Arrival (2016)

Eindelijk een mooie SyFy die inzicht geeft met het bewustzijn van een mens. Het verleden/heden/toekomst. We zijn gauw gefixeerd op hoe de communicatie met het leven erbuiten gaat waardoor we gauw het gevoel van bedreiging aanvoelen. Deze film laat ook zien dat hoe de mensheid reageert op een eventuele bezoekje als iets op aarde komt, er ook daadwerkelijk chaos en paniek word gecreëerd als we het niet in de hand zouden hebben. Je ziet ook duidelijk dat we geen eenheid vormen met alle andere landen. Maar we eigenlijk allemaal op onze eigen intuïtie afgaan zonder dat er saamhorigheid hoort te zijn. Net zoals mensen deze film te saai of te langdradig vonden en meer actie, aliens & CGI willen zien... zit hier toch meer verhaal in dan bij de meesten. "Arrival" is bij mij een film waar je toch steeds over blijft nadenken. Karakters kwamen emotioneel sterk over, film komt rustig over en duidelijk zien het over om zou moeten draaien. Deze film krijgt van mij een 5 ster!

Villeneuve flikt het weer. De vijfde film die ik van deze man zie en wederom aangenaam verrast. Ditmaal met een echte Science-Fiction film die weinig tot geen actie bevat maar het geheel moet hebben van het verhaal, het visuele aspect en het acteerwerk.

Bovenstaande punten zijn tiptop in orde. Visueel is het verbluffend goed. Elke film die ik tot nog toe van Villeneuve heb gezien kent een scene die je nooit meer vergeet omdat die zo mooi geschoten is. Bij Sicario is dat bijvoorbeeld de scene waar ze met een heel rijtje auto's de stad binnen komen rijden. De beste scene van deze film is wanneer het personage gespeeld door Amy Adams opgehaald wordt door een helikopter en naar de basis bij de steen van de aliens wordt gebracht. Fenomenaal helikoptershot van zo'n anderhalve minuut.

De cast is ook erg sterk met een uitblinkende Adams. Ze heeft al een aantal glansrollen op haar naam staan ondertussen, deze past daar naadloos bij. Jeremy Renner, eindelijk eens in een intelligente rol, toont dat hij ook gewoon een goed acteur is. Maar dit is eigenlijk de Amy Adams show, ze zet alle andere acteurs volledig in haar schaduw.

Zoals gezegd kent de film weinig tot geen actie, maar het boeit van begin tot eind. Alhoewel dit een zogenaamde intelligente science-fiction film is, wordt het nergens zo ingewikkeld dat je na afloop verbijsterd achterblijft. Sterker nog, een van de weinige kritiekpuntjes die ik op deze film heb is dat de film aan het einde misschien wel té uitleggerig is. Komt nog bij dat de precieze reden waarom de aliens op aarde zijn geland me niet helemaal kon bekoren.

Maar goed, wat me vooral bij deze film zal bij blijven is het visuele spektakel, ondersteunt door een geweldige soundtrack en een erg goed verhaal met een briljante Amy Adams.

Vier dikke sterren, echt een film om nog eens op te zetten.

Wederom een degelijke en bijzondere film.

Je hoeft Villeneuve niet te vertellen hoe hij zijn publiek geïnteresseerd moet houden. Als kijker zit je op de eerste rij, en reis je met Dr. Banks en Dr. Donnelly mee naar het hol van de leeuw. Zolang zij zich in het ruimteschip bevinden, is de film op zijn best. De communicatie tussen de 2 verschillende wezens is bijzonder, en ieder antwoord roept weer nieuwe vragen op. Knap hoe Villeneuve dit interessant weet te houden. Ik ben namelijk helemaal geen sci-fi liefhebber.

Echter wanneer de film zich wendt tot het hart in plaats van het hoofd, wordt het langzaamaan wat minder. Kleine scènes doorheen de film onthullen al wel het een en ander, maar het voelt te geforceerd waardoor je weet dat er je een twistje staat te wachten. Wat dat dan mag zijn wordt daardoor al een stuk minder interessant. Villeneuve had er beter aangedaan om het drama achterwege te laten en zich volledig te storten op de communicatie en omgang met hun nieuwe vriendjes.

