Killer Klowns from Outer Space (1988)

Tijdens een avondje zappen, kwam ik dit apart geval tegen. Soms is het heerlijk om een nonsens-film te zien. Maar ja, je hebt nonsens en nonsens-films.

Dit was bar slecht. De Killer Klowns die er niet uitzagen, acteerniveau ver beneden dat van een lokale amateurgezelschap, en dat dit uit 1988 komt is onbegrijpelijk (dit moet haast wel zo'n 8 jaar op een plank moeten liggen wegrotten). En natuurlijk het edit-werk was ver beneden de maat.

Toch 1 ster. Te danken aan een aantal zeer sterke grappen waar ik met enige schaamte hard om heb moeten lachen, m.n. de hond gemaakt van ballonnen.

Vermijden of kijken met het verstand op nul en met een zak chips in de hand. En dan nog...

Erg leuke (horror) film.

Echte horror kun je het niet noemen want er komt geen spatje bloed aan te pas en het wordt totaal niet serieus gebracht, of wel.Dat maakt de film juist zo leuk, veel absurde momenten waarvan je niet echt weet of het nu serieus bedoeld is of niet.Ik denk dat eerste.Een erg foute en leuke 80's filmpje over een stel clowns die op aarde wat herrie komen schoppen.Het ene leuke moment na het andere volgen elkaar snel op.De kleuren zijn ook erg aanwezig, bijna overal waar je kijkt vrolijke zuurstok kleuren.een fijne muziek track die ook weer erg fout aanvoelt.

3.5*

Fantastische pulp!

Elke minuut kwam er iets totaal fout in beeld, maar tergelijketijd hilarisch goed, waarmee ik toch moest lachen. John Vernon heeft blijkbaar ook veel plezier beleefd aan zijn rol. Het is al weer eventjes geleden dat ik me zo heb geamuseerd tijdens het kijken naar een film.

Vreemd dat ik deze vroeger nooit heb gezien.

Waarschijnlijk de slechtste film die ik ooit gezien heb, eentje van zo'n abominabele kwaliteit dat hij zo slecht is dat 'ie weer leuk wordt.

Moordlustige clowns, die meer weghebben van angstaanjagende teletubbies (vooral dat irritante gemekker van ze), zijn simpelweg niét eng. Als horror dus een totale flop, vooral ook omdat je werkelijk waar geen spatje bloed ziet, de moorden van een dramatisch niveau zijn (kiekeboe, boem, ronddraaien, suikerspin ) en de gehele cast een uitstraling heeft van een zak aardappelen.

Wat maakt de film dan wel leuk? Nou ja, het hiervoor genoemde is, in de juiste context, ook verdomd vermakelijk om naar te kijken, en dan heb ik het niet eens gehad over de dramatische cgi die soms toegepast wordt en de meest stupide ideeën die soms naar voren gebracht worden. Denk aan een blaffend ballon hondje, het gooien van taarten als moordwapen of de manier waarop de clowns omgaan met de "suikerspinnen".

Waarom dan toch die 1*: de soundtrack van Massari is heerlijk, en sluit goed aan bij de foutheidsfactor van de film.

Erg vermakelijke film en heb er van genoten.

Echt leuke jaren 80 sfeertje

Klowns waren erg grappig.

3,5 ster

Deze viel bij herziening toch even tegen. Killer Klowns from Outer Space heeft alles in zich om een cult klassieker te zijn, maar faalt toch op de meest belangrijke punten. Zelfs met zo'n absurd uitgangspunt weet de film nog best tam te zijn. Het ziet er allemaal ok uit, de film is kleurrijk, de knipoog naar de 50's sci-fi is merkbaar, het design van de clowns en effecten erg leuk, maar Killer Klowns from Outer Space mist een hoop sfeer en durf. De clowns zijn gewoon niet evil genoeg zijn om dit het zwarte randje mee te geven waar het de hele tijd op aast.

Jammer, dit soort ideeën zouden ten top benut moeten worden.

3*

Can we kill 'em? Yeah, just shoot them in the nose.

Met voorsprong de beste horrorkomedie die ik ooit gezien heb! Het concept doet denken aan films als The Blob: invasie van vreemdsoortige creaturen uit de ruimte, mensen worden gedood, een stelletje tieners komt erachter, maar niemand wil ze geloven. Niet bepaald origineel met andere woorden, maar Killer Klowns geeft een heel aparte draai aan deze formule.

