The Tree of Life (2011)

Lijkt me stug dat hij niet uitkomt op Blu-ray. Meestal is dan een aantal dagen nadat de DVD is verschenen.

Het kan ook zijn dat men hem op VHS, Video 2000 en Betamax uitbrengt i.p.v. Blu-ray.

P.S. hij is overigens wel gewoon in HD te pindakazen.

Wat een draak van een film. Een aaneenrijging van zweverige scènes die me bij de Thin Red Line al stoorden. Spel van de jonge Hunter McCracken was goed en er zaten wel aardige momenten in tussen de twee broers, maar dit verhaal was ook in 15 minuten te vertellen. En what the F deed Sean Penn in deze film?

En het pretentieuze en lachwekkende einde helpt de film al helemaal om zeep. Ik heb me er echt meerdere malen toe moeten dwingen de film af te kijken.

Het enige dat me nog kon boeien was het deel van het ontstaan van de aarde, hoewel ik dat dan liever in een documentaire zie.

Malick zit duidelijk met zijn Angsten in de knoop. Inmiddels slim genoeg om in te moeten zien dat de hele religie niets voorstelt maar blijkbaar zo geïndoctrineerd is dat hij er tegen beter weten in toch alles aan doet erin te blijven geloven.

Helaas op een simplistischere manier dan bijvoorbeeld Von Trier.

Ik adviseer hem dan ook een goede psych.

En wat als je religie plaats laat maken voor spiritualisme? Ben je daar ook zo mordicus tegen? Doorgaan op de huidige weg is ook niet echt een fijne optie.

Al geef ik toe dat ik Von Trier's visie op wat komen gaat (niet letterlijk genomen) een kansrijkere acht.

Harstikke origineel en prachtige beelden, maar verder absoluut niet mijn type film! Duurde veel te lang waardoor het echt een kwestie van uitzitten was.

Ook teveel onbeantwoorde vragen na het zien van de film en daarom The Tree of Life voornamelijk als een 'sleur' ervaren!

Onderhand al voor de vierde keer op het grote doek gezien en ik zou hem zo weer gaan kijken als het kon. Een film die de zintuigen prikkelt en alle grote vragen van het leven durft te stellen en te beantwoorden. Tegelijkertijd een autobiografische film maar ook een film die dichtbij mijn eigen leven(svisie) komt. Een film die je kijk op het leven en medium film voorgoed veranderd. Een film om over te dromen, om over te discussiëren en om over na te denken. Maar ook een film die je diepste geheimen blootlegt en die je letterlijk en figuurlijk dwingt tot (zelf)reflectie. Een film die net zoals het leven nooit meer zult vergeten. Niets groters, mooiers en bescheideners dan The Tree of Life. Hét Magnum Epos van Terrence Malick.

De film is alles behalve bescheiden.

aardige beelden, maar verder vrij saaie film.

Na nu een aantal weken wetenschapsfilosofie te hebben gevolgd, en aanbeland te zijn bij juist dé filosoof waar ik zo benieuwd naar was - Heidegger - kan ik zeggen dat ik Tree of Life toch weer in een nieuw licht kan plaatsen. Althans - een herkijk zal uiteraard nodig zijn, maar met het oogpunt op Malick die blijkbaar zéér veel van de man afwist, en zelfs een werk van Heidegger heeft vertaald, kunnen bepaalde elementen niet onopgemerkt meer blijven als je ze in het licht van Heidegger plaatst.

Want alhoewel meer dan eens Heidegger mij ontzettend in een waan late, kreeg ik bij de bespreking van het oorsprong van het kunstwerk toch daadwerkelijk datgene wat besproken werd, zonder eigenlijkerwijs het kunstwerk zelf te aanschouwen. Ik hoorde plotsklaps Lacrimosa, het galmde door mijn hele hoofd, en ik zag de prachtige beelden die Malick ons voorschotelde, maar dit maal zonder de verbijstering van al dat ik zag te bevragen - ik wist het. De scheiding tussen de aarde en de wereld, het waarneembare en het stoffelijke - dus juist dat onvatbare waar Heidegger het over heeft, dat toont Malick. Maar na een herkijk weet ik het pas zeker.

De film stelt zich anders zeer bescheiden op. Het toont slechts de gang van zaken, zonder daar zelf een oordeel over te geven of vragen te beantwoorden. Daarin geeft het de kijker alle vrijheid. Iets wat ook wel blijkt uit de grote verscheidenheid aan interpretaties en reflecties.