De rol van Renner was overigens ook vrij bizar. Hij is grotendeels toeschouwer, voegt amper wat toe aan het onderzoek, en lijkt uiteindelijk alleen in de film te zitten zodat hij als een soort zaaddonor kan fungeren voor de eenzame Dr. Banks. Het plot draait volledig om haar, en om zo'n film te dragen vond ik Adams niet goed genoeg. Ze acteert erg droog, en zonder voldoende ondersteuning van Renner blijken ze beide tekort te schieten.

Gelukkig is het audiovisueel wel weer dik in orde. Eigenlijk zoals altijd bij Villeneuve. Samen met enkele sterke scènes kom ik op 3,5*.

Ik vind Arrival een interessante SF film waarbij de insteek weer is iets anders is dan we gewend zijn. De focus lijkt meer op de menselijke hoofdrolspeelster te liggen dan op de aliens. Dit zorgt er wel voor dat je geïnteresseerd blijft en de aandacht vast word gehouden. Ook al vind ik Amy Adams niet per sé de beste keuze voor deze rol. Al met al een redelijk vermakelijke en interessante film, die net iets boven de middenmoot uitstijgt.

3,5*

7/10 (IMDB)

Uitstekend drama/mysterie/SF/Thriller film...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Jeremy Renner en Forest Whitaker...

Bekende actrice Amy Adams speelt goed...

Uitstekend mooi gemaakte SF...

Uitstekend camerabeweging...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld (jammer geen 3D aanwezig)...

Verwonderde mij Amy Adams als hoofdrolspeelster in een SF-film aan te treffen maar uiteindelijk zat ze best in haar geëmotioneerde rol in een toch ook ongewone film in het genre.

Spanning wordt in de film wel stelselmatig opgedreven, maar het slot laat toch nog wat vragen open en brengt enkele flauwe scènes.

Knappe soundtrack en geslaagde beeldvorming.

Moest toch even bedenken en daar maakt de film stevig allusie op : indien onze planeet ooit met dergelijke situatie geconfronteerd zou worden, veel globale eensgezindheid omtrent de aanpak van het gebeuren zouden we toch niet mogen verwachten...

Toffe film. Als je het wil vergelijken dan Contact maar deze is dan wel beter.

Knap dat de film ondanks het gegeven zo kalm weet te blijven. Op de achtergrond wordt de spanning opgevoerd en op de voorgrond speelt Adams haar rol voortreffelijk zodat het met de emotionele band goed zit. Renner en Whitaker spelen goed mee.

Laatste half uur wordt de hele setup krachtig afgewikkeld. Mooiste nog wel dat je je ondanks het hele gegeven als kijker niet bekocht voelt.

Dit is gewoon een prima film! Ik heb me geen moment verveeld.

Tip: de geluidseffecten zijn vooral met een zeer goede speakerset of hoofdtelefoon. Dan zit je pas echt goed in de film.

Fijne intelligente science fiction. Vooral sterk hoe Villeneuve alles laat voelen alsof het daadwerkelijk kan gebeuren. Geen bombast à la Independence Day, maar een langzame zoektocht naar manieren om te communiceren. Alleen al het binnenkomen van het ruimteschip is ijzersterk gedaan. Arrival bouwt langzaam op en komt gelukkig niet in een te snelle stroomversnelling, maar blijft de juiste sfeer behouden tot het slot. Amy Adams speelt eveneens een voortreffelijke rol. Jeremy Renner staat weliswaar groot op de poster, maar zijn rol is vrij minimaal, evenals de rest van de cast; het gaat bijna volledig over Adams en haar zoektocht naar de juiste manier van communiceren met het buitenaardse leven. Visueel is Arrival eveneens pakkend, het voelt allemaal niet gelikt of 'mooi', maar alles blijft in de werkelijkheid, welke stappen er in het verhaal ook worden gezet. Kan me goed voorstellen dat dit als 'saai' wordt bestempeld, want heel veel gebeurd er niet. Maar dat vond ik in het geval van Arrival juist enorm prettig.

4 sterren.

Cinematografie kun je met een gerust hart aan regisseur Denis Villeneuve overlaten. Hoewel een tikkeltje traag weet Arrival van begin tot eind dankzij de meeslepende soundtrack en subtiele shots een beklemmende sfeer aan te houden. Verder een intelligent en ontroerend verhaal die eindelijk eens afwijkt van de gebruikelijke alien invasie narratieven. Ook sterke rol van Amy Adams overigens.

Erg indrukwekkende Sciencefiction.

