Dolls (2002)

Helaas viel deze film een klein beetje tegen, ik had gewoon hogere verwachtingen van dit drama/romantiek verhaal, of eigenlijk verhalen. Dat de film dan ook nog eens uit Japan kwam maakte mijn verwachtingen alleen nog maar hoger. Maar helaas...

Geen enkel van de drie verhalen kon me echt interesseren, vooral het verhaal van Matsumoto en Sawako vond ik saai om naar te kijken. Het duurde allemaal zo lang, er werd niks gezegd enzovoort. Dit zou misschien puur het Japanse temperament wezen en dat bevalt mij waarschijnlijk dan niet.

Het acteren was wel erg goed te noemen, ook waren vele scenes erg mooi in beeld gebracht met wonderschone shots. Dat is zeker een heel erg groot pluspunt, er zitten wonderschone scenes in.

Helaas voor 'Dolls' is dat niet genoeg om een hoge waardering te krijgen van mij. De film vond ik niet aangrijpend genoeg, of ja ik weet niet. Het raakte mij niet zoals andere romantiek films die ik heb gezien.

Ik ga deze film nog wel binnenkort eens herzien om te bekijken of ik dan meer kan genieten van deze film.

Voorlopig zal ik het helaas op een 3* moeten houden.

Toch nog een voldoende, die hoge verwachtingen kwamen toch niet door mij he?

Het verhaal van Matsumoto en Sawako is prachtig. Nadat je al de dvd's hebt gezien raadi k je aan hem eens te herzien, mijn eerste keer stond gelijk aan jouw eerste indruk en is nu een vaste waarde in mijn top 10.

Daarom wil ik de film ook nog een kans geven.....

En nee de hoge verwachtingen kwamen niet alleen door jou, gewoon door het van Japanse afkomst en drama/romantiek genre + top250 plaats. Dat lijkt me reden genoeg om een hoge verwachting te krijgen bij een film.

Dat kan ik heel goed begrijpen. De herziening zal beter gaan bevallen denk ik.

pfff ben nog steeds aan het zoeken

Bij de Free Record Shop hebben ze 'm ook liggen voor een euro of 12.

Als de dvd niet meer voorradig is kan je via de site van de FRS gewoon een exemplaar naar de vestiging in Tilburg laten sturen....

ik heb hem vandaag in de bib gevonden!! dit was wel de laatste film die ik daar dacht tegen te komen.

En ik heb de twee eerste godfathers ook gevonden dus het was een topdag in de bib!! Leve mijn bib!!

Juist zulke films kom je tegen in de bibliotheek.

bij ons toch niet, hoor, bij ons vind je meestal alleen de echte bekende films, ik heb daar toch nog niet veel japanse of anderstalige films zien liggen.

ik heb hem vandaag gezien, en ik vond hem bijzonder goed. Ik had er ook wel hoge verwachtingen van door sommige users en zijn plaats in de top 250 maar hij heeft al die verwachtingen ingelost.

Ik vond hem prachtig!Op het begin vond ik hem wat langdradig en saai, maar naarmate de andere verhalen(die van Hiro en Nukui) meer aan bod kwamen, vond ik het veel beter worden. Het einde was dan weer bij alledrie de verhalen(ook dat van matsumoto)prachtig en dat maakt ook het eerste deel van de film goed.

Nee, ik kan echt geen slecht woord over deze film zeggen. Acteerprestaties waren subliem, de beelden waren fenomenaal en de muziek was ook goed.

4.5 sterren. Net geen 5 omdat het begin wat saai was. Een 5* film moet van begin tot eind goed zijn, dat miste ik een beetje aan het begin van deze film(vooral de allereerste scene met de poppen vond ik irritant, ik weet wel dat het erbij hoort, maar ik vond het irritant)

Maar dus, 4.5* voor een sublieme film.

Geweldige film! Kan er niet meer over zeggen dan al gezegd is. 5*

oke, wat is er hier gebeurd, bij mij staat er dat er hier nog geen berichten zijn geplaatst, maar tot voor kort had deze film nog heel veel berichten. Misschien wat uitleg?

Hier staan toch echt 7 pagina's aan berichten hoor.

nee, maar een paar dagen geleden waren voor een paar uur bij elke film alle berichten verdwene, maar dat is nu al opgelost, hoor.

Tussen al deze wisselendheid van kritiek is iedereen het wel over een ding eens: Kitano weet hoe je moet filmen. Visueel prachtig en gewoon geniaal, bijna niemand doet hem dat na!

Dan het verhaal, verhalen dus. Drie naar mijn mening prachtige verhalen (bijna sprookjes gewoon) die prachtig in elkaar overlopen. De karakters zijn erg mooi, en alhoewel ze weinig zeggen voel ik me er toch erg bij betrokken.

Zo'n shot dat de vrouw van het 2e verhaal op een bankje zit nadat haar "vriend" is doodgeschoten kan je traag noemen, maar had van mij nog wel 15 minuten langer mogen duren.

Ook de shots van het 1e verhaal zijn werkelijk geniaal, de karakters zijn erg mooi en interessant. De herinneringen die op worden gehaald maakt het extra boeiend. De scene waarmee het meisje met het balletje speelt is briljant en ook de eindscene, bij het huis en natuurlijk daaraan gekoppeld de herinnering van de ten huwelijk vraging is weer sprakeloos mooi gedaan. Sprakeloos mooi... karakters die ondanks dat ze niks zeggen zoveel zeggen.
Ook in dit verhaal weer shots die men traag kan noemen, het beste voorbeeld zijn natuurlijk de scenes waar ze maar blijven lopen en het beeld niet overgaat tot ze echt het beeld uit zijn gelopen. Ook hier heb ik het gevoel: al duurde deze scenes nog dubbel zo lang, ik zat nog steeds te kijken.

