Män Som Hatar Kvinnor (2009)

Eigenlijk heb ik deze 3 films (en de boeken) nog nooit de aandacht gegeven, maar nu de Amerikaanse remake in de bios draait heb ik er toch wel wat interesse voor gekregen.

Deel 1 van de Millennium trilogie is me best wel bevallen. Aardige krimi/thriller met vooral een overtuigende Noomi Rapace als hacker Lisbeth. Wel vond ik de film wat rommelig en werden bepaalde zaken wel heel makkelijk ontdekt (de link met Australie bijvoorbeeld). Verder een apart moment met Lisbeth haar voogd die haar eerst verkrachtte, waarna ze hem later keihard terugpakte. Zo'n wraakscene vind ik altijd wel leuk, maar of het nou goed in het verhaal van de film paste?

Verder wel een sfeervolle film die me wel benieuwd maakt naar de 2 overige delen.

3,5*

goede film, hoewel mijn verwachting wel hoger lag.
veel grijstinten, een mysterieus verhaal.
de 3 'anders dan normale' seksscenes hadden er van mij niet ingehoeven, ze voegen niks toe aan het verhaal. in die zin, is zo'n pijp- en verkrachtingsscene echt nodig om duidelijk te maken dat lisbeth het niet makkelijk heeft (gehad)? neh. dan is de kindscene een stuk beter (dat hoofd!).
toen me duidelijk werd dat de film voornamelijk zou gaan om de zoektocht naar een verdwenen/vermoord meisje, legde ik snel de link met twin peaks. ook de 'vreemde familie' is niet al te origineel. echter wordt alles in een goede sfeer gestopt, waardoor het -ondanks de lange zit- geen vervelende kijkervaring is. einde beetje te snel in elkaar gezet, wat ook vreemd is genoeg de lengte. op zich kan het prima een afgerond verhaal zijn, er zijn vele thrillers zo geeindigd, maar iedereen weet dat er nog wat achteraan komt... toch wel benieuwd.

Ietsje beter dan de remake. Het is een beetje flauw (het verloop van het plot is me redelijk bijgebleven), maar vergelijken met The Girl with the Dragon Tattoo is onvermijdelijk. Ik vond deze versie 'echter' en overtuigender dan de Amerikaanse. Bij die laatste versie had ik ook nog kritiek op de onnodige lange afloop, hier vond ik dat wel meevallen. Anyway, prima misdaadthriller .

Eerst het boek gelezen en daarna zowel de Zweedse als de Amerikaanse film bekeken. Beide houden zich niet aan het oorspronkelijke verhaal. Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar ik vond het deze keer wel storend. Alhoewel ik van de films heb genoten, gaf dat dus toch een beetje een teleurstellende nasmaak. Dat deze misdaadfilm me toch 2,5 uur lang heeft kunnen boeien, heeft dan ook minder te maken met het verhaal, maar komt door de sterke regie. Oplev houdt de vaart er prima in. Daarnaast wordt het Zweedse winterlandschap fraai weergegeven. En tenslotte: Noomi Rapace Rocks! Wat een acteerprestatie. Zij alleen al zorgt voor 3 van de 4 sterren die ik deze film geef!

Ik heb de drie thrillers naar de boeken van Stieg Larsson achter elkaar gekeken. Het is een sublieme serie, waarvan de verhalen elk een eigen plot hebben die evenwel naadloos in elkaar overgaan.

Dit eerste deel, strak geregisseerd door Niels Arden Oplev (ook regisseur van mijn top-10 filmTo Verdener, 2008; aanbevolen!) is meteen het beste, al doen de andere delen er nauwelijks voor onder. Een spannend, knap geconstrueerd verhaal met een paar verrassende wendingen en een prachtig slot. Op het puntje-van-de-stoel werk, mede door het prima acteerwerk van Michael Nyqvist (Så som i Himmelen) en vooral Noomi Rapace.

Ik ken de Amerikaanse versie van dit verhaal (nog) niet en hoewel ik altijd een beetje huiverig ben voor Hollywood-remakes, zal ik er misschien deze keer toch aan moeten geloven.

Ook de boeken van Stieg Larsson ken ik niet, maar daar breng ik snel verandering in.