Ik ben absoluut geen fan van Villeneuve, en de rest zit allemaal tegen de 2,5* en 3,0* aan, maar jeetje, dit was een geweldig stukje sciencefiction. Nooit verwacht, ik ging zelfs met lage verwachtingen ervoor zitten, aangezien hij binnenkort van Netflix gaat, gelukkig heb ik hem niet gemist.

Adams is een sterke hoofdrolspeelster, nergens irritant en altijd realistisch, beheerst en sympathiek. Dit is precies hoe iemand zich zou kunnen gedragen op zo'n moment. De film pakt je eigenlijk al gelijk beet met wat chaos hier en daar en vooral die beklemmende toon die zo realistisch aanvoelt, terwijl het over aliens gaat.

Effecten zien er ook allemaal top uit, dit past perfect bij de realistische toon van het verhaal. Villeneuve bewijst dat het helemaal niet nodig is om met over the top geweld en spanning de kijker naar het scherm toe te trekken. Dit is eigenlijk gewoon meer een drama, verbonden met sci-fi en mystery.

Een voordeel is dat de drama ook echt werkt, je wordt er ook gewoon stil van. Loodzwaar en toch zo luchtig. Om met open ogen naar te kijken gewoon. De mystery is ook goed, door eigenlijk de aliens niet volop in beeld te brengen, waardoor o.a. de eerste ontmoetingen hou-je-adem-in momenten zijn.

De spanning is niet het eerste genre, maar toch is het de gehele film aanwezig. Er is altijd een soort beklemmende toon aanwezig. De 118 minuten gingen erg snel om, en ik had het echt niet erg gevonden als dit wat langer had geduurd. Ook door het gebruik van "news footage" is de film nog een stukje realistischer, dat ook gewoon perfect in de sfeer past.

Nooit verwacht dat Villeneuve mij weg zou blazen, en toch slaagt hij erin. Deze film kan gemakkelijk mijn favorieten in. Het enige minpuntje is dat het soms eventjes te veel op clichés leunt. Zoals dat Adams het risico neemt haar pak in dat schip uit te trekken was al te raden, en dat natuurlijk Rusland en China de aliens de oorlog verklaren was te raden.

Bijna perfecte sciencefiction dus. Heerlijk gewoon. En die twist is ook niet minder dan briljant, komt flink binnen.

Wat een geweldige film, de juiste sfeer wordt de gehele film aangehouden met een climax aangaande het laatste halfuur. Goosebumps!

Hou van Sci-Fi, maar deze is me net iets te braaf. Verhaal origineel met leuke twist op einde. Invalshoek is taal: hoe leg je contact met iets waar je niets van weet, dus ook niet hoe men communiceert. Tot daar alles ok, maar visueel wat minder. Goed, de UFO en de aliens zijn mooi in beeld gebracht, maar verder moet de film het echt hebben van de inhoud en net daar is het voor mij iets te simpel. Er wordt hier al eens vergeleken met Interstellar. Kan ik ergens op inkomen als het gaat over soundtrack en opzet van verhaal, maar Interstellar is zowel inhoudelijk als visueel stukken beter, ook wat betreft soundtrack is Interstellar beklijvend. Arrival probeert zelfde opzet, maar haalt helft niet van niveau van Interstellar. Arrival laat je op einde wel niet over met vele vragen. Had film al gezien bij release, dus zo’n twee jaar terug en kon me niets van verhaal herinneren. Zegt dus veel over inhoud. Positief punt is wel dat je zo 2x kunt kijken zonder dat je afloop weet...

Mijn eerste stem dit jaar...

Een van de betere van Villeneuve. Een tamme abstracte science fiction film met een veelgebruikt element. Buitenaardse wezens. Maar... dan wel buitenaardse wezens die niet gevaarlijk zijn. Hhhmmm, ik moet denken aan Monsters.

Abstract... nogmaals... Dat is wat deze film is. Niet teveel poespas, niet smijten met geld voor gigantische special fx, gewoon een simpel pruttelend verhaaltje over een wereldwijde invasie. De vraag die er heerst: wat moeten we met deze situatie aan?
Een groepje teamleaden treden met een capsule de ufo binnen... wat volgt is eigenlijk... vrijwel de hele film door een communicatie met deze wezens... die spreken in koffiekring-achtige tekens. En jij mag gaan raden wat ze willen.

