Inglourious Basterds (2009)

Ik stond niet bij voorbaat te springen om Inglourious Basterds te gaan kijken, ik zou de film later wel eens ooit te zien krijgen. Maar ik heb de voorbije weken enkele films van Quentin Tarantino bekeken. Enkele voor de eerste keer en een aantal herzieningen. En ik moet zeggen dat ik de man steeds meer ben gaan waarderen. Tarantino is toch één van de betere regisseurs en zelf is hij ook een uitstekend acteur. Dus werd ik steeds meer nieuwsgierig naar deze film en ging ik toch maar eens naar de bioscoop.

Ik moet zeggen dat het begin ijzersterk is. Het is het eerste van vijf hoofdstukken, en we maken kennis met Hans Landa. De man is beleefd en goedgemanierd, maar hij is door en door slecht. In de loop van de film komen we er ook achter dat hij een echte talenknobbel is. Erg goed geacteerd door Christoph Waltz.
Door de muziek schept de regisseur hier een uitstekende sfeer, en de dialoog van die openingsscène is zeer sterk, je mag hier zelfs het woord 'geniaal' gebruiken. Er wordt spanning opgebouwd, en je voelt dat het ergens naartoe gaat. En die Hans Landa speelt het spelletje slim.
Als hoofdstuk 1 is afgelopen hebben we meteen het beste achter de rug. Zo een sterke opbouw en dialoog komen we niet meer tegen. De muziek blijft gelukkig doorheen de gehele film uitstekend, en dat is te danken aan Ennio Morricone.

Daarna leren we de Basterds kennen. Ook een sterk deel en eigenlijk zakt het niveau van de film hier helemaal niet in. Mooi dat men laat zien hoe de basterds te werk gaan bij het scalperen, dat wordt gelukkig goed in beeld gebracht. Zo hoort het ook in een oorlogsfilm. Maar het hoogtepunt van dit hoofdstuk is zonder twijfel Brad Pitt die een Duitser ondervraagt en het daaropvolgende doodknuppelen van die Duitser. Wat een onbevreesde kerel was die Duitser, die bleef gewoon koelbloedig tot het einde.
Helaas zit het tweede hoofdstuk er dan ook ongeveer op en dan zien we heel wat minder van de Basterds. Jammer, want dit was een interessant aspect van de film en hier had men nog meer mee kunnen doen. Het is sowieso fijn om naar scènes met Brad Pitt te kijken want de man acteert hier prima en zet een erg leuk personage neer. Ik vind de titel dan ook wat misleidend en slecht gekozen, want de Basterds zijn maar een onderdeel van het geheel. Ze zijn niet zo belangrijk als de titel doet vermoeden.

Maar goed, het zit erop en we gaan naar de volgende hoofdstukken. Dan vind ik het persoonlijk wat minder interessant worden, en eerlijk gezegd duurde het me vanaf dan ook wat te lang.
Ok, we leren de erg knappe Shosanna kennen, en zij komt op het plan om een bioscoop vol nazi's, met zelfs de belangrijkste kopstukken erbij, in vlammen op te laten gaan. Laat me alvast vertellen dat dat lukt. Maar eerst gebeuren er nog wat andere dingen die het vermelden waard zijn. Ik vermeld hier enkel de dingen die ik niet had zien aankomen. Als eerste het moment als die nazi zijn ballen eraf worden geschoten. Na een haast slaapverwekkende conversatie had ik dat moment niet verwacht. Wat ook uit de lucht kwam vallen was de dood van Shosanna. Dat was een erg sterke en tragische scène.
Ook nog een vermelding voor Hans Landa die dat Duitse wijf wurgt. Om één of andere reden kon ik dat kreng niet uitstaan. Diezelfde Hans Landa had het weer eens slim bekeken met zijn plannetje om overal ongestraft mee weg te komen. Maar Brad Pitt verraste vriend en vijand nog door op het einde een swastika diep in het voorhoofd van Hans Landa te kerven. Ook dit wordt goed in beeld gebracht.
Gelukkig was Inglourious Basterds niet te grappig en bleef het nog redelijk serieus. Brad Pitt zorgde met zijn beperkte kennis van het Italiaans voor het grappigste moment.
We mogen blij zijn dat Quentin Tarantino ervoor heeft gekozen om met verschillende talen te werken. Duits, Frans, Engels en ook wat Italiaans. Dat is toch ook een pluspunt van Inglourious Basterds.

