre, maar de sadistische perversiteiten die hier passeren lijken mij behoorlijk extreem. Zelfs voor dit genre. Dat gezegd hebbende, vervolg ik maar meteen met de opmerking dat ik mij best vermaakt heb.

Heb genoten van het bijzondere sfeertje, dat soms smerig maar soms ook kunstzinnig aanvoelt. Natuurlijk is het erg logisch dat er een fout en viezig sfeertje hangt als er gemarteld wordt, maar opvallend genoeg is dat dus niet de gehele tijd het geval. De precisie van het sadistische veldwerk bezit een lugubere schoonheid. De werking die er van uitgaat is dubbel. Het fascineerde me. En het vervulde me tegelijkertijd met afschuw.

De film doet het met drie personages. Twee slachtoffers en een freak. De freak speelt zijn rol fantastisch. Koud. Gevoelloos. Hoffelijk. Beschaafd. Gestructureerd. Zijn psychopatische uitwassen onder controle. Hij is eng.

Als kijker zou je waarschijnlijk medelijden moeten voelen met de slachtoffers. Vreemd genoeg is dat gevoel er amper. Ook al doet de film wel z'n best om via enkele zoetige flashbacks een gevoelsband te kweken. Dat lukt niet. Weer teruggekeerd naar het edele veldwerk, zijn de weeïge flashbacks weer snel vergeten. Empathie is gedoemd te mislukken in dit scenario.

Interessant om eens een film te aanschouwen die zich puur op martelpraktijken richt. Omdat er geen betrekking tot de personages is, keek ik nogal klinisch. Mijn aandacht ging vooral uit naar de effecten, naar de gore. Die waren dik in orde. De personages deden er eigenlijk niet toe. Dat vond ik opvallend en een beetje onrustbarend.

Fijn dat de film 73 minuten duurde. Meer dan genoeg voor mij. Ik heb mij vermaakt, maar nog meer martelpraktijken hadden de waardering verminderd. Nog een handeling met naald en draad, met schaar of met de botte bijl zou mij toch teveel zijn gaan tegenstaan. Genoeg is genoeg.

Het was daarom erg prettig dat de laatste afschuwelijke scène behalve een huivering ook een lach teweeg bracht. Japanse humor is vreemd maar zorgde aan het eind gelukkig wel voor de broodnodige comic relief.

“Make me horny! I know you can!”

Vrij zieke en vooral heerlijke gore film. Maar toch weet deze Japanse horror film niet altijd even goed te overtuigen. Het verhaal is nogal slap en vrij simpel. Het ‘pleasen’ was best een ziek idee en vond ik wel geinig te volgen maar daar blijft het al snel wel bij. Ik ben zelf nooit heel erg fan geweest van de J-horror’s, maar deze brute film is toch wel één van de eersten die positief er uit kwam.

De eerste dertig minuten vond ik wat traag, daar gebeurd niet heel veel behalve het steken met de schroevendraaier, hier word voornamelijk een bepaalde angst gecreëerd bij de personages die niet altijd even sterk was. Het voelde wat saai aan, en zeker de zware titel die deze film bezit me de vele gore kwam daar niet naar buiten. Na het half uur gaat het ineens heel snel, waar de vingers af worden gezaagd door middel van een kettingzaag, en nadat ze wat zei ook de tepels worden afgeknipt zijn de meeste harde scenes wel geweest. Waar ik zelf voornamelijk ongemakkelijk van werd was de ‘verkrachtingsscène’ waar de kwaadaardige de vrouw bevredigd en ook de man daarna.

En dan zijn de heftigste dingen van deze film wel zo’n beetje benoemd. De cast is klein, en goed en ook de setting is prima, heerlijk luguber en duister. Dus ja, met deze J-horror film heb ik me aardig weten te vermaken.

3.0*

Matig.

Grotesque heeft een status en die is zeker niet onverdiend. Buiten het verhaal dat enkel bestaat uit 1 zin scoort deze film vooral op het gebied van gore en gruwelijkheden. Dit is overigens ook mijn tweede Shiraishi, dat verrassend was toen gezien zijn eerste film die ik zag Noroi was, en dat was toch wel iets anders.

Deze film moet het enkel hebben van sterke effecten met de gore. Martelingen staan centraal in deze film, en dan mag je ook wel verwachten dat het echt kan uithalen. Dat gebeurt dan ook met verve, buiten de overdreven geluidseffecten. Gemene, zware en gruwelijke gore neemt een groot deel van de film in en ik heb er weinig problemen mee.