De titel op zich belooft natuurlijk al een pak onzin en dat is exact wat je als kijker te zien krijgt. Een gigantische circustent landt in een bos en blijkt een gigantische moordfabriek vol bloeddorstige clowns te herbergen. Dit alles gehuld in frivole kleurtjes en knotsgekke geluidjes. Als de clowns hun habitat dan verlaten en de plaatselijke bevolking tot suikerspinnen omtoveren met speelgoedgeweren, breekt er paniek uit.

De makers lossen de verwachtingen probleemloos in door op het juiste moment met even bizarre als hilarische vondsten te strooien. Tot mijn favorieten behoren de scènes met het ballonnenhondje, de poppenkast, de driewieler bij de motorbende en de achtervolging met het ijskarretje.

Maar soms is Killer Klowns ook gewoon geweldig in zijn eenvoud:

'Can we kill 'em?'

'Yeah, just shoot them in the nose.'

En het is nog waar ook!

Als afsluiter is er nog een prachtig vuurwerk en een confettiregen. Toepasselijker kan niet.

Hoe dan ook fantastisch dat mensen het relativeringsvermogen hebben om dit soort films te maken. Helaas blijkt die gave enkel voorbehouden voor de jaren '80, want een film als deze zie ik vandaag niet meer gemaakt worden.

En natuurlijk ook bedankt aan dutchtuga, want zonder zijn blog had ik deze nooit gezien.

Belachelijke rotzooi dit. Niet grappig en het ziet er allemaal niet uit. Zelfs voor een B-film is deze gewoon te slecht. Troep!

Bwahahahaha! Wat een geweldige onzin is dit! Mededinger naar 'beste filmtitel OOIT!' IMHO.

Het concept is simpel, op een stereotype vrijdagavond zijn stereotype tieners op zoek naar onschuldig vertier terwijl stereotype nasty cops (glansrol van beroepseikel John Vernon) de boel proberen te versjtieren! Een stereotype tienerpaartje gat op onderzoek uit als ze een meteoor in de buurt zien vallen, en stuit op een wat minder stereotype metalen circustent!! Boordevol met de Killer Klowns uit de titel!

Het is een vette knipoog naar de jaren '50 -Keep Watching The Skies- Alien Invasion drive-in flicks, en sluit naadloos aan op andere '80s invasion films als Critters, The Blob, Night of the Creeps, en Breeders. Uiteraard is het comedy-aspect huizenhoog aanwezig, maar wat kan je anders met een cast waarvan de helft uit CLOWNS bestaat! En de andere helft uit KLOWNS!

Je weet dat je verschrikkelijke lol gaat hebben als een stoere biker, lachend naar zijn bikervriendjes, een Klowntje van Wee Man afmetingen zijn driewielertje afpakt, erop gaat zitten, en deze molt. Als Klowntje Wee Man met bokshandschoentjes aan genoegdoening eist, steekt de lachende gorilla zijn kaak vooruit, en zegt: "Aw... Whatcha gonna do? Knock mah block of?" - En de rest moet je maar gaan bekijken! Hi-La-Risch!

Niet alle grappen zijn even goed gelukt. Ook het horror aspect wordt onderdrukt door de schmierende en weinig subtiele pogingen tot humor. Alles staat in dienst van de humor. Soms wekt dat enige irritatie. Zo vind ik de twee ijsverkopers eigenlijk de hele film door knap vervelend! Maar goed, ieder zijn meug.
De knipoog naar The Blob is aandoenlijk, en mooi gedaan. Zo vond ik het verhaal, voor zover dat te vinden was, sowieso best in orde. De decors zijn mooi, vooral de circustent ziet er van buiten én binnen érg gaaf uit! Ook de menselijke suikerspinnen en toverballen zijn mooi gedaan. Het thema van 'Evil Space Clowns' is tot in de puntjes verzorgd. Alle clown-clichés worden losgelaten in deze film, van pie-in-the-face, deadly shadow puppets, balloon animal bloodhounds, giant murder mallets, killer confetti, en popcorn critters! Tot aan de
'Can we kill 'em?'
'Yeah, just shoot them in the nose.'
waar Halcyon aan refereerde aan toe!

Overigens is de door John Vernon gespeelde hardass smalltown sheriff/war veteran als buikspreekpop briljant gedaan!

Een psychedelische side-show variant op het oude Alien Invasie thema, met genoeg sadistische, ranzige humor om iedereen te plezieren!

-Let ook op de geweldige theme song van The Dickies!

Voor de redenen dat ik ben gesterkt dat Klowns dus ECHT ALLEMAAL EVIL ZIJN!!! 4 in elkaar geballonde sterren!

