L'Auberge Espagnole (2002)

Wat een overbodige film en wat een saaie hoofdrolspeler. Niet te geloven dat dit is gemaakt door dezelfde regisseur als dat juweeltje Chacun Cherche son Chat. Ik snap werkelijk niet waarom deze film zo'n hoog gemiddelde heeft.
Tuurlijk zijn sommige dingen wel herkenbaar. Ik ben ook uitwisselingstudent geweest. Maar in hoeverre is die jongen nu veranderd, behalve in de tijd die voorbij gegaan is? Tautou is ook saai en de vrouw met wie Xavier vreemd gaat is zelfs nog 1000x saaier. De enigen die ik aantrekkelijk vond om naar te kijken waren de Italiaanse (mooie jongen) en Belgische (spannend meisje) huisgenoten.

Laat ik het voor de verandering dan maar een keer eens zijn met OzarkLynch.

Lekker no-worries, gezellig, fijn en lief filmpje. De mix van verschillende talen werkt altijd erg goed, ook hier weer. Leuke mengelmoes.

Hier en daar wat stereotype personages inderdaad, maar het luchtig sfeertje dat door de hele film blaast maakt dat meer dan goed. Kreeg zelf zin om een reisje Barcelona te ondernemen.

Dit soort leuke tussendoortjes kan ik altijd pruimen. Niks overdonderends, maar het filmpje palmt wel in, en laat je achter als na een verkwikkende douche. Beetje jammer van dat Radiohead gebleir ertussen soms, maar verder geen kritiek. 4*

Aardig.

Luchtige schets van een jaar als uitwisselingsstudent in Barcelona, meer is deze film niet echt voor mij. Af en toe erg geslaagd bij bepaalde grapjes of situaties maar niet veel meer.

Nogal incoherente verhaallijn, enkele onsamenhangende scenes aan elkaar geplakt, gevuld met wel erg stereotype personages af en toe. Eigenlijk prima, zolang alles maar werkt, pakt. En dat deed het dus niet. Niet echt.

Ook het camerawerk en alle splitscreens voegden wel wat toe, maar niet altijd interessant. Wazig beeld als mensen dronken zijn bijvoorbeeld, beetje -gevoel.

Overall toch wel goed te pruimen, maar voor mij niet de juiste toon om ergens bovenuit te steken. De vele taaltjes en cultuurverschillen zijn soms erg leuk. Bovendien een pluspunt voor Romain Duris. Die man is voor mij, vooral na De Battre Mon Qoeur, echt een fijne acteur om te volgen.

2,5*

Dit is een film die ik zelf nooit zou bekeken hebben indien ik de beoordelingen hier niet had gezien. Hulde dus aan de andere MM-gebruikers

Ik heb ten zeerste van deze film genoten hoewel het verhaal niet echt veel om het lijf heeft. Zelf ben ik ook student en dus zou ik eventueel ook kunnen Erasmussen, maar na het zien van deze film ben ik niet meer zo happig Ik ben zelf nogal op mijn privacy gesteld en om dan met 6 medestudenten in een appartement te kruipen is niet voor mij weggelegd. Toch waren bepaalde situaties ook voor mij als student erg herkenbaar en daardoor kon de film me wel boeien.

Er zijn echter te weinig leuke situaties om van deze film echt een topper te maken, al vond ik de manier van filmen bij wijlen zeer goed. Franse films - je herkent ze bijna direct door hun sfeer, muziek en filmstijl - blijven me toch aantrekken.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Was wel een redelijke film over een student die te maken krijgt met het Erasmus leven, waar ik voor het eerst over had gehoord overigens. Verder was het op zich wel een luchtige film, het werd nergens te zwaar of zo, maar de echte diepgang miste ik toch wel. Trouwens die tips die die ene lesbienne aan Xavier heeft gegeven zal ik zeker onthouden.

Vandaar 2, 5 sterren.

Geweldige film! Zeer herkenbaar voor mensen die met een Erasmus-beurs een jaartje in het buitenland hebben vertoefd.

Pracht shot die waarin Xavier en zijn vriendin (na haar bliksembezoek) afscheid van elkaar nemen!

Heel herkenbaar vond ik ook het totale gat waarin Xavier valt na terugkeer bij zijn moeder en haar karbonade thuis!

Overigens kan ik het iedereen aanraden om een stage of een jaartje in het buitenland te proberen! Voor mijzelf was dat het beste besluit dat ik ooit in mijn leven heb genomen; het heeft mijn (kijk op) het leven compleet veranderd!!!! Ik ben vooral veel positiever naar andere culturen gaan kijken en kritischer naar Nederland en haar inwoners.

