Antichrist (2009)

Valt allemaal reuze mee hoor.

CHAOS REIGNS.

Verder, vooral comment op $pecial:

Ik weet ook niet wat ik van deze film moet vinden, kan er ook geen waardering aan geven deze moment. Maar, ik denk dat deze film er net om vraagt om op groot scherm te kijken, om het bevreemdende volledig in je laten op te vatten. Deze film schreeuwt ergens om bioscoopvertoning.

Na het vrij slappe eerste half uur, kreeg ik zowaar het gevoel dat dit nog wel een aardige film kon worden. Mysterieus sfeertje en er gebeurden een aantal rare dingen. De gebeurtenissen die ik echter na een dik uur te zien kreeg maken de film ronduit ranzig en ongeloofwaardig. Kan hier echt niet meer dan een hele, hele kleine 2 voor geven. Lijkt me tevens niet echt een bioscoopfilm. Maar goed, ieder zijn mening.

Wat is dan precies een "bioscoopfilm"?

Een film waar het grote publiek op afkomt, dus de mensen die een mainstream film willen zien.

Antichrist is in mijn ogen, in geen enkel opzicht, een film voor de gemiddelde bioscoop bezoeker.

Wellicht misschien iets voor een bioscoop waar alleen alternatieve films worden gedraaid.

Ik ben blij dat Von Trier weer bij zinnen is en het hele dogmeconcept achter zicht heeft gelaten. Want wat de man hier laat zien is toch wel een knap staaltje visueel werk. De film begint al goed met prachtige zwartwit-beelden in mooi contrast en slowmotion geschoten. Deze beelden komen we doorheen de film nog een enkele keer tegen. Erg mooi. De rest van de film, geschoten in een soort sepiakleuren en waarbij delen van de omgeving vaak in donkerte gehuld zijn, is niet minder indrukwekkend en doet grimmig aan. Door het herhaaldelijk en beweeglijk focussen van de camera zorgt Von Trier voor een onbehaaglijke intimiteit met de twee anonieme hoofdpersonen. Samen met kleinere dingen als de handgetekende hoofdstukindeling bewijzen ze dat Von Trier zijn technische finesse na jaren van onderdrukking nog niet verleerd is.

Visueel erg sterk dus, maar hoe zit het met het verhaal? Von Trier probeert duidelijk op bepaalde tenen te trappen, en na het lezen van enkele user reviews op IMDB kan gesteld worden dat hij hier zeker in is geslaagd. Dit maakt Antichrist natuurlijk niet per definitie een goede film, maar eentje voor een select publiek. Voor mensen die opzoek zijn naar nieuwe filmervaringen en graag geprikkeld willen worden, zowel visueel als psychisch (genitale mutilatie, expliciete seks en marteling?), zal deze film zeker positief uitpakken. Ben benieuwd hoe de film later dit jaar door het Nederlandse filmhuispubliek ontvangen zal worden.

Vreemd gekozen term dan, alsof er alleen mainstream films in een bios te zien zijn.

het ziet er allemaal mooi uit, maar op het einde van de film zit je met een gevoel van 'is dit nou waar ik geld voor betaald heb?'

ook na drie vierde van de speelduur heb je dit gevoel, maar om geheel andere redenen

daarom dat ik vind dat Antichrist gewoon een excuus was om de zieke fantasie van Von Trier op ons los te laten

dat deze film werd gespeeld als kanshebber in Cannes, begrijp ik helemaal niet, behalve dan dat het origineel is

want origineel, dat is het wel

Antichrist is een visueel genot, zoveel is wel duidelijk. De slomo's in het begin en het eind zijn mooi met de muziek eronder. Gaandeweg de film komen ze vaak langs, ondersteund door een onheilspellend, monotoon geluid, á la Eraserhead. Fraai, zoals het moment dat ze met het gras verkleurt

Het onderwerp an sich vind ik ook boeiend. Maar te vaak vind ik het langdradig worden. De beelden en geluiden komen dan geforceerd over. Het zeldzame schrikmoment komt wel goed aan omdat je er daar totaal niet meer op rekent.

De climax komt gelukkig, wel pas na zo'n vijf kwartier. Wat dan gebeurt staat in contrast met de onschuldige dingen die eraan vooraf zijn gegaan.. En als je het gewend bent is het niet schokkend, maar ik kan me voorstellen dat 'onvoorbereide' mensen er niet van gediend zijn.

De (bijbelse) symboliek komt niet goed bij me over. Hier en daar lees je wel wat, maar de betekenis van sommige dingen ontgaat me, zoals de drie beggars hert, kraai en vos, die je ook eerder tegenkomt in de film, of wat hij op z'n hand had, of de vallende eikels, etc.
Maar goed, ik denk niet dat ik er dan opeens heel anders tegen aan zal kijken, ik zie liever films met tempo.