Die theme song!! Wat een heerlijke kaas is dit. Kleurrijk, creatief en verdomd grappig. Één van de coolste cult hitjes ooit. Blijft zo decennia later nog altijd genietbaar met alle zoete kleuren en plastic effecten. Wat een geweldige aankleding. De clowns zijn verdienstelijk mafkezen en de scene waar de kleinste clown van het stel op een driewieler aan komt rijden is briljant en daar komt één van de tofste kills uit voort die het horrorgenre rijk is. Wat wil je nog meer?

GE-Ni-AAL!

Killer Klowns from Outer Space is denk ik de meest cheesy film die ik ooit heb gezien. Plot is er niet en na 5 minuten kunnen we al van de plastic clowns genieten.
De maskers van de clowns werkelijk hilarisch, het acteerwerk brak en de soundtrack uber cheesy.

Zitten een paar memorabele scene's tussen. Bijvoorbeeld wanneer de kleine clown op z'n driewieler aangereden komt en de motorgang hem staat op te wachten. Of wanneer de killer klowns een ballonnen figuurtje in de vorm van een hond maken die vervolgens als een speurhond dient om de achtervolging in te zetten .

John Vernon is ook erg vermakelijk als de verbitterde agent. De lekkere 80's sfeer is top en de clown super hillarisch. De scene's in het circus spaceship zijn ook erg vermakelijk door de enorm kleurrijke setting.
Alleen al de titel verdient een vol punt.

4*. Super cheesy!

Cultclowns.

Deze komische griezelfilm hapt lekker luchtig weg. De moordlustige clowns zijn leuk vormgegeven en de knulligheid straalt van de gedateerde effecten af. Ook het acteerwerk is niet best. Het draagt allemaal bij aan een steeds breder wordende glimlach bij de kijker. Er kan niet worden geschaterd, maar grinniken zit er om deze onzin zeker wel in. Cult pur sang.

Goed.

Typisch popcornvermaak. Circus Bizarro in zuurstok kleuren met pluizige clowns. Lachen met de suikerspinnen, speelgoedwapens, de ballonnetjes en Mooney. De belachelijke effecten en belabberde cast verhogen het onnozele sfeertje en de clownsstreken zijn flauw of idioot genoeg voor een glimlach. Het handschaduwen is zelfs hilarisch. Na een tijdje is de meeste lol er wel vanaf, maar maar voor de jolige onzin die het wil zijn, komt het nog een heel eind.

Erg leuk werkje. Wanneer je opent met zo'n geniale theme-song moet er veel misgaan wil het nog een flop worden. De toon is meteen gezet. De daadwerkelijke horror mag met een korreltje zout worden genomen, dat stopt bij moordende clowns. De manier waarop, de meligheid waarmee het is uitgevoerd, de setting en de designs vallen allemaal onder de noemer komedie.

Het moment dat een vallende ster de Aarde raakt en er plotseling een rood-oranje circustent op de plaats staat is al enorm droog. De binnenkant van het circus is zo verdomd kleurrijk dat het glazuur van je tanden springt en de clownskostuums zijn geslaagd. In mijn herinnering zien ze er hetzelfde uit als degene die ik vroeger zelf in het circus heb gezien, maar dat is misschien mijn eigen persoonlijke fobie. De clowns zien er niet allemaal even angstaanjagend uit, maar stralen wel macht uit, al is het maar omdat ze allen een gun dragen die iedereen in suikerspinnen wikkelt! Hun mechanische lachje maakt het compleet.

Er komt haast geen druppel bloed aan te pas. Wel waterspuitende bloemen, smijten met taarten, muurschaduwen maken met je handen en balonnen tot leven wekken. De manieren waarop er gemoord wordt zijn dus clownesk te noemen. Vermakelijk en melig is het allemaal zeker. Cast is oke zonder echte uitschieters. Mooney was wel geinig als sheriff die zich steeds genept voelt.

Special effects zijn erg gaar, daar is dan ook haast geen cent aan besteed. Het mist zijn effect echter niet en de swingende soundtrack laat je voortdurend met een lach zitten. De finale is vanzelfsprekend over the top en past precies in een B-horror als dit. Leuk!

Zo'n titel verwachten we eerder van Troma dan van MGM, maar dat mag de pret niet drukken en het budget werd dan in ieder geval goed besteed aan de geweldige clowns.

Horrorkomedie, maar een zeer geslaagde, fijne FX, flink tempo, geweldige decors en er valt behoorlijk mee te lachen.