Wel, buiten de martelingen, is de film matig op andere vlakken. Acteerwerk naast Osako om is godsgruwelijk slecht en de montage, beelden en editing zijn allemaal beneden peil. De soundtrack schiet soms op een overdreven manier door, waardoor het vooral ongemakkelijk wordt. De film lijkt soms zo hard te proberen dat je het als extreme film minder serieus kan nemen.

Daarnaast is de inbreng van komedie, zeker richting de finale, niet echt voor mij. Ik vind het er op geen enkele manier inpassen. Zo kijk je uiteindelijk alleen maar tegen een film aan die gemene gore kent, maar verder niet veel meer. Dat is toch wel jammer, want de potentie was er zeker. Grotesque weet het alleen niet altijd in te vullen.

Omdat het kort duurt en nog wel aardig wegkeek geef ik het nog een 2,0*. Maar buiten de kelder is de film serieus brak en de regie is zwakjes. Een film is niet geweldig als het enkel op 1 vlak kan slagen, en dat bewijst Grotesque dan ook behoorlijk. Leuke gore maar de rest is matig. Je kan het proberen voor de status, anders kan je het zo goed als overslaan.

Net zoals de Horror / Thriller film "A Serbian Film (2010)", wilde ik ook deze kortdurende (70 minuten) Japanse Horror film (een splatterfilm) herzien. De laatste keer dat ik deze film zag was in 2009 (inmiddels 13 jaar geleden) en toen schreef ik nog geen Theunissen-waardige recensies (en dat verdient deze film zeker) en daarom heb ik "Grotesque" gisteren opnieuw bekeken.

Het verhaal van "Grotesque" is simpel. Een pril stelletje, te weten Aki Miyasita (Kotoha Hiroyama) en haar vriendje Kazuo Kojima (Hiroaki Kawatsure), loopt verliefd door een verlaten steegje en wordt daar neergeslagen met een hamer door een man in een busje. Ze worden ontvoerd in het busje en worden daarna wakker in een ruimte, staand en vastgebonden (en met een bal in hun mond) tegen een ijzeren plaat. De naamloze sadistische zieke gast (Shigeo Ôsako) is voornemens diverse seksuele handelingen en martelpraktijken op het stel uit te voeren. Hierbij hanteert hij psychologische tactieken om te kijken hoe ver de twee bereid te zijn voor elkaar te gaan.

Heel veel meer dan bovenstaande valt er eigenlijk niet te vertellen over deze film. Er zijn drie acteurs en het hele verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in één ruimte, namelijk de martelruimte. Het grootste deel van de film bestaat uit seksuele handelingen en diverse martelingen en ook stelt de sadist regelmatig aan de twee slachtoffers de vraag:

"Wil je sterven voor hem / haar?".

Voor het verhaal hoef je "Grotesque" niet te zien, want er is geen plot en geen karakteropbouw. Slechts via één flashback kom je ietsje meer te weten over Aki en Kazuo, maar veel diepgaande informatie over hen kom je niet te weten (wel kom je te weten dat ze beiden nog maagd zijn) en dat is eigenlijk ook niet erg. De motieven van de naamloze sadist worden ook niet verklaard (wel kom je te weten dat hij een arts was), al wordt er op het einde in een dialoog gepoogd een verklaring voor zijn wandaden gegeven. De boodschap van de sadist aan de twee slachtoffers is wel duidelijk, want na circa 17 minuten zegt hij tegen hen:

"U zult beiden hier sterven. Maar er is een uitvlucht! Je moet me seksueel opwinden, draai me om. Wind mij op met uw wil om te overleven. Dan zal ik je laten gaan. Ik geef je me mijn woord!"

Voordat de sadist dat heeft gezegd, heeft hij Kazuo al een paar keer gestoken (in de keel en in de zij) met een lange naald en ook zien we Aki plassen in haar kleding en dat laatste vond ik iets typisch Aziatisch. Nadat de sadist zijn boodschap vertelt heeft, begint hij Aki uit te kleden, waardoor we na circa 20 minuten de behaarde schaamstreek en de kleine borstjes van Aki zien. De sadist begint dan haar lichaam te likken en te kussen, waarna hij zich stort op de borsten (zuigt eraan). Daarna begint hij Aki te vingeren tot ze klaarkomt en dan zien we haar ook squirten op zijn hand. Hij smeert dan wat squirtvocht op het gezicht van Kazuo, waarna hij hem begint af te trekken. Als Kazuo klaarkomt, spuit hij tegen Aki, omdat de sadist haar dicht tegenover Kazuo heeft geplaatst.