Ik laat het dus maar bij een gemiddelde score. Bij Vinyan had ik iets soortgelijks: mooie beelden, maar te weinig meeslepend.

Neen, maar wel 9 van de 10 keer. Ik neem aan dat het wel geld in het laatje moet brengen en met een mainstream film zoals The Dark Knight bijvoorbeeld gaat dat eerder lukken.

Antichrist is in mijn ogen gewoon geen film om in de grotere bioscopen te laten draaien, waar dadelijk verliefde stelletjes heengaan omdat ze denken te maken te hebben met een horror-thriller.

Onzin. Antichrist lijkt mij juist wel een film om in de bioscoop te zien. Die verliefde stelletjes waar jij naar verwijst kunnen ook wel de ondertussen reeds uitvoerige en overal opduikende recensies lezen. Een beetje filmliefhebber - of ruimer iemand die de moeite neemt om recensiese te lezen en bewust kiest naar de films waarnaar ie gaat kijken- zal heus wel het onderscheid kunnen maken tussen het zoveelste dertien in het dozijn horrorthrillertje of Antichrist. Waarschuwingen zijn ondertussen al in elk populair tijdschrift of krant verschenen. Wie hier geen gehoor aan geeft, tsjah.

Eerlijk gezegd vind ik Antichrist een beetje over zijn paard getild. Het is één van de meest interessante films om vandaag te gaan bekijken in de bioscoop geloof ik, en er valt eigenlijk vrij weinig aan te merken op de film. Maar de sfeer en verwachtingen die de geschreven pers rond deze film schept, werden door Antichrist niet benaderd vond ik.

De film opent met een prachtige scène in zwart-wit en slow-motion. Om duimen en vingers bij af te likken, en een argument waarom je Antichrist wél in de bioscoop moet gaan bekijken en niet gewoon thuis in de zetel. De regie tijdens de rest van de film oogt ook erg verzorgd en beide acteurs spelen op niveau.

Echter had ik een iets grotere 'mindfuck' verwacht, meer smerigheid (zelf ben ik horrorliefhebber, misschien dat ik daarom wat meer gezien heb en aankan dan de gemiddelde filmbezoeker?),... Ik had een intensere film verwacht, een film die me na afloop nog steeds knock-out in mijn stoel had doen liggen. Helaas moest ik constateren dat de impact van Antichrist vrij matig was, en dat terwijl ik de hele film met volle aandacht en overgave heb zitten kijken.

De film verdient 3,5* , maar is voor mij zeker niet van het beste dat ik dit jaar al in de cinema gezien heb.

3,5*

saai, saai, saai. een hoop geouwehoer en veel sex : bijna pornografisch !!! een waar was de horror ???? als je een horrorfilm met de combinatie woud wil zien moet je Eden Lake kijken : vele malen beter. mijden deze film !!!!

@ Friac: het is niet de schuld van de film als de pers er hoge verwachtingen rond schept en ze daar door niet worden ingelost volgens jou.

@dragonmaster: dit is een psychologisch drama, je bent één van de velen die een klassieke horrorfilm verwachtte en dan krijg je dit natuurlijk. Misschien zit diezelfde pers daar wel voor tussen

Seamus: dat weet ik, maar het resultaat zou hoe dan ook hetzelfde gebleven zijn (maximum een halve ster verschil misschien). Ik laat me niet leiden door recensies, in die zin dat ik niet plots 5* had gegeven indien de recensies minder 'wervend' zouden geweest zijn. Maar wel creëren recensies logischerwijs een zeker verwachtingspatroon, en dat was in het geval van Antichrist zo groot geworden (in de Belgische pers werd enkele keren het maximum van de sterren toegekend) dat er na de aftiteling wel een zekere teleurstelling heerste omdat mijn persoonlijke beleving blijkbaar afweek van de beleving van het gros van de filmspecialisten. Ik ervaarde Antichrist gewoon als een goede film, terwijl ik stiekem zat te hopen op een half meesterwerk (wat het voor mij dus niet was).

Al tijdens de eerste minuten van Antichrist zat ik met snel kloppend hart te kijken; zo'n tragisch moment zo wonderschoon in beeld gebracht...het sneed door mijn ziel en het is de meest verbluffend mooie en pakkende openingsscène die ik ooit heb gezien.

