The Boat That Rocked (2009)

De film blijft zelfs na 2 maanden nog altijd regelmatig door mijn hoofd spoken, ik verhoog met 0.5!

verplicht dansen bij de aftiteling

Zinema schreef:

de film is gebaseerd op sixties hits destijd, daaromheen is een

film gemaakt.. elke hit heeft zijn verhaal in de film.

beleef de sixties Zinema en kom van dat dak af.

Aanrader, fantastisch goede humor

Had hoge verwachtingen vanwege het verhaal dat me wel aansprak, evenals muziek uit de sixties. Viel uiteindelijk dan toch een klein beetje tegen wel. Best een aardige feelgoodmovie maar voor mij is het het toch allemaal net niet, een aantal keer gelachen wel maar écht grappig wil het maar niet worden en de personages zijn op een enkeling na ook niet zo heel boeiend.

Bij de extra's op de dvd zaten wel een paar leuke deleted scenes bij trouwens, jammer eigenlijk dat die het niet hebben gehaald. Zoals die ruzie met radio Sunshine bijvoorbeeld.

Desondanks een mooie 3,5 voor dit best vermakelijke filmpje en natuurlijk een geweldige soundtrack.

Hele leuke film, die helaas te weinig aandacht heeft gehad, want hij slaat wel aan volgens mij. Het verhaal is erg leuk en origineel, misschien wat voorspelbaar maar dat maakt het hem niet minder leuk op. De humor is echt heel goed, en dat komt vooral door de leuke personages. Ook de muziek is natuurlijk erg belangrijk in de film, en die muziek is goed! Af en toe kakte de film wel in, maar het is een echte feelgood movie.

De cast is echt uitstekend. Philip Seymour Hoffman is natuurlijk geweldig. En Bill Nighy is echt 1 van de leukste Britse acteurs, wat een leuke gast. En zo is de rest van de cast ook erg goed en hilarisch.

4*

Ik ben best een liefhebber van Love Actually, maar deze film sloeg bij mij de plank mis.

Een ietwat zielloze combinatie van clichématig drama en flauwe humor overschaduwde de eerste helft van de film. Daarna werd het wat meer een coherent geheel waarin je werd mee getrokken, maar het fundament bleek toch te mager om er echt iets van te maken.

Jammer. En zo'n soundtrack is wel leuk, maar....hoe moeilijk is het om een dozijn goeie '60-hits bij elkaar te zetten ?

leuk, vrolijk verhaal, natuurlijk goede muziek en veel humor.

The Boat That Rocked was een leuke feel-good movie. Ik heb erg genoten onder het zien van deze film, en er hangt ook een leuke sfeer op de boot. De soundtrack is erg sterk en het acteerwerk was echt geweldig, maar dat viel te verwachten met een sterrencast waaronder : Bill Nighy, Phillip Seymour Hoffman, Rhys Ifans en eigenlijk de hele rest van de cast. De film heeft me nou niet zo zeer aan het lachen gezet en dat is toch wel weer een minpuntje want dat had ik wel verwacht, maar desondanks heb ik me toch geweldig vermaakt hiermee. Mijn complimenten voor Richard Curtis die me ook telkens weer laat genieten met Love Actually.

4,0*

Ik sluit me aan bij de vorige user. Ik vond het afschilderen van het zwart-witte van die ministers wel flink overdreven en geweldig cliché, maar ach, het is een feel-good movie.

De muziek was uiteraard top, ik ben een echte sixties fanaat, dat was ook de reden waarom ik deze film wou zien.

Om auteursrechterlijke redenen passeerde de muziek van de Beatles niet en dat was jammer, maar voor de rest; een erg amusant en onderhoudend filmpje.

Nu heb ik al bar weinig met dat tijdsbeeld, met die muziek en met radio. Wat dat betreft begon ik wat scheef aan de film.