De teamleden zijn hier goed neergezet. Amy Adams heeft een overtuigende rol. Jeremy Renner vormt ook weer een prima aanwezigheid en Forest Whitaker blijft overtuigend als generaal. Dat de film op den duur weer flink maatschappij kritisch is, wordt met het moment steeds duidelijker.

Het wordt niet bepaald saai, maar misschien had de speelduur wel iets korter gemogen. Tegen het einde wordt de film wel interessanter en smeek je het leger haast om geen aanval te plegen op deze sympathieke aliens. Het einde zelf was wel een beetje erg hap slik klaar. Was het nou slechts en kleine boodschap die de aliens wilden geven; om vervolgens weer de biezen te pakken en te verdwijnen? Misschien ook helemaal niet zo verkeerd, aangezien Villeneuve het simpel lijkt te willen houden. De scenes met Louises flashbacks omtrent haar overleden dochter waren ook erg mooi neergezet... Ook al is dit me ook niet 100% duidelijk. Was die dochter paranormaal begaafd en kon ze de toekomst zien? Ik kan de link nog niet helemaal leggen.

Zeker niet slecht.

4,0*

Vooral het laatste half uurtje is erg sterk, vanaf het moment dat de twee tolken het ruim in worden geblazen komt de film echt los (prachtig shot ook overigens), eerste deel mist toch wat substance vind ik. Het puzzelstukjes concept werkt eigenlijk dan pas op het einde echt goed, maar de eerdere delen heb je dan eigenlijk niet optimaal beleefd. De ruimteschepen en aliens zijn wat mij betreft erg geslaagd en in de goede richting (mocht buitenaards leven echt bestaan). Wel een mustsee voor sci-fi fans, qua boodschap en filosofisch concept is het sowieso een interessante film. Wubbo Ockels heeft het ook weleens in een Ted talk gezegd, als we buitenaards leven willen ontmoeten moeten we misschien onze definitie van tijd wel helemaal opnieuw definieren. Deze film geeft eigenlijk een mooi beeld daarvan hoe dat dan zou kunnen gaan. Tof ook de connectie tussen taal en tijdreizen. Want het klopt inderdaad dat taal beinvloed hoe je de wereld ervaart.

Oj. Was Blade Runner 2049 al een van de meest indrukwekkende films die ik in 2019 zag, en dan vooral door het geheel van beeld en geluid, Arrival lijkt daar niet voor onder te doen.
Sfeer, muziek, verhaal: wat een schoonheid! Af en toe een kleine irritatie in de manier van monteren, had van mij af en toe langzamer (ja, echt!) gemogen. En waar ik de volgende keer - want die gaat er zeker komen - probeer de vinger achter te krijgen is in hoeverre dit nu nog meer gaat over een geboorte: een groot ei-vormig spaceship, leren communiceren met onbekende wezens, een niet-lineair gevoel voor tijd, daar zijn toch behoorlijk forse parallellen met een foetus en pas geboren kind. Ook gegeven het feit dat de film gebaseerd is op een kort verhaal 'The story of your life', volgens de aftiteling tenminste. Centrale thema kan dus misschien nog wel prima helemaal niets met aliens te maken hebben, maar met het verwerken van het verlies van een kind. Er zit ook aan het eind de vraag: als je hele leven van tevoren zou weten, zou je dan dingen veranderen? Blijkbaar is het antwoord van deze moeder: nee! Ik ben dankbaar voor elk moment dat ik wel had. Dan heeft de aankomst geen betrekking op aliens, maar op de dochter. En het is sowieso geen toeval dat de naam van de dochter Hannah is, een palindroom, dus overeenkomend met een non-lineair gevoel voor tijd. Nu bespeurde ik die tweede laag wel duidelijk genoeg om te weten dat 'ie er in zit, maar was ik nog te druk bezig met de eerste indrukken.

