The Expendables (2010)

Het is grappig om te zien hoe de volgorde waarop je films kijkt soms invloed kan hebben op je kijkplezier. Een half uur na The Last Airbender zag ik The Expendables en na een ramp als Airbender komen de openingscredits van Expendables al bijna als een kunsstuk over. Ieder daarop volgend schot, iedere explosie en iedere sterfscène lijkt briljant en zelfs Stallone's gemompel lijkt ineens gelijkwaardig aan de beste Shakespearevertolking. In ieder geval een half uur lang. Daarna valt toch maar op hoe weinig het eigenlijk voorstelt.

The Expendables is volgens mij voor een groot deel afhankelijk van de goodwill van de kijker. Een affectie met de jaren '80 actieknaller is bijna een must. Persoonlijk heb ik weinig met het genre, maar toch kon ik wel warm worden van het idee hier: zoveel mogelijk oude actie-iconen samen in een laatste strijd. Het had zomaar Stallone's The Wild Bunch kunnen worden, maar Stallone denkt niet zover. Hij blijft hangen in het idee dat het genoeg is om gewoon zoveel mogelijk oude helden van stal te halen. Wat mij betrefd was het interessant geweest als de ouderwetse helden tegenover een nieuw soort bedreiging kwamen te staan, wellicht vertolkt door jongere actiesterren (Matt Damon, Daniel Craig, Tony Jaa). Op zijn minst had Stallone een paar van zijn hoofdfiguren moeten laten sterven, maar alleen de schurken gaan uiteindelijk dood. Zo'n ode als deze vroeg echter om een aantal grootse sterfscènes. Helaas lijkt Stallone aan een franchise te denken, maar het reünie-idee is eigenlijk maar eenmaal fris en Stallone had er meer uit kunnen halen.

Maar goed, wat we hebben is over het algemeen wel leuk. De actiescènes zijn soms wat te rommelig gemonteerd, maar er zijn evengoed veel fijne momenten, zoals het vliegtuig en Terry Crews en zijn geweer. De acteurs hebben het volgens mij goed naar hun zin gehad en het plezier is te zien. Statham is duidelijk de meest charismatische van allemaal, maar ook Rourke's passieve bijrol is fijn. De cameo van Schwarzenegger zorgde voor de grootste lach, maar Willis kwam niet helemaal uit de verf. Er zijn echter hier ook wat missers. Ik weet dat ze niet konden of geweigerd hebben, maar het ontbreken van Seagal, Norris en Van Damme is toch wel een serieus gemis. Misschien nog storender is het dat Jet Li niet één groot gevecht krijgt dat hij wint. Zijn één-op-één met Lundgren had zijn moment moeten zijn, maar Stallone moet dat gevecht weer afmaken. Je vraagt je dan bijna af waarom hij Li überhaupt een rol gaf.

Maar ach, als een terugval op de jaren '80-film is het best leuk. Dergelijke dingen vermaken altijd wel, maar tevens besef ik me weer waarom ik ze zo weinig kijk. Erg veel heeft het niet om het lijf.
3*

Ik keer terug met een dubbel gevoel.
Een gevoel van lichte teleurstelling (had er meer van verwacht) en een gevoel van 'ik heb me toch vermaakt'.


- De actiescène's zijn rommelig in beeld gebracht.
- Waarom loopt hij na het doodschieten van de generaal nog weg met da meisje? Hij ging ze toch dood maken had ie gezegd. Als hij haar toen had doodgeschoten moest hij haar niet meeslepen, en zat hij wellicht in de helicopter nog voor die vernield werd door de helden.
- Die 'Gunner' komt op het laatste gewoon weer binnenwandelen?

+ Een groot pluspunt in deze film vond ik die gepensioneerde expendable. Vooral dat verhaal over Bosnië is prachtig. Ook Stallone als verliefde puber vind ik geloofwaardig. [i](Je gaat me op deze site zelden de woorden 'Liefde' en 'wel geloofwaardig' zien gebruiken in combinatie met elkaar)[/i] Dat komt misschien ook omdat het einde me wel aan staat hier. (Geen 'kiss' of cliché-quote's)
+ De humor in deze film kan ik wel pruimen

3,0-3,5*
Uiteindelijk oordeel zal nog wal vallen.

Hell Yeaah!

Gisteren met Niethie & Remi deze gaan kijken. Wat een stoere film seg. Lekker veel aktie, goede humor, beesten van acteurs & nice chicks (jammer genoeg kwamen ze niet genoeg in beeld).

Stallone heeft het inderdaad nog niet verleerd, hij is nog steeds een goede regisseur en ook best wel een aardige acteur. Ik was ook verrast door Jet-Li die erg droog was. Die scéne met Willis en Arnie GE-WEL-DIG!!!

Het gebruik van CGI is wel leuk toegepast in de brute geweldadige scénes. Mooie explosies waren er ook zeker aanwezig. Zo hoort het ook in een aktiefilm.

De minpunten: er is nauwelijks verhaal in & niet zo heel veel vernieuwing voor het genre.

Ach verhaal maakt niet zoveel uit maar ik ga het laten met een 3.5*.

Zeer vermakelijk!

De laatste keer dat ik zo nerveus een film aanving was alweer een tijd geleden. Ik stond te springen om deze nieuwe Stallone te zien, een ode aan alles waarmee ik in de jaren '80 ben opgegroeid. Een film waar Stallone zichzelf herenigt met een stel oude bekenden, personen die de jaren '80 zo mooi hebben gemaakt. Alleen daarvoor al: bedankt Sylvester Stallone voor deze geweldige nostalgische ervaring!

