Arrival (2016)

Met veel pijn en moeite een magere 5 dus 2.5* en met de opmerking dat dit de tegenvaller van het jaar was. Er hoeven voor mijn geen 1000 bommen of granaten in te zitten dus dit is de reden ook niet de reden is gewoon dat ik het een vrij onbeduidend standaard filmpje vond dat me nergens wist te raken.

Ik ben juist voor een film met een beetje diepgang of en vermaak maar het is geen vereiste en ook op beide vlakken weest de film me niet te vermaken. In deze film zat ook geen actie of het moet verbaal zijn en die film raakte me wel. Perfetti Sconosciuti (2016)

Pasta seppia di nero....

...daar moest ik aan denken tijdens de film.

De soundtrack stemde me in eerste instantie nog wel gunstig, deed me even denken aan The Shining, maar werd halverwege toch wat te bombastisch.

Het mysterie boeide me in het begin nog wel enigzins maar mijn aandacht verslapte door de traagheid en de zogenaamde intelligente sci-fi aspecten.

Nee, het geheel heeft me niet gepakt. Villeneuve's afglijdende schaal zet helaas door.

Minder slecht dan verwacht. De trailer deed vermoeden dat ook deze aliens niet aan het clichébeeld van Cthulhu look-a-likes ontkwamen - dit pakte gelukkig iets anders uit. Na Enemy zou je Villeneuve zelfs kunnen betichten van een fascinatie voor spinachtigen.

Uitgangspunt van de film is interessant: hoe bewerkstellig je communicatie met buitenaardse bezoekers. Meteen ook het manco van de film, want een intelligent buitenaards ras heeft al lang voordat het zich aan de aarde openbaart de gelegenheid om aardse talen uit de ether op te pikken en te bestuderen, dus een dergelijk lost-in-translation scenario en militaire status quo zal zich niet voordoen.

Uiteindelijk vervalt alles weer in zoetsappig hippie-idealisme en is dit wat mij betreft de zoveelste gefaalde SF-film, lijdend aan hollywooditis: het totale onvermogen subtiel te zien.

Villeneuve's trademark dromerige sfeertje is overigens nog steeds reden voor 3.5*

Ja, JA, wat was dit goed!

Heel positief verrast door deze film. Enemy en Sicario vond ik mwah, maar zo'n bioscoopervaring als met Arrival heb ik sinds Interstellar niet meer meegemaakt. De spanning was de hele film voelbaar; er hing zo'n mysterieuze sfeer dat je gewoon de film in zoog en je continu nieuwsgierig hield naar wat er komen ging.

Eigenlijk deed deze film alles op alle vlakken goed. Vooral bij de eerste "ontmoeting" met de wezens werkten alle facetten van de film perfect samen: de spanning, de nieuwsgierigheid, het verhaal, het acteerwerk, de beelden en de sublieme soundtrack van Jóhann Jóhannsson. Ik heb oprecht medelijden met de mensen die de gelekte screener op hun laptop hebben gekeken. Dit is écht een bioscoopfilm.

De film liet me gewoon niet meer los. Het gevoel van hoe zeer ik in het verhaal werd meegenomen kan ik moeilijk omschrijven. Het moment dat het kwartje viel en de afloop zorgden ervoor dat ik met open mond naar de aftiteling zat te staren.

Ondertiteling was prima. Ook leuk gedaan die zwarte ondertiteling tijdens de "communicatie" met de wezens.

Sprakeloos. Een dikke 5 sterren.

Wel oké.

Maar het zou Villeneuve niet zijn moest hij ook niet regelmatig zélf roet in het eten gooien. Arrival had makkelijk een betere film kunnen zijn, maar gefrutsel met het plot en wat mislukt drama zorgen ervoor het uiteindelijk een vis noch vlees filmpje is geworden.

Dat de film opent en sluit met Max Richter zegt eigenlijk al genoeg. The Blue Notebooks is ook zo'n album dat muzikaal best oké is, maar verneukt wordt door gefaalde moeilijkdoenerij. Villeneuve gaat voor een erg gewichtige opener, maar wist me daar al helemaal niet te raken, waardoor het drama dat in korte stukjes doorheen de film verwezen zit telkens weer z'n doel mist.

