The Tree of Life (2011)

Ik heb de film na 10 minuten gestopt. Wat een drama. Kon er niet meer tegen. Blijkbaar is dit een 'love 'm or hate 'm.

Ik vind het wel spijtig dat je deze film een score geeft, zelfs al heb je slechts 10 minuten gezien.

Ik vind dat dit gewoon niet zou mogen. Dit is eigenlijk hetzelfde als een film een score geven na alleen maar de trailer gezien te hebben.

Die stem zal waarschijnlijk ook wel verwijdert worden.

Ach, wat maakt het uit, gemiddelde van de film hier is toch al schrijnend laag. Een extra 0,5 kan daar nog wel bij. Geloof dat er geen andere film is die het publiek zo splitst in een love or hate houding. Toch wel een bewijs dat het een indrukwekkend werk is. Of het nu positief of negatief uitvalt.

Wauw, hier niet op blu-ray, onbegrijpelijk!

Ik ken er nog wel een paar

Nee hoor, afgezien van een flink aantal dubieuze 5* stemmen (Van jou of heb je de parenclub gemaild? ), volgt die stemverhouding keurig de normale verdeling.

Caged (2011)

Ik snap het ook niet, zocht er ook een hele tijd naar maar kon alleen de dvd release vinden. Weer een knap staaltje distributie .

Reinbo... ik ben een volwassen man hoor.

Dan vraag ik me toch af waar al die 5* stemmen vandaan komen, want het gros daarvan heeft nooit op een andere film gestemd..... Maar daar kan natuurlijk elke fan(club) verantwoordelijk zijn. Als je kijkt naar de regular voters volgt het stemgedrag gewoon de normale verdeling.

Alvast bedankt voor de "Caged" tip. Dat soort films spreekt me altijd wel aan. Ben hem alvast aan het pindakazen voordat Fredje ons dat plezier ontneemt.

Allereerst: een visueel plaatje en een prachtige soundtrack. Dat zijn de grootste elementen die het moeten maken voor mij in een film.

Een ander element dat voor mij ook heel belangrijk is, is de 'diepgang' van een film. Ik hou van films die daar ver in gaan, die soms de kijker in het ongewisse laten of ruimte openlaten voor verschillende interpretaties. Zo bekom je films waarover mensen kunnen discussiëren (en eruit kunnen leren) zonder dat je ooit een eenduidig antwoord zal krijgen.

Daar is deze film dan ook in geslaagd. De symboliek en de diepgang zijn enorm aanwezig en houden je de hele film door geboeid.

Misschien af en toe iets te langdradig. Langdradig dan in de beelden. Sommigen leken endelang te duren en dat mocht voor mij persoonlijk iets 'sneller' te gaan. Maar ach, dat is persoonlijke voorkeur. Want ik heb tot nu toe, bij elke film die ik van Malick heb gezien, het gevoel dat deze man zich niet zo vasthoudt aan het feit dat alles zo snel moet gaan tegenwoordig, in dialogen, montage, noem maar op. Malick wil (en zeker bij deze film) elk shot visueel en spiritueel tot je laten indringen, wil je laten voelen wat er gebeurt, wil je de tijd geven om na te denken. En daar hou ik wel van.

4*

Voer voor discussie, slachtoffers aan beide kanten. Zoveel druk ligt er tegenwoordig op deze film. Je vindt het prachtig of je vindt het niks, voor weinig mensen is er de gulden middenweg. Ik denk dat ik hem gevonden heb. Het begon nogal slecht met een reeks losse scenes, maar daarna een prachtige reconstructie van het ontstaan van de aarde en het eerste leven. Dinosaurusscenes voelde daarentegen beetje misplaatst aan, carnivoren hebben geen medelijden!! Het stabiele verhaal wat daarna wordt verteld is redelijk goed, alleen jammer dat het niet echt herkenbaar voor mij persoonlijk was. Toch waren er veel scenes die me niet echt aanstonden en kon ook niet echt begrijpen waarom Jack zo'n hekel had aan zijn vader, zo streng was ie ookm weer niet. Zeker een speciale film en ik denk zelfs dat veel users er de 2001: A Space Odyssey van de 21e eeuw inzien.