Titelsong door The Dickies.

Matige film waarin een aantal moordlustige clowns vanuit de ruimte neerstrijken in een klein stadje. Zo belachelijk en dom dat het op een bepaalde manier ook wel vermakelijk is. De special effects en vooral de decors zien er lekker knullig uit. Uiteraard is het acteerwerk niet bepaald van een hoog niveau. 2.0 sterren voor de film en 0.5 sterren voor de titel.

Je hebt goede cult en je hebt slechte cult. Dit vond ik passen in de categorie goede cult. Het ziet er goedkoop uit doch het blijft erg vermakelijk. Ik betrapte me er op dat ik zat uit te kijken naar de volgende vondst met die enge clowns. John Vernon was geweldig als radicale flik en de scène met die clown op de driewieler heeft het status van een klassieker . De moeite waard om eens te zien. Ik vond dit wel meer een zuivere komedie, maar ik kan me voorstellen dat mensen met clownsvrees hier vol afgrijzen zullen naar kijken. Te goedkoop om goed te zijn, te amusant om slecht te zijn.

Ik moest bij de film meteen denken aan andere horrorkomedies uit de jaren '80 zoals Gremlins, Critters, Slugs, Tremors (ok, deze is jaren '90) en vooral The Blob. Ik las dat zelfs een groot deel van de plot komt van The Blob. Buiten de clowns dan natuurlijk. De film is gewoon absurd maar weet dat gelukkig zelf wel en doet dan ook geen moeite om nog serieus over te komen. En toch is het veel interessanter dan de wannabe horrorkomedies met een slasher die saai is die een groep tieners 1 voor 1 afslacht.

Killer Klowns is geen topfilm, maar is wel leuk. Er is trouwens werk gemaakt van de decors. Je vergeet daardoor meteen de kartonnen personages. Iets meer leuke interacties met de clowns en het was helemaal de moeite.

Verrassend sterke suspense voor een onzinnige film over moorddadige clowns die met hun circus-attributen een stadje terroriseren. Neem de scène in een fastfoodrestaurant waarin een klein meisje blij naar een clown kijkt die vriendelijk naar haar wenkt, terwijl de kijker allang door heeft wat hij van plan is met een reusachtige speelgoedhamer. Of neem het moment dat een gewelddadige politiebeambte een clown inrekent om hem straks af te rossen in een politiecel. Dat de rollen omgedraaid gaan worden is meteen duidelijk, maar de manier waarop overtrof mijn stoutste verwachtingen. Killer Klowns biedt een ideeënrijkdom van knotsgekke ontwerpen en creatieve set designs waarmee het de surreële wereld van de clowns op het beeld tovert. Zelfs de gedateerde speciale effecten en het abominabele acteerwerk lijken in het voordeel van de film uit te pakken, omdat het de getoonde waanzin nog meer het cheesy sfeertje van een smakelijke B-film geeft. Een guilty pleasure wordt zoveel fijner als er ruimteclowns in zitten!

Goedkope stompzinnige troep is de gedachte na 10 minuten film kijken. Niet goed. Amateuristisch gedoe met slechte effecten. Stom verhaal. Dat hou ik echt geen 90 minuten vol, en...

na afloop is de kern van de gedachte nog steeds dezelfde. Stompzinnige troep. De gedachte gaat echter nu gepaard met een brede glimlach, want ook al klopt bovenstaande nog steeds, het is een hele leuke film.

Na 10 minuten betrapte ik me op een onverwacht lachje. Ik schrok er zelfs een beetje van. Het werd opeens leuk en dat bleef het. Op de een of andere manier grijpt het stompzinnige verhaal over moordende klowns je. Of je wilt of niet.

Er is genoeg op de film aan te merken. De sfx zijn niet hoogstaand. De dialogen zijn zozo. De decors zijn overduidelijk van piepschuim. De plotontwikkeling is onzinnig. De acteurs zijn niet goed. En ga zo maar door. Klopt allemaal. En het maakt ook allemaal niet uit, want wat overheerst en wat de film zo leuk maakt is de maffe sfeer, de gekte. De maffe klowns, die heel hilarisch uit de hoek komen. Klowns die dodelijk grappig hun slachtoffers tot zich nemen. De stompzinnigheid is grappig. De film is gewoon een en al pret en plezier.

Ben blij dat ik na 10 minuten film mee kon gaan met de fijne stompzinnigheid en de prettige gekte.