Ook opvallend is Villeneuve's poging om de aankomst van de Aliens mysterieus te houden. In de klas zie je bijvoorbeeld enkel de reacties van Adams en haar leerlingen. Je krijgt ook niet even een nieuwsberichtje te zien met een wazig shot van het ruimteschip ofzo en het duurt uiteindelijk tot Adams zélf bij het tuig aankomt alvorens de kijker eindelijk te zien krijgt waar het over gaat. Tof! Ware het niet dat het ding ook al gewoon op de poster staat.

Maar het eerste uur is verder wél naar behoren. De heptapods zijn misschien niet de méést originele aliens, maar de aankomst bij het schip, de entry in het schip en het langzaam leren kennen van elkaar's cultuur is fijn. Het schrift is ingenieus en ziet er ook nog eens erg cool uit en zolang Adams en Renner aan het wetenschappen zijn beklijft de film.

Het tweede uur is echter beduidend minder. Het begint eigenlijk fout te gaan wanneer China, Rusland en Soedan (goh) het vreedzame wachten beu zijn. Aan Amerika om de boel even te redden. Dat er eentje uit het Amerikaanse leger uiteindelijk als eerste de aanval opent is niet zozeer anti-Amerikaans, dan wel illustratief dat het wij-gevoel in verschillende lagen werkt, want binnen de Amerikaanse context is het natuurlijk de brave burger vs de politiek en het leger, met uiteindelijk de brave burger als wereldredder. Joepie.

Alle extra spanning die er in het tweede deel ingegooid wordt is maar weinig spannend en de clou die uiteindelijk het persoonlijke drama voedt (en het begin verklaart) gaat volledig de mist in. Komt deels vanwege de té overdreven regie van Villeneuve, deels omdat Adams (en ook een beetje Renner) staan te acteren als kasplanten. Dat daarbij de clou er werkelijk ingeramd wordt helpt ook niet echt mee.

Rest het sterke eerste uur, eentje waar ik graag een véél beter vervolg op had willen zien. Al het gezemel rond non-linear time leidt uiteindelijk naar een wat plat en ongeïnspireerd filosofisch vraagstukje geïllustreerd door te dik aangezet drama. Een gemiste kans.

3.0*

Sterke film die niet voor iedereen is weg gelegd. De opbouw is fantastisch, alleen zoals Villeneuve dat kan. Vanaf het begin worden de sfeer en spanning uitstekend neergezet. Continue vraag je je als kijker af wat zich nu precies afspeelt. Aan het eind van de rit zijn er nog genoeg vraagtekens en blijven er na wat speuren op het internet nog steeds wat vragen over. Het acteerwerk is voldoende. Klein minpunt is dat je toch met idee achterblijft dat er iets niet klopt aan de film. Topper. 4.5

Prettig dat er weer eens een sci-fi film over aliens op aarde is die een ander uitgangspunt gebruikt dan de totale vernietiging a la Independence Day & co. Arrival deed me meer denken aan films als Contact met Jodie Foster. Ik heb er ieder geval van genoten, al vind ik dat de film wel heel erg veel lof krijgt, wat ook weer een tikkeltje teveel eer is. Het eerste uur is zeer sterk, met de aanloop naar de confrontatie met de nieuwe gasten en het proberen te ontcijferen van hun taal. De heptapods vind ik erg overtuigend als buitenaards leven. Ik heb er altijd zo'n hekel aan als buitenaards leven zo enorm gebaseerd is op het uiterlijk en de kenmerk van de mens, dat is echt vaak zo clichématig uitgewerkt. Hier blijft het mysterieus en zien ze er fysiek schitterend uit.