Laat je niet afschrikken door deze film (het moeten delen van kamers en zoeken naar woonruimte!), soms wordt dit wel goed geregeld (in ieder geval in mijn ervaring was DAT nou juist wel goed geregeld!!!).

Ga er echter ook niet vanuit dat je school of universiteit alles in de puntjes regelt, dit valt vaak vies tegen!

Een film met een aantal geslaagde scènes. Toch weet de film in zijn geheel niet voldoende te overtuigen. De hoofdpersoon en de meeste andere karakters weten niet voldoende te boeien, en ook is het geheel vrij voorspelbaar. Het plezier komt dus vooral uit een klein aantal scènes.

Niet onaardig, dit studentengeneuzel (in de positieve zin van het woord) in Barcelona. Alleen jammer dat de hoofdpersoon zo'n suffe zak is.

2,5*

Hebben hem vandaag gezien in school voor Frans.
Natuurlijk werkten de franse ondertitels niet, waardoor het wel moeilijk te volgen was, maar buiten een paar details, heb ik het wel zo allemaal ongeveer.

De film zelf dan. Ik vond hem bij momenten best wel grappig en boeiend, maar andere momenten waren daarentegen echt langdradig en saai.
Het ergste moment uit de film vind ik het einde, wat ik echt wel belachelijk vond. konden ze nu echt niets anders verzinnen dan dat hij daar met zijn armen als de vleugels van een vliegtuig over de startbaan rent. Dit is wel jammer, want het zal je het langst bijblijven en dus doet het een beetje afbreuk aan de film.

Al bij al nog wel een redelijke film, maar aan 1 keer kijken heb je wel meer als genoeg.

Film over studeren in Barcelona terwijl je vriendin thuis in Frankrijk zit. Vond het idee van al die studenten van verschillende nationaliteit bij elkaar in 1 huis erg leuk. Dit zorgde naar mijn idee voor interessante dialogen. Daarnaast ligt de humor er niet al te dik op en heb ik met genoegen naar deze film gekeken.

In een feelgoodfilm zou je normaal gezien toch moeten meeleven met de personages. Maar hier is alles zo afstandelijk, de personages zijn geen mensen van vlees en bloed. Veel situaties zijn zo stijf, zo onpersoonlijk. Het verhaal gaat ook niet vlot, er zit geen greintje spirit in. In plaats van één verhaal te vertellen bestaat de film uit talloze losse stukjes en brokjes, waardoor het geheel me nauwelijks kon boeien. Buiten die satire op de onoverzichtelijke paperasserij die een student moet doorworstelen om op Erasmus te kunnen gaan en een paar grapjes waar ik even mee moest glimlachen (Cécile de France vertelt een (flauw) communautair grapje!) bevat deze film eigenlijk weinig goeds. En zelfs Audrey Tautou en Cécile de France, die er anders altijd zo lekker uitzien, lopen er hier eerder belabberd bij. Een leuk concept, maar zwakjes en bleek uitgewerkt.

Best een leuke film die zich op den duur toch flink in de nesten werkt. Het begin is nochtans leuk. Veel leuke visuele vondsten en een originele manier van het aanpakken van het verhaal. Ik moet zeggen dat Xavier zijn ervaringen met het regelen van een Erasmus-uitwisseling voor mij onherkenbaar waren. Ik was onder de indruk dat de universiteit in principe zelf zorgt dat hun uitwisselingsstudenten ergens kunnen leven, maar goed, misschien doen ze daar in het zuiden wat anders over.

Na dat frisse begin, maakt de film echter een aantal fouten. Allereerst is de affaire met Anne-Sophie ongeloofwaardig en ook zó fout, dat het hoofdpersonage meteen al zijn krediet verliest. Ik leefde geen seconde meer met hem mee en dat in het vervolg van het film iedereen alles in het werk stelt om te zorgen dat het niet uitkomt dat Wendy vreemdgaat, vond ik ook geen pluspunt.

Voor mij dus niet zo herkenbaar. Er blijft wel een redelijk sfeertje boven de film hangen, maar uiteindelijk is het toch niet meer dan degelijk.