Ondertussen rumoert het al jaren over een vervolg. Komt nog niet echt van de grond. Houen zo. Dit truukje werkt vast geen twee keer. Helemaal niet als de verwachting hoog is en het budget verhoogd wordt. Dodelijk voor de sfeer. Koester de film lekker in de jaren 80, zeg ik.

Heerlijke melige onzinfilm.

Een duidelijk gevalletje 'what you see is what you get' als iets de titel Killer Klowns from Outer Space draagt. De exacte doelgroep voor de film is wat vaag; de film is enerzijds iets te duister voor kleine kinderen, maar nogal kinderlijk voor een volwassen publiek. Maar goed, voor liefhebbers van foute cult is het eigenlijk een perfecte maaltijd. De film volgt soms één op één het uitgangspunt van de originele The Blob; geile tieners in auto's zijn getuige van een neerstortend object uit de ruimte, een heikneuter is met zijn hond het eerste slachtoffer en de jonge hoofdrolspelers vinden hulp bij een politieagent, terwijl een andere norse agent gokt dat het een grap is van een stel tieners. Dit laatste figuur is een geinige rol van John Vernon, zonder meer de beste acteur van het gezelschap. De rest van het acteren is vrij beroerd, met name Suzanne Snyder - die hoofdrolspeelster Debbie speelt - is verre van een acteerwonder.

Maar goed, wie gaat Killer Klowns from Outer Space ook kijken voor de acteerprestaties? Het gaat vooral om de titelfiguren, uit de kluiten gewassen clowns met enorme hoofden. Ze zorgen voor een heel scala aan ongein en het wordt geestig genoeg nooit duidelijk hoe, wat of waarom. Want tja, het zijn gewoon moordende clowns uit de ruimte. Ze gooien met taarten, smijten met popcorn, schieten met lasers en veranderen mensen in suikerspinnen. Gruwelijk of goor wordt het niet, de film is eigenlijk vooropgesteld een komedie met hier en daar wat duistere momenten; enkel een tikkeltje angstaanjagend voor de kleinste kijker. Als groot liefhebber van horrorkomedies en grote onzin was dit echter ook een film naar mijn hart. Soms is het gewoon heerlijk om te kijken naar iets dat erg vermaakt, maar helemaal nergens op slaat.

4 sterren.

Ik moest bij het zien van deze typische jaren 80 movie vooral denken aan Mars Attacks! van Tim Burton. Ook zo'n flauwe kitscherige film. De decors oogden afschuwelijk, niet om aan te zien gewoon en de humor vond ik maar kinderachtig. Ik heb in ieder geval geen een keer kunnen lachen. Maar goed dat dit filmpje daarom ook maar 88 minuten duurde. Het enige pluspunt vond ik Debbie met dat typische jaren 80 kapsel. Die zag er best wel aardig uit. Voor de rest maar snel vergeten deze film.

1,0*

Beter dan verwacht.

Maar echt goed is het natuurlijk niet. De effecten zijn erg goedkoop, het acteerwerk is zwaar ondermaats en de film slaat echt helemaal nergens op. Maar nét daar weet de film handig mee om te gaan, door vol voor de onzin te gaan, 85 minuten lang.

De opzet van deze film is ridicuul, maar daar gaan de makers gewoon lekker mee aan de haal. De ideetjes blijven ook tot op het einde vers, het gevaar bij dit soort films is toch dat het rond halverwege begint in te zakken. Net dan doet Chiodo hier nog een schepje bovenop.

Meermaals kunnen grinniken en vaak met smakelijke zin gekeken naar de onzin die hier geserveerd werd. Had er vooraf niet veel van verwacht, dit soort films zijn vaak toch leuker op papier dan in realiteit, maar deze heeft z'n cultstatus dubbel en dik verdiend. Al moet de humor je wel liggen en moet je doorheen wat mindere elementen heen kunnen kijken.

3.0*

Cult classic.

Alleen wel een klassieker die ik ondanks alle rare snufjes en technieken snel weer ben vergeten. Ik heb de film vaak voorbij zien komen in plaatjes, video's en andere media. Toch heeft het ontzettend lang geduurd voordat ik de film daadwerkelijk in z'n gehele vorm bekeek. Uiteindelijk viel het ook best tegen, maar een slechte film is het niet.

Het is een film die vooral veel includeert en dat op een zo overdreven mogelijke manier doet. Het jammere is dat de film wel kansen in handen heeft, maar vervolgens toch niet all the way wil gaan. Zo zijn de hoofdpersonages veel te saai voor het verhaal en wordt er te weinig uitgehaald op het vlak van horror, gore en smerigheden. Niet dat een film als deze dat expliciet nodig heeft, maar deze Killer Klowns from Outer Space was er wel heel braaf mee.