Het is moeilijk te beschrijven wat deze The Expendables met mij doet. De scène waar we de stem van Stallone het eerst horen deed mij al genieten, maar om dan Dolph Lundrgen (Rocky IV) met een meesterlijke introductie aan het werk te zien was een waar genot. Wat een geweldige scène was dat zeg en wat heb ik die man eigenlijk gemist in een dergelijke film. Zijn verschijning was werkelijk perfect. Onbetrouwbaar, in de war, reusachtig groot en behoorlijk gewelddadig. Dat lichaam wat door de helft tegen de muur wordt geblazen en het vervolg daarop, fantastisch. Een betere openingsscène kon ik mezelf niet wensen.

The Expendables vervolgt zichzelf met het obligate excuus voor al het moois: het verhaal. Ik kan me niet voorstellen dat Stallone dit verhaal heeft gepend zonder in zijn hoofd een standaard jaren '80 verhaallijn als voorbeeld te hebben. Dit script had zomaar uit menige film uit die tijd gehaald kunnen worden en ook hier: respect Stallone! Fuck moeilijkdoenerij, gewoon een kapstok neerzetten voor al die mooie jassen die hier voorbij komen: Lundgren, Li, Statham, Couture, Crews, Stallone uiteraard, die overigens erg slim zijn grenzen aangeeft met zijn personage, en de twee grootste concurrenten van Sly, destijds: Willis en voornamelijk Schwarzenegger. De scène tussen deze drie is groots, legendarisch! Duidelijk in een haastige sfeer geschoten, maar dat doet er verder allemaal niet toe. Sly en Arnie in één scène, daar gaat het om! De ironie spat van de scène af en voor mij is dit een hoogtepunt in de filmgeschiedenis, op hetzelfde niveau als de scène met De Niro en Pacino in Heat. Even legendarisch en natuurlijk de aanleiding voor onze jongens om de 'jungle' in te gaan. En wat laten Stallone en Statham toch een ravage achter! Die vliegtuigscène is classic in mijn boekje, inclusief opgestoken duim van Statham en zijn memorabele one-liner. Zo fout, zo'n genot.

The Expendables kent ook een 'love interest', maar zelden heeft het zo'n doelbewuste functie als hier. Deze inbreng geeft Statham de kans om zijn skills nog eens extra te showen, iets wat in de basketbalveld-scène volledig tot zijn recht komt. Excuus nummer zoveel om lekker met geweld voor de dag te komen, prachtig.

Na een behoorlijk campy emotionele intermezzo van Rourke, geheel in de stijl van menig Rambo film, ziet Stallone het licht en worden we meegesleurd naar een van de machtigste climaxen in de filmhistorie. Ik vond 'm niet zo sterk als in Rambo en eerlijk gezegd duurde de introductie mij íets te lang, maar alle remmen gaan hier los. The Expendables gaan eindelijk achter de bad guys aan, die beiden goed worden neergezet door Zayas en Roberts. Goed, maar helaas niet zo badass als ik had gehoopt. Vooral de generaal kwam er wat karig vanaf, maar gelukkig had Roberts nog een aardige rechterarm in Steve Austin, die zijn hoogtepunt kent in de scène waar hij genadeloos die vrouw een klap voor d'r smoel geeft.

Dus zo komen we aan bij de climax. Alles is tot nu naar wens, de 'larger than life' personages, de muziek (CCR!), de platte personages, een paar geweldige gevechten (Lundgrens 'insect' vergeet ik niet snel), en een 'damsel in distress' situatie in een Latijns-Amerikaanse, bijna Scarface-achtige setting. En dan krijgen we de actie waar we écht op hebben zitten wachten. De tunnelscène is legendarisch. Statham met zijn messen, Li met zijn moves, Stallone's gevecht met Steve Austin, maar dan die magistrale intrede van Crews en zijn enorme 'gun'. Dat er mensen zijn die dergelijke scènes met een cam-versie kunnen kijken is mij een compleet raadsel. Wat klonk dat geknal toch heerlijk en wat wordt de ravage die dat ding veroorzaakt geweldig in beeld gebracht (dat shot vanuit een donkere zijtunnel, waar je de lichamen in de verte aan gort geschoten ziet worden en Crews die daarop volgt ) Ik zat als een kind te juichen.

Onze helden redden natuurlijk de hele situatie, vrouwtje gered en kwade dictator dood, en we zijn weer terug in de thuishaven van The Expendables. Hier vindt nog het meest rare plaats, wat mij betreft. Lundgren die eerst de kant van de vijand kiest, na uit de groep te zijn gezet, om dan weer terug te keren bij zijn oude kameraden, alsof er niets is gebeurd. Vaag, maar net als de campy CGI bijvoorbeeld, makkelijk te vergeven. Deze film draait namelijk maar om een ding en dat is met verve gelukt. De ode is compleet en ik kijk halsreikend uit naar een eventueel vervolg.

En zo verlaten The Expendables ons, onder een fantastische afsluiter van Thin Lizzy en een individueel shot van elke stoere gast die deel heeft uitgemaakt van de 103 minuten genot die ik heb mogen ervaren. Nogmaals: Stallone, bedankt!

Ik had 'm op 4* staan, maar tijdens het schrijven beseft ik maar al te goed dat dit echt wel 4,5* verdient.

Misschien ben ik een kniesoor - ik snap wel degelijk in welke context de film gezien moet worden - maar ik heb alsnog wat puntjes van kriitek. Maar allereerst de actie: té cool! Guttegut dat was echt weer even ouderwets genieten geblazen. Het duurt even voordat de teugels worden vrijgegeven, maar dan stuitert de film wel in volle galop naar het einde toe. De stukken in het paleis van de generaal zijn instant classics, vooral als Crews (wie?) als een duvel uit een doos tevoorschijn komt. BLAM BLAM BLAM!