Dat Inglourious Basterds een loopje neemt met de werkelijke geschiedenis moet je erbij nemen. Het is gewoon een prima film met een aantal uitstekende scènes. Helaas duurt het op momenten te lang en is het niet altijd even boeiend. Ook al heet de regisseur Quentin Tarantino, erg hoge verwachtingen had ik vooraf niet. Ik vind de zeer hoge score hier dan ook wat overdreven. In mijn ogen is dit dan ook niet Tarantino's beste. In elk geval ben ik toch tevreden dat ik de film gezien heb, maar een meesterwerk vind ik dit zeker niet.

Vanzelfsprekend.

YouTube - Quentin Tarantino: The Actor

Dat bevestigt inderdaad het beeld dat het een flut acteur is. Of zie ik iets over het hoofd?

Kom op zeg, hij is wellicht geen groot acteur in de breedte, maar zet altijd wel op een leuke manier een personage neer dat dicht bij zichzelf staat.

Quentin Tarantino kan absoluut niet acteren. Het is dat zijn natuurlijke hyperactieve gedrag ervoor zorgt dat zijn teksten nooit 'voorgelezen' overkomen, anders zou het echt ondragelijk zijn.

Quentin is misschien niet de beste acteur, maar echt slecht vind ik hem niet, hij pakt veel korte rolletjes, enkele minuten soms maar, vaak in zijn eigen films. ik vind het atijd wel leuk om te zien wat hij dit keer speelt. ik vraag me af of hij ook als dubbele salarissen krijgt.

Het is vooral zijn enthousiasme en rollen die daarbij passen, dat zijn gebrek aan talent camoufleert. Zolang hij het bij kleine rolletjes houdt, heb ik er geen problemen mee.

Mooi verhaal trouwens hoe hij in het acteerwereldje is gerold door te liegen op zijn CV. Een rol in Dawn of the Dead? Haha

Hij vind zelf dat ie er ook niks van kan, maar gewoon wel leuk om te doen, storend is het zelde iig.

Tarantino is een verschrikkelijke acteur, zoals vele regisseurs dat zijn. Alleen heeft hij vaak wel het lef om voor de camera te stappen en z'n ding te doen. Maar met lef alleen kom je er niet, in Pulp Fiction wordt dat ook soms wel érg pijnlijk duidelijk (wat dan ook weer een soort charme is van die scène)

Tarantino speelt dan ook alleen kleine rollen, het blijft in de eerste plaats een regisseur. Ik vond hem trouwens één keer toch wel heel leuk acteren, nl. in From Dusk Till Dawn als Richard Gecko.

Ik vind Tarantino gewoon prima acteren. Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Planet Terror, From Dusk Till Dawn,...... De man past gewoon steeds in zijn rol.

Altijd leuk om 'm weer in een klein rolletje te zien in z'n eigen film, moet altijd erg om 'm lachen. Zelfs een grotere rol was best leuk in FDTD, maar in Planet Terror had ie een flutrol.

Enkele dagen geleden was hier een kleine discussie over de rol van Eli Roth als 'The Bear Jew'.

Ik denk dat we toch blij mogen zijn dat de rol naar Eli Roth is gegaan. Quentin Tarantino had voor die rol in de eerste plaats Adam Sandler in gedachten. Ik denk dat Eli Roth dan toch beter is.

De perfecte acteur voor die rol zou volgens mij Daniel Day-Lewis zijn.

Dan had je echt een brute en angstaanjagende Bear Jew kunnen hebben.

Te oud.

Dan veel liever Sam Rockwell.

Adam Sandler? Bah, wat een rotacteur.

Adam Sandler

"Say 'auf Widersehen' to your Nazi balls!"

Na het abominabele Death Proof moet ik bekennen dat mijn verwachtingen van de nieuwste film van Quentin Tarantino - sowieso al een behoorlijk overschatte regisseur, luidde mijn mening - dusdanig laag waren, dat zij evenwel afwezig hadden kunnen zijn. Het verhaal loog er in ieder geval niet om: Inglourious Basterds beloofde lekker nazi's knallen te worden - volgens een vriend van mij 'het beste idee voor een film ooit' - en dat moet wel vermakelijk zijn, natuurlijk. Het eerste hoofdstuk verraste dan ook meteen in zijn prachtige opbouw en magistrale climax met schandalig harde opera-achtige muziek. Vanaf dat punt wordt Inglourious Basterds een achtbaanrit, zij het geen bijzonder goede: elk hoofdstuk wordt het karretje omhoog getild met lange gesprekken dit ditmaal wél leuk zijn om te volgen, resulterend in een spetterende tocht omlaag met een heerlijk stukje actiewerk of humor (de climax in de kelder, het einde, Brad Pitts Italiaanse accent). Het is ongelooflijk wat voor een terugslag Tarantino heeft weten te maken ten op zichte van Death Proof: de personages zijn voor het merendeel interessant (Hugo Stiglitz!) en grappig, de conversaties boeien, het verhaal is goed genoeg om niet te vervelen en het onderwerp nazi's afknallen is zelden zo vermakelijk in beeld gebracht. Zo hoor je historisch incorrecte oorlogsfilms te maken!