Het tweede deel van de film geeft meer antwoorden en de twist in het plot was nog vrij goed bedacht, maar tegelijkertijd is dit deel veel minder intrigerend en spannend. Zal misschien aan mij liggen, maar ik had de twist pas laat door. Amy Adams overtuigt ook in de hoofdrol, de overige rollen voldeden ook wel zonder op te vallen. Waar Arrival echt punten scoort is met de montage van beeld en geluid. Het ziet er werkelijk geweldig uit, het camerawerk is ook bijzonder goed. De scenes waarin Foster met de heptapods communiceert zijn van grote klasse. Ik zie graag meer van dit soort sci-fi in een genre die vorig jaar door bijvoorbeeld Roland Emmerich nog half de nek is omgedraaid met een drol als Independence Day 2.

3,5*

Van mijn bericht van 24 november j.l. zoals hierboven vermeld neem ik volledig afstand. Daaruit blijkt namelijk dat ik van de hele film aanvankelijk niets begrepen had.

Afgelopen avond deze film herzien, niet in de bioscoop maar gewoon thuis. Ik werd dus gelukkig niet gestoord door het geluid van etenszakjes, gepraat en andere irritante geluiden. Nu na herziening is mij alles duidelijk geworden. Om het te begrijpen heb ik wel enkele filosofen moeten raadplegen. Ik stuitte o.a. op stelling 6.4311 uit de Tractatus van Wittgenstein. Deze luidt als volgt:

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar ontijdelijkheid verstaat, dan leeft hij eeuwig die in het heden leeft. Ons leven is even eindeloos als ons gezichtsveld grenzeloos is.

Deze stelling komt dacht ik toch wel overeen met de opvatting dat de tijd niet-lineair of beter gezegd circulair is. De schrijftaal van de aliëns liet dat toch duidelijk zien. Ook trek ik hier de conclusie uit dat het universum noch een begin noch een eind heeft.

Mijn aanvankelijke waardering van 2.0* is uiteraard niet te handhaven. Die verhoog ik naar 3.5*. Misschien wat zuinigjes, maar de film wist mij toch niet in zijn geheel te boeien. Het is vooral het filosofische gehalte - het begrip tijd - dat mij deed besluiten deze film te herzien.

3.5*

Lovende kritieken van zowel critici als publiek en toch naar het zien van deze film van Denis Villeneuve ben ik totaal niet enthousiast. Ik vond het vooral veel onnodige poespas voor een zoetsappig (liefdes) verhaaltje. Als deze poging tot Sf mijn scepticisme over aankomende Blade Runner 2049 moet wegnemen is dat zeker niet gelukt. Sterker het doet me twijfelen en ik hoop dat het hier vertegenwoordigde filosofische gedoe wel wordt achterwege gelaten. Maar goed het gaat om deze film, en er komen dus 12 massage hotstones naar de aarde, en het land van de cowboys wil ditmaal eerst communiceren. Hiervoor wordt taalkundige Louise Banks, gespeeld door de fantastische Amy Adams, geronseld (een heel raar stukje film trouwens?) en natuurkundige Ian Donnelly een niet zo goed overtuigende rol van Jeremy Renner. Hierna volgt het mooiste gedeelte van de film want eerlijk is eerlijk de toenadering van de mensen en aliens en het opzoek zijn naar een vorm van communicatie waren zeer spannend. De gedachte dat beheersing van een specifieke taal gepaard gaat met een unieke denkwijze en beleving van de werkelijkheid (de Sapir-Whorf-hypothese) was een zeer prettige ervaring. Al riep deze hypothese in de film dan wel weer wat vragen op over het voorgaande. Hierna luid de ontploffing het tweede en slappere gedeelte in! De eindjes moeten natuurlijk aan elkaar geknoopt worden en dat gebeurd met agressie en uiteindelijk een uitbarsting van een emotioneel geladen climax, met dito muziek die ik gewoonweg niet trok. De kwaliteit van Villeneuve vertoont hier toch wat kleine barstjes en ondanks mooie beelden, goed acteerwerk en een interessante theorie, eindig de film in een te zoetsappige, uitleggerige ontknoping.