Lundgren blijkt ook een topverschijning, in de meest letterlijke zin van het woord. Wat waren zijn oneliners geloofwaardig. Als Lundgren zegt dat iemand een insect is, dan is hij ook gewoon een nietig figuur. Geen discussie over mogelijk. Schoenzool eten. Nee, aan memorabele stukken en slechtkont personages ontbreekt het niet. Wat ik voor een groot deel wel miste was chemie. Ik had moeite om in het team van Expendables echt een team te zien, voordat ze de actie ingingen. Vooral de chemie tussen Stalone en Statham was te geforceerd, terwijl de focus vooral op hun twee ligt.

En aangezien zij min of meer de belangrijkste rollen vervulden is dat moeilijk los te laten. Ze zouden strijdmakkers moeten zijn, maar hun dialogen verliepen stroef en hun onderlinge grapjes kwamen onnatuurlijk over. En toch is de keuze van Stallone om Statham naast zich te plaatsen een logische. Alsof hij het stokje overdraagt aan de persoon die zich in dit decennium het best bewezen heeft als het nieuwe actie-icoon. Het is bijna symbolisch. Maar misschien is het juist dit generatieverschil: als duo komen ze stroef over. Nou ja, als ze nog even een rondje vliegtuig doen is dat gelukkig vergeten... (Ratatatatatata! Pak aan!! Hahaha! En dan die gebalde vuisten, onvergetelijk.)

Verder zijn The Expendables niet echt een team zoals het team van Dutch in Predator en het team in Aliens dat wel zijn. Daar vond ik de dialogen en de karakters een stuk beter uitgewerk; daar geloofde ik echt dat ze al jaren bij elkaar waren en samen to hell and back waren geweest. Deze Expendables, en ze zijn het natuurlijk ook, dat is immers het hele uitgangspunt van de film, voelen samengeraapt aan. En zeker tijdens de opbouw van de film komen ze niet over als het team dat ze zouden moeten zijn. Pas als ze in actie komen is het een symbiose van vuisten, messen, pistolen en geweren. Gelukkig maar.

Stallone heeft het gelukkig zonder twijfel in zich om nog een actieheld te zijn. Statham is ineens een stuk gespierder dan voorheen en is zeker rauw genoeg als knokbaas. De cast is top. Rourke met zijn moeilijke kop, Roberts met een venijnige blik en eindelijk een film waarin Austin goed benut wordt: gewoon als de slechte side-arm. Hij moet geen goedzak spelen zoals in Damage of The Condemned. Gewoon nors zijn, vrouwen slaan en beuken. Een waardige slechterik in een film als deze.

Het uiterlijk van The Expendables is bij tijd en wijlen wel weer karig. Vooral de computereffecten zijn veelal onnodig lelijk. Daar stoor ik me echt aan. Sommige kogelinslagen of messteken zien er onooglijk uit en ook explosies en vuur zijn bij tijd en wijlen niet om aan te zien. Je kunt mensen toch in de fik steken met een brandwerend pak aan? Daar is de stunt actor voor uitgevonden. Make-up voor bloed, genoeg films die daar wel heel realistisch in zijn. Zonde.

Ook cinematografisch een aantal stoorpunten, met als meest notabele het gebruik van close ups. Als voorbeeld de toch wel legendarische ontmoeting van Stallone, Schwarzenegger en Willis. Waarom geen totaalshot, establishing shot, two shot, of noem maar op? Die scene bestond bijna volledig uit close ups. We heben volgens mij enkel het kale hoofd van Willis gezien en nog niet eens zijn schouders. Nooit samen in beeld, alsof Stallone per se de scheiding tussen het drietal wilde behouden. Dat is niet erg, maar het had ook gekund met wat meer camera-afstand.

Ook verder in de film worden dit soort close ups vastgehouden. Daardoor wordt de actie nog wel eens onoverzichtelijk en zelfs incompleet. Neem Li, die vanuit een truck op achtervolgers moet schieten. Daar mis ik de impact van zijn kogels. Hij schiet en schiet, maar er wordt voorbij gegaan aan dingen die hij mogelijk raakt. De regie had op deze punten een stuk feillozer gekund.

Samenvattend kan ik nooit ontsnappen aan het gevoel dat de cast inderdaad is samengeraapt en pas in gevecht een team wordt, ik mis dus de hechtheid van het team. De CGI zijn bij tijd en wijlen echt te lelijk en de cinematografie laat soms te wensen over. Maar als het uiteindelijk aan komt op de actie, naast al die ouwe rotten in één film het belangrijkste aspect waarom ik als een kind zo blij was om naar deze film te mogen, dan is dit gewoon cool. Minpunten of niet, Stallone levert af.

Ik heb niet zoveel met actiefilms. Films zoals de Rambo-trilogie, Predator, Kickboxer en andere consorten zijn volledig aan mij voorbijgegaan. Dus ik begon al met een zekere achterstand. Waarom dan toch deze film gaan zien? Wel na een (her)examen Algemene Taalwetenschap hoeft het voor mij allemaal niet te diepzinnig en filosofisch te zijn, en wie weet leveren zowat alle Hollywood-vechtersbazen wel de actiefilm van het decennium op met dat tikkeltje extra spîermassa.

Uiteindelijk bleek het allemaal toch net allemaal te doorsnee te zijn om opmerkelijk te zijn. Tuurlijk er zijn de gigantische macho-scenes zoals Stallone die aan het vliegtuig hangt en natuurlijk had ik een brede glimlach toen die gigantische shotgun een ravage aanrichtte. Zelfs de cameo's vond ik zeer geweldig, maar uiteindelijk viel het geheel wat in mekaar. Wie verwachtte nu in dat hele kernarsenaal aan testosteron de love-subplots van Statham en Stallone? Zoals velen hier al opmerkten is ook alles bijzonder storend gefilmd. Ik voel me zo oud door dit te zeggen maar dit ging allemaal veel te snel. Ik had moeite om te zien wie nu eigenlijk wie aan het slagen was. Dit had misschien met een andere regisseur aan boord, een hoop beter in beeld gebracht kunnen worden. Jammer, hier zat meer in. 3*

Warning shot!

