Collateral Beauty (2016)

Vanaf 22 december in de bioscoop (Warner Bros)

Mooi!

Toe maar, mijn favoriete acteur (Norton) en favoriete actrice (Winslet) in één film. En dan ook nog even Knightley, Smith, Mirren, Harris en Pena. Mooie trailer ook.

Wat slechte trailer zeg. Lijkt mij de stompzinnigste film uit Hollywood over verlies tot nu toe. Zonde van de cast...

Lijkt me een af-schu-we-lij-ke draak, maar Norton, Winslet en Mirren moeten toch iets in het script hebben gezien om mee te willen doen.

De trailer valt me ook tegen, is wel érg zoet. Maar als Keira-fan zal ik hem sowieso moeten zien/hebben, hopelijk valt het mee.

Begint goed, totdat het opeens de Hollywood-variant van 'A Christmas Carol' wordt...

Zoete film maar goede namen en Edward Norton is weer terug! Dat is sowieso al een reden om deze te kijken.

Ligt het nou aan mij of verklapt deze synopsis nou echt de hele clue van de film al? Toen ik de trailer zag, had ik daadwerkelijk het idee dat de figuren Dood, Liefde en Tijd alleen in de verbeelding van het hoofdpersonage bestonden...

Ben het helemaal met je eens!

Collateral Beauty trailer: just when you thought 2016 couldn't get any worse | Film | The Guardian - theguardian.com

Laten we hopen dat deze film gaat vallen in de so bad it's good-categorie!

Ik weet het niet. Ziet er weer een overgedramatiseerd drama uit, waar Will smith weer op een oscar aast, maar niet eens genomineerd zal worden.

Lijkt me afgrijselijk. De trailer een paar x voorbij zien komen in de bioscoop. Haren overeind.

Collateral Beauty reviews: Will Smith movie slammed by critics | EW.com

Guardian

Ik zie er steeds meer tegenop om hem te zien. Vanavond toch maar een poging wagen.

Krijgt er vandaag flink van langs in ook de Volkskrant!

Het zat 'm blijkbaar hoog Scherpe pen heeft hij

'If only we could be strangers again'

M’n ocd lachte me recht in m’n gezicht uit toen de trailer van Collateral Beauty voorbij kwam. Zit je dan, met je drang om alles met Keira Knightley in de bios te willen zien en later ook nog eens te moeten kopen. De publieke pispaal van het jaar, sentimentele bagger ten top.

Godzijdank is het vandaag de dag eerder regel dan uitzondering dat trailers een compleet verkeerd beeld geven van het eindproduct; Collateral Beauty blijkt niet alleen een enorme meevaller te zijn, maar ook een écht mooie film. Als je er met de juiste instelling in gaat tenminste, want je kunt natuurlijk ook de pet van de snobistische filmcriticus opzetten. Reken maar dat je dan je lol op kunt. Cheesy oneliners, strijkers, eenvoudig te ridiculiseren karakters met quasi-dubbele bodempjes, een einde waarin alles natuurlijk weer goed komt, Oscar bait, Will Smith-vehikel. Enzovoorts. Zet je er nog iets van inwendig spugen en/of tandglazuur erbij, uit zijn verband gerukte quote als kop erboven en klaar. Heerlijk man.

Óf je kunt de film een eerlijke kans geven en openstaan voor de positieve punten, want die zijn er volop. Om te beginnen met de belangrijkste: Collateral Beauty is een perfecte kerstfilm. Warm, gevoelig, intiem, lief. Zeg maar Hacksaw Ridge, maar dan zonder die slechte oorlogsscène die 90 minuten te lang duurt. Het is allemaal niet eens zo opzienbarend, maar het voelt als een warm bad. Je omarmt de karakters.