Misschien ben ik een beetje met te hoge verwachtingen deze film ingegaan maar ik vond hem niet bijzonder. Hij is best goed gemaakte (mooie beelden, goede sfeer, prima rol van Amy Adams) maar dat kan m.i. niet verhullen dat het allemaal wel een beetje erg weinig om het lijf heeft.

Het proces van het ontcijferen van de vreemde taal vond ik in ieder geval maar erg matig in beeld gebracht, het gedrag van het leger was wel een beetje erg kort door de bocht , en de ontknoping van het mysterie viel mijn nogal tegen (het is niet helemaal vreselijk, maar een echt wow-moment was het allemaal niet - je ziet het allemaal nogal ver van tevoren aankomen).

Wat mij betreft was hier meer uit te halen geweest indien het tempo een beetje omhoog was geschroefd en het allemaal wat beter uitgewerkt zou zijn. Nu blijft het wel erg vaag, en hoewel dat ook soms goed kan zijn, vond ik het hier niet bevredigend.

Wow. Zelden een grotere emotionele pay-off gezien dan tijdens het slotkwartier van Arrival, als de puzzelstukjes allemaal op hun plekje vallen en de kijker het even ontroerende als dramatische eigenlijke verhaal van deze film meekrijgt.

Tot die tijd is Arrival voor een science-fiction film - met aliens nog wel - bepaald rustig te noemen. De uitblinkende Adams (wanneer niet?) en immer betrouwbare Renner worden richting een ruimteschip gestuurd om een vorm van communicatie op te zetten. Een moeizaam proces, voor sommigen een tikkeltje langdradig misschien zelfs wel, maar ik vond het wel lekker ontspannend.

Knap hoe Villeneuve ondertussen constant het mysterie rond de dochter aanwezig laat zijn, het gevoel begint je langzaam maar zeker te bekruipen dat er meer aan de hand is. Dat mysterie wordt op duivelse wijze steeds verder opgebouwd, tot aan die laatste minuten, en dan met die aanzwengelende muziek, ja prachtig prachtig prachtig!

Als groot SF liefbebber keek ik erg uit naar deze film. Eindelijk weer eens een SF zonder schietende ruimteschepen en voor de hand liggende aliens. Dus Ik had bewust geen recencies gelezen of ratings bekeken want ik wilde er blanco in zonder onnodig hoge verwachtingen. Aan Amy heeft het niet gelegen, die deed gewoon wat ze moest doen op prima wijze. Maar na een kwartier heb ik al een haakwerkje gepakt om de boel uit te kunnen zitten. Gedurende de lengte van de film heb ik echt geprobeerd uit te puzzelen waar het nou over ging of wat de boodschap was. In 1 woord "teleurstellend" dus. Gezien de hoge ratings zal het wel aan mij liggen want ik heb gemerkt dat films in de jubel categorie niet mijn ding zijn. Als iemand mij uit kan leggen wat ik niet gezien of gemist heb, dan hoor ik het graag.

Hoe ? Hoe in hemelsnaam komt deze film aan een 8.2 hoe? Hoe… ? Kan het gewoon niet geloven, wat een slechte film… ja ailians ze komen bla bla bla. Leren een taal praat tegen een Chinese leider, bla bla ze gaan weg kom we maken een kind, wat een onzin… 8.2? 8.2? Man man man eerder een 2.8, je kan dit vergelijken met voetballers, als van Beukering een 8.2 vind wat is Messi of Ronaldo dan, die imdb nemen we ook niet meer serieus…

Redelijke film die niet echt tot de top van de SF zal behoren, nu niet en ook niet in de toekomst. Toch was de film ondanks mijn eerste zin, wel de moeite van bekijken waard. Alleen als je op actie zit te wachten, op confrontaties tussen mens en Alien, dan zal deze film dat niet bieden.
Deze 'Arrival' heeft trouwens niets te maken met 'The arrival' The Arrival (1996) uit 1996.