Een heerlijke feelgood film die mooi verschillende culturen in beeld brengt zonder te verdrinken in clichés. Het is zelfs met de komst van de Engelse broer dat je goed merkt dat het geen clichés zijn. De film bestaat uit een reeks leuke fragmenten en een hoop 'sketches' als het ware met diverse situaties. Een lach en een traan met een waar vakantiegevoel door het geniale gebruik van de mengelmoes aan talen. De film boeit niet heel de tijd, maar slaagt er toch in om dat af en toe goed te maken met een leuke inval. Ben benieuwd naar het vervolg Poupées Russes...

Verrassend goeie film!

Grappig, herkenbaar en bovenal visueel erg sterk.

De scène waarin de bureaucratie van een Erasmus-dossier aan de kaak gesteld wordt, vond ik bijzonder geslaagd: split-screen, doorspoelen van het beeld, de opsomming van documenten die wordt gevisualiseerd,...

Verder ga ik wel akkoord met wat Knisper al zei over de ongeloofwaardigheid van de affaire met Anne-Sophie. Maar voor de rest heb ik weinig aan te merken op deze film. Het kijkt allemaal zeer gezellig weg.

Behoorlijk leuke film.

Dit is nou een typisch voorbeeld van een film waarin een voorspelbaar verhaal op de achtergrond wordt geduwd. Naast een aantal glimlach momenten zaten er ook nog twee stukjes in waar ik erg om kon lachen. Wendy's broer staat te kotsen omdat ie te veel heeft gedronken, gaat Xavier mooi achter hem staan pissen. Maar het lolligst was nog wel de hele scène rond Alistair, met als hoogtepunt opnieuw die maffe William. En ook filmtechnisch laat L'Auberge Espagnole een aantal leuke dingen zien. Bijvoorbeeld de scène waarin Xavier's hersenen worden onderzocht.

Aardige verzameling personages in ieder geval, een aantal leuke sketches en genoeg moois voor het oog. Dikke 3.5*

Heerlijke Franse komedie waar je gewoon een warm hart van krijgt. Dit maal over studenten die in het buitenland studeren en dat ze in een studiewoning andere studenten treffen vanuit heel Europa (wel jammer dat er geen Nederlander bijzat) Wat ik er nou nog verder aan toe te voegen heb weet ik niet want echt een verhaal is dit niet. Gewoon een aaneenschakeling aan fragmenten en het dagelijkse bezigheden wat dito studenten vaak doen. Studeren (vanzelfsprekend) stiekem blowen, liefde bedrijven, ruzie maken, het nachtleven in duiken enz enz, en dat soort films mag ik altijd wel graag zien. Ook verder heel ludiek opgebouwt en gemonteerd. Ansichkaart fragmenten, doorspoeling, splitscreen enz enz. Heel mooi. En de beelden van Barcelona zijn ook heel mooi en zonnig. Ook wel pijnlijke momenten, waneer Xavier voor lastige keuzes komt te staan.

Hele vrolijke film.

4,0*

Onderhoudende film en een feest der herkenning voor mensen die weleens, of liefst meerdere keren, in Barcelona zijn geweest, je krijgt gewoon heimwee naar de stad bij het zien van deze film. Alle bekende plekken komen voorbij; Parc Güell, het strand van Barceloneta, de nauwe straatjes van de Barrio Gotico, Maremagnum, de Teleferique del Puerto (kabelbaan) en discotheek La Paloma om maar wat te noemen.
De film zelf kijkt zoals gezegd lekker weg maar vind ik hier en daar wat langdradig en soms ook (te) ongeloofwaardig. Scene waar Kelly Reilly gewaarschuwd moet worden dat haar vriend onverwacht langskomt had bijvoorbeeld van mij niet in deze vorm gehoeven, leek net een klucht. Over het algemeen een uitstekende, vermakelijke film over de belevenissen van een Erasmus-student in Barcelona. 4*

Heerlijke film over een student uit Frankrijk die voor een jaar naar Barcelona gaat om Spaans te leren. De film schetst tegelijkertijd een rooskleurig en geloofwaardig beeld van het studentenleven, en ook Barcelona komt mooi over. Luchtig van toon met vlot camerawerk en een vlotte montage, kijkt deze film lekker weg. Leuke personages ingevuld door een minstens zo'n leuke cast.

Voor een voormalige Erasmus-student zitten hier zeer herkenbare zaken in. Dat maakt de film voor mij ook wel de moeite waard. Barcelona vormt bovendien een zeer mooi decor. De persoonlijke beslommeringen van Xavier zijn echter veel minder boeiend. De romance met Anne-Sophie is zelfs bijzonder ongeloofwaardig, dat had beter achterwege kunnen blijven.

Mwah. In dit verhaