menu

Johnny Guitar (1954)

mijn stem
3,57 (220)
220 stemmen

Verenigde Staten
Western
110 minuten

geregisseerd door Nicholas Ray
met Joan Crawford, Sterling Hayden en Mercedes McCambridge

Vienna heeft een saloon annex gokpaleis in een nu nog afgelegen gebied laten bouwen. Vienna weet dat binnen niet al te lange tijd een spoorweg langs haar pand zal lopen en verwacht dan veel omzet. Het nabij gelegen dorpje wil echter niets van haar aanwezigheid weten. Ook niet van haar vriend The Dancin' Kid en zijn bende, die regelmatig Vienna's saloon aan doen. Opgestookt door de fanatieke Emma Small, probeert het dorpje dan ook een einde te maken aan Vienna's saloon. Vienna krijgt hulp van haar oude vlam Johnny ‘Guitar’ Logan, die echter geen geweld wil gebruiken.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=ACgSyxdV9vE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:

avatar van John Milton
4,0
Hoezo recenseert hij die nu opeens? Is er een re-release?

avatar van Biosguru
4,0
BFI programma rond de western, waarbij wat ik zo zie dit het centerstuk is.

avatar van de grunt
4,0
Peter Bradshaw is onnavolgbaar

Biosguru is me voor; inderdaad in het kader van BFI Southbank.

avatar van John Milton
4,0
denk je niet dat Peter zag dat ik hem recenseerde van de week en dacht, 'shit, die moet ik ook nog?'

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Een heerlijke western. 2 sterke vrouwen die tegenover elkaar staan, wat opvallend is voor zowel het (oude) Hollywood als voor western als genre. Toegegeven dat de mannen zich wel prompt naar voor willen schuiven, maar toch. Het conservatieve Amerika moet nog meer geschrokken zijn als de held geen wapen draagt, maar een gitaar. De hippie!!

Die (voor Amerikaanse normen) rebels aanpak maakt de film net zo boeiend. Het blijft een western natuurlijk met het kleine dorpje, de schietgrage kerels, paarden en zonnige landschappen. Maar toch kleurt het buiten de lijntjes, zonder te vergeten een klassieke western te zijn. Met al die personages valt de montage op en de dialoog die vlot pingpongt. Dat rebelse toonde regisseur Nicholas Ray een jaar later nog meer met Rebel without a Cause.

avatar van Bobbejaantje
3,0
Zeker de moeite waard om te bekijken. Mij kwam deze film vooral over als een doorgedreven genderstudie. In deze film dragen de vrouwen de spreekwoordelijke broek en staan de mannen er maar een beetje bij. En dat geldt ook voor Johnny Guitar, drager van de naam van de film, maar allesbehalve drager van het verhaal.
Ik moet wel zeggen dat het getrouwtrek tussen de mannen voor de gunst van Joan Crawford mij enigszins ongeloofwaardig overkwam omdat deze dame niet bepaald aantrekkelijk overkwam. Maar goed, smaken …
Verder was ik vooral onder de indruk van de kleurenpracht in deze film, en heb ik genoten van de muziek van Victor Young. Jammer dat men het titelnummer, gezongen door Peggy Lee, geen volwaardige behandeling heeft gegeven, waar het nu afklokt onder een minuut.
Meest onvergetelijke scene; Joan Crawford in witte jurk aan de piano, te midden van haar talrijke belagers. Van cool gesproken.

avatar van cinemanukerke
5,0
Bobbejaantje schreef:
Zeker de moeite waard om te bekijken

Trek maar maar meteen alle registers open voor deze magistrale ... euh Western ? Ray toont op een impressionante manier wat men met cinema kan doen. Vanaf de opening - die lange saloon scene - worden we met onze neus op de feiten gedrukt. De gure wind, desolate plaats; interieur van de saloon als een barokke hel (rode baksteen, kroonluchter) creëren doem vanaf het eerste beeld. Onze held Johnny Guitar komt binnen en wacht op de eigenares Crawford. Vanaf dan de ene uitbarsting na de andere. Binnenvallen van de posse, dan de Dancin kid en zijn bende en dan Crawford. Elk shot zit vol inspiratie (camerastandpunten), spanning (de roulette of ronddraaiend whiskey glas) en kracht (vuurspuwende dialogen tussen Crawford en McCambridge of tussen Guitar en Dancin kid. Die symboliek van kleuren : Crawford in nagel witte jurk rustig piano spelen, McCambridge in het zwart, de posse in begrafeniskledij. Vrouwen zijn het meest dominant, vrouwen zijn het meest kwaadaardig en vrouwen krijgen de traditionele shoot out op het einde. Woman rules. O ja, ik was het bijna vergeten : dit is een meesterwerk.

avatar van Onderhond
0,5
Kwelling.

Ik ben geen liefhebber van het genre, anderzijds staat deze wel te boek als een "afwijkende" Western. Visueel misschien een beetje, omdat er al eens een feller kleurtje in voorkomt. Of misschien is het vanwege de "sterke" vrouwelijke rollen, maar dat zijn geen zaken die het voor mij meteen beter maken.

Ik had, meer nog dan bij andere Westerns, problemen met het extreem serieuze karakter van de film. Ridicule dialogen en verwrongen gezichten, luid roepende mensen en moeilijke poses. Alles wordt er aan gedaan om het zo dramatisch mogelijk te doen ogen, maar het verhaal is zo plat als een dubbeltje. Het effect is vaak hilarisch, met Crawford als negatieve uitschieter. Het lijkt af en toe wel een parodie.

Visueel verder ook niet mooi. Editing is brak, camerawerk redelijk lui en kleurgebruik blijft erg lelijk. De soundtrack is ook een aanslag op de oren. Met een saai plotje en een speelduur van bijna 2 uur een stevige uitdaging dus.Eentje die ik geen tweede keer wil ondergaan.

0.5*

avatar van clubsport
3,5
geplaatst:
De ene speelt inderdaad een sterke vrouwenrol (Crawford ) al vind ik haar in die rol ( met name in het begin
nogal de overacting drive ingaan .
De andere vrouw word gedreven door blinde haat maar de uitleg voor haar bizarre gedrag kwam op mij nogal zwak over , ze geeft zich wel helemaal over in haar rol en je krijgt als kijker al snel een afkeer van haar .Ze manipuleert er stevig op los met haar ophitserij en op mij kwam ook dat op een gegeven moment
niet meer geloofwaardig over, dat al die mannen dat zomaar lieten gebeuren .
De momenten van spanning worden wel goed opgebouwd , vanaf de begin saloon scene tot de pianoscene en de lynchscene .
Conclusie: goede western die buiten de gebruikelijke paden wandelt , soms niet sterk uitgewerkt qua karakters maar toch goed .

Gast
geplaatst: vandaag om 13:01 uur

geplaatst: vandaag om 13:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.