Toen ik ‘m in de bioscoop zag moest ik vechten om niet in slaap te vallen: ik was misschien gewoon moe maar de film was ook saai. Nu ik ‘m opnieuw zie op TV vind ik ‘m nog steeds saai: het grootste deel zit je te kijken naar weinig spannende pogingen om met de aliens te communiceren als een podium om wat taalkundige feitjes te delen terwijl ondertussen de domme legerleiders natuurlijk oorlog willen voeren tegen de aliens. Uiteindelijk blijkt de film de Sapir-Whorf-hypothese dat je wereldbeeld wordt bepaald door de taal die je spreekt te combineren met het idee van circulaire, niet-lineaire tijd waardoor je de toekomst kunt zien zodat de taalkundige die de circulaire taaltekens van de aliens leert ook in de toekomst kan kijken en de film die haar volgt aldus ook circulair is (en daarmee de kijker op het verkeerde been zet). Ook op andere niveaus komt het circulaire thema terug, van palindromen en de vorm van de ruimteschepen (en hun circulaire economie) tot de ontkenning van het nulsomspel zodat alle strijd tussen landen alsmede tussen de mens en de aliens moet worden overwonnen in samenwerking (don't break te circle!) waar we allen van zullen profiteren. Er zit zelfs nog het Nietzscheaanse thema van amor fati in die is gekoppeld aan de leer van de eeuwige wederkeer.

Villeneuve laat zo zien dat hij een en ander heeft geleerd over non-lineariteit en dat kan toepassen in een film, zodat het een soort film is die Nolan ook graag maakt (Nolan speelt ook met name graag met non-lineaire tijd hetgeen sowieso een belangrijk thema van postmoderne fictie is). Maar dan zonder de actie van Nolan: waar die actie bij Nolan wat vermoeiend is, is de afwezigheid ervan bij Villeneuve wat slaapverwekkend en maakt de film weinig meer dan een denkoefening, al is het wel een interessante denkoefening.

Het is de derde of vierde keer dat ik Arrival gezien heb. Sowieso laat ik een eerste keer altijd over me heen spoelen, om me onder te dompelen in de sfeer, in het verhaal, in de beleving. Mocht een film me pakken, zij het emotioneel, intellectueel (ik word graag uitgedaagd) of op de lachspieren (komt niet zo vaak voor) dan krijgt een film een tweede, derde of weet ik veel hoevaak een extra kijkbeurt. Arrival is er zo een, net als veel van Villeneuves overige films.

Hoe meer ik aan Arrival terugdenk en de scenes op een rijtje zet, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat de structuur erg doet denken aan Donnie Darko: "The dreams in which I'm dying are the best I've ever had."

Villeneuve husselt op briljante wijze verleden, heden en toekomst door elkaar EN tekent het verhaal op vanuit het oogpunt van de hoofdpersoon (gespeeld door een fantastische Amy Adams). Al vanaf de eerste beelden ondersteund door de prachtige klanken van Max Richters On The Nature Of Daylight dringt er zich een diepzinnige droevenis binnen.

Wat het verstand te boven gaat, zoekt in de geest een creatieve oplossing. Het kunststukje dat Louise opvoert, is van een bovenmenselijke schoonheid en laat de kijker vertwijfelt achter in zijn eigen zoektocht: Is het helderziendheid gedoopt in science (fiction) of een kunstzinnig geconstrueerd verhaal om het eigen verdriet een plaats te geven?

...

Dat deze film zo'n hoge waardering krijgt is mij echt echt een raadsel...totaal geen spanning, saai zelfs.

If you could see your whole life from start to finish, would you change things? ...

Arrival is een film dat ik al erg lang op mijn lijstje had staan. En aangezien het ‘drama’ en ‘mystery’ betreft, heb ik hem vaak uitgesteld omdat je concentratie voor zulke films vaak optimaal moet zijn. Vandaag was zo’n dag, dat ik bomvol concentratie zat. Dus heb ik hem maar een aangezet.

Dennis Villeneuve heb ik nog niet veel van gezien. Hij blijkt voornamelijk in de sci-fi hoek te zitten, waar hij erg goed in is en dat laat hij hier ook zien. Het is een goed verhaal, met een leuke twist aan het einde. Alleen wordt het verhaal wel iets interessanter verpakt, dan het in werkelijkheid is. De twist op het einde gaf mij geen ‘kippenvel’ zoals een aantal dat wel hadden.

Visueel vond ik het wel erg mooi en cinematografisch gezien ook. Ook hoe de Aliens er uit zagen zag er erg goed uit, net als hun ‘UFO’s’. Alleen vond ik het op sommige momenten wel een beetje langdradig, ondanks dat de film nog geen 2 uur duurt. Het voelde wel langer dan het in werkelijkheid was.