Een erg indrukwekkende film, die tot op het bot, en dieper gaat. Angst, afgrijzen, wanhoop, schuld, lust, pijn, het komt allemaal in zijn meest rauwe vorm voorbij. Hij maakt gevoelens los, van afkeer tot intens medeleven en alles daar tussen in. Alles verklaren lijkt onmogelijk, al voel ik voor dit moment de behoefte om dat te doen ook nog niet. Maar het maakt Antichrist zeker een film om te herzien. En het is erg fraai gefilmd allemaal, de voortdurende mentale switch tussen de barre realiteit en surrealistische beleving uitstekend weergegeven.

Enig minpunt vind ik enkele van de expliciete gruwelijke scènes. Niet dat het "niet te doen" zou zijn, want ze zijn dusdanig kort dat het eigenlijk alweer voorbij is voor je van het beeld weg kunt kijken. Maar aangezien ik de film liever als drama bekijk en de horror wat mij betreft al genoeg in het psychische aspect zit vond ik sommige beelden een beetje afbreuk doen aan de ijzersterke sfeer. Maar dat is persoonlijk, beweren dat het niets toe zou voegen (aan een wat toch deels als horror bedoelde film lijkt) is ook niet fair.

Het is niet een film die ik veel mensen zonder meer zou durven aan te bevelen, want je bereidheid om mee te willen gaan in de onvoorstelbaar complexe gedachtespinsels van iemand die geestelijk lijdt moet wel oprecht zijn wil Antichrist je kunnen overdonderen. En dan nog is het geen garantie dat deze door Van Trier gekozen vorm je zal kunnen bekoren, ik kan me goed indenken dat sommigen hier weinig tot niets mee kunnen. Voor mij persoonlijk is het echter beslist één van de meest indringende en intrigerende films die ik heb gezien.

Antichrist, von Trier's spel met de tegenstellingen man vs. vrouw, ratio vs. emotie en cultuur vs. natuur die in de westerse cultuurgeschiedenis altijd al in hiërarchische verhouding gestaan hebben en door von Trier teruggevoerd worden tot één van hun oorsprongen, het christelijke verhaaltje van de zondeval - met dien verstande dat von Trier er een "kleine" draai aan geeft. Dichotomieën die vaak ook in verband gebracht worden met diep verankerde angsten voor de tweede pool (natuur, emotie, vrouw). In die zin is Antichrist horror in zijn puurste vorm, verrijkt met een mix van gestileerde videoclip, relatiedrama, sprookje en mysteriespel.
Opgedragen is het geheel aan Tarkovsky, iets wat natuurlijk, voor zover het niet von Trier's laatste "provocatie" in de film is, een maatstaf zet.

Laugier had met zijn shock-hit Martyrs al de deur opengezet voor beelden uit westerse cultuurgeschiedenis, maar doet er verder niet veel mee. Anders bij von Trier. Hij zet de deur wagenwijd open en propt zoveel in zijn film dat de lijst van te maken associaties schier eindeloos lijkt. Van vroeg 20e eeuwse (Freud) tot moderne cognitieve therapieën die in dit verband een boeiende dubbele laag krijgen (Foucault), films met the battle of the genders als thema, zoals Who's afraid of Virginia, of Bergman's Scener ur ett Äktenskap , werk van de immer vrolijke Strindberg, of, met grotere stappen, christelijke genderbeeldvorming, door inquisitie of volksgeloof gemotiveerde heksenverbrandingen, de optimistisch in maakbaarheid gelovende Verlichting die tot op heden doorwerkt, de eruit voortgekomen beschavingsoffensieven - tot over de grenzen van het christendom uit naar bijvoorbeeld Aristoteles' opvatting dat de vrouw een mismaakte man is. Genderoorlog, angst voor zelfverlies, voor zelfdestructie, doodsangst en levensdrift, wil tot macht, het zit er allemaal in.

Zeer boeiende materie, maar de vraag is of von Trier dat allemaal verwerkt heeft tot een kunstwerk, tot een film die doet wat hij lijkt te pretenderen, tot een film die raakt. Ge-wel-dig is het begin met de visueel fraaie en dramatisch krachtige videoclip. Nog nooit zo met open mond zitten kijken tijdens de eerste minuten van een film. De kille praatsessies die volgen zijn boeiend om te volgen, vanaf het bos zakt het soms een beetje in, maar de aandacht blijft gevangen, mede ook door een sprookjesachtige, mysterieuze sfeer die door de film zweeft. Het acteren is goed, maar de acteurs missen toch net iets extras aan aura dat hen boven het psychologische doet uitstijgen. Vergelijkbaar het visuele, de beelden van het bos of het huisje zijn mooi en sfeervol, maar blijven wat hangen in het spannende of sprookjesachtige en missen de kracht om ze daar bovenuit te tillen om écht groots te worden, passend bij thematiek en opdracht.
Von Trier gaat echter echt de mist in met beelden als een bloed ejaculerende penis(prothese) of het nog plakkatievere frontaal in beeld brengen van het afknippen van een clitoris. Daarmee verkwansel je de symbolische kracht, de handeling trekt vooral aandacht naar zichzelf. Schrikeffectjes als de vrouw die met een mes opeens uit het donker opduikt of horror clichés als een draaiboor door een been (Piri, piri, piri), Satan (?) die een vosje als spreekbuis gebruikt, ze zijn hier misplaatst en goedkoop, en sleuren je eerder de film uit. De echte horror moet plaats maken voor genreconforme clichés. Jammer.

