American Pie 2 (2001)

Flauw vervolg.

Maar het origineel was ook al best flauw. Het verschil is dat personages de middelbare school verlaten hebben, maar dat is het dan ook wel zo'n beetje. Verder zijn de grappen, de personages, de situaties en de humor een doorslag van de eerste film. En qua regie stelt het ook echt niks voor, zolang het allemaal een beetje op beeld stond was het goed genoeg.

Heb het appeal van deze serie nooit gesnapt. Het is echt wel simpel, redelijk platvloers en ook niet bijster goed geacteerd. Lullige basic Amerikaanse comedy zooi waar er best wel veel van gemaakt woren, maar weinig zijn zo populair geworden als deze reeks.

In ieder geval lust men dit wel, want er zijn nog een hoop vervolgen op gekomen. Het zijn geen films die ik prio geef, maar ondanks dat het allemaal zeer weinig voorstelt kijkt het nog wel enigszins weg. Niet mijn humor in ieder geval.

1.5*

Net als zijn voorganger een misbaksel van de eerste orde. De bedoeling was om de opgroeiende mens in al zijn kwetsbaarheid te tonen in zijn ontdekkingstocht naar zijn eigen seksuele driften en die van zijn medemens. De bedoeling was ook om dit op een humoristische wijze uit de doeken te doen. In mijn ogen zijn beide aspecten faliekant mislukt. Het is te braaf, te flauw, en vooral heel erg veel te Amerikaans ( en daarvoor mag je wat mij betreft hypocriet lezen). Nee, doe mij Happiness maar.

De Pie films blijven fijne guilty pleasures.

Jim's Dad: You may be Jimbo, or Jumbo, or Jimbodini to those guys in there, but there are still two people who haven't forgotten where James Emmanuel Levenstein came from. We're awful proud of you son.
Jim: Thanks, Dad.
Jim's Dad: Don't forget your penis cream.

American Pie 2, ook al zo'n film van me die ik zo vaak heb bekeken en die me gelukkig nog steeds goed bevalt. Het niveau van American Pie 1 halen ze niet, die film had gewoon een beter geschreven plot en een paar waanzinnig grappige momenten, maar toch mag dit vervolg er erg wezen en zit er meer dan genoeg vermaak in.

De jongens keren na een jaar studeren weer terug in hun woonplaats en brengen de zomer door in een riant zomerhuisje aan een meer, waar vele oude bekenden ook weer aanwezig zijn. Het werkt gewoon omdat deze cast gewoon sympathiek en grappig is. De focus ligt nog steeds op Jim, maar iedereen krijgt wel zijn screentime. Vooral Stifler krijgt weer de kans om uit te blinken in een paar goede scènes. Er zijn sowieso wel weer voldoende momenten waar ik om moest lachen. Stifler die ondergepist word op zijn feestje, Jim die door zijn pa betrapt word met seks, het videoband-lijm incident, Jim en de trombone en uiteraard de onvermijdelijke terugkeer van Jennifer Coulidge als Stifler's Mom. Heerlijke rol is dat toch elke keer. En dat geldt al helemaal voor Eugene Levy als Jim's vader. Die rol is elke keer weer genieten, met zijn ongemakkelijke gesprekken, zijn gezichtsuitdrukkingen en vooral het feit dat hij alles nog wat gênanter weet te maken. Maar tegelijk is hij wel de meest betrouwbare en fijnste vader die je kan hebben.

Maar niet alles is even goed. Zo duren bepaalde scènes veel te lang, zoals met de lesbiennes in de slaapkamer en de rollen van Heather en Vicky zijn hier ronduit saai. Maar daarentegen krijgt Michelle wel weer meer momenten en haar karakter is best wel leuk. ''This one time, at band camp'' is toch wel een redelijk iconische quote geworden onder jongeren die deze films vaak hebben gezien. Dat Jim haar kiest boven Nadia ziet iedereen wel aankomen, dat Nadia daarna met de Sherminator het bed in duikt weer niet haha. Maar de film kent verder niet echt een rode draad en is daardoor een beetje rommelig soms. In het laatste kwartier komt alles wel weer samen en eindigt het gelukkig weer leuk. De American Pie films zijn sowieso best geinig, maar ik denk dat je er mee opgegroeid moet zijn om ze echt bovengemiddeld te kunnen waarderen. Ook top dat ze geregeld terug refereren aan de vorige film, dus het is echt wel aan te raden die te hebben gezien voor je deze kijkt. De films hebben niks aan plezier ingeleverd.

Eigenlijk is dit 3,5 ster waard, maar ik geef een halfje nostalgiebonus erbij.

4* (was 3,5*)

Het is al lang geleden dat ik de eerste film in deze reeks heb gezien. Dit vervolg is zeker geen hoogstaande film, maar wel redelijk vermakelijk. De humor moet vooral komen van Steve Stifler en in iets mindere mate van de vader van Jim. De film is onderhoudend en best sfeervol, mede door de zeer behoorlijke soundtrack.