Onvoorstelbare teleurstelling. Langdradig, wat clichés ertegenaan gegooid. Ja hoor, er landen koffieboon schepen over de gehele wereld met niet eens USA die als eerste klaarstaan om ze uit de lucht te schieten en de langzame ontknoping is voor mij geen scifi meer , maar volstrekte Onzin. Als ze haar boek uit de doos neemt "how to read heptapod" met melancholisch muziekje erbij en plots kan ze het allemaal ontcijferen . Ja ze kan in de toekomst kijken. Wooh. Donderslag en bliksemschicht "time is not linear" Als je het allemaal kan slikken zul je het wel een fan-tas-tische film kijken. Dan vond ik het spelen met de tijd in Interstellar vele malen beter en aannemelijker dan dit snel afgeraffeld einde 1ster voor de soundeffects en 1ster voor de rook . Wat ik mij ook altijd afvraag is hoe zo een wandelende octopussen een hoogtechnologisch ruimteschip kunnen vervaardigen en bedienen. En gezien het geluid dat die beesten uitbraakten vermoedde ik dat die een woofer als orgaan hadden

Gemengde gevoelens bij deze film. Visueel zeer behoorlijk. Het plot, waarin de komst van aliens op originele wijze wordt benaderd door de nadruk te leggen op de communicatie met deze buitenaardse wezens, is qua uitgangspunt best aardig. Toch kon de uitwerking mij niet heel erg overtuigen. Best traag en weinig interessante personages. Naar het einde toe blijkt de focus toch meer op de hoofdpersoon zelf te liggen, waarbij de uitwerking van die verhaallijn mij toch niet echt kan meekrijgen.

De science-fiction in deze film steekt enigszins wel boven het gemiddelde werk uit. Echter stoort mij het gebrek ambiguïteit in het midden van de film. Als kijker wordt ons namelijk niks onthouden door Villeneuve. Het blijft een beetje een knipperlichtrelatie tussen mij en Villeneuve. Zijn materiaal en filosofie zijn uitstekend, maar de uitwerking blijft toch een tikkeltje eentonig en voorspelbaar, wat vooral goed te zien was in het handelen van de aliens. Hierbij komt ook gelijk mijn zeer positieve insteek, namelijk de uitwerking van het personage van Amy Adams. Een beetje met geluk van het fantastische Nature of Daylight, maar er valt geen valse noot te vinden in haar ontwikkeling en rouwverwerking. Wanneer uiteindelijk alle alien-verhalen worden weggegooid en het uitdraait op een bloedmooie romance kon ik mijn geluk niet op.
Villeneuve is volgens mij een kundig regisseur, maar focust zich zo nu en dan iets teveel op een goed verhaaltje. Maar zeker de laatste 10 minuten zijn uitmuntend. Voor Blade Runner 2046 heb ik toch wel een goed gevoel, mede door het (soms wat verborgen) talent van Villeneuve en de ervaringen van Ridley Scott.

Arrival

Ik kwam deze onverwachts eens tegen bij wat recensies die ik gelezen had, heb me nooit verdiept in deze film en wist zelfs niet dat het bestond. Na het zien van de trailer kreeg ik ontzettend veel zin in Arrival, de film kent weer een versie van het contact onder de aliens waarbij ik altijd wel voorstander ben om deze films te zien. Hoewel ik betere, leukere en ook spannende films heb weten te zien, want spannend werd deze film niet echt en het was ook geen actie-knaller, telt de films zo wel zijn mooie momenten mee en, is de film echt wel interessant om te volgen, er gebeurd eigenlijk niks ‘spannends’.

Ja, de film Arrival is een duidelijk film van de bepaalde kanten van film kijkers. Dit is echt voor de puzzelaar weggelegd die lekker mee puzzelt maar vaak is de film erg warrig en kon je het op sommige fronten lastig volgen. Toch doet Arrival het leuk, het verhaal is prima, niet al te moeilijk meer het feit wat de aliens nou precies bedoelen is soms wat lastig te volgen al kom je er wel uit!