En toen was 't al duidelijk. Expendables zal alle beloftes waar maken. Het is ongelooflijk hoe erg ik naar dit moment uit keek, vanaf het moment dat ik de eerste berichten hoorde, tot aan het moment dat een maatje van mij in de bios plaats moest nemen naast 3 dikke schaterende huisvrouwen die je daar niet zou verwachten...hoe kon het nog stuk?

Om meteen met de deur in huis te vallen...wat mij betreft is dit dé actiefilm van de laatste 10 á 20 jaar, wie weet bij herziening zelfs nog meer. Ik heb me helemaal ziek gelachen om de fenomenale one-liners, de bloody action, het macho gehalte en de daarbij horende bodycount, fucking briljant.

De eerste scene wist de propvolle zaal al meteen op z'n kop te zetten, ongelooflijk hoe erg iedereen leek te genieten, van elke beweging en elke grappige line, het was spot-on. Vooral het moment met Schwarzenegger, legendarisch als je 't mij vraagt, heerlijk om 3 van zulke onbetwiste helden even samen te zien, het liet een indruk en wat kippenvel op me achter.

De film hoeft niet op dreef te komen, er komt een partij actie op je af die je tegenwoordig zelden nog tegen het lijf zult lopen. Het mooiste, vind ik, is dat het de ingrediënten die hun oude films zo goed maakt (Simpel verhaal, one-liners, hoge bodycount en veel explosies) hier worden gebracht op een moderne manier. Daarmee bedoel ik vooral de flitsende montage.

Zwaar imponerend om Lundgren en Stallone op het grote scherm te zien, wat een gestaltes zeg.. Ook complimenten voor de rest van de cast, die zeker niet onderdoet! Li was geweldig met de zelfspot, Crews legendarisch met die epische gun (tranen stonden bijna in m'n ogen van het lachen) en Statham, die sowieso al geniaal was door z'n verschijning in Crank, is dat hier minstens zo.

Al met al een verpletterende bioscoop ervaring, het voelde alsof ik even 10jaar terug in de tijd ging, als kleine koter kijkende naar films die eigenlijk te gewelddadig waren, met een grote grijns op 't gezicht en met een hoop adrenaline in het lijf...zo hoort het, dank je Stallone, op dat er nog vele mogen volgen

God, wat een heerlijk zaligmakende, keiharde actiefilm is dit.

Elke verschillende Expendable heeft zijn aparte kwaliteit en iedere kwaliteit staat voor veel smakelijke actie, en brute takedowns.

Voor mij blijft Statham de beste, maar de anderen mochten er ook zeker zijn.

Deze ga ik zoiezo nog eens kijken in de bios

8,3/10

4*

The Expendables

Men neme een dozijn actiehelden (waarvan het overgrote deel al ligt te rijpen vanaf 1986) en men verwijderen het opgedane stof. Men dient de actiehelden uit te rusten met voldoende arsenaal aan coole vuurwapens en messen, helikopters, jeeps, vrachtwagens en een vliegtuig. Toevoegen 3500L kerosine, 2700L bezine, 1500L diesel, 800L nepbloed (al dan niet te vervangen door CGI bloed) en heel veel Testosteron.

Men maakt daarna gebruik van nauwelijks wat verhaal wat wellicht wat flauwtjes en makkelijk is maar dit kan eenvoudig wat pittiger gemaakt worden door daar enkele snedige/grappige one-liners er in te vermengen. Het moge duidelijk zijn, voor de ultieme smaakbeleving mag een in-en-in slechte bad-guy natuurlijk niet ontbreken.

Alhoewel het niet essentieel is voor de smaak dient men toch een lekker wijf toe te voegen en het te besprenkelen met enige overbodige romantiek.

Voor de finishing touch het geheel overdadig voorzien van kruitdampen en een klein snufje moraal. Lont erin, aansteken met een Zippo en gaan....

Serveren in hapklare brokken samen met popcorn en cola!

"Lekker?"

"Ja, best wel!"

3*

Toch een beetje ontgoocheld in The Expendables. Hetgeen de film echt de moeite maakte, waren de actiehelden-reünie, de nette one-liners en de portie zelfspot. De actie viel me voor de rest ferm tegen ... kon niet meer volgen wat er gebeurde op het eind. De camera sprong van de hak op de tak, onoverzichtelijk geknok in het donker en hier en daar een flinke spat overduidelijk CGI-bloed. Zeer chaotisch allemaal en eigenlijk niet beter dan heel wat andere actie-flicks.

Wat me ook tegenviel was die motivatie van Stallone om terug te keren naar het eiland, gewoon om dat meisje te gaan redden, en dan eindigt het met "hou je goed en hou je haaks Sandra, we zien elkaar nog wel" .... . The Expendables maakte zich op die manier redelijk belachelijk. Bij vlagen leuk. 3*

Met een hoofdletter B.

Als er dan toch een ode moest komen aan de betere B-film, kon er met deze cast weinig misgaan. Niet dat de jaren '80 ook maar ergens wordt uitgeademt. Met uitzondering van Stallone die cool is als vanouds. Geplastificeerd of niet.

Een echte ode is dit natuurlijk niet, maar B dus wel. Misschien niet qua productie of in de kassalade, maar wel in hart en nieren. Alsof het plot sowieso niet mocht deugen. Dat doet er gelukkig weinig toe want het hoofdingrediënt voert hier na een kleine inzakker al snel de boventoon.

Het is wel jammer dat na de nodige humor van de eerste helft, een en ander iets te vaak plaats maakt voor rommelig in beeld gebrachte actie. Niet continu, maar wel vaak. Lundgren blijkt tevens de zwakkere schakel en Li mag pas laat laten zien waarom hij gecast is. En dan ook nog mondjesmaat. Het geeft allemaal niet zoveel, Phil Lynott zal zich niet in zijn graf omdraaien. De soundtrack had echter wel iets meer van zijn kaliber kunnen hebben, een C.C.C. uitgezonderd.