Nadat ik de bestseller van Stieg Larsson in één ruk achterelkaar heb uitgelezen, heb ik direct dit eerste deel binnengehaald en zeker niet ontgoocheld. Straf acteerwerk van Noomi Rapace. Ik vond wel dat Niels Arden Oplev in grote lijnen het boek heeft gevolgd. Sommige scenes zijn juist zoals ik het me voorstelde vanuit het boek. Het deel waar ze wraak neemt op Bjurman , die bij toeval haar voogd is geworden, en heel Lisbeth haar financien regelt mits en in ruil voor bepaalde diensten toegeeflijker is, is zo expliciet en 2 the point.

De sfeer en locaties uit het winterse Zweden dragen ook bij tot een degelijk onderhoudende film.

Ik heb de AMerikaanse versie bewust nog niet gekeken, omdat ik vrees dat dit weer Amerikaanse proporties gaat aannemen : grootser, meer spektakel en overdreven.

Deze zweedse versie een dikke 4.5*

Komt het doordat ik The Girl with the Dragon Tattoo (2011) in de bioscoop zag? Had ik te veel déjà vu-momenten? Is Fincher simpelweg een geweldige regisseur? Ben ik zelf milder qua beoordeling geworden? Of is het origineel gewoon minder?

Ik heb lang gewacht met het origineel kijken. Veel verhalen over mensen die zeggen dat de re-make een slappe rip-off is van het origineel. Het is trouwens niet eens een re-make, want ook Fincher maakte zijn film o.b.v. het boek en had simpelweg geen tijd vanwege de voorgaande film.
De Amerikaanse versie opent met een remix van Immigrant Song die er direct in knalt. Hoe deze begon weet ik al niet eens meer.

Veel zaken zijn vooral hetzelfde en inderdaad het is een vrij grote één-op-één kopie. Alleen daar waar ik bij de Amerikaanse versie zeker niet het gevoel had dingen te missen, gaat het bij het 'origineel' wel erg van de hak op de tak soms. Het verhaal oogt soms rommelig en soms wat gemakzuchtig. Het verhaal hangt van veel toevalligheden aan elkaar en opeens is het slot daar. Het slot waar de hele film naar toegewerkt wordt: in de kelder. Het slot dat ook zo opeens afgelopen is. Dit is dan weer zo’n moment waarbij de volgorde van de films kijken essentieel is, omdat het einde hetzelfde is en je dus niet helemaal meer op het puntje van je stoel zit.

Conclusie: de volgorde maakte wel degelijk uit. En de Extended Edition geeft het verhaal wellicht wat meer rust. Het voelt nu iets te veel als een arthouse film die het blockbusterpubliek ook aan wil spreken.

Herzien om nu eens alledrie de films te kunnen zien.

Met de remake in het achterhoofd valt het nog meer op dat deze wat stoffiger oogt. De vele gemakkelijke aannames in het plot zijn ook nog steeds duidelijk aanwezig, maar ik vind het origineel toch wel iets beter verteld. Verder een redelijke speurtocht om de avond mee door te komen, maar een top 250 notering vind ik allemaal iets te veel eer. Blijft een magere 3*-film.

Film laatst opgenomen en nu bekeken. Heb het boek niet gelezen (beetje afzetten tegen de hype die er toendertijd was Wat kan ik zeggen? Ik vind het een topfilm die vanaf het begin tot het einde blijft boeien. Goede cast (leer je steeds beter kennen/waarderen naarmate de film vordert), goede opbouw en nergens te voorspelbaar. Een absolute aanrader wat mij betreft. Ik ga deel 2 en 3 dan ook binnenkort zeker bekijken.

Top, zeer goed, verveelt geen moment, hele goede cast en goed, spannend verhaal. Het boek en de film zijn allebei aan elkaar gewaagd. De Amerikaanse hoef ik niet te zien. Laat die Amerikanen nou es ophouden met dat namaken gvd.

Ik houd het toch maar op Bergman films, want kennelijk betekent het houden van die specifieke Scandinavische films en het houden van thrillers, niet automatisch dat een film als Män Som Hatar Kvinnor me echt boeit. Ja, de verhaallijn van Lisbeth intrigeerde me, inclusief alle nare scenes die daar bij hoorden, maar wat Blomkvist nu precies probeert te achterhalen en wat hem overkomt... ik kom er niet in en kan moeilijk de aandacht erbij houden. Interessant, want de sfeer is goed, het acteerwerk is prima en in potentie spreekt het onderwerp me wel aan. Maar verdomd als het niet stervenslang duurt en tergend langzaam op gang komt. En dan heb ik nog twee delen te gaan...