En het 3e verhaaltje, voor mij toch het minste, maar ook zeer mooi is wat sneller, minder lange shots (misschien wat op het strand of in het bloemenveld), maar in ieder geval sneller. Voor mij blijft het raar dat iemand zijn ogen uitsteekt omdat hij die zangeres dan altijd zo zal blijven herinneren als in het blad maar oke, dat is natuurlijk een bijzaak.. het gaat om de liefde. Ook hier weer heel mooi.

En als laatste zal ik toch maar eens de acteerprestaties noemen, stuk voor stuk natuurlijk formidabel. Ow en toch ook nog de muziek, schaars maar goed gebruikt. Nu rest mij maar 1 ding, 5 sterren voor dit meesterwerk!

Mooie recensie. Weer helemaal zin om de film nog een keertje te zien

Vooraf wist ik totaal niet wat er van te verwachten. De eerste scene in het poppentheater deed mij dan ook het ergste vermoeden. Na deze scene had ik er echt een hard hoofd in. Wat bleek ik mis te zitten. De rode draad(letterlijk) het verhaal Matsumoto en Sawako is voor mij maar op 1 manier te omschrijven en dat is soms zeggen beelden meer dan 1000 woorden. Visueel zitten er echt enkele onovertroffe scenes in. Ondanks dat er weinig gesproken wordt tussen de twee wist dit verhaal me toch enorm te raken. In de loop van het verhaal worden de andere twee verhalen hierin verweven op een wederom prachtige wijze. Ook de andere twee verhalen wisten me echt te raken en dit in samenspraak met de visueel verbluffende beelden maakt het een van de meest verrasende en intense filmervaringen die ik ooit heb gehad. Ik zet nog niet zo hoog in met mijn beoordeling als ik op dit moment in gedachten heb want ik moet dit nog allemaal even op me in laten werken. Gaat dit zien mensen

4,5 *

Dan moet je dringend veranderen van bibliotheek. Bij ons in de bibliotheek waar ik werk (Brugge), hebben we al die pareltjes wel hoor

Het populairdere genre wordt bij ons niet aangekocht, net omdat ze zo makkelijk te verkijgen zijn in de gewone vidiotheken

Sorry, effe off topic

Weet niet goed wat ik hier van moet vinden. Visueel inderdaad geweldig, maar ik kon mij niet inleven in de karakters, wellicht te abstract. Maar ik ga hem binnenkort herzien.

Weer een pareltje van Kitano, met misschien wel de mooiste "rode" beelden ooit, alleen vond ik Kikujirô no natsu net iets beter.

hehe eindelijk besteld ben er erg benieuwd naar

Prachtige film, Kitano bewijst hiermee dat hij niet alleen komische films en actiefilms kan maken..Het verhaal is heel mooi en de film heeft prachtige beelden een dikke 5* en een hoge top 10 notering

Ik had niet anders verwacht Linn

Aha Ruud jij kent me

Deze moet ik zien o_O De poster alleen al ... . . .

Tja wat moet ik hier nu weer over schrijven. Strak gestileerde shots en veel (haast kitscherige?) kleurenpracht, maar inhoudelijk gezien niet erg interessant. Symboliek is aardig maar de drie verhaallijntjes hebben te weinig om het lijf om 2 uur te kunnen blijven boeien. Personages deden mij daarbij ook nog een vrijwel niets. Het deed me allemaal een beetje denken aan een middelmatige ambient track, het kabbelt lekker gestaag voort en roept zo nu en dan leuke plaatjes op, maar weet geen moment echt te boeien...

*** En dan ben ik genereus....

Had het niet beter kunnen omschrijven .

En net zoals bij de meeste ambient tracks zit de emotie hem in erg subtiele dingen.

Blijft mij verbazen dat mensen onbewogen blijven bij de personages in Dolls. Weelderige emotie, alleen zie je het niet oppervlakkig ontploffen ...

Van Brian Eno tot Global Communication, van Kim Ki-Duk tot Hirokazu Koreeda. Niks mis met ambient of met subtiliteit in film. Maar het moet wel boeiend blijven...

Ik heb in ieder geval nooit gezegd dat er iets moet ontploffen, integendeel zelfs (zie o.a. mijn bovenstaande voorbeelden). Dolls deed mij helaas gewoon weinig op emotioneel vlak. Ik vind het geheel te gekunsteld, te onnatuurlijk en te overgestileerd, en daarbij de personages te vlak, waardoor de gevoelsfactor redelijk in het gedrang komt. Deed mij overigens behoorlijk denken aan Last Life In The Universe, nog zo'n voor mij haast emotieloze film die voornamelijk lijkt te teren op mooie plaatjes.

Beetje beperkt

Volgens mij zit het dan toch vooral in het laatste, aangezien een korte blik op je top 10 toch prijsgeeft dat "gekunsteld, "onnatuurlijk" en "overgestileerd" (niet kritisch bedoeld) voor jou toch geen probleem hoeven vormen.

Ik heb er al lang genoegen mee leren nemen dat dit soort personages vaak als vlak afgedaan worden, maar begrijpen zal ik het nooit. Wat mij betreft net erg diepe en emotionele personages, net zoals in Last Life ... trouwens. Alleen zie je vaak maar een belletje op het water van de vulkaanuitbarsting die ondergronds plaatsvindt.