Voor zover de seksuele handelingen in de film, want daarna stort de sadist zich volkomen op het martelen van Aki en Kazuo en laat regisseur Koji Shiraishi de ene na de andere wrede marteling expliciet in beeld zien. Zo pakt de sadist namelijk een kettingzaag (gesponsord door "Makita") en zaagt hij alle vingers van Kazuo eraf en maakt hij er een ketting van, die hij daarna hangt om de hals van Aki. Daarna is het de beurt aan Aki en van haar zaagt hij de vingers eraf, knipt hij met een tang haar tepels eraf en zaagt hij ook een arm eraf. Ook daarvan maakt de sadist weer een ketting, die hij geeft aan Kazuo en ook stopt hij een vinger van Aki in Kazuo's neus.

De sadist stopt daarna overigens niet, want hij gaat weer vrolijk verder op Kazuo en dit keer heeft hij het voorzien op zijn geslachtsdeel. Zo slaat hij met een hamer diverse spijkers in zijn ballen en snijdt hij zijn penis eraf en als toetje steekt hij ook nog een oog (dat zie je dan in close-up) uit bij hem. Halverwege de film komt er nog een plottwist (met het nodige gepraat) voorbij, waarvan de gemiddelde filmkijker onmiddellijk zal weten welke kant het op gaat, want daarna gaat het gemartel gewoon weer vrolijk verder in de martelkamer als ze daar weer ontwaken.

De sadist geeft dan Kazuo een kans om Aki te bevrijden, maar daarbij haalt hij wel zijn endeldarm eruit en hangt hij deze aan een haak. Kazuo moet daarna proberen om met een schaar Aki's touwen door te knippen, maar dat lukt net niet en Kazuo stort dan ook neer op de grond. Aki spuugt dan een paar keer in het gezicht van de sadist en zegt te weten waarom de sadist het doet en vertelt het hem via een lange dialoog. Ze heeft het daarbij o.a. over dat hij stinkt en niet kan ruiken, dat hij nooit geliefd was door een vrouw en ze noemt zijn moeder ook een hoer. Zo zegt ze o.a. over zijn moeder:

"Ze is een vuile hoer, met veel make-up op haar gezicht" en "Alleen hoeren zoals je moeder wilde seks hebben met je".

En op het einde van de dialoog zegt ze dan:

"Je doet deze krankzinnige dingen omdat je zo eenzaam bent. Heb ik gelijk? Het spijt me voor je! Arme duivel. Je bent eenzaam."

De sadist is daardoor ontdaan en begint in Aki te zagen met de kettingzaag en hakt dan haar hoofd af. Vanaf dan wordt het eigenlijk best komisch, want het hoofd valt dan op de sadist en bijt hem in de hals En Kazuo is nog niet dood en steekt de sadist in zijn been. Zowel Aki en Kazuo gaan daarna dood (ze liggen wel nog met hun hoofden naast elkaar en kijken elkaar aan), maar de sadist niet. Nadat de sadist Aki en Kazuo begraven heeft, zien we nog hoe hij het op een volgend slachtoffer, een vrouw (Tsugumi Nagasawa), gemunt heeft. Oftewel de geschiedenis herhaalt zich dan.

"Grotesque" is een ziek stukje cinema en daar is geen twijfel over mogelijk. Maar regisseur Koji Shiraishi toont zich wel een begaafd regisseur. De cameraopstelling is strak, het kleurgebruik is prima in orde en ook de soundtrack ("The Grotesque" van de Britse deathmetalband "Benediction" ) is sterk. Ook het acteerwerk is veel sterker dan je zou verwachten. Vooral Shigeo Ôsako maakt indruk als de gestoorde sadist. De rust die hij uitstraalt, maakt hem nóg akeliger. Ook zijn priemende blik en mysterieuze voorkomen geven hem iets angstaanjagends. Regisseur Koji Shiraishi maakt ook gebruik van spanningsopbouw, want na een aantal brute martelingen, bouwt hij een rustmomentje in waarin je ietsje meer over de personages te weten komt en waarin hen (en ook de kijker) een korte pauze wordt gegund.

Al met al heb ik me wederom goed vermaakt met "Grotesque" en de film is enkel geschikt voor "sick fucks" of zij die opgewonden raken van martelporno. Bij "A Serbian Film" had ik mijn punt verhoogd met een halfje, maar bij "Grotesque" blijft mijn punt van 3,5* staan.