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik Arrival toch een mindere variant vind van de alien films. Het grote gedrocht wat de aliens hebben meegenomen vind ik echt oerlelijk, het heeft totaal niet een bepaalde uitstraling en dat maakt het kijken soms ook erg saai en irritant. Toch is de binnenkant leuk, en was het gaaf om zelf ook te bedenken wat de aliens precies bedoelden, is het iets kwaads of bedoelen ze er niks ergs mee? Achteraf blijkt het dan te gaan dat Aliens uitleggen waarom ze komen, ze helpen nu de mensheid omdat ze over welgeteld 3000 jaar onze hulp nodig hebben, waarvoor? Dat zou ik echt niet weten. Mocht je zelf denken, oeh hier kwam ik niet, dan is het WWW een grote plek, er staat van alles uitgelegd hoe of wat er in Arrival afspeelt, waardoor je dus niet raar op kijkt van sommige fragmenten/momenten.

Arrival kent zo zijn mooie natuur, de Aliens zijn geland op een groot grasvlak bij wat bergen waar een dikke pak mist van af kwam en dat laat ook nog eens wat mooie natuur shots zien.

Arrival neemt je mee in het leven van Louise Banks (ook wel Dr. Louise Banks) die door het Amerikaanse leger mee word genomen om te achter halen waarom ze hier zijn. Louise gaat met een paar andere onderzoekers het ruimteschip in en komen daar twee wezens tegen, twee wezens in zon sodemieters groot schip, best ongeloofwaardig. Wanneer Louise (en haar team) er achter komen wat de aliens hier doen proberen ze meer communicatie te leggen met ze, al verklaard China en volgens mij was het Rusland wel de oorlog met de aliens. De aliens schrikken af van een bom, en zorgen er voor dat Louise alleen naar binnen mag, ze vertellen haar dat ze het wapen heeft en dat de aliens haar hulp nodig hebben (de hulp van de mensheid beter gezegd) over 3000 jaar, mogen we dan nog maar leven met dit klote broeikas effect.

De Aliens laten speciale tekens achter, dat moet eigenlijk een soort communicatie middel zijn. De aliens praten namelijk niet. Louise komt er achter wat de tekens betekend en de aliens vertellen haar na een tijdje grote verhalen hoe en wat. Ook laten de Aliens haar weten dat ze visioenen kan zien, waarbij je haar dochter gaat zien. Nou weet ik ook niet meer of ze er al eentje gehad heeft, of die nog krijgt. Maar mocht ze er eentje gehad hebben dan is deze hoog waarschijnlijk overleden aan de gevolgen van kanker, al heb ik zo’n gevoel.

Leuke film om even mee te snoepen maar niet echt mijn ding helaas, heb wel eens wat leukere alien films gezien.

3.0*

Acht Oscarnominaties en op IMDB een 8,2 gemiddeld. Derhalve ging ik er eens goed voor zitten, maar mij viel het erg tegen, ik kwam niet verder dan een 6 . Na de schijtlol van Independence Day heeft de nieuwe generatie filmkijkers blijkbaar dringend behoefte aan een nieuwe hedendaagse versie van Close Encounters of the Third Kind, anders valt de overdreven bijval voor Arrival niet te verklaren. Het is gewoon een wel heel erg ernstig Alien verhaal met een wel heel ernstig acterende Adams(wiens filmpersonage ook nog eens word opgezadeld met een trauma), en een ernstig onderbenutte Jeremy Renner. In feite is dit net zo'n flauwekul als Independence Day natuurlijk, maar Arrival neemt zichzelf zo serieus dat het een beetje op de zenuwen gaat werken. Bijna twee uur lang kijken we na een saai en taai verhaal waarin vooral geprobeerd word met de aliens te communiceren, zonder dat er iets wezenlijks gebeurt. Aan het eind blijken de buitenaardse bezoekers gewoon vredelievend, word gesuggereerd dat Adams een koppeltje gaat vormen met Renner en gaan we moe maar hopelijk tevreden naar huis. Regisseur Villeneuve kan wel wat natuurlijk en visueel is deze film, eerlijk is eerlijk, een waar festijn, maar wat nou precies de bedoeling of de moraal van Arrival is wordt me nooit echt duidelijk. Veel pretenties maar weinig resultaat wat mij betreft van een regisseur die ons nochtans al een paar pareltjes heeft geschonken maar nu een van zijn mindere films aflevert.

Mysterieus, intelligent uitgewerkt SF-drama, stijlvol geregisseerd door Villeneuve, die de afgelopen jaren aan de lopende band sterke films aflevert. Wie overweldigend spektakel verwacht komt bedrogen uit, maar wanneer je meegaat in de ideëen en de filosofie achter de plot valt er veel te genieten. Amy Adams is uitstekend in de hoofdrol.

Wat een slechte film. Ging er even goed voor zitten. Maar... 0 spanning, 0 vermaak en 0 verhaal.

Ik ben een liefhebber van scifi, maar ik kon hier weinig mee.

Misschien dat ik de film nog eens moet zien om enigszins te begrijpen waar de filmmakers naar toe willen. Het leek op een soort "Close Encounters of the Third Kind" met in die film toonhoogtes en hier symbolen als communicatiemiddel en dan proberen te begrijpen wat de aliens willen. Wetenschappers versus gewelddadige soldaatjes.

Deze film haalt het niveau van Close Encounters bij lange na niet.

Ben een fervente liefhebber van scifi, maar dit was wel een zeer verrassende film met inhoudelijk something complete different.

Sinister, sfeervol en verhalend sterk. Was volop genieten!!

Zit nog een beetje in dubio met deze film. Was absoluut een mooie film. Ik ga er voor het gemak even vanuit dat je geen 'end of the world' spektakel verwacht, want dat moge duidelijk zijn na het zien van de trailers. Stijlvol, prachtige shot, maar wel ontzettend traag!Iets té, als je het mij vraagt. Kon af en toe met moeite mijn aandacht erbij houden. Als ze dan ook nog onnodig moeilijk gaan doen over de tekens en taal, dan kan ik mij voorstellen dat je afhaakt. Ik trok het nog nét!

Maar na een tijdje krijg je het gevoel dat er meer achter zit. Ik voelde zelfs dat ze mij een grote twist gingen voorschotelen a'la the 'Sixth Sence' (zal nooit het moment in de film vergeten waarbij toen letterlijk en figuurlijk het kwartje viel). En als er dan inderdaad een twist uit de hoge hoed word gehaald, dan denk je.. ah ja... leuk... En nu? Het valt een beetje tegen. Het klopt, dat wel. Maar het gaat mij iets te ver. Ik kan het verhaal over haar dochter, en dat zij belt met die Shang nog wel slikken. Maar ook daar weer. Je weet op dat moment dat ze nog nooit getrouwd is geweest, en je voelt aan je water dat Renner de vader van haar dochter zal worden. Als dan de vader vaag in beeld komt, duurt het een eeuwigheid voordat je duidelijk ziet dat het Renner is. Alsof ik dat op dat moment pas zou moeten doorhebben!?

Kan ook aan mij liggen hoor. Vond 'm gewoon onnodig complex. Heb ook het gevoel dat alles in de film ontzettend doordacht is en dat achter elk woord, elk shot, elke beweging een 'idee' achter zit. En dat hoeft voor mij niet. Dat maakt de ervaring van de film voor mij niet beter.

3,5 *

De film heeft me wel geboeid maar was langdradig en het einde niet echt een einde dat op mij een indruk maakte. Dacht eerst dat ik hem niet begrepen had en ben hier komen lezen, maar ik heb het wel begrepen maar het heeft me niet geholpen dat ik het een mooiere film vond. Hij was saai en langdradig maar hield je wel in spanning omdat je dacht dat er nog iets ging gebeuren. Maar wat er gebeurde was saai. Ik ben geloof ik de enige die hem vond tegen vallen dus een 5 2.5ster

De Amerikanen zijn natuurlijk weer de intelligente goeieriken in deze film

en de Chinezen, de Russen en het leger de oorlogszuchtige dommeriken.

Op het einde heeft men er nog snel het obligatorische liefdes verhaaltje in weten te proppen

want anders geen kans op een Oscar, zo redeneert men.

Doorsnee Hollywood bagger dus.