Alsof we weer eventjes kleine jongetjes zijn. Veel geknal en geen gezoen. Wat zouden ze dit graag gemaakt hebben bij Cannon. Met iets minder bommetjes waarschijnlijk en geen ge-CGI, maar ketchup ofzo.

Goed.

Toch niet de ultieme actie-film die ik verwachte!

Echter blijft het nog steeds vermakelijk. Met een van de indrukwekkende casts ooit kon er weinig misgaan. Dit gebeurt niet, maar er zat zeker meer in. Sly zelf is Sly en heb wel respect voor de man. Dat hij op deze leeftijd nog zo iets neerzet. De scene in de kerk is erg goed. Maar was deze beter uitgewerkt dan had het bijna briljant kunnen zijn. Want de middelen waren er zeker. Statham vond ik er toch wel het meest bovenuit springen van de acteurs. Hij kreeg ook de ruimte. Terwijl andere het vaak met 1 scene moesten doen die aan hun gewijd was. En die van Terry Crews was toch wel erg badass. Die AA12 is een verdomd goed wapen voor in z'n film. Jammer genoeg is er veel met de computer gedaan. De bloed effecten kwamen zo uit After Effects. Wat geweldig is voor een filmpje gemaakt op de zolderkamer, maar bij een productie van dit kaliber toch wat jammer.

Het verhaal sloeg nergens op, maar dat was ook niet nodig. De film vloog letterlijk voorbij en heeft geen inzakmoment.

Goed maar niet briljant. Verwachte iets meer geniale actiescenes en oneliners die nogal ontbraken. Ik zou hem normaal een 3 geven. Maar omdat ik af en toe moest glimlachen door de geniale cast een 3.5* Misschien een deel 2 met een betere uitwerking?

Dun en slap verhaal, slechte special-effects en ongeloofwaardig.

Het enige leuke aan de film was dat er verschillende bekende koppen in mee speelde. Daar draaide de film dan ook om, gekeken naar rollen van Bruce Willis en Arnold Schwarzenegger die samen nog geen 2 minuten de tijd kregen om 'ook wat te zeggen'.

Daarbij vond ik die twee ook erg ongeloofwaardig spelen en inderdaad een b-film waardig.

De ontploffingen en het vuur waren vaak belachelijk slecht en in het dunne verhaal werd er constant van hak naar tak gesprongen. Zelfs de actiescènes stelde weinig voor.

Kortom een handjevol bekende mensen worden verzameld en kloten vervolgens maar wat aan om maar met elkaar te kunnen werken, en of het publiek wordt entertaint is bijzaak. Een beetje Het Marco & Friends-principe.

Er had véél meer in kunnen zitten, en dat was ook iets dat ik hoopte bij deze film. Gelukkig heb ik er niet voor hoeven te betalen, maar ik zou nogal pissig zijn als ik hier een kleine 8 euro voor moest neerleggen.

Ik begrijp dat hoge gemiddelde en die ongeloofwaardige 5'jes dan ook niet echt. Zal misschien wel liggen aan een handjevol bekende acteurs/ persoonlijke helden. Ik kom in ieder geval niet hoger dan een 2,0.

Zaterdagavond maar eens bekeken.

Het is inderdaad, zoals al vele malen gezegd, een no-nonsense all out actie film. De cast is erg leuk om te zien, een beetje nieuw gemixt met oud. De rolletjes van Willis en Schwarzenegger zijn nietstoevoegend, maar wel erg grappig! Verbaasde me nog hoeveel screen time Statham kreeg, vind het altijd wel een toffe acteur in zijn actiefilms. Doet het hier ook zeker niet slecht!
Het verhaal is inderdaad barslecht, dat dat boeit echt helemaal niemand, zo lang de actie maar strak is.
Alhoewel die zeker niet slecht is, vond ik sommige matige CGI effecten wel storend. De actie is dus wel erg strak, maar niet memorabel. Alleen Terry Crews met z'n AA12 shotgun was echt actie zoals ik het in een film als dit verwacht.

Wat ik ook overbodig vond, was het liefdesplotje van Stallone met de dochter van de generaal. Het feit dat Stallone makkelijk de opa had kunnen zijn van deze griet, moet toch wel genoeg zeggen over hoe fout dit wel niet was. Plus, ik hou niet van hele slechte subverhaaltjes in dikke actiefilms die zichzelf niet serieus nemen.

De dialogen zaten voor grapjes, niet hoogstaand, maar het lukte wel om een glimlach op m'n gezicht te toveren. En na dit weekend weet ik het zeker: Stone Cold Steve Austin is een held eerste klas!

Heb de film vandaag gezien, was spannend van begin tot het einde

was zeker het kijken waard! krijgt van mij 4 sterren.

Ondanks de grote dosis stoere mannen quotes en testosteron kan de film maar weinig overtuigen. Daarvoor is het verhaal echt te dun en zien vooral de gevechtsscènes en visual effects er te pover uit. Jammer. Had veel leuker kunnen zijn, als de knipoog groter was...

2*

Vervang Sylvester Stallone en Jason Statham door 2 onbekende acteurs en je hebt een typische B-film die vrijwel iedereen zou hebben afgezeikt. Het verhaal is belachelijk slecht (één en al clichés en totaal niets origineels), de dialogen (een Mickey Rourke die sentimenteel gaat doen slaat nergens op) slaan vaak nergens op, de meeste acteurs (eigenlijk allemaal) weten ook niet te overtuigen, de humor is flauw maar de actie was dik in orde.

Net zoals Sylvester Stallone eigenlijk een matig acteur is, is hij dat als regisseur eigenlijk ook. Van mij mag hij definitief met pensioen gaan. Ik hoef geen film meer met hem en zeker niet door hem geregisseerd te zien. Dit was leuk voor één keer maar niet voor vaker.