7.5/10

In tegenstelling tot de meesten ben ikzelf niet zo héél lyrisch over Villeneuve. Het is een interessante regisseur, dat zeker, en ik kijk uit naar Dune, maar bij sommige van zijn films blijf ik achter met het gevoel dat er nét dat tikkeltje meer in had gezeten. Zo ook bij Arrival. Esthetisch is het een zeer mooie film; mooi lichtgebruik, prachtige shots, etc. Ook qua concept is het een heel interessante film. Ik studeer ook taalkunde onder andere, dus het is heel interessant om al die termen en theorieën voorbij te zien komen. Villeneuve lijkt uiteindelijk de Sapir-Whorf theorie aan te hangen; ons wereldbeeld en de manier waarop we dingen conceptualiseren wordt gevormd door de taal die we gebruiken. Dit wordt op het einde dan mooi weergegeven door het feit dat Adams' personage door het leren van de taal van de aliens een andere visie over tijd krijgt. Het hele motief met de cirkel en het oneindige/niet-lineaire dat dit uitstraalt hangt er allemaal goed mee samen. Interessant dus zeker, maar het probleem is dat Villeneuve dit niet geheel weet om te zetten in een heel boeiende film. De film verloopt soms traag zonder enige functionele reden, spanning zit er niet echt in en ook de personages blijven heel oppervlakkig en oninteressant. Het afsluitende kwartier is in se goed, maar de film lijkt slimmer te willen overkomen dan het in feite is. Vond het af en toe toch iets te onterecht pretentieus.

Gelukkig valt er visueel voldoende te genieten en is tevens de cast goed (met een prima Amy Adams die er wel duidelijk bovenuit steekt) maar over het algemeen weet Arrival gewoonweg niet voor de volle twee uur te boeien, en is het concept interessanter dan de daadwerkelijke uitwerking ervan. Er zat in ieder geval meer potentie in. 3*.

Geen meesterwerk maar wel een sterke film. Het begin - het is eerder aangegeven - is traag. Iets te traag. Na een uur vraag je je af wat de rest gaat brengen. Dat 2e uur is echter beter en interessanter. Het einde van de film is briljant. Ik kan er niet veel over zeggen zonder het plot te verklappen, maar er worden in de film veel hints gegeven die je in eerste instantie wellicht niet opvallen. Dit is een film die het waard is om een 2e keer te bekijken. Acteerwerk was erg sterk, voor in het begin. De angst voor het onbekende was erg goed uitgebeeld en kwam erg realistisch over. De hele film kwam overigens realistisch over (mochten er ooit dergelijke eieren op aarde landen, kan ik me voorstellen dat wat in de film is weergegeven werkelijkheid zou worden). Chemie tussen de acteurs is prima. De sfeer in de films goed neergezet, maar wat één dimensionaal (verandert niet echt gedurende de film, wat toch wat bijdraagt aan een gevoel van saaiheid). Als je deze film wilt waarderen moet je houden van wat tragere, filosofische films die spelen met de wetten van de logica.

Wow wat heb ik hiervan genoten, film ontroerde mij echt wel op een of andere manier. Ook ijzersterke rol van Amy Adams. Dit leunt toch wel aan tegen een meesterwerk. Dit is voor mij letterlijk smullen

Maar weer eens geprobeerd, en hoewel ik de ontknoping alweer vergeten was en toch weer verast werd, was ik tevens benieuwd wat ik er een tweede keer van zou vinden. De eerste keer benoemde ik de film als ondefinieerbaar, iets waar lastig de vinger op te leggen was qua inhoud en waarom het zo verloopt. Iets dat nog steeds van kracht blijft, toch zie ik bepaalde dingen wel beter en duidelijker.

Nu heb ik toch op zijn minst meer oog voor de benadering en psychologie voor het onbekende. In dit geval dus bij de eerste benadering van Banks en Donnelly. En dan toch vooral de weinig spannende maar wel realistische manier van contact zoeken en creëeren. Iets dat niet te vergelijken valt met de kolderieke toestanden in andere films met geluiden, lichtflitsen of zelfs maar een brutalerik die zich simpelweg voorstelt. Contact te krijgen en elkaar te begrijpen is toch ingewikkelder dan gedacht, een neemt zijn tijd in een bepaalde sereniteit. En waarom ook niet? Het is waarschijnlijk de chaos in de buitenwereld en de korte lontjes van andere wereldleiders die de boodschap vormen en het beeld van de mensheid tonen die we het ergst moeten vrezen. Namelijk gewoon de mens zelf, zijn angst, zijn snelheid en gemak om problemen op te lossen met wapengekletter en zijn vermogen signalen verkeerd te interpreteren.

