The Boat That Rocked (2009)

so what? volgens mij moet je ook wat klassiekers bekijken, aangezien je alleen maar films uit 2005-2009 heb gestemd... Muziek idem dito.

Mij lijkt deze wel leuk. Britse humor, leuke cast en een heerlijke sixties soundtrack!

Kwaliteit komt met de jaren

Vandaag voor het eerst in de bioscoop en hij stond 2 voorstellingen stil. Dat is geen goed teken.

Gestemd heb ik inderdaad alleen op latere films, maar dat is ook omdat ik juist die allemaal op dvd heb, en niet die oudere. Ik begrijp dat er goede oude bijzitten, en degene die mijn aandacht trekken zal ik ook wel bekijken, maar deze film en dit verhaal... Niet iets voor mij, als er dan ook nog "echte" britse humor bijkomt (dat is iets waar je van moet houden denk ik...)

Is dit echt gebeurt of is dit een komische fictiefilm?

En ruim voldoende muziek-en beeldfragmenten via You-tube....

Zie nu stukjes op TV.

Ziet er echt verschrikkelijk uit zeg! De cast is ook niet veel waard als ik het zo bekijk.

Ja en zo ouderwets, hadden ze maar een film gemaakt over een jumpstyle radiozender.

Verdomme, je kan ook nooit normaal iets posten.

Gisternacht in de bios gezien. Een heerlijke film met een sfeer en muziek die mij erg aanspreekt. Af en toe had ik het gevoel dat de regisseur wel erg geïnspireerd was door Titanic en het einde was ook wel heel erg slecht/fout, maar dat hoort eigenlijk ook wel bij dit soort films. Er waren geen grappen waar ik de slappe lach van kreeg, maar het was wel gappig.

Vergezocht? Het verhaal is waar gebeurd. Hoe kan zoiets nou ver gezocht zijn?!

ik heb hem gister in de bios gezien en ik vond het een erg leuke film. Ook als is de film van ''voor mijn tijd'', dat moet helemaal niks uitmaken er zijn toch ook mensen die films over de middeleeuwen kijken, lijkt me stug als een van ons die mee heeft gemaakt.

De gebeurtenis is waargebeurd. Het verhaal niet.

ik denk dat het een, wil niet zeggen slecht, maar geen leuke film wordt! (wat ik zie in de trailer) maar ik ga em zeker kijken.

en de cast is niet mis!!! oscar winnaar seymor hoffman en comedian nick frost (hot fuzz), dus aan de cast kan het niet liggen.

Deze heeft mij aangenaam verrast. Ik had echt het idee dat het niet veel aan zou zijn en dat voor 135 min. Maar ik had steeds niet leuke trailers gezien. Toen een paar dagen daarvoor wel en toen dacht ik misschien is die wel leuk. Nou echt waar hij is echt leuk. Veel leuke humor, veel leuke oude nummers.

Kan deze ensemblefilm net een kleine voldoende geven. Een leuk onderwerp heeft de film, waar best veel uit te halen valt, maar dat is zeker niet ten volle benut.

Aan de acteurs ligt het niet. Alle zijn goed, en je ziet dat ze er plezier in hadden, dat spat werkelijk van het doek af. Daarnaast een heerlijke soundtrack met de juiste muziek op de juiste momenten (ik denk aan A whiter shade of Pale).

De film is verder degelijk, en wellicht te degelijk. Alle cliché's komen netjes langs, en dat zijn me er toch veels te veel. Ook camerawerk was niet heel bijzonder, evenals de fotografie. En dat is jammer. Ook duurde de film net iets te lang.

2.5*

Jammer van de foutjes als een Stanton 500 naald, die waren er echt nog niet toen.

Ook de labeltjes van de platen klopte niet, behalve bij Procol Harum.

Verder was ie erg leuk.

Ook best realistisch dwz lijkt dat er goed research gedaan is hoe een studio ten tijden van Caroline, North Sea, Radio London etc.

eruit zag.

Nee, was erg lachen!!!!

Dikke 4 sterren

Wat een leuke feel-good film! Geweldige muziek, heerlijk droge Britse humor en een hele goede cast. De hele film met een brede glimlach zitten kijken, top! Als ik een minpuntje moet noemen is het inderdaad die Titanic -scene. Een beetje over de top, maar dat neem ik wel voor lief.

Ik vind de oude muziek juist veel beter, al die electroshit van tegenwoordig komt me juist m'n strot uit, dit lijkt me juist wel een aangename, maar geen hoogstaande film.

Het plezier spatte er vanaf, geweldig genoten van deze film. De cast is enorm goed gekozen, geweldige Britse humor in dit heerlijke verhaal. Het einde was iets teveel van het goede, maar het past er prima bij. 4* meer dan verdiend!

Heerlijke film over off-shore radio met een soundtrack vol fantastische sixties tracks. De soundtrack is niet alleen heel erg sterk, maar de nummers zijn ook goed bij de momenten gekozen. De film heeft een cast met enkele grote namen, maar dat alleen maakt het nog geen succes, je kan goed zien dat iedereen dat iedereen veel lol had. Dit alles zorgt voor een fijn jaren ’60 sfeertje, verder is er voldoende humor aanwezig. Al deze positieve punten doen je het wat simpele (maar vermakelijke) verhaal vergeten.

Ik vond de muziek één van de leukste dingen aan de film (maakte een grapje dus). Beach Boys, Small Faces, Leonard Cohen, veel jaren leuke jaren 60 dingen komen voorbij. Ik vond het alleen te lang duren voor iets wat eigenlijk nergens over gaat. Bij vlagen wel leuke Britse humor .

geweldige film. Het resultaat is een Engelse komedie met veel Dick Maas elementen en een stukje Titanic;)Leuke karakters, leuke grappen en een slecht verhaal! Ook de muziek zit volop in deze film

De filmposter zegt het eigenlijk al. Een lekkere sixties film met lekkere muziek, prettige dialogen en goeie acteurs.

Helaas vond ik wel hoe langer de film duurt hoe minder die wordt. Met name het zogenaamde feel good einde had voor mij wel iets minder feel good gemogen...

Lekkere feelgood movie met heerlijke muziek.

Het verhaal heeft verder weinig om het lijf.

Toch is ie zeer de moeite waard.

3,5*

Zware tegenvaller, deze film. Zelfs de muziek, waarvan de film het voor een groot deel toch moet hebben, kwam niet goed genoeg naar voren en had geen duidelijke functie in de film. De personages op de boot zijn één voor één overdreven stereotypen waardoor je meteen al kunt voorspellen wat er gaat gebeuren. Het meest stoorde ik me nog aan de Britse parlementsleden die, compleet met gladde kapsels, rollende r en hoge stemmetjes, zo uit een aflevering van Black Adder lijken te komen. Tenslotte had de film nog een stuk korter mogen zijn dan de dikke twee uur. De verveling sloeg bij mij na een uur al toe en verdween niet voordat ik de bioscoopzaal uitstapte.

Zonde van de uitwerking, want met het originele onderwerp hadden ze genoeg leuks kunnen doen. 2*

het leek me niks en nadat ik hem gezien vind ik het nog steeds niks

Leuk, vooral erg leuk. Wellicht hier en daar wat rommelig en hier en daar enkele verhaallijntjes die het drama niet echt voort stuwen, maar de lol en de snelheid van het geheel maken dit grotendeels goed.

3,5*

Heeel leuke film met een erg goede sfeer, heel leuke muziek en een goede cast! Zeker aan te raden!

Wat willen wij in het leven?

Mijn antwoord: Een nieuwe film van Richard Curtis als regisseur! In het verleden had ik er wel eens om gewenst. En warempel, toen hij daar was, kreeg ik als ware het een teken Gods een mailtje dat ik twee kaartjes voor de film gewonnen had!

Dus toen ben ik ook maar meteen die avond gegaan. Je leeft maar één keer? Ik was volledig in dezelfde stemming als die van het scala fantastische mensen dat The Boat bevolkt: enthousiast. En de films waarvan je zeker weet dat ze je niet zullen tegenvallen, zijn toch wel de leuksten. En ja hoor, volkomen in zijn eigen stijl creëert Curtis weer vanaf minuut één een overtuigend en fascinerend aanbod aan personages dat met meesterlijk veel filmische dynamiek over het doek struint (/zuipt/trouwt/draait/sekst). Liefde voor de wereld, met zijn bijkomende spanningen, onder rockbegeleiding: ja, ik wil!

The Boat That Rocked is een Love Actually-wise weefsel van de uit het leven gegrepen momenten die ieder normaal mens, behalve Richard Curtis, wel meemaakt, maar absoluut nooit zou kunnen bedenken. Laat staan omsmelten tot een filmscript. Het is een gefilmde versie van een feest. En damn, daar wordt je blij van!

Maar zo'n geniaal waagstuk over piratenrock op een bootje in Britse stijl kan natuurlijk niet zonder een imposante posse aan acteurs, en daarom zijn er traktaties in de vorm van dj's, een nieuwslezer, vrouwen en Bill Nighy. Waarvan de laatste absoluut persoonlijk favoriet is. Om ze bezig te zien zijn alleen al is een absoluut genot, zonder dat ze ook nog maar iets van enige interesse uithalen. Mag ook wel, want het plot is behoorlijk verhaalloos en lijkt vooral ons net zo blij te willen maken als het gros van de mensen op het witte doek is. En, zoals gezegd, dat wil best wel lukken. Creativiteit en humor en muziek en je daarmee een weg door het leven slaan: heerlijk. Iedereen is waanzinnig op dreef en grapt en grolt en danst er lekker op los. Als gevolg van dat aan de ene kant realistische en aan de andere kant vrolijke, is de film zowel ontroerend als komisch. Zowel meeslepend als luchtig. Om je met tranen in de ogen over te bescheuren. Ofzo. Sleutelscène in dit alles is de scène met Philip Seymour Hoffman 's nachts op het dek. Hij zit er wat mistroostig bij. Onze geweldige hoofdpersoon vraagt hem naar de reden van zijn op deze boot wel érg uit de toon springende humeur, en krijgt te horen dat, 'Well, I've just realised ... that these are the best days of our lives. It's not gonna get better than this'. En daar heeft hij zeker een punt.

Anders dan in Love Actually gaat het hier niet zozeer om liefde als wel om plezier, maar dat wil niet zeggen dat liefde compleet verstoken is op The Boat. Logisch ook, wat maakt een mens immers vrolijker dan wat liefde? Die verschijnt dan ook in de gedaante van een jong meisje dat haar eigen normen en waarden over de liefde aanvankelijk helaas nog niet helemaal goed heeft bijgesteld, naar 's hoofdpersoons smaak. Dus daar moet aan gewerkt worden, er is verdriet bij beide betrokkenen en toch handelt geen enkel personage onbegrijpelijk. En dat vind ik mooi. De karakterontwikkelingen lijken van zó diep in de personages te komen dat je werkelijk maar moeilijk kunt geloven dat het allemaal fictie is. Het uit zich in alles. Rivaliteit die zo subtiel wordt gespeeld dat het des te dreigender is. Grapjes die zo flauw zijn dat je geen reden zou kunnen bedenken om ze na te spelen, want ze zijn helemaal niet zo heel grappig. Waardoor je onbewust maar concludeert dat het wel 'echt' móet zijn. Want grapjes in het echt zijn ook eigenlijk helemaal niet zo grappig op film. Genialiteit alom.

Enig vuiltje aan de lucht hier is helaas Kenneth Branagh. Misschien is het tijd dat de politie hem een keertje een acteerverbod gaat opleggen ofzo, want de manier waarop hij hier een smet durft te vormen op het gelaat van deze film zou ik wettelijk verbieden. Ik haat alles aan de beste meneer, van zijn hippe kapsel tot die pukkel op zijn kin. Dat hoofd daartussenin kan voor geen meter acteren, en laat het nu net dat hoofd zijn waar we de hele tijd naar moeten kijken. Nouja. Om maar in de stemming van de film te blijven: je kunt het ook van de goede kant bekijken. Zijn debiele acteerstijl maakt de scène met het kerstontbijt dan weer wel hilarisch. Aardig van hem.

Visueel is het ook allemaal in orde. Natuurlijk ben ik fan van alle hippie-kostuums die worden gedragen, maar het mooie camerawerk bij de mastbeklimmings-scène en aan het einde verdient ook echt respect. Ook de scène waarin The Boat aanmeert en haar bemanning zich een tochtje langs een hoop café's veroorlooft is schitterend gefilmd. Dat wil ik ook! is het enige wat ik dacht. Het einde, overigens, laat de waarschijnlijkheid en realiteit een beetje varen (haha), maar, zoals mijn medelotgenote en ik (als enigen in de zaal trouwens), besloten, wat boeit het ook! Het einde is geweldig. Briljant. Een meesterzet. Kortom: volledig in Curtis' stijl.

Wat willen wij in het leven?

Nee, The Boat That Rocked geeft geen antwoord op die vraag. The Boat That Rocked ís het antwoord. Het draait in het leven eigenlijk helemaal niet in het bijzonder om liefde of vriendschap of trouw of winnen. Het gaat erom dat je een goede tijd hebt. En het beste wat je kunt doen is alle leuke dingen tegelijk nastreven, en ondertussen een zo goed mogelijke tijd hebben. Zoals in deze film ook lustig gedaan wordt.

4* - LOL