De cast voor deze film is best indrukwekkend als je alle namen bekijkt maar een groot aantal zeer bekende acteurs speelt nauwelijks een rol in deze film en dan heb ik over Mickey Rourke, Arnold Schwarzenegger en Bruce Willis. De twee minuten die de laatste twee genoemde acteurs meespelen in deze film had je net zo goed eruit kunnen knippen want ze voegen niets toe.

Vanwege de indrukwekkende cast (leuk om nog eens Dolph Lundgren te zien maar wat speelde hij verschrikkelijk slecht net zoals Jet Li trouwens) en de actie (vaak best grof) blijft de film net overeind, maar dan ook net. Ik ben in ieder geval blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien.

Vorige week in de bios gezien en eindelijk weer eens een ouderwetse actiefilm waarbij het verhaal nergens over gaat, top.
Sowieso is het echt heerlijk om al die helden van vroeger terug te zien, dat samen met leuke one-liners en cameo's.
Wat ik wel wat minder vond was de CGI, dat zag er soms wel erg fake uit en dan nog die ene scène een beetje aan het begin dat Stallone naar de vliegtuig rent en je ziet duidelijk dat hij misgrijpt, maar een scène later hangt hij er toch aan, had toch beter gekund.

En AA-12 ownt.

3, 5 Sterren.

Actie is tof, The Expendables is bij vlagen zelfs zeer tof. Was al een lange tijd benieuwd naar deze film. Niet dat ik deze film zó graag wou zien, maar na de trailer en wat stukjes bekeken te hebben, werdt ik toch wel erg nieuwsgierig. Uiteindelijk bleek The Expendables ook te zijn wat ik verwachte. Een erg lekkere actie film met een geweldige cast en een wat nietszeggend verhaal. Maar goed, wie let bij dit soort films nou op het verhaal. Verder was deze film dus erg leuk. De actie was bij vlagen echt heerlijk, met als toppunt toch de scene met de piraten. Maar het zijn toch ook de lekker lompe one-liners die deze film erg leuk maken. En natuurlijk was de cast ook erg goed. Sly had er inderdaad erg goed aan gedaan om Jason Statham te casten, die het uitstekend deed. Verder vond ik ook vooral Dolph Lundgrun het erg gaaf doen als Gunner. De scene in de kerk met Willis en Swarzenegger vond ik vrij nietszeggend eigenlijk.

In mijn recensie ben ik erg positief, maar ik vond wel dat de film wat miste. Ook was de CGI erg nep, zo was het moment dat Steve Austin in de brand vloog erg slecht. Maar verder dus best genoten van The Expendables. Voor nu een 3,5*, maar ik heb het gevoel dat er na herziening best eens een halfje bij zal komen.

Erg matig.

De film heeft best een paar aardige actiescenes, die eigenlijk nogal teniet worden gedaan door een suf verhaaltje (who cares about 1 of andere generaal en cliche CIA-er in de jungle? ) en volstrekt irritante dialogen en humor.

Grootste probleem is dat het daarmee totaal geen stoer testosteronfilmpje is, maar meer standaard actiemeuk.

Werkelijk de enige echt toffe scene was Statham met zn lekkere chick op de motor en het basketballveld. Dat kickte tenminste ass .

Die dialogen en groepsscenes waren buiten dom en ongrappig ook vreselijk ge-edit zodat het me meer aan Friends deed denken. 1 iemand maakt slechte grap, cut naar degene naast hem die flauw lacht, cut naar een ander, iedereen moet even snel in beeld komen etc. Vreselijk. Irriteert me mateloos.

In dat opzicht was de kerkscene met Arnie en Willis echt een genant dieptepunt in de actiefilmhumor.

En Sly is ook al een karikatuur van zichzelf geworden met die Botoxkop .

Nee, de hype zeer onwaardig, had zoveel leuker kunnen zijn.

Heel kleine 2*

Vermakelijke maar uiteindelijk teleurstellende aktiefilm die ik puur op basis van het concept graag een hogere waardering had willen geven. Helaas: het idee is leuker dan de uitwerking ervan. Waardeloos script, vrij lelijk camerawerk en slechts sporadisch effectieve montage. De knokscenes zijn oké, maar de rest van de aktie laat te wensen over. Er wordt veel opgeblazen, dat wel, maar de aktiescenes zijn zelden opwindend. Van de akteurs doen Stallone en Statham het niet slecht, maar de rest van de cast is verspild. Al met al een rommelige en onevenwichtige film, waarin zomaar een bizarre emotionele monoloog van Mickey Rourke kan opduiken, waarna er weer rustig verder gemoord kan worden.

pure actiefilm zoals we gewend zijn van Rambo, het verhaal wordt hierdoor teniet gedaan en is er weinig van terug te vinden.

Evengoed 3 sterren voor de cast

een aardige film die met de cast iets beter had gekund naar mijn mening, maar alsnog een aanrader voor de liefhebbers van een lekker hersenloze actiefilm met een vleugje humor

Volkomen onmogelijk te boordelen.

Dit is enerzijds de film waar je al 20 jaar op zit te wachten. Alle gave acteurs uit de 80's zitten erin. Anderzijds is het een kruising tussen Tango & Cash en de Ocean's trilogie: een komische actiefilm maar dan nóg losser, met een cast die lekker loopt aan te kloten en te geinen met elkaar. Ik houd daar niet van.

Wat mij betreft mocht het allemaal veel serieuzer. Dat waren de films waar The Expendables naar knipoogt ook. Het gaat ten koste van het verhaal. Niet alleen is het flinterdun, maar het verhaaltje dát er in zit, is zo slecht dat het geschreven is door een kleuter.