Geen wonder ook, want ze worden prachtig neergezet door de sterrencast. Zo kun je zeggen wat je wilt over Will Smith, het valt moeilijk te ontkennen dat hij al decennialang op een constant (heel) hoog niveau acteert. Zo ook in deze voor zijn doen erg intieme rol. Ronduit hartverscheurend is het wanneer hij uiteindelijk breekt. Niet met grote gebaren en veel geschreeuw, maar met lege, rode ogen waar je de pijn in kunt aflezen.

En daar bewegen dan ook nog eens namen als Edward Norton, Kate Winslet, Naomie Harris en uiteraard Keira zelf omheen. Wereldsterren die het niveau brengen dat je van ze mag verwachten. Veel meer zelfs, in het geval van Harris. Zo’n parade aan namen kan verkeerd uitpakken als het verhaal in al dat ego-geweld verdrinkt, maar hier schikken ze zich allen in hun rol en komen de karakters binnen de kortste keren tot leven.

Wat, naast het eenvoudig te behappen maar prima verhaal, ook helpt is de erg fijne pacing. De scènes vloeien prachtig in elkaar over en alles is erg fijn in balans. De op het randje van zoetsappigheid balancerende muziek komt op precies de juiste momenten, terwijl het op andere momenten weer ongemakkelijk stil is. Het draagt allemaal bij aan de beleving, net als de mooi in beeld gebrachte warme, nachtelijke settings.

Hier en daar overspeelt David Frankel zijn hand wel wat in niet al te interessante symboliek. Zo heb je meerdere keren het gevoel dat je naar Domino D-Day met Hans Kraay Jr. zit te kijken - er komt geen einde aan die flauwe omvallende steentjes. En wat betreft dat inwendige spugen moet ik toegeven dat ik tegen het einde ook wel een flauw zuur smaakje in m’n mond had. Maar daar gaat zoveel mooie warmte aan vooraf dat het allemaal niet meer dan een puntje aftrek oplevert.

Keurige ronde 7 onder aan de streep, waar ik ongeveer de helft verwachte. En die Keira-collectie is over een half jaartje weer compleet.

Viel me niet tegen. Maar het moment van uitbrengen zo rond de Kerst is natuurlijk handig gekozen. Je wordt natuurlijk vanzelf wat melodramatischer. All you need is love kan je bijna ook alleen met Kerst kijken, maar dit terzijde. Drama ten top mag je ook van Collateral Beauty verwachten met de nodige symboliek en dat krijg je ook voor 100%, maar het stoort niet en sommige teksten vond ik zeer aardig gevonden. Dit niveau van acteren mag je verwachten van deze topacteurs, niets mis mee. Verhaallijn is prima met nog wat verrassingen ook. (Geen spoilers nu). Zijn er dan geen zwakke punten in deze film te ontdekken? Nou, de symboliek van vallende steentjes had wel wat minder gemogen, maar goed.... En je kan je zelf behoorlijk ergeren aan CB als je er niets om geeft. Daarnaast dekt de trailer ook, zoals vaker, nou niet echt de lading. Laat je daardoor niet te snel op het verkeerde been zetten. Tot slot: Goed voor een ieder die zin hebben in een stukje onvervalst drama rond de Kerst.

Dat Hacksaw Ridge stelt me nog steeds niet helemaal gerust Zwolle

Maar je hebt helemaal gelijk wat die instelling betreft. Al snap ik dat het met een film met deze ingrediënten moeilijk kan zijn voor een filmcriticus.

Edit: oeioei. Mijn favoriete podcast heeft een speciale bonus episode uitgebracht voor deze film. De titel voorspelt niet veel goeds.

Ja, ik heb ook te hoog ingezet vrees ik.

Hilarische recensie. Ben ook groot fan van de Slashfilmcast.

Niet luisteren als je geen spoilers wil horen overigens, ze doen na 5 minuten het hele verhaal uit de doeken.

Ik moet hem zelf nog luisteren Cikx, maar ben erg benieuwd!

