Whatever Works (2009)

Hier kijk ik naar uit!

Larry David + Woody Allen, dit moet wel erg grappig worden!

Vader en zoon in een film

Dit lijkt me inderdaad een fantastische combi

Ben ook weer erg benieuwd. De eerste geluiden hierover zijn in ieder geval alvast uitstekend.

Kan wel eens leuk zijn.

Leuke trailer.

haha prachtig; woody allen kon deze rol zelf ook natuurlijk dragen , maar nu is het meer een bejaarde allen geworden die nog niets van scherpe droge humor heeft verloren.

Hier kijk ik wel naar uit, lijkt me een vermakelijke film.

Larry David rullez!

Allen en David, dat is een volkomen logische combinatie.

scoop likely denk ik

kan niet wachten en na de trailer gezien te hebben al helemaal niet.

Larry David en Woody Allen, de vader en de zoon, nu nog amen

huh! 12 november pas!!!

Ik was van het weekend in Zweden en daar was hij al vanaf 10 juli te zien...helaas geen tijd gehad....4 maanden eerder!

....dan maar wachten....

Ik heb de film begin deze week in Frankrijk mogen aanschouwen.

Het was in een filmhuis dat we toevallig tegenkwamen (ook de enige zalen in de stad waar ze de film in Engels draaiden).

Ik moet zeggen dat ik er erg van heb genoten. Het was gewoon Woody Allen zoals je hem kent, dus wat dat betreft niet heel vernieuwend, maar dat betekent ook dat het gewoon bijna altijd vermakelijk is.

Goeie dialogen, leuke grappen... leuk acteerwerk.

Ik heb hem ook in Frankrijk gezien. In Parijs welteverstaan. Maar dat was niet de reden dat hij mijn hart wist te stelen.

Whatever Works is, naast de titel en de moraal van de film, de verklaring van het handelen van de personages en de conclusie die uiteindelijk redelijk opzichtig wordt getrokken. Zo luchtig als de titel klinkt, is de film zelf ook. Luchtig en menselijk.

Larry David wordt geïntroduceerd als 's werelds grootste cynicus, die eigenlijk een genie is, een man die de liefde in feite wel gevonden heeft maar er niet echt in kon geloven en haar daarom zag doodbloeden, maar wel iemand die zijn volledige distantiatie van optimisme in het leven met scherpe humor weet vorm te geven. Bijna een cliché, maar dit is een Woody Allen neuroot zoals alleen Allen ze weet te schrijven. Linken met zijn oudere werk moeten zeker te vinden zijn, dat zie ik met alleen Annie Hall op zak al. De onstuitbare stroom aan cynische opmerkingen, verwijzingen naar de zinloosheid van het bestaan en de onzinnigheid van het koesteren van dromen zijn erg grappig en intrigerend, maar vooral ook erg waar. En daarom ook redelijk confronterend. Bijzonder is dat de film desondanks nooit deprimerend wordt, en dat het hoofdpersonage ondanks zijn openheid soms moeilijk te doorgronden blijkt. Uiteindelijk blijkt zijn enige moraal toch echt: whatever works.

Het blijft interessant om je af te vragen: raakt dit hem nu echt niet? Wat gaat hij hiervan vinden? Meent hij nu echt wat hij zegt? Is hij nou verliefd of niet? En de ontdekking van de diepere lagen van Boris houden de film boeiend.

Ook al is dat verre van het enige wat de film biedt. Op een gegeven moment komt Boris zo weinig in beeld dat je aan zijn status als hoofdpersonage begint te twijfelen. Een jong meisje dat hij op zijn stoep treft en meer uit verveling dan wat anders in huis haalt, een evenzo jonge jongen die sympathiek noch vervelend is en haar wel ziet zitten, haar moeder en vader en een goede vriend van Boris doen ook allemaal mee aan dit optreden over bizarre liefdesrelaties. Want dat is eigenlijk het enige waar de film iets over wil zeggen. De liefde. Hij kan zomaar ontstaan, tussen de 2 meest verschillende mensen denkbaar, heel lang standhouden of zomaar uitdoven, drastisch veranderen of ineens heropleven. Ontzettend vermakelijk allemaal en behoorlijk grappig.

De humor komt vooral uit de clashende karakters van de personages. Ieder personage is verrassend eerlijk en open en blijft bij zijn punt, tegen wie hij het ook heeft. De typische Allen-humor druipt er aan alle kanten vanaf. Het acteerwerk is over het algemeen zeer sterk, Evan Rachel Wood is onherkenbaar, maar vooral Larry David zet een geweldig personage neer. Soms echter is het ook wat minder overtuigend, maar dat komt ook doordat Allen in zijn script soms iets té graag Boris' weinig vrolijke visie op het bestaan tentoon wil spreiden en de geloofwaardigheid van de dialogen daaronder laat lijden. Maar je vergeeft het de film door zijn luchtigheid en zijn hart dat altijd op de juiste plaats blijft zitten.

Whatever Works is een tegendraadse en ietwat maffe vertelling over hoe het leven ook kan zijn, als mensen gewoon hun hart zouden volgen en bepaalde dingen domweg zouden accepteren. Uniek, fris en vooral grappig. Hij draagt een boodschap uit die ver van mijn eigen normen en waarden ligt, maar niemand zonder gedachtegoed de bioscoop uit zal sturen.

4*

Ik ga naar de avant-prèmiere op 29 september.