Zonder veel van het plot weg te geven: Sly krijgt een missie, gaat samen met Statham incognito scouten, ontmoet een chick en gaat terug naar huis. Vervolgens wordt met veel goedkoop sentiment en een compleet belachelijke Mickey Rourke scène een persoonlijke motivatie gecreëerd om alles wat los en vast zit kapot te schieten op het eiland: van de 5 minuten durende ontmoeting met een chick, wordt een morele drijfveer gemaakt alsof zijn hele familie is uitgemoord. De film bevat veel overdreven elementen, maar ik vond dat juist het meest over the top.

Ben je die scène voorbij ontvouwt zich een vermakelijke aaneenrijging van actiescènes. Prima.

Ik kwam met een glimlach uit de bios, maar ik heb niet het gevoel dat de aanwezigheid van zoveel topacteurs echt goed is benut. De zes dialoogregels van Jet Li zijn hier een voorbeeld vann (Kan hij eigenlijk wel Engels? Het lijkt alsof hij alles fonetisch uitspreekt). Iedereeen mag even een kunstje komen doen, maar niemand komt echt uit de verf, ook het personage van Stallone zelf niet.

Vermakelijk, geniaal idee van Stallone en fantastisch dat hij iedereen bij elkaar wist te brengen, maar er zat zoveel meer in.

3 sterren

Toffe film. Zonde dat het slot door de snelle knipjes soms wat chaotisch overkomt, ook wat digitaal gedoe dat niet helemaal uit de verf komt, maar verder dik anderhalf uur een brede glimlach. Gelukkig geen pretentieuze hommage, maar lekker uit de losse pols, een hoog B-film gehalte en een ludiek sfeertje. Met name dat laatste werkt in het voordeel.

Ingrediënten als drama e.d. komen toch nooit van de grond in dit soort films. Dan werkt een knipoog stukken beter. Zelfs tijdens Tool's monoloog verdween die glimlach dan ook niet. Kreeg bijna het idee dat ze op de set na het opnemen van die scène in lachen zijn uitgebarsten. Met de mix van borrelende machismo en ongegeneerde zelfspot heeft Stallone toch maar mooi een ideaal toontje te pakken om de actiemomenten aan elkaar te krijgen. Tenzij je denkt dat een plot enige waarde heeft in een film als deze. Dat heeft het natuurlijk nauwelijks. Cast en actie des te meer.

De hele scène van Willis, Schwarzenegger en Stallone stelt eigenlijk geen moer voor, maar is toch leuk. Idem voor de cheesy one-liners (Oops). Eigenlijk ontzettend flauw, maar kennelijk kent Stallone de guilty pleasures van zijn publiek. Het werkt grotendeels. Jet Li komt nog verrassend grappig uit de hoek, gladder dan deze Roberts komen ze niet, Rourke heeft een geinig rolletje te pakken en Statham's delivery is geknipt voor dit werk. Genoeg backup voor Stallone, je zou wensen dat sommige kolossen net even iets meer screentime hadden gekregen. En als je meer wilt, smaakt het goed.

Zoals gezegd, het slot kent enkele pijnpuntjes, los daarvan dikke lappen lompe, oorverdovende, harde actie die erin gaan als zoete koek. Dat vliegtuig heeft meteen al iets cools als de heren vermoeid na een missie terugvliegen met de radio aan en een biertje erbij, maar de aanval op het haventje spant wat dat betreft de kroon. Het ridicule zijplotje van Christmas en Lacy krijgt glans door een basketbal en de log ratelende AA-12 van Hale Caesar is inderdaad eentje om niet snel te vergeten.

Verondersteld dat Stallone deze gemaakt heeft voor fans, action buffs en liefhebbers van tachtiger jaren actie, levert hij hier een prima film af. Een simpele film wellicht, maar het is niet iedereen gegeven om het juiste toontje te raken. Een foute film wellicht, maar met veel ongebreidelde en ongecompliceerde fun. Ik was weer even terug in de dagen van weleer. Om gulzig van te worden. Zo mag Stallone ze wat mij betreft meer maken.

Matige egotrip van Stallone. Had véél meer ingezeten. Ten eerste al omdat de film gewoon een stuk grappiger had gemoeten.

Gewoon een vrij zielige vertoning, overdreven explosies etc. Iets JCVD-achtigs was aardig geweest. Veel te serieus dit. Twee halve glimlachjes, verder vooral verveelt zitten kijken en proberen de ogen wat open te houden.

1.5*

In het kort: De body count is hoog en de karakters klikken geweldig in dit old-school testosterone festifal.

Sylvester Stallone en zijn cast van mede actie helden buigen solide samenspel in dit high-energy gevecht tussen goede mercenaries en slechte mercenaries. Een effectieve mix van pover en over-the-top, 'The Expendables' is nogal dwaas.

Fans van het genre, de mensen die geen overkill kennen, maakten dit een angsaanjagende uitdager in 'The boxoffice' toen deze film 13 augustus in de bios kwam. Zelfs wanneer ze voor het makkelijk vermaak gaan, Stallone en zijn co-schrijver, David Callaham, gebruiken behendig snelschrift om de karakters vetgedrukte omtrek te graveren, en de acteurs zetten hun goed gekarakteriseerde personages in actie om de film compleet te maken.

Een groep freelance vechtjassen wie hun gevoel voor recht en eerlijkheid hebben ingeruild voor geld, the Expendables zijn misschien taaie rakkers, maar onstervelijk zijn ze niet.

Leider Barney (Stallone) groet zijn vrienden en vijanden met een melancholische blik. Messenwerper Lee Christmas (Jason Statham) is mannelijk genoeg om zijn gevoelige kant te laten zien nadat zijn relatie kapot is gegaan, terwijl close-combat expert Ying Yang (Jet Li) aan het vissen is voor een salarisverhoging.