Neemt alles niet weg dat het een zeer boeiende film is die je, in de goede zin, provoceert, betrokken laat kijken, je activeert en laat puzzelen op onderlinge verbanden of bijv. op wat projectie is en wat niet. Maar daarmee is het ook een film die je sensibiliseert voor de tekortkomingen.
Dat von Trier geen Tarkovsky is, zal ook voor hemzelf wel niets nieuws zijn; De film uitsluitend plaatsen in het rijtje shock-horrors doet hem uiteraard tekort. Dát had von Trier zelf tijdens het maken ook wel kunnen bedenken toen hij met dat genre koketteerde. Het gevoel blijft dat de misstappen in de film aanstellerig "provoceren" zijn en die verdenking is helaas ook storend deel van de beleving van deze film.

Er is nog genoeg niet op zijn plaats gevallen voor een tweede kijkbeurt, voor de eerste (toch) 4*.

Schitterende recensie! Benieuwd wat er gebeurt als je Derrida's deconstructie op Antichrist loslaat. Zoveel dialectische verhoudingen in deze film dat je soms vergeet wat boven en onder, goed en slecht, superieur en marginaal is.

Jammer dat de film mij voor de helft cinematografisch gezien gewoonweg niet boeit. Niet zoveel zin om hem opnieuw te zien, laat staan hem aan een wat grondigere deconstructieve analyse te onderwerpen.

Dank je! Deconstructie lijkt me iets voor de scripties van 2010.

wat een afschuwelijke film. De bedenker heeft denk ik een ziekelijke gedachten gang. Niet aan mij besteed

Je schrijft er niet veel, -fal, maar als je ze dan schrijft lees ik ze gaarne

Da's nog eens een andere benadering, mooi stuk.

Zo bezien lijken de gruwelijkheden niet op hun plaats, maar als je het beschouwt als een van de vele andere tegenstellingen, juist weer wel (namelijk als tegenstelling van de liefde die ook expliciet in beeld komt).

@ -fal, geweldige recensie!

Binnenkort maar weer eens herzien! Wellicht dat ik dan een echt oordeel kan geven. De film zit nog steeds in mijn gedachten na de eerste kijkbeurt.

Deze film heeft mij geraakt en kan hem dan ook niet uit mijn gedachte krijgen.

Ook de recensie's hier zijn ontzettend boeiend om te volgen en versterken alleen maar mijn gevoel om hier een hoge waardering voor te geven.

Dit is absoluut een ARTHOUSE film en zal dus niet door iedereen gewaardeerd worden en dat is hier goed te merken.

Mensen die lekker achterover een 12 in dozijn horror willen zien kunnen deze film beter links laten liggen.

Dit is in mijn ogen meer een artestieke psychedelic movie dan een horror.

Ik vind dit zelf een MEESTERWERK om een aantal redenen.

Om te beginnen de openingsscene mischien wel een van de mooiste die ik ooit gezien heb ,begeleid door prachtige muziek waardoor je gelijk gegrepen word.

Vervolgens word het verdriet van de personages prachtig en geduldig in beeld gebracht .

Ook de gruwelscene's zijn schocking en gaan erg ver.

Hoe dan ook ik zal hem niet snel vergeten!

4,5*

Best een film met boeiende elementen maar juist dat wat bovenbuurman schrijft deed Antichrist bij mij niet. Dat terwijl de thematiek en de ronduit gruwelijke verwikkelingen in het laatste half uur best interessant en intrigerend genoemd kunnen worden. Greep me echter niet bij de keel. Overigens deden de gestyleerde superslomo beelden dat wel, I'm a sucker for those.

2,5*.

otherfool, grappig om je hier nu tegen te komen

Ik had gisteren nog naar je verwezen op musicmeter bij de Love Is here thread

Ik zie het

Wel zwaar OT!

Nog een aardige nieuwe poster.