4,5*

Lol nooit gedacht dat 1 woord een banale discussie ging teweegbrengen hier. Intellectueel dus.

Misschien idd een beetje overdreven zodat intelligent meer zou passen. Intelligentere en FIJNERE,meer SUBTIELE evenwichtigere dialogen tussen de hoofrolspelers(vooral Landa) zoals in Jackie Brown, en zeker in vergelijking met de trashtalk in oa Deathproof en Pulp Fiction.

Dat is wat ik bedoel.

Ik gooi er toch een half sterretje bij, de film heeft toch meer indruk gemaakt dan ik eerst dacht. En dat heeft veel te maken met de prachtige muziek van Ennio Morricone.

Gisterenavond voor de tweede keer naar deze film geweest en wat heb ik zitten genieten! Ik heb (samen met de hele zaal) ongelooflijk hard moeten lachen om de meest ongemakkelijke dingen. De film ademt Tarantino, maar voelt meer solide aan dan zijn vorige films.

Tarantino’s films zijn een smeltkroes van bekende filmstijlen en oude films, bij Reservoir Dogs en Pulp Fiction leverde dit twee volledig op zichzelf staande films op die nergens vervelen nog geleend aanvoelen. Bij Inglourious Basterds lukt hem dat voor het eerst volledig een derde keer, wat dan ook een weergaloze film oplevert. Het totaal vrije van de spaghetti western gemixt met de tweede wereld oorlog levert een weerzinwekkend verhaal op. Van zeldzaam spannende scènes tot momenten die gedoemd zijn om legendarisch te worden; Inglourious Basterds bevat het. Ik heb zelfs nog nooit bij een spaghettiwestern een dusdanig intense spanning meegemaakte in een sequentie waarin we geen benul hebben wat er ons staat te gebeuren. Meesterwerk.

Heb er enorme gemixte gevoelens over. Het is aan de ene kant een geweldige film, met briljante spanningsbogen, goed acteerwerk en een interesant verhaal, maar in het laatste hoofdstuk gaat het wat mij betreft mis iedereen gaat zo'n beetje dood in een paar verschillende scenes zonder enige emotionele impact.
Toch enorm genoten, krijgt daarom ook 4 sterren.

Na herziening een halfje erbij, want hoewel dit niet mijn favoriete Tarantino is, kan ik in deze dagen van middelmatigheid zijn films alleen maar weer waarderen.

Geweldige film!! Tarrantino heeft het weer voor elkaar.

De mix van drama en komedie is echt briljant gedaan. Het beginstuk van de film vond ik al geweldig !!! Die kolonel Landa die door simpelweg een conversatie te houden al weet of die gast joden verstopt had of niet. Keiharde beelden tussen de film door schudden je weer wakker, maar er werd ook veel gelachen tijdens de film. De conversaties die in de film worden gevoerd vond ik geweldig ook subliem! Je wist gewoon dat elke conversatie zou leiden tot iets......

Ik geef deze film een dikke 4,5

In een woord geweldig. Het verhaal is schitterend, de beelden zijn prachtige en zeer kleurrijk, de vele verschillende karakaturen waren stuk voor stuk boeiend en interessant en de dialogen waren geweldig. Verder zat er de typische Tarantino humor in en zijn voet fetisch fobie zat er natuurlijk ook weer gewoon in. De acteurs speelden hun rol zeer goed met als hoogtepunt de onbekende acteur Christoph Waltz, die was echt geweldig (ook de overige Duitse acteurs in deze film speelden prima). De film duurt behoorlijk lang maar als hij nog langer had geduurd had ik het ook niet erg gevonden. Wat een heerlijke wending geeft Tarantino aan de oorlog in deze film

Aangezien er toch een paar dingen zijn die me storen, zou ik het een 4,5 moeten geven. Maar door de geweldige rol van de Jew hunter toch gewoon een dikke 5 sterren!