Ik denk dat dit het grootste probleem is dat velen hebben met The Tree of Life. De beelden zijn heel impressionistisch en als je er geen gevoel bij hebt zie je inderdaad niets meer dan mooie plaatjes. Ik daarentegen herken er zoveel in uit mijn eigen jeugd waardoor deze film me enorm wist te raken. Het is een poëtische impressie van Malick, die je enkel een deur hier toont, en waar jij als kijker zelf door moet lopen. Lekker pretentieus en ambigu klinkt dat om 'het zelf maar te zien' maar er is toch niets mooier dan dat? Het is zelf ervaring. En er zijn naar mijn zin maar weinig 'kunstwerken', films, boeken of andere dingen die er in slagen, volledig gemaakt door iemand die je niet kent, emotie bij me op die manier los te maken. Dit is jammer genoeg inderdaad love it or hate it cinema. Maar zo jammer dat niet meer mensen dit kunnen appreciëren. Ik leg me er ook bij neer dat deze score met pijn in hart maar blijft zakken.

Maar leuk dat je de gulden middenweg wist te vinden maar misschien moet je hem nog een keer kijken. Het is ook bij een tweede kijk beurt dat er veel op zijn plaats pas valt. Vooral de 'losse scenes'.

Niet? Ik vond het eigenlijk behoorlijk universeel.

"Grace isn't trie to please himself, accepts being slided, forgotten, disliked, accepts insults and injuries"

Beste film 2011. 2e kijkbeurt: de zonnebloemen stoorden me niet meer. Verhoogd naar een dik en dikverdiende 5 sterren.

Ik ben nooit zo’n fan geweest van Terence Mailick. Dat is ook één van de redenen waarom ik deze veelbesproken film nog steeds niet gezien had. The Tree of Life bleek uiteindelijk echter een zeer welkome verrassing. Cinematografisch is de film meesterlijk. Over ieder shot is nagedacht en of het nu gaat om een vrouw die de was op hangt of een veld zonnebloemen, alles ziet er even mooi uit.

En daar waar Malick me in het verleden nooit wist te raken met zijn personages, lukt dat nu wel. Brad Pitt is indrukwekkend als de vader die zijn zoons op harde wijze probeert voor te bereiden op het leven. Jessica Chastain doet niet onder als de liefdevolle moeder en ook de drie kinderen maken grote indruk. Er is nog meer dan genoeg wat ik niet begrijp na een eerste keer The Tree of Life, maar wat ik wel weet is dat zojuist een werkelijk adembenemend mooie film heb gezien over een opgroeiende jongen waarin zo ongeveer alle grote thema’s van het leven op natuurlijke wijze voorbijkomen. Pretentieus? Het zal best. Maar dit keer loop ook ik weg met Malick.

The Tree of Life is een filosofisch beeldgedicht gelardeerd met drie narratieve lijnen.

De narratieve lijnen zijn mijns inziens het schepping,- of evolutieverhaal, een jaren 50 gezin en de worsteling van de oudste zoon om die twee eerste narratieve lijnen ('Grace' versus 'Nature') te kunnen plaatsen. Zijn overpeinzingen over zijn moeizame relatie met zijn vader, de liefde voor zijn moeder en de pijnlijke ervaring van de dood van zijn broer bereiken een hoogtepunt wanneer hij als een soort figuur uit 'La Divina Commedia' een bezoek brengt aan een bovennatuurlijk oord en zijn antwoorden/geestelijke/spirituele rust vind.

Voor mij persoonlijk had de film nog interessanter geweest als Malick zich iets meer had ingehouden, zodat de focus nog meer op de (filosofische) kern had komen te liggen.

Poging 1. 12 minuten. Poging 2. 27 minuten. Poging 3. 33 minuten. Geen verdere pogingen meer gewaagd. Dit is gewoon echt niks voor mij. Wat een langdradig gezwets.

Je hebt slechts 1/4 gezien. Het is niet de bedoeling dat je dan al stemt.

Kul. Als hij het tot drie keer over toe probeert kan hij gerust de film voor hem diskwalificeren.

Het is nergens verboden om dan te stemmen. Al snap ik niet dat mensen het doen na een stukje film, maar het mag wel.

Na drie pogingen kun je toch wel vaststellen dat het je het kut vindt. Ik heb tty Professor II: The Klumps ook een 0,5 gegeven na 15 minuten gezien te hebben. Dat veranderd echt niet in een soort Godfather verderop in de film. Nee, na 3 pogingen mag je van mij stemmen.

Jezus.... Het gemiddelde wordt wel heel erg laag hoor.... Dit is echt belachelijk...

De standaardafwijking van de stemmen bij deze film is dan ook erg hoog: 1.23 (duidt op relatief veel liefhebbers en veel 'haters'). Ook een relatief vlakke stemgrafiek - geen normale verdeling.

Dat zal je nooit weten dus,

Ik voorspel je een verrassing als je 'm helemaal uitkijkt

.