Een 1 voor de moeite, meer kan ik er niet van maken.

Zoals ik verwachtte vond ik het niet al te best. Het hele verhaal raakt kant noch wal. Het lijkt me onmogelijk om een buitenaardse communicatievorm op zo'n korte tijd onder de knie te krijgen. Ook het telefoontje met de Chinese generaal komt volledig out of the blue... dat ze net op dat moment dit toekomstbeeld had... goh wat een toeval. Maar het sterkste moet nog komen: dat ze zo lang niet doorheeft dat de flash forwards geen herinneringen van haar zijn . Er is iets grondig mis met dat mens zou ik denken. Er zijn natuurlijk positieve dingen: Ja, mooi gefilmd, op zijn Villeneuve, sober en minimalistisch, mysterieus en cryptisch, en toegegeven, het eerste uur zat ik muisstil de film te volgen maar eens de aap uit de mouw kwam, kwam ook de teleurstelling. De eerste film van Villeneuve die me is tegengevallen.

Ik sluit me aan bij de kritieken van oa eRCee en Onderhond. Het is dat de film er visueel erg strak uit ziet, de soundtrack bij wijlen sterk is (dan heb ik het niet over het gewichtige gejengel op het einde), en Villeneuve er het eerste uur in slaagt de interesse vast te houden, mede dankzij het boeiende concept. Wat volgt is een 'Amerikaanse troela redt de wereld' verhaal, waarvan de clichématigheid verbloemt tracht te worden door een wat gewichtig liefdesplot dat tussen neus en lippen door in de film verweven wordt. Waarom het trouwens voor sommigen niet duidelijk zou zijn dat het om flash-forwards gaat is me een raadsel, kon er haast niet dikker opliggen.

Kortom, veelbelovend begin stevent af op een hoop ingewikkelddoenerij die overkomt als een geforceerde poging om diepzinnigheid te lanceren. De dramatische stukjes tussendoor werken niet en culmineren tijdens het slotakkoord in een ongekende meligheid, de ongeloofwaardig- en toevalligen verdienen een paar alinea's apart. Wat rest is een aardig eerste uur en een sterke cinematografie die film redelijk overeind houdt. Maar meer dan een hele krappe 3* zit er niet in, en da's eigenlijk al coulant.

Het draait allemaal om symboliek.

En hier dan vooral letterlijk en soms figuurlijk.

Het is het eerste uur die voorbij vloog.

Maar net als je denkt nu komt het echte filosofische gedeelte,weet Denis Villeneuve het niet waar te maken.

Ik heb een enorm zwak voor de muziek van Max Richter ,die mij enorm melancholisch maakt.

En het is niet zo beduidend slecht dat het een onvoldoende waard is .

Maar hier en daar bekroop mij toch het gevoel van onnodige pretentieus gedoe.

Alle hoop op :het kan toch niet gaan tegenvallen, maar Blade Runner 2049 word DE sf film van het jaar.

Dit is een moeilijk te beoordelen film. Langs de ene kant vond ik het concept van niet-lineaire tijd wel origineel en degelijk uitgewerkt. Langs de andere kant vond ik de drama niet zo sterk, hoewel er zeker een goede chemie was tussen Renner en Adams, maar misschien eerder vriendschappelijk dan. Soundtrack was soms erg prachtig en ingetogen, anderzijds soms totaal niet mijn ding.

Een film dat mij dus met gemengde gevoelens achterlaat, waarvan gezegd moet worden dat die heel prachtig geschoten is en waarin prima geacteerd wordt. De film ging ook iets te lang duren vond ik met het analyseren van dat koffiekring-taaltje zoals ze het hier weleens noemen.

Jammer genoeg op IMDb dus wat overgewaardeerd waardoor ik toch een film verwachtte van het niveau Interstellar. Dat was nu toch niet het geval hoewel Arrival wel een film blijft dat iedereen is gezien moet hebben. De score op MM komt daarom ook overeen met wat ik zou geven, hoewel dat vooral voor de originaliteit is en de schitterende cinematografie.