De Scandinaviërs flikken het weer. Een ijzersterke en super spannende Mystery / Thriller. Eerder al series als The Bridge en The Killing en films als Nattevagten gezien.

Journalist Mikael Blomkvist wordt door grootindustrieel Henrik Vanger ingehuurd om de verdwijning van zijn nichtje Harriet in de jaren '60 te onderzoeken. Met de hulp van hacker Lisbeth ontdekt hij voor het eerst in 40 jaar nieuwe aanwijzingen in de zaak.

Män Som Hatar Kvinnor begint aan de ene kant als een brave detective met een journalist die een oude moord onderzoek en aan de andere kant als een erg rauw drama over het leven van Lisbeth. Uiteindelijk vermengen de twee verhalen zich en ontstaat een erg spannende en meeslepende thriller.

De film is mooi geschoten, deed erg denken aan The Bridge qua kleurgebruik en uitstraling. De remake van David Fincher lijkt mij een beetje overbodig, het enige dat beter zou kunnen zijn is de cinematografie.

Ik heb vrijwel niets aan te merken op de film, mischien had de ontknoping langer mogen duren en het verhaal daarna wat korter. Ook ben ik het wel eens met de kritieken dat de shockerende elementen een beetje overbodig waren voor het verhaal. Maar storend is dat absoluut niet.

Met name het mysterie rond Harriet boeide me, uiteindelijk mischien jammer dat ze gewoon nog in leven bleek. En ook ergens jammer dat we Martin niet veel in actie hebben gezien.

Al met al een bijzonder goede Zweedse film die van begin tot einde blijft boeien.

Män Som Hatar Kvinnor

Sterke film. De boeken van Stieg Larsson heb ik verslonden, en deze film weet goed de magie van het eerste boek te vangen. Het is allemaal lekker donker en rauw en het mysterie rond de verdwijning van Harriet Vanger komt echt tot leven.

Net zoals de personages. Nyqvist is goed als Mikael Blomkvist maar het is Rapace die echt indruk maakt als het iconische personage Lisbeth Salander. Rapace is te oud en iets te groot voor de rol, maar ze heeft wel de essentie van het personage te pakken. Het dikke boek kon soms wat taai zijn en het mysterie rond Harriet is niet gemakkelijk om te verfilmen. Toch weet regisseur Arden Oplev er een boeiend geheel van te maken. Een knappe prestatie.

Geweldige film die zich best kan meten met de Amerikaanse block busters in dit genre. Ik zou dit de Europese 'Silence of the Lambs' willen noemen. Ondanks het Zweedse knäckebröd taaltje waar ik soms wat moe van word.

De film kent meerdere verhaallijnen rond een journalist een problematisch getraumatiseerd meisje die nu overigens goed op haar zelf kan passen (met behoorlijke harde wraakacties naar mannen die haar een oor aannaaien) en een seriemoordenaar uit een welgestelde familie die jaren onder de radar leeft.

De film zit qua opbouw, sfeer en visualisatie perfect in elkaar. Het zijn eigenlijk meerdere verhalen in elkaar gevlochten. De seriemoordenaar die onopgemerkt leek te blijven, de overlevingstocht van het probleemmeisje en de journalist die in de problemen kwam door een corrupte zakenman.

Ik heb de film onlangs nog eens bekeken en hij blijft boeien en van alle boek/thriller verfilmingen vind ik dit een van de betere films, wereldwijd.

Prima film. Niets bijzonders, maar wel sfeervol in het besneeuwde Zweden geschoten. Het sfeertje op die éne locatie is sowieso prima, net als het feit dat de hoofdrolspeler zich bezighoudt met één familie in één zaak.

Het is een typische whodunnit waar je van nature naar de uitkomst uitkijkt, al boeit het eigenlijk nooit zo heel erg. Het kan niemand zijn en het kan iedereen zijn, zoals tegen Nyqvist wordt gezegd. Echt heel enthousiast word ik daar ook niet van. Maar het tempo maakt veel goed, die 150 minuten glijden opvallend soepel voorbij.

Je merkt wel dat er flink geknipt is in de film om er een bioscooprelease uit te krijgen. Zeker de rol van Rapace en haar hele omgeving (met haar curator ook) hangt er een beetje bij. Anderzijds is de fotografie wel degelijk bioswaardig, anders dan de volgende delen die veel simpeler en goedkoper ogen. Voor deze 3,5*.

Prima.