Wat rest is een film die genoeg includeert om je op het moment van kijken geboeid te houden, maar eigenlijk direct weer vergeten is eenmaal deze is beëindigd. Een aantal dingetjes zullen wel op mijn netvlies blijven, maar ook hoe saai de personages zijn, hoe weinig innovatief de regie is en hoe de gadgets toch te weinig imponerend worden laten zien. Leuk om eens gezien te hebben voor de status, maar absoluut geen hoogvlieger.

Curieuze mix van melige ongein, clowneske taferelen en lachwekkende horror. Kortom: cult-status verzekerd. Belangrijkste reden om 'm toch te kijken was voor mij het production design, m.n. de invloed van de Memphis Group (geldt vooral voor het interieur van de circustent). Verder heeft de film weinig om het lijf, al zijn sommige vondsten hilarisch (cotton-candy guns! )

Memphis Group (aka Memphis Milano) adepten kan ik ook Julien Temple's eveneens hilarische Earth Girls Are Easy (1988) aanraden. En praktisch elke aflevering van Miami Vice (1984-1989) natuurlijk, waar je er in bijna elk shot over struikelt

Nadat ik vorige week de flauwe Horror / Komedie film "Return of the Living Dead Part II (1988)" had herzien waarin ook Suzanne Snyder een rolletje had, wilde ik eigenlijk ook deze flauwe Horror / Komedie film nog eens zien, waarin ze een hoofdrol heeft. Aangezien deze film te zien is op "Prime Video", heb ik hem gisteravond herzien.

Wanneer de verliefde tieners Mike Tobacco (Grant Cramer) en Debbie Stone (Suzanne Snyder) een komeet zien neerstorten in de bossen buiten hun stadje, gaan ze op onderzoek uit en ontdekken ze een groep moordzuchtige buitenaardse wezens die heel erg op circusclowns lijken. Ze proberen de lokale autoriteiten te waarschuwen, maar iedereen gaat ervan uit dat hun verhaal een grap is. Ondertussen beginnen de clowns zoveel mogelijk mensen te oogsten. Pas als ze Debbie ontvoeren, besluit Mike dat het aan hem is om de bloedige razernij van de clowns te stoppen.

De titel "Killer Klowns from Outer Space" zal direct doen vermoeden dat deze productie vooral als komisch is bedoelt en het is ook een humoristisch eerbetoon aan de vele Amerikaanse Horror / Sciencefiction films uit de jaren vijftig, waarin buitenaardse invasies in kleine dorpsgemeenschappen centraal stonden. De buitenaardse wezens zien er in deze film dus uit als clowns (ze zagen er best fraai uit) en het ruimteschip waarmee ze op aarde landen ziet eruit als een circustent. Ze openen de jacht op de plaatselijke dorpelingen met wapens die er als speelgoed (maken o.a. van ballons jachthonden) uitzien en waarmee ze hun slachtoffers in suikerspin-cocons gevangennemen om ze als smakelijke hapjes te verorberen. Dit zijn natuurlijk uitgangspunten en ontwikkelingen die op de gemiddelde kijker als weinig serieus zullen overkomen dus.

Dat deze film zichzelf inderdaad niet bepaald serieus neemt wordt al snel bevestigd. Naast de toch al onzinnige uitgangspunten komen er tal van aanvullende twijfelachtige taferelen voorbij. De clowns die met popcorn het vuur op hun prooien openen? Voorbijgangers die worden verzwolgen door de schaduw van een Tyrannosaurus Rex? Bijtgrage mini-clownskoppen (die uit de popcorn zijn gekomen) op een soort tentakels? Clowns die langs deuren gaan en vrouwen zogenaamd pizza en snoepgoed cadeau geven, die daarna gepakt worden door hen? Een Clown die naar kinderfeestje gaat en flirt met een jong meisje, die hij wilt doodslaan met een grote speelgoedhamer? Een clown op een kinderfietsje met zijwieltjes die iemand van een motorbende boksend onthoofd (dat was wel een geinige scène)? Een clown in een zogenaamde zwevende auto die een automobilist laat crashen? Een bewaker die door clowns wordt doodgegooid met taarten, waarna er een kers op hem gelegd wordt? Clowns die de stad zuiveren alla nazi's?