Heidegger schrijft over het bestaan van de mensen. Aan de hand van etymologisch

onderzoek weet hij wonen en bouwen gelijk te stellen aan het zijn of het bestaan.

Het bouwen wordt op deze manier het inruimen van een plek, het ein-frieden.

Hierdoor zijn ruimte en de begrenzing ervan direct gekoppeld aan het subject dat

hiervoor zorg draagt.

Deze subjectivering is een manier om het wonen en het bouwen een plaats te geven

en benadrukt het belang van de grenzen van het thuis. Een belangrijk punt van

kritiek dat moet worden overwonnen is het gemis aan interactie die bestaat in

situaties waarbij er meerdere subjecten zijn. De filosofie van Heidegger is er één van

nogal eenzame subjecten in een leeg landschap

Volgens mij is veel wat Heidegger, vooral over wonen, gedacht heeft een inspiratie geweest voor Malick.

Vage film, die heel erg zijn best doet om origineel uit de hoek te komen. Het verhaal kwam dan ook niet echt uit de verf. Wel waren er erg mooie beelden en prachtige muziek die ervoor zorgde dat de hele film mij wist te boeien. Had vantevoren alleen op een groetere rol van Sean Penn gehoopt. Desalniettemin vermakelijk allemaal, 3 sterren.

Wat een bombastisch geneuzel. Echt vreselijk mijn best moeten doen om mijn ogen open te houden. Een aaneenschakeling van korte scene's/shots/beelden die in 139 minuten een verhaal vertellen wat je in vijf minuten kan doen. Oké sommige shots zijn prachtig met op de achtergrond zwaar klassieke muziek om het geheel spiritueel over te doen laten komen. Het kwam bij mij niet aan. Mistte compleet zijn doel en werd saai en irritant.

@ NarcissusBladsp.

De schrijver van het epistel over Heidegger laat als eerste angsten zien, bv angst om gastvrijheid te moeten opgeven door grenzen te trekken. Ik ga daar niet in mee.

Als je geen begrensd thuis hebt kun je ook niet gastvrij zijn, want dan is je huis niet het jouwe en betekent gastvrijheid niet meer dan onbegrensd toelaten van alles wat voorbijkomt, grenzen-loos en daarmee betekenisloos. Het gaat hier over het huis van je eigen Zijn. Het tevreden zijn en vrij zijn in je eigen begrenzing, kortom een nobel streven naar ware menselijkheid.

Het is tevens het integreren van een stukje aarde in je eigen wezen. Heidegger stipt ook (tezamen met anderen) het verschil tussen huis en thuis aan.

Voor mij heeft dat niets met eenzaamheid of (on)gastvrijheid te maken, maar om het creëren van een plek om überhaupt te kunnen Zijn. Een basisvoorwaarde.

Als de wereld in zijn geheel geen grenzen had zou het chaos zijn. Het trekken van grenzen , het creëren van vormen is de zichtbare en voor ons leefbare 3D wereld die wij kennen (mensen die het onbegrensde Labyrinth van de Minotaurus betraden, stierven).

Ruimte-Tijd-Zijn.

na dat ik de beoordelingen had gezien dacht ik al, of je vindt het geweldig of helemaal niets!

nou, ik vond het dus helemaal niets.

heb de film na 50 minuten afgezet.

wat een saaie film, het kon mij niet boeien.

echt een drama dat fantasy!

Voor mij is is dit niet de beste film die meedong naar de gouden palm maar wel de mooiste die ik tot nu toe gezien heb. Alles is bijzonder mooi en origneel in beeld gebracht, in het bijzonder het deel over het onstaan van de wereld.

Voor het verhaal moet je deze film niet kijken, de plot is duidelijk ondergeschikt aan de rest.

De muziek kan ook niet onbeprezen blijven. En dan heb ik niet alleen over de score van Alexandre Desplat maar vooral de meesterwerken uit de klassieke muziek.

Het absolute hoogtepunt wat betreft de muziek en beeldenpracht van de film was wanneer het prachtige Lacrimosa uit Zbigniew Preisners' "Requiem for a Friend" uit mijn tv galmde.

Een zeer indrukwekkend moment.

http://www.youtube.com/watc...

Ja daar ben ik het wel volmondig mee eens. Prachtige beelden en bijhorende muziek in dat stukje, en zeker wanneer het tot de climax komt kan je bijna niet anders dan kippevel krijgen. Ik had het al gezegd maar wat ongelofelijk jammer dat er juist niet meer van dit soort momenten waren. Had er makkelijk 4 sterren aan kwijtgekund met meer van dat.