Het is op zijn Villeneuve's mysterieus en sfeervol te noemen, met een aantal prachtige beelden zoals het object tussen de wolken, en dan is er die tragische muziek van Max Richter die in het begin en einde gebruikt wordt. Villeneuve lijkt zich op een zelfkritisch beeld te richten wat de mensheid betreft, en in principe kan dit idee breder getrokken worden dan gedacht, er zijn niet echt aliens voor nodig, zie maar hoe we elkaar behandelen in conflicten. Toch blijft voor mij de rol van Banks en haar verlies een niet te bevatten debacle. Schrijnend is haar verlies, een dwaalspoor uiteraard de intentie de kijker te laten denken dat dit al gebeurt is en geen toekomst betreft. Toch blijft voor mij de vraag wat de connectie tussen haar levensverloop is en het bezoek en poging tot communicatie met de aliens. Kan ze in de toekomst kijken? Helpt dit in de communicatie? Werd ze dit door de aliens of was ze dit al? Met de intentie de kijker te laten denken dat het verlies van het kind verleden is wordt er bewust extra mysterie gecreëerd, maar in mijn beleving wel iets dat tegen gaat werken en de film onbegrijpbaar maakt wat het ene voor het andere betekent.

Hoewel boeiend en interessant blijft het cijfer staan op 3.5.

Ik had met Villeneuve een valse start. Incendies vond en vind ik een draak, De twee films die ik erna zag Sicario en Blade Runner 2049 vond ik veel beter. Arrival haalt dat niveau niet en had van mij nog een tikje minder grijpbaar en een tikje minder sentimenteel gemogen, met wat minder betere wereld gehalte en minder voorspelbare kantjes de oorlogslanden zijn Soedan, Rusland en China natuurlijk, Al verkies ik dit elke dag boven de Nolans van deze wereld en was het intrigerend genoeg om mijn aandacht vast te houden. En is het nu 3-1 voor de goede Villeneuve films. Zou Incendies waarmee hij doorbrak dan voor mij zijn enige miskleun zijn?

Deze film zit echt geweldig in elkaar. Ik lees van mensen dat hij wat traag op gang komt, maar dat vind ik niet. De hele film is eigenlijk aardig traag, maar dat is de kracht van de film. Daardoor is het voor ons als kijker ook goed te volgen. Prachtig hoe alles uiteindelijk op z'n plek valt.

Gisteravond de film weer eens bekeken, zonder enige verlichting aan in huis. Een ondergewaardeerd meesterwerk mag ik wel zeggen. "There's more than meets the eye" is een bekend gezegde wat denk ik wel van toepassing is op deze film. Waarschikn is dit ook zo'n film die door de jaren heen alleen maar in waardering gaat steigen. Mensen die hem in het begin niet goed weten te waarderen, maar waarbij de film wel in hun systeem blijft zitten, wachtend op een volgende kijkbeurt op een geschikter moment.

De wereld is in paniek nadat 12 UFO’s verspreid over de wereld zijn geland. Wanneer blijkt dat enkele inzittenden proberen contact te roept Colonel Weber [Forest Whitaker] de hulp in van taalexpert Louise Banks [Amy Adams]. Samen met theoretisch natuurkundige Ian Donnely [Jeremy Renner] moet zij uitzoeken hoe hoe ze kan communiceren met deze buitenaardse bezoekers. Vanwege haar expertise op het gebied van dode talen hoopt Weber dat Louise deze wezens vragen kan stellen en antwoorden kan krijgen. Dat is echter een tijdrovend proces en elders in de wereld neemt de angst voor het onbekende dusdanige vormen aan dat men overweegt de status quo op een gewelddadige wijze te doorbreken. Visueel indrukwekkend SF-drama met een mooie rol voor Adams, maar Villeneuve richt zich veelvuldig op de ontwikkeling van de communicatie. Dat is wat droge kost waardoor het wat langdradig dreigt te worden. De slim bedoelde twist op het einde doet bovendien wat geforceerd aan, maar de originele invalshoek maakt dit de moeite waard.