Schitterende komedie van Woody Allen die hiermee bewijst dat hij na het voor mij zeer teleurstellende VCB nog steeds goede komedies kan maken. Deze komedie werd geheel gedragen door het voortreffelijke spel van Larry David en Evan Rachel Wood. De opening waarin Larry David in de straten van New York zich denkbeeldig tot het kijkerspubliek richtte vond ik grandioos. Ook geweldig vond ik zijn mislukte zelfmoordpoging en niet te vergeten natuurlijk de schitterende dialogen, het spel tussen Larry David en de beeldschone Evan Rachel Wood. Het script was ook in een woord uitstekend.
"Whatever Works" is voor mij een van de beste komedies die de laatste 10 jaar gemaakt zijn. Aanrader!

4,5*

Leuk! Was je naar een voorpremiere wibro?

Ik was vandaag naar de Filmbeurs geweest in Den Bosch, waar ik buiten deze Woody Allen film, nog het enigszins teleurstellende "New York, I Love You" van diverse regisseurs en het totaal mislukte "The Box" van Richard Kelly heb mogen aanschouwen.

Bah, ik vond het echt geen goede (Woody Allen)film. Aangezien Amerikaanse films voor de Europese markt blijkbaar vaak op een ander formaat 'geknipt' worden (had ik van een vriend gehoord), bestaat het risico dat er al eens een microfoon bovenaan het kader in beeld verschijnt. Bij Whatever Works werd dit haast tot in het extreme doorgetrokken, ik schat dat ik tijdens ongeveer 15% van de film de microfoon enorm duidelijk in beeld zag staan (die zelfs mooi wisselde tussen de acteurs tijdens de dialogen) en dit was uitermate storend. Eerst dacht ik nog dat het hoorde bij de opzet van de film: Larry David's personage spreekt de kijker immers rechtstreeks aan op bepaalde ogenblikken, en doorprikt zo de 'cinemarealiteit', dus wie weet dat de microfoon in beeld dit idee ook ondersteunde...

Nu goed, de film zelf: die wérkt gewoon niet. Wanneer je weet dat Allen het script van de film al een dertigtal jaar geleden geschreven heeft, begin je meteen te mijmeren naar de tijden van films als Annie Hall en Manhattan. Ook al plande Woody Allen nooit zelf het personage van Boris te vertolken, lijkt het personage wel in het verlengde te liggen van Allen's neurotisch-drammerige persoonlijkheid. Af en toe kom je flarden tekst tegen waarvan je vermoedt dat Allen ze in zijn 'en passant'-stijl (bv. gewoon in het midden van een ietwat jachtige monoloog een grappige opmerking/cynische gedachte uiten) goed had doen overkomen, maar Larry David's nadrukkelijke acteerstijl zorgt ervoor dat het niet werkt. Wanneer David zijn Curb Your Enthusiasm-momenten heeft, werkt de humor; helaas blijven de leuke teksten en potentieel leuke grappen grotendeels compleet achterwege, omdat David ze niet op de gepaste manier overbrengt. Al ligt het ook toch wel zeker aan het script, dat ongeïnspireerd, ééntonig en clichématig aanvoelt. De film heeft bijzonder voorspelbare momenten, wordt nooit echt interessant en faalt vaak op de momenten waar hij tracht te scoren.

Laat Larry David maar voortdoen in het heerlijke Curb Your Enthusiasm en laat Woody Allen nog eens een film à la Match Point of Vicky Christina Barcelona maken. Met Whatever Works werd de bal behoorlijk mis geslagen. Een schamele 2,5*

2,5*

Leuk voor wie van droge sarcasme houd al kwam die meestal van die opa.

En wat is daar het probleem van?

Dat is voor mij toch geen probleem? Of ga je problemen maken?

Ik vond het effe moeilijk om in het verhaal te komen .... Het deed me meer denken aan een Franse Vaudeville dan aan cinema ....

Maar dit gevoel ging vlug over ..... Ik heb met volle teugen genoten ... ; Woody Allen op zijn best .... Grappig , gevat , extravagant en met een mening over alles en nog wat ... Zwartgallig , maar hij weet het zelf ...

Dat zijn hoofdpersonnage rechtstreeks het woord richt tot het filmpubliek is ook knap

eigenlijk is dit (voor mij dan) een hele slechte film. alles zit er in waar ik een hekel aan heb. nepperigheid, mager verhaal, overdreven acteergeweld, voorspelbaarheid op korte termijn.

maar toch bleef ik kijken. waarom? omdat Woody er per ongeluk een leuke lijn in heeft geschreven. kon hij ook niks aan doen denk ik.

Larry David was leuk, nou ja, zijn rol dan. Larry David was eigenlijk ook te glad voor deze zwarte rol, maar bij gebrek aan beter was hij bij verre het leukste in deze film. heb een paar keer moeten lachen om zijn uitspraken, echt waar! en dat was vreemd in zo'n draak van een film. genieten van een slechte film? wist niet dat het kon....

al met al nooit echt een Woody fan geweest. zijn vorige film was aardig, maar dit was weer echt Woody. een hoop mensen vinden dit leuk en zullen er van genieten, ik? ik heb me zelf gezien als ik 70 ben.... ook leuk!!

2.5 voor Larry David

Nee, ik doelde op dat stukje "al kwam die meestal van die opa".

Meende er een beetje gerontofobie in te lezen, maar bij nader inzien: vast niet.

net gedownt lijkt me tof

Heel grappige film van Allen. Verhaaltechnisch is het middelmatig (Allen maakt het er zich soms wel heel gemakkelijk vanaf om het verhaal er door te drukken in 90 minuten) maar het gaat echt om de grappen. Larry David die met zijn super-cynisme iedereen en alles afzeikt, Evan Rachel Wood als dom blondje waarbij van alles mis kan gaan (bijv. te makkelijke grappen) maar perfect in speelt op David. Het verhaal is uiteindelijk wat de film omlaag haalt, de grappen wat de film omhoog brengt. Een combinatie die niet iedereen zal liggen maar ik heb me uitstekend vermaakt.