Deze en soortgelijke taferelen komen her en der bizar en wellicht nogal overtrokken over. Maar het levert voor de liefhebbers qua humor en horror wel de nodige geslaagde taferelen op. Temeer daar de clowns vastberaden en nietsontziend te werk gaan en menig slachtoffer maken. Dat zorgt ervoor dat er met schrikmomenten, achtervolgingen en confrontaties met de daarbij gepaard gaande speciale effecten over verveling in deze productie in elk geval niet te klagen is.

Daarnaast is het hele gebeuren voorzien van een flinke dosis geslaagde humor, niet alleen in de voorbijkomende situaties maar ook in de gevoerde dialogen en gemaakte opmerkingen en dat o.a. van de ervaren knorrige en licht ontvlambare politieagent Curtis Mooney (John Vernon), die denkt dat alles een grap is en die een hekel heeft aan lolbroeken. Als Mike en Debbie op het politiebureau aankomen en vertellen wat ze gezien en meegemaakt hebben. Zegt Curtis tegen politieagent Dave Hanson (John Allen Nelson), die het verhaal van hen wel serieus neemt:

"I told you, I was just over there! You going to believe this little tramp?"

En naderhand als een clown op het politiebureau komt en water op hem spuit, zegt hij:

"I ought to shoot you right now, you red-nosed freak."

Als de clown daarna Curtis gedood heeft, gebruik hij hem ook als buikspreekpop.

Door al deze humor wordt het natuurlijk nergens ijzingwekkend eng of spannend wordt, maar regisseur Stephen Chiodo weet toch ook de nodige benauwde momenten op te roepen. Niet alleen door de handelwijze van de clowns, maar ook door hun wellustig sadisme en luguber gelach wanneer ze hun slachtoffers maken. Het zorgt in ieder geval voor een aardig griezelgehalte en ook in de scènes waarin de clowns ten koste van hun menselijke slachtoffers hun eigen inwendige mens versterken. Zo zien we een clown met een rietje bloed drinken uit een suikerspin-cocon.

Verder is een compliment aangaande het uiterlijk van de clowns op zijn plaats. Ze komen in verschillende soorten en kleurrijke formaten voorbij, met de meest uiteenlopende haardossen en bizarre grimassen. Het is zowel grappig, maar geeft ze tegelijkertijd ook een dreiging uitstraling, die de nodige huiver kan oproepen. En gezien de Humor / Horror insteek waarvoor regisseur Stephen Chiodo gekozen heeft, draagt de groteske aanblik van de clowns er in aanzienlijke mate aan bij dat deze film op meerdere fronten werkt.

Maar je moet er wel van houden en ook de vele clichématigheden en het voorspelbare verloop van het verhaal op de kop toenemen. Het einde (waarbij Debbie ontvoerd wordt in een bal door clowns die ze aan hun auto bevestigen) en welke zich afspeelt in de circustent op een pretpark was opzicht ook geinig en daarbij krijgen we ook nog te maken met een reusachtige "evil" clown. Als de circustent weer vertrekt in de ruimte, ontploft deze (Mike, Debbie, politieagent Dave en de ijscomannen Rich en Paul overleven het natuurlijk) en denkt iedereen dat het over is, maar dan valt er opeens consumptie-ijs uit de lucht en is de film na circa 83 minuten afgelopen. Oftewel er kan nog een vervolg komen, maar dat is er tot heden nooit van gekomen (terwijl er wel plannen voor waren) en dat is eigenlijk best jammer.

Dat de film een humoristische toon heeft, is ook gelijk te merken aan het leuke nummer "Killer Klowns From Outer Space" van de Amerikaanse punkband "The Dickies", die we zowel tijdens het begin als het einde te horen krijgen. Hoewel het acteerwerk natuurlijk niet hoogstaand is, deed het cast het wel leuk en verdienstelijk en zeker Grant Cramer en Suzanne Snyder als de hoofdpersonen Mike en Debbie, die als eerste het gevaar van de clowns onderkennen. Suzanne Snyder zag er ook best aardig uit en gaat ook uit de kleren als ze een douche gaat nemen (daarna wordt ze ook aangevallen door bijtgrage mini-clownskoppen die uit de popcorn zijn gekomen die in haar kleren zaten), maar helaas valt daarbij geen naaktheid te zien (of iemand moet al een seksuele fetisj hebben voor blote voeten ). Wel valt er een heel klein beetje naakt te zien als een vrouw pizza's krijgt aangeboden van een clown en die dan in een doorschijnend negligé de deur openmaakt.

Verder is er goed ondersteunend werk van John Allen Nelson als agent Hanson, en leuke bijrollen van Michael Siegel en Peter Licassi als de min of meer nerdy broers Rich en Paul Terenzi die in hun ijscokar hun bijdrage aan de strijd tegen de clowns leveren. En verder is er nog een glansrol weggelegd voor veteraan John Vernon als de knorrige en licht ontvlambare agent Curtis Mooney.

Al met al vond ik het best leuk om "Killer Klowns from Outer Space" nog eens te herzien en omdat ik me er toch weer mee vermaakt heb, verhoog ik mijn stem ook met een halfje (0,5*). Voor de liefhebbers van het genre die een humoristische insteek weten te waarderen is deze "Killer Klowns from Outer Space" zonder meer aan te bevelen, maar de echte horrorliefhebbers kunnen hem beter links laten liggen.

Dat ik deze pas nu ontdek. Een perfecte mix van humor en kitsch binnen de conventies van de horror. En een erg verzorgde productie.

Ondanks de lachwekkende situatie nemen verhaal en personages zichzelf serieus. En zo werkt dat prima. Een cultclassic blijkbaar en wat mij betreft een echte topper.

Na deze inmiddels classic eighties film, weer opnieuw gezien te hebben.

Blijft deze toch wel, een ontzettend leuke en vooral knotsgekke science fiction komedie film, met milde horror.

Over de killer clowns uit de ruimte, die het gemunt hebben op de bewoners van de Aarde.

Een film vol gekkigheid en humor.

Geen doorsnee film, en blijft genieten.

Met een prima cast en erg leuke passende film muziek.

Nog steeds een heerlijke film.

Deze horror comedy herzien op de 4K uitgave van ScreamFactory met DolbyVision. Een prachtige transfer, de velle kleuren spatten van het scherm. Geschreven en geregisseerd door de Chiodo broers, wat tevens hun enige film is. Al sinds de release waren er plannen voor een vervolg, maar dit is er nooit van gekomen. Misschien maar beter ook zo.. denk dat je dit soort cult klassiekers moet laten voor wat het is.

Verhaal speelt zich af in Crescent Cove en opent op “Top of the World”, een seks ontmoetingsplek voor jongeren die een komeet over zien scheren. Mike (Grant Cramer) en Debbie (Suzanne Snyder) besluiten op onderzoek uit te gaan waar die geland kan zijn. Al snel stuiten ze op een grote circustent midden het bos en gaan binnen kijken. Ze krijgen al snel in de gaten dat het daarbinnen niet pluis is, ze zien cocons hangen gemaakt van snoep en ontdekken dat er mensen in zitten. Dan worden ze door een clown gezien en moeten vluchten voor hun leven. Ze rijden meteen door naar het politiebureau waar ze Dave (John Allen Nelson) en Mooney (John Vernon) vertellen wat er gebeurt is, maar die hebben uiteraard hun twijfels aan dit krankzinnige verhaal. Als de waarheid dan toch aan het licht komt, moeten ze zien te overleven en terugvechten.

Opgenomen in Santa Cruz, Californië en de gave soundtrack is van John Massari, een soort van pretpark theme met rock elementen.

Praktische effecten door middel van rubber pakken en make-up werden door Chiodo broers zelf gedaan en zagen er geweldig uit.

Weer genoten van deze heerlijke 80’s classic vol hilarische momenten. Enige minpuntje wat ik heb is het wat abrupte einde. Ze kozen hier voor de makkelijke weg, en het voelt wat afgeraffeld aan. Had van mij nog een kwartier langer mogen duren met een groot eindgevecht tegen de clowns. Zal waarschijnlijk ook wel met het budget te maken hebben gehad. Ik had in me hoofd 4 sterren, maar ik verlaag hem met een halfje.

Desalniettemin een hele leuke film die zeker de moeite waard is voor de liefhebbers.

Tja.

Uiteraard totaal onnozele horrorkomedie en niet echt mijn ding. Wel goed dat de makers achter hun keuze stonden en daar echt tot het einde in geloofd hebben. Het blijft immers vol absurde dingetjes zitten. Het zijn de kleine, soms spitsvondige details die mij het meest konden doen genieten van de humor - denk aan de clown die in ministapjes de cel instapt, om maar iets te noemen. Dat is grappiger dan kijken naar de slechte acteurs die hysterisch doen als ze een clown zien. Een beetje meer echte horror had in die scènes misschien geholpen, maar het moest in de eerste plaats een klucht blijven. En dat is het zeer zeker.

2