Grappig hoe 'we' ons altijd een voorstelling maken over aliens die in giga vessels richting aarde komen (Close Encounters, Independence Day, Arrival). Heb je het over alien invaders die de mensheid aanvallen en zich slim muteren mochten we er een antwoord op vinden, kijk dan meer naar Covid en de laatste Afrikaanse variant. Overigens vind ik de film fantastisch qua sfeer, het 'premonitions' onderdeel een redelijke vondst, maar het 2010 Space Odyssey (het bar slechte vervolg op 2001) moraaltje tenenkrommend. Huu, 12 van die ovalen over de wereld (als Jezus' 12 discipelen?) Renner en Whitaker blijf ik misplaatst vinden in de film. Ook is het verhaal over het geheel genomen zo krom als een hoepel. Als een zo vergevorderde intelligentie kwaaie intenties had, hadden ze wel wat anders gedaan dan als een zoutpilaar in het veld te gaan hangen. Ik denk dat de mensheid ook heel wat afwachtender zou zijn als zich zoiets zou voordoen dan zich zo strijdvaardig op te stellen. Half sterretje ervan af.

Een bijzondere science fiction film.

Ontzettend goede film.

Met een prachtig verhaal.

En vooral een film die je aan het nadenken zet, gezien het onderwerp.

Wij zijn niet de enigen.

Zeer krachtige en schitterende film.

Prachtige film, goed acteerwerk en machtige sfeer

Net als MindlessAssassin had ik deze film al een hele tijd op mijn lijstje staan, omdat het een film is waarvoor je je moet kunnen concentreren en alles even moet opzij voor kunnen zetten, en het juiste moment is daarvoor belangrijk. En gelukkig ben ik niet teleurgesteld! Arrival is een erg sterke film. De sfeer is drukkend en intens, de acteerpretaties zijn allemaal goed, vooral van Amy Adams dan. En Arrival heeft een interessante boodschap: taal beïnvloedt ons denken. En als nevenboodschap: de mens moet leren samenwerken. Het enige minpuntje is dat zoals gewoonlijk Amerika als de goedzakken wordt voorgesteld, terwijl China en Rusland natuurlijk weer de agressors zijn. In werkelijkheid is het wel even anders! Het is overigens leuk gevonden om de toekomstbeelden in de geest van Louise voor te stellen als herinneringen uit het verleden. Maar het was wel erg voorspelbaar dat Ian de vader van haar dochter is.

Eerste keer in het buitenland in de bios gezien. Ging allemaal goed totdat er alien taal kwam met ondertiteling die ik niet goed snapte. Daarna nog een keertje thuis gekeken toen hij uit was en nu nogmaals.

Ondanks dat ik wist hoe de vork in de steel zit was het wel mooi al is het einde wel wat te zoetsappig. Het alien gedeelte voelt minder interessant. Dit was een grote interesse als je deze film nog niet gezien hebt, en dan is het eerst uur interessant, maar nu voelde het weinig boeiend. Ook het hele militaire gedoe eromheen, zo van wij bepalen hoe we het doen, en andere landen die weer clichématig reageren: laten we de boel opblazen als het niks wordt was nogal irritant. Het zou leuk zijn als de mensheid eens een goed voorbeeld kreeg hoe te reageren in dit soort scenarios.

De film komt uiteindelijk wel rond op een slimme manier, maar laat toch na herhaalde viewing geen bevredigende indruk achter. Het ziet er leuk uit, Villeneuve doet zijn ding, maar de shots zoals we die van Dune kennen zijn hier ver te zoeken. Ook lijkt het verhaal geschreven door een linguiste die wat leuks over taal wilde vertellen en zelf iets verzonnen heeft in de vrije tijd. Of was het op een boek gebaseerd. zal wel.

Renner speelt erg vlak en voegt niet veel toe aan de film en vervult alleen op het eind zijn doel. Amy Adams levert een prima prestatie, maar uitzonderlijk vond ik het niet al raakt het me wel vaker, maar de vraag is of dat het verhaal en de gebeurtenissen waren of het acteerwerk. We zien van de andere karakters ook enkel de eenzijdige kant: militair: doen wat je opgedragen wordt door hogeraf, maar als jij daar zit met aliens in een grasveld achter je, laat je je dan nog steeds de wet zo voorschrijven?

Dus zeker kijken als je hem nog nooit gezien hebt, 2e keer kan ook wel, maar verwacht geen hoogstandje.

6/10.