Mijn link is een beetje ongelukkig en zette je ietwat op het verkeerde been. Gelukkig heb ik de 'oorspronkelijke tekst' vertaalt in het Engels, in Malicks geval wel zo toepasselijk, gevonden:

Heideggers "Building, Dwelling, Thinking...

Er zit een scéne in The Tree of Life waar Pa 'Pitt' letterlijk de grenzen toont...figuurlijk zijn er vele verwijzingen..

Denk ook aan: demiurg, de (kosmos) bouwer, verbouwen van land, eco (economie, ecologie) komt van het grieks oikos....huishouding, het Christelijke rentmeesterschap, maar ook ontheemd (vervreemd) zijn...etc..

of taalbouwer:

"It is language that tells us about the nature of a thing, provided that we respect language's own nature. In the meantime, to be sure, there rages round the earth an unbridled yet clever talking, writing, and broadcasting of spoken words. Man acts as though he were the shaper and master of language, while in fact language remains the master of man. Perhaps it is before all else man's subversion of this relation of dominance that drives his nature into alienation. That we retain a concern for care in speaking is all to the good, but it is of no help to us as long as language still serves us even then only as a means of expression. Among all the appeals that we human beings, on our part, can help to be voiced, language is the highest and everywhere the first".

De manier waarop er gecommuniceerd wordt in deze film...legt een speciale manier de nadruk op gedachten, uitspraken, bevelen...kortom: 'gewoontes'.

The Tree of Life?

" It did not forget the altar corner behind the community table; it made room in its chamber for the hallowed places of childbed and the "tree of the dead"-for that is what they call a coffin there: the Totenbaum-and in this way it designed for the different generations under one roof the character of their journey through time".

Aah, ja inderdaad, Heidegger heeft zoveel geschreven dat men nu bezig is aan een uitgave van 100 delen, allemaal geschriften van zijn hand. Ik was het slechts niet zo eens met wat Gerjan Streng erover dacht.

Het stuk in je laatste link over de taal is inderdaad zeer interessant. Dat wij in de loop der tijd een splitsing hebben gemaakt in ons taalgebruik en nieuwe betekenis hebben gegeven aan oude woorden als bouwen en wonen (en zijn), waardoor een 'alienation' is ontstaan van de ware natuur/aard van deze woorden.

Ik denk dat wij aan 'awaiting the divinities' (wat wij doen terwijl wij hier 'wonen') helaas in de loop der tijd ook een andere betekenis hebben gegeven (zo machtig zijn wij dus wel, om onszelf te vervreemden). Ook hierin is een scheiding opgetreden. In de grond van de betekenis van het woord wuon is er voor mij geen scheiding tussen Zijn en de 'divinities'. Religie (letterlijk her-verbinding) is voor mij beseffen wie en wat je zelf bent, Zijn.

Maar goed, in de film is de filosofie van Heidegger inderdaad bijna letterlijk uitgebeeld, met name de brug is een goed voorbeeld in deze. Ook het vestigen van een woning, huishouden en gezin komt aan bod, en wel gevestigd in de grootse en in veel opzichten on(be)grijpelijke natuur, eveneens onze woning.

Ik hoef het natuurlijk niet met alles wat Heidegger of Malick zegt eens te zijn

Ik vind het bijna jammer dat de brug wordt gebruikt als symbool voor verbinding. Zoals Heidegger zegt, impliceert/veroorzaakt de aanwezigheid van de brug zelf de twee (of meer?) oevers die deze verbindt, naast dat het wel de mogelijkheid schept buren te zijn. Er zit een impasse in dit beeld besloten, maar wellicht dus in het hele Zijn in de natuur (ruimte).

Ik ga niet precies mee in Heideggers gedachten (zijn definitie) over de viervoudigheid van de aarde. In andere culturen spreekt men over lucht, water, aarde en vuur bv. Het is dus maar welke naam je eraan geeft en eigenlijk brengt elke naamgeving een bepaalde scheiding van het geheel met zich mee.

Verder komt Heidegger opeens met 'mortals' tegenover 'divinities'. Volgens mij vanuit zijn eigen gedachten en niet vanuit zijn taallogica (of misschien in een ander stuk van hem nader verklaard?). Hierin zie ik een door hemzelf aangebrachte scheiding. Misschien zijn idee van religie?