De kleinere rollen, Terre Crews en zijn armspieren handelen de missie's grootste wapens, en Martial arts ster Randy Couture verteld dingen, zoals de oorsprong van zijn misvormde oor, wat hij tot in de puntjes uit weet te leggen. Na de hoge-body-count redding die de film opent, kiest Barney ervoor om sniper Gunner (Dolp Lundgren) uit het team te gooien, Zijn (onopgemerkte) drugsgebruik en extreme geweldadigheid maken hem onbetrouwbaar.

Amerikanen zijn zowel helden als slechterikken in "The Expendables" waardoor het politiek-correct blijft, terwijl brute kracht als rechtvaardige wraakactie word omarmt. Het kan soms een lastige mix zijn, maar over het algemeen is het op een algemene schaal gespeeld dus is het moeilijk om over te klagen. DP Jeffrey Kimball lijst de actie in voor een kenitische invloed en snelheid. De uitgebreide vechtscènes bezorgen de makkelijke zuivering van straight-up geweld, allemaal met een comic-book gevoel van POW en SPLAT.

Het bekende recept van Stallone. Een of ander tropisch eiland wordt onderdrukt en moet helemaal tot gort worden geschoten om gered te worden. Schwarzenegger zei het nog treffend; ''he loves playing in the jungle''. Ook het mooie vrouwtje waarvoor het personage van Stallone het allemaal zou doen is weer van de partij. Ditmaal volstaan echter alleen tien minuten in haar gezelschap om tot actie over te gaan. Oké, het gaat niet hoofdzakelijk om het verhaal in een film als deze, maar iets origineler mag het wel een keer worden.

Maargoed, uiteindelijk gaat het grotendeels om de actie en deze is zeer naar behoren. De vliegtuigscene en de aa12 shotgun zijn geweldig. De achtervolgingsscene daarentegen was niet om aan te zien. Wat daar allemaal gebeurde is me een raadsel. Te snelle editing zorgt gewoon niet voor extra spanning, het is alleen maar hinderlijk. Net als het overdreven gebruik van CGI bloed . Heeft de film helemaal niet nodig omdat de actiescènes er van zichzelf gewoon goed uitzagen.

Gelukkig nam de film zichzelf niet al te serieus en keek hij hierdoor wel lekker weg.

Dit samen met de sterke cast (voornamelijk Statham en Roberts) en de (meestal) goede actie maken The Expendables tot een redelijk vermakelijke actiefilm.

Makkelijk oordeel: een first class nobrainer B-film.

Schaamteloos geld binnen schrapen met een paar uitgerangeerde actie helden en dan zeggen net als vroeger.

Nu al bijna meer tekst dan in de film.

Lichtelijk teleurgesteld. Ondanks dat de film precies doet wat je verwacht, is het het toch allemaal net niet. Met de actie zit het wel goed, qua hoeveelheid dan. Echter, de kwaliteit van de actie vond ik toch minder. Onvolgbaar camerawerk waardoor je het overzicht kwijtraakt en bij de eindscène is het meer schieten om het schieten dan om echt een goede actiescène neer te zetten.
Verder one-liners die ik allesbehalve grappig vond, op één na: iets van What does he say? We're doomed in another language.

Dé Expendable was voor mij lange tijd Statham. Als enige weet hij een degelijk personage neer te zetten. Stallone deed het aardig, maar is toch te serieus om zijn personage echt kleur te geven. Wel knap dat hij nog zo gespierd is. Jet Li deed het aardig in de vechtscène, maar voor de rest is hij toch vrij nutteloos in een film als deze. Dan komt Terry Crews, de hele film bijna onzichtbaar en opeens is hij er met zijn moddervette machinegeweer en schiet ze allemaal kapot. Vanaf dat moment was hij toch zeker de held. Zijn vertoning i.c.m. zijn überluide geweer: .

Gastoptredens van Willis en Schwarzenegger. Tja, Willis deed het nog wel aardig vond ik, niet veel meer. Schwarzenegger had echter totaal geen toevoeging. Niet grappig, niet imponerend (hoewel de opkomst wel groots was) en vooral irritant. Het was te geforceerd en het 'hij moet erin en er moet minimaal één one-liner komen'-gehalte was te hoog. Die one-liner was overigens niet grappig...

Wat deze film uiteindelijk opbreekt is niet het verhaal, dat vond ik zelfs nog meer dan redelijk. Wel een slap verhaal dat puur bedoeld is om van actiescène naar actiescène te gaan, maar het was opzich wel aardig. Het zijn toch de actiescènes, ze zijn wel spannend hoor dat er niet van, maar ze zijn niet goed weergeven. Veel te veel close-ups waardoor je het grote plaatje mist, te veel bombast (doe maar een explosie hier en eentje daar, dan vinden ze het vast goed). Dan liever iets milder, maar met beleid. Dat camerawerk, te veel close-ups, was overigens niet alleen bij de actiescènes, maar zo'n beetje bij elke scène.
En ik ben bang dat ik toch iets te realistisch kijk naar de film. Het ja hoor...-gehalte bleef nog redelijk weg, maar bij 2 scènes was het wel heel erg. Allereerst de scène waarin ze Sandra redden. Zij hebben messen, de soldaten hebben allemaal machinegeweren. Stuk voor stuk kijken ze allemaal rustig hoe hun collega's worden afgeslacht... Daarna ook nog de scène waarin 'Christmas' de pier opblaast. Een enorme explosie, maar op de een op andere manier weten die mannen zonder kleerscheuren in het water te springen. Sommige kijken er doorheen, ik (helaas) niet.

De muziek was zo'n beetje de enige constante factor. Lekker druk, hard en enorm aanstekelijk. De muziek maakte de scène voor het grootste deel.

Zoals ik al zei, vermakelijk was het wel en de speelduur is lang (beter gezegd kort) genoeg om niet saai te worden.
3,0* voor een vermakelijke film, maar meer ook niet.

P.S. Übercoole openingsscène trouwens. Perfecte combinatie van beeld en geluid. Jammer dat dit de enige echt goede scène was.