Maar goed, wat anarchie en vreemde humor op een boot kan wat mij betreft veel goedmaken. Curtis maakt er helaas een enorm flauwe feelgooder van, die maar sporadisch een minuscule glimlach op m'n gelaat wist te toveren, volzit met referenties (hit na hit laat horen - waar ik dus echt niet op zat te wachten) en die daarmee alleen interessant lijkt te (willen) zijn voor de liefhebber van de getoonde tijd. De uitvergroting van de typetjes vond ik daarmee weinig smaakvol (dat Parlement...). Hoffman speelt overigens wederom best aardig en zo'n klimscene is daarmee best grappig. Flauwe film, maar wel net iets draaglijker dan zijn voorganger.

Ik had er meer van verwacht omdat Love Actually de beste Britse komedie is die ik ken. Ik heb me tijdens het kijken wel vermaakt maar ik heb nergens echt moeten lachen.

Wat hebben Love actually en The boat that rocked nou met elkaar gemeen, afgezien dat het alle 2 britse komedies zijn?

Het is inderdaad absoluut niet moeilijk om een goede '60s soundtrack te maken. Maar in deze film onsdersteunden de nummers in de meeste gevallen ook het verhaal op tekstueel gezien.

Zelfde regisseur, zelfde scriptschrijver, ...

Jammer dat de humor zo plat en simpel is, want het rock n roll gevoel komt best bovendrijven in deze film. De muziek en de sfeer op de boot doen het prima, maar bij een komedie draait het toch zeker om de humor. En op dat vlak komt de fim niet verder dan wat puberale grappen.

Heerlijke feelgoodfilm dit, die toch zeker tot de zeldzame groep hangoutfilms behoort. Op een bepaalde manier ga je je toch een onderdeel van de bemanning voelen.

Het wordt allemaal zeer licht gebracht, zeer zéér licht. Maar het werkt. De humor zit er goed in, de muziek is pakkend, de dialogen zijn fijn en de acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld, wat belangrijk is voor een hangoutfilm. Geen enkel personage wordt echt naar de voorgrond getrokken en de meesten krijgen wel een aantal sterke momenten. Philip Seymour Hoffman wordt naar voren gehaald als de held, maar heeft eigenlijk niet heel veel te doen. Schijnbaar wou hij het rustig aan doen na veel zware films, waaronder Synecdoche New York, waarna hij gewoon rustig achteroverleunend kon toekijken hoe die gekke Britten hier te keer gingen. Zijn kalme, maar komische personage vormt een mooi ankerpunt voor de film. En hij heeft het enige dramatische moment van enige waarde (zijn blik op de jaren '60), voor zover je al van een dramatisch moment kan spreken. De Britten doen echter het meeste werk hier en alle DJ's zijn perfect gecast. Nick Frost komt hier minstens zo goed terecht als in zijn samenwerkingen met Wright en Pegg, in een toch iets andere rol. Ik vraag me af hoeveel er hier geïmproviseerd is. Het voelt meestal wel zo aan.

Eigenlijk is er maar een serieuze zwakte en dat is het absurd slecht uitgewerkte romantische plotje tussen de jongen en dat nichtje van Nighy. Je ziet vaak in films dat actrices alleen in films zitten als love interest, maar dat is zelden opzichtiger gedaan dan hier, waarbij Marianne geen eigen karakter mag krijgen, terwijl ze constant van persoonlijkheid wisselt naar gelang het 't script goed uitkomt. Bizar slecht voor een romkomveteraan als Curtis. Gelukkig is het maar één van de vele verhaallijnen en hoeven we er niet te veel aandacht aan te besteden.