Al verkies ik dan wel weer Fincher's remake, die vond ik vele malen interessanter om te volgen. Na enige tijd verloor dit filmpje me namelijk volledig en had ik alleen nog maar de herinnering van de remake om het verhaal te volgen. Gelukkig duurde dat niet al te lang.

Rapace kan ik normaal niet uitstaan, maar hier had ik haar eigenlijk graag nog wat meer gezien. Ze voert haar personage met behoorlijk wat overtuiging aan. Nyqvist was wat saai en straalt weinig echte emotie uit in zijn rol die eigenlijk hoorde te dragen.

Visueel best sfeervol hier en daar, enkele mooie scenes en mooie beelden van het Scandinavische landschap. Ik moest even opwarmen in het verhaal, maar het ging een tijdje wel lekker, maar neigt weer naar het saaie toe richting het einde.

Boeiend verhaal maar wat te lang en het einde was niet interessant meer om te volgen. Voor de rest wel een onderhoudende film waarbij de 152 minuten best snel voorbij gaan.

Net als de Amerikaanse versie heb ik ook bij deze Zweedse versie wel wat moeite gehad om hem uit te kijken. Niet omdat het echt saai of slecht was, maar op één of andere manier vond ik het een vrij lange zit, zat mijn gevoel niet goed (vermoeidheid) of was het een "the wrong movie at the wrong time". Het kan ook aan de film liggen, maar gisteren kon ik hem uiteindelijk toch zonder hindernissen uitkijken. Sowieso geen wow-gevoel. Deze week deel 2 en deel 3, maar als die ook 3 uur duren, dan zal het toch enige volharding vragen.

Maar een slechte film is het zeker niet en er zijn zeker vele positieve dingen te vertellen. Wel een leuke titelsequentie waarbij met een aantal graphics de sfeer en het mysterieuze wordt aangewakkerd. Gezien de lange speelduur worden de personages goed uitgediept waarbij Lisbeth in het oog springt met haar aparte looks. Een vrouw die kampt met issues en zich moeilijk emotioneel bloot durft te geven. Wanneer zij in beeld was, keek ik toch met extra aandacht. Haar contacten met haar voogd, of het bezoek aan haar moeder: telkens boeiende scènes.

De speurtocht zelf was interessant en redelijk uitgewerkt. De verschillende plotlijnen zijn goed aan elkaar gemonteerd en het blijft ook voor de kijker niet te gecompliceerd om te kunnen volgen. Technisch een sterke film met sfeer, montage en camerahantering. Ook de ontwikkeling van de personages was meer dan OK. En toch mist ik iets, maar kan ik de vinger niet op de wonde leggen... Misschien dat dit zal beteren bij deel 2 en deel 3.

De volgorde was van mij een beetje andersom. Ben ooit begonnen met Amerikaanse remake The Girl with the Dragon Tattoo met Daniel Graig en Yorick van Wageningen. Zij die kozen echter voor een andere titel, omdat Men who hate Women kennelijk niet lekker bekte. Daarnaast waar leg je de klemtoon op. Op mannen of vrouwen. Vervolgens kwamen de Amerikanen met een prequel met als titel The Girl in the Spider's web die helemaal niet geschreven is door Stieg Larsson en ook niet is verfilmd door de Zweden. Afijn het origineel had ik nooit bekeken dacht ik. Toch herkende ik fragmenten kennelijk van de tv. Nu dus op blu ray al valt er veel te klagen op de kwaliteit die de Zweden hebben uitgebracht, al valt het eerste deel nog mee, maar daarover later meer.

Män Som Hatar Kvinnor zoals de zweedse titel heet vind ik net zo goed als met Daniel Graig. Hij is wel wat rauwer zoals verwacht. De film is net als het boek redelijk gecompliceerd, maar nog wel goed te volgen. Het eind is misschien te ver gezocht en de zoektochten met vrijgegeven materiaal is natuurlijk wat normaal gesproken niet kan en mag. Desalniettemin blijft de film sterk en doen de acteurs het heel behoorlijk. Vooral Noomi Rapace speelt een ijzersterke rol. In de extra's kwam nog naar voren dat ze haar eigen rol nog wat had bijgeschaafd. In het script zou ze behoorlijk wat teksten hebben gehad, maar met haar personage is dat juist niet nodig. Ze moet een beetje geheimzinnig blijven met haar verleden en daar past een hele open houding niet bij. De film weet niet altijd het niveau hoog te houden, maar wel bovengemiddeld.