Deze mag voor mij wel gespoiled, ik weet al veel van de loop van het verhaal van de trailer en andere niet zo happy reviews

Nou, die trailer gaf mij juist totaal geen goed beeld van de film hoor. Ik kan iedereen zeker aanraden spoilers te vermijden, maar dat geldt eigenlijk voor elke film.

Open brief aan Will Smith

Beste Will,

Bij het zien van je nieuwe film moest ik vaak denken aan het einde van de spelshow Wie van de Drie. Ik dacht: will de echte Smith nu opstaan? Ik ken je namelijk vooral als komisch acteur die schwung gaf aan Independence Day en daarmee de helft van de punten die de film krijgt scoorde (en jij was het hetgeen het vervolg daarop elke seconde dat die duurde zo node miste). Jij speelde de cool guy in Men in Black. Jij wás de Fresh Prince. Zelfs in Wild Wild West wist je je nog te redden. Mijn vraag daarom (niet alleen aan jou overigens): waarom willen sommigen zich zo graag bewijzen als serieus acteur? Jij bent een acteur voor komische films en daar ben je goed in. Why so serious?, zoals Heath Ledger al terecht vroeg in zijn rol als The Joker. Natuurlijk, dit is niet de eerste keer. Je probeerde het zelfs nog eens met je zoon -goddank dat je die hebt thuis gelaten- maar doe vooral waar je goed in bent, net zozeer als dat Daniel Day-Lewis geen komische rol moet spelen.

Acteren is je inleven in een rol, en die emotie overbrengen aan de kijker. Het enige dat jij lange tijd doet is stil voor je uitkijken en vooral je mond houden. Dat is geen acteren Will. En als je dan je tranen laat rollen is het eerder lachwekkend dan dat ik met je meeleef. Natuurlijk, voor de Oscars is dit soms de manier – we herinneren ons allemaal Anne Hathaway nog- maar soms moet je dat gewoon niet doen. Wees jezelf, daar ben je goed in.

Nee, neem dan een voorbeeld aan je collega acteurs, of dat nu de prima Knightley of de degelijke Peña is. Of zelfs Edward Norton die ook uit zijn winterslaap ontwaakt lijkt. Het is allemaal niet baanbrekend, maar zonder dadendrang wel naturel en daardoor een stuk beter te pruimen. Of zie de regisseur. Zijn regiewerk is nergens opzienbarend, zelfs heel erg veilig middle of the road, maar stoort daardoor niet en weet zelfs sfeervol te zijn, met de kerstlichtjes overal en fijne pianomuziek. Zij allen redden de film nog net van de absolute ondergang. Want verder is dit allemaal niet best, dat weet je zelf ook wel, zo zwaarmoedig het is gemaakt dat het gewoonweg belachelijk wordt.

De schamele 94 minuten die dit vehikel duurt zijn volgestopt met allerlei innerlijke demonen. Je drie naaste collega’s hebben allen heel zware problemen. Waar is dat allemaal voor nodig? Buiten de clichés waarin de film mee is volgepropt en de violenmuziek om de emoties te bedienen. En de jonge zwarte acteur komt natuurlijk uit een achterbuurt, maar heeft wel Aldous Huxley gelezen. Serious?. En dan zei ik wel dat je een acteur was voor komedies, dan bedoel ik niet zulke onbedoelde als deze. Soms werd het nogal cheesy (als jij vertelt dat je weleens praat met hallucinaties) en vooral het einde was volstrekt belachelijk, of dacht je echt anders toen je het script las?

Dus beste Will, kies voortaan weer voor komedies of op z’n minst een luchtige rol. Dan ga ik met plezier naar je films toe.

Met vriendelijke groet,

mjk87

Toen ik deze film in de bioscoop zag moest ik gelijk aan Seven Pounds (2008) met Will Smith denken.....bijna zelfde verhaal ,andere verpakking

Geen slechte film overigens, heb nog nooit zoveel huilende dames meegemaakt op het eind van de film in de zaal.

haha grappig bedacht, deze wijze van recensie.