Ik denk dat Malick er inderdaad ook zo over denkt (of er nog over peinst).

Van wie is je laatste alinea een uitspraak?

Een kist uit een boomstam gesneden.... apart

Het gaat mij om een globale (associatieve) iinspratie, die er voor mij heel duidelijk aanwezig is, van Heidegger op Malick. Het gaat om Heideggers fenomenologische manier van kijken die Malick met film probeert te bereiken...

Ik denk dat Heideggers vierkant ook een verwijzing is naar het Germaanse ding (thing) in Nederlands de oude vierschaar: hij die oordeelt geeft richting (Gericht) en schept ruimte. "Ding" komt dus van rechtsgeding: een verzameling, vergadering (van mensen, woorden...) dat tot een bepaald oordeel (ding) komt. Heidegger maakt een onderscheid tussen oord en ruimte. (In de Engelse vertaling gaan subtiliteiten verloren en komen andere boven water..)

Vergeet niet dat denken, formuleren etc onderdelen zijn van wat Heidegger 'bouwen' cq 'wonen' noemt. Zijn opmerking over taal (zie mijn eerste citaat): "Nature of a thing"... staat er niet voor niets.

Denk, ding, think, thing...of...wonen, wennen, winnen...

Heidegger laat zich vaak etymologisch 'meeslepen', als van vorm redeneren een fascinerende brug, maar is niet altijd even betrouwbaar.

Staat in mijn laatste link van Heideggers eigen 'Dwelling' essay...(zevende alinea van onderen geteld)

Die eenzaam scheve deurpost bij het hiernamaals...

Ik ben met je eens dat in een vertaling subtiliteiten verloren gaan. Tijdens het lezen dacht ik nog: laat ik het even in het Duits opzoeken.

Ja, je ziet dat ik naar het eind van het stuk mijn interesse een beetje verloor thnx. Toch ben ik nog steeds benieuwd naar de herkomst van zijn 'mortals' idee en zal ernaar op zoek gaan. Ik vind dat erg van belang in de uiteindelijke definitie van religie, ook in relatie met deze film van Malick

Inderdaad zie ik denken/oordelen in deze zin ook als onderdeel van de aarde/natuur en dus opgenomen in het idee van wonen/verblijven/zijn (de brug noemt Heidegger trouwens ook een ding).

Benoemen en daarmee oordelen middels scheppende, gesproken woorden (welke eerst gedacht zijn).

Wat dat betreft kunnen we de uitdrukkingen God's woord en God's oordeel in de Christelijke leer ook eens opnieuw bekijken.

Een vertaling kan ook verrijken...

Jezus was een zoon van een timmerman. De oude evangelisten kenden hun demiurgische klassiekers...

Wat een film zeg.. Een wazige trip met wellicht subliminale boodschappen ofzo. Is dit een afstudeerproject van een kunstenaar? Moeite om mijn ogen open te houden en na zo'n drie kwartier maar afgezet; zonde van mijn tijd!

Hehe subliminale boodschappen.

Erg mooi geschoten en goed geacteerde film. Het verhaal was echter erg moeilijk om te begrijpen, met verschillende interpretaties mogelijk bij verschillende scènes. Ik heb bijna alles teruggelezen bij de FAQ op IMDb. Het valt allemaal symbolisch en metaforisch op te vatten. Niet bepaald een toegankelijke film.

3,0 sterren

prachtig in beeld gebracht deze film, kan niet anders zeggen. 'n kunstwerkje

Een moeilijk te begrijpen film.

Typering film Drama/fantasie helemaal mee eens, scoort goed als kunstproject.

De gemiddelde puntenwardering hier en imdb liggen rond en boven de 3,5 . Maar ik kan me in deze film helaas niet in vinden ,en sta aan de kant van de gene die heel iets anders hadden verwacht.

Ga liever voor de recht toe recht aan drama's.

Kan het zijn dat de dvdtransfer van een bedenkelijk niveau is vond dat er regelmatig ruis en artifacts in voorkomen (leek soms dat men flink compressie heeft moeten gebruiken om het op een dvd9 te zetten). Vooral de scene's in het bos met die dino's dacht ik even een copie in handen te hebben.

Ow man .. deze film heeft met recht de titel drama.

Je hebt gewoon zin om van een flat te springen na 20 minuten. Ik ben dan ook maar gestopt.

Maar drama's zijn gewoon niets voor mij. Wel heel goed acteerwerk en prachtige beelden.