Richard Curtis zal nooit een held van mij worden, maar hij weet altijd wel te entertainen in genres die vaak niet boeiend zijn. Dit vond ik duidelijk zijn beste werk. Ik geef 3,5*, maar ik beig naar vier sterren. Het is alleen de vraag hoelang zo'n licht filmpje als The Boat That Rocked blijft hangen. Afwachten. Voor de rest raad ik iedereen aan dit een kans te geven, al is het maar voor de bijzonder grappige en creatieve manier waarop Cat Stevens' Father and Son gebruikt wordt.

supergoeie film ik vind vooral Gavin een geweldige personage

Zag hem eerst niet zo zitten maar je komt er al gauw achter dat er meer in zit. Leuke film maar verwacht niks serieus, zelfs de zogenaamd harde regering neem je nooit serieus of zie je nooit als een bedreiging. dat had misschien sterker kunnen worden uitgedrukt

prachtige film,ik heb veel gelachen om de verschillende spelers,prachtige muziek ook ,helemaal oke !!!

Erg slechte film IMO, lag grotendeels aan de timing van de verschillende verhaallijnen, die liepen nogal lelijk in elkaar over. En ik kan normaal best tegen een "happy-end", maar ik vond dit wel heel erg jammer.

Muziek en acteer werk wel ok

2*

Flauwe film, die heel erg mikt op het sentiment van de jaren '60, maar hier verder eigenlijk niks aan toevoegt. Aan de acteurs ligt het niet, bijv. Hoffmann en Nick Frost doen het erg goed, maar het verhaal en de personages zijn gewoon erg slecht geschreven. Neem nou bijvoorbeeld zo'n scène waar ze na een aanval van de overheid uit de lucht moeten en ze vervolgens langzaam een voor een allemaal zeggen dat ze blijven. Hoe cliche kan je het hebben? Het bloed was ver onder mijn nagels vandaan gepeuterd En de film is eigenlijk doorspekt van dit soort dingen. Eigenlijk heeft deze film dus niks te bieden voor iemand die al een verzamel-cd van de jaren '60 heeft.

Ja, my thoughts exactly.

Ppfffffff............. Zoveel sterren en klopt niets van. Kon geen saaiere film bedenken heb hem uit gezet viel echt in slaap.. 0.5* echt heel slecht

Verenigd Koninkrijk / Duitsland / Verenigde Staten / Frankrijk

mag ik vragen welke scenes er worden gespeeld in Duitsland, de VS en Frankrijk?

eerder stelde ik deze vraag maar ik ben er recent achter gekomen dat de landen die bij een film staan niks te maken hebben met waar de film zich afspeeld, maar alleen waar de film geproduceerd is.

joh -.-

blijf bij mijjn standpunt, supergoeiefilm,

maarja, je moet er van houden, en ik vond de humor goed en de personages ook super!

heb hem net binnengekregen

Een enorm fijne film. Een erg dynamisch begin, heerlijke, nostalgische taferelen, Britse humor, uitstekende acteurs en natuurlijk de muziek. The Stones, The Kinks, The Who, Dusty Springfield, Jimi Hendrix, Procal Harum, ... Zelfs David Bowie op het einde! Enkel de Beatles ontbraken nog.
Maar deze heerlijke film heeft ook enkele minpunten. Niet alle grappen werken en hij duurt gewoon te lang. Had gerust een stuk korter gemogen, vooral op het einde, met het zinkende schip.
Al bij al een enorm plezante film vol goeie muziek, alleen wat té lang.

Ik heb me scheef gelachen.

Elke scene heeft iets te bieden, personages zijn geniaal.

Muziek... pfff, fantastich.

Het aantal sterren van 4 naar 5 verhoogd. Ben een groot fan van muziek en de artiesten uit de jaren '60 en '70. Dus deze film sluit daar perfect op aan. Daarnaast een film waarin ik al zo vaak zin heb gehad om hem te kijken en elke keer word ik er toch weer vrolijk van!

Heerlijke film, 2 uurtjes goed van genoten. Ik had er eigelijk niet veel van verwacht maar het was tog wel een grappige film en er komen ook een paar leuke klassiekertjes uit de muziekgeschiedenis in terug.