De trilogie op blu ray heeft de beste kwaliteit in de eerste film gestopt. Bij tijd en wijle zeer scherp en mooi, maar soms net voldoende en een lichte korrel valt soms ook te bespeuren. Ook zag ik af en toe wat witte vuiltjes. Opmerkelijk bij een film uit 2009. Zou niet meer mogen rond die tijd. De BD begon een beetje rond 2007. Geluid is verder okay, maar niet indrukwekkend. De extra's zijn legio en Nederlands ondertiteld, maar heeft geen beste kwaliteit. Deel 2 waarvan ik net ben begonnen ziet er niet bepaald mooi uit en vol met ruis, maar daarover later meer.

Film 4.0

Beeld 3.5

Geluid 3.5

Extra's 4.0

Een 3u (verdeeld over 2 delen) durende topfilm, die op alle vlakken uitblinkt. Nogmaals enorm genoten van Noomi Rapace als Lisbeth en Michael Nyqvist als Mikael in hun sublieme speurtocht. Deze steekt er toch bovenuit tegenover de Amerikaanse versie. Staat op 9/10, heb lichtjes zin in om er een 10 van te maken.

Steengoed.

Net als de boeken lange tijd genegeerd omdat de populariteit rond Millennium mij teveel een hype leek net als het The Davinci Code circus. De films deden me daarbij eerder aan een miniserie denken, en laat ik nu niet zo'n serie kijker zijn. Maar vergiste ik me toch daar toch behoorlijk in film en boek...

Heel toegankelijk voelt de film in eerste instantie met de vele personages die de revue passeren, drie verschillende verhaallijnen, niet aan. De zaak Wennerstrom lijkt eigenlijk helemaal niet ter zake te doen en boeit mij niet. Pas wanneer Blomqvist in dienst treedt van Vanger wordt het al een stuk interessanter waar het nog gissen blijft naar de lijn die met Salander gevolgd wordt. Een lijn die gezien haar achtergronden belevenissen bijna interessanter is dan de zaak Vanger. Bruut is de toestand met Bjurman, terecht en kostelijk de wraak. Het is echter pas na de samenwerking tussen Salander en Blomqvist wanneer de omvang van de zaak Vanger zijn ware omvang laat zien en tevens de gevaren daar aan vast.

De film die tot op dan al rauw was krijgt daarna een wel heel sinister en duister sfeertje, en de zaak lijkt ingewikkelder en complexer dan vooraf gedacht werd. Op boeiende wijze zoekt en ontrafeld Blomqvist steeds verder het raadsel en blijft de ontknoping tot het einde uit waarna er nog een ander konijn uit de hoed komt. Het plot mag dan ook groots en veelomvattend genoemd worden en een boeiend kunststuk van Larsson, zijn boeken wordt overigens praktisch tot op de letter gevolgd.

Zoals al gezegd de sfeer is geweldig in het koude Zweden, de acteerprestaties net name van Rapace zijn uitmuntend als de kleine dondersteen Salander die niet voor een gat te vangen is, en het blijkt dat men in Scandinavië ook meer dan de kunst verstaat een meer dan boeiende thriller neer te zetten.

ondanks de lange speelduur geen moment verveeld.

prima cast.

leuk om twee acteurs uit de Zweedse misdaadserie "beck" eens in een andere rol te zien.

(had net weekje geleden de hele serie "Beck" bekeken)

vooral Noomi Rapace speelt een fantastische rol in dit "Who done it" verhaal

Echte aanrader

Eindelijk ook eens bekeken, vooral de duur van de film was de oorzaak. En dan toch gekozen voor de extended versie wat ook logisch is gezien de uitgebreide verhaalstructuur en de focus op verschillende personages. Het verhaal bestaat eigenlijk uit drie delen, nl. de zaak Wennerstrom, Blomqvist die in dienst treedt van Vanger en het mysterieuze leven van Lisbeth. De film kent een lange aanloop gezien de vele personages, maar komt helemaal op gang tijdens de belevenissen van Lisbeth. Nadien komen beide hoofdrolspelers samen om de zaak van Vanger op te lossen wat de spanningskracht van de film ten goede komt. De zaak rond het verdwijnen van Harriet Vanger zit goed in elkaar en heeft een aantal verrassingen in petto voor de kijker. Prima rol van Noomi Rapace die van Lisbeth een vage, mysterieuze vrouw met een donker kantje weet weer te geven. Ben benieuwd naar de volgende twee delen. Deze film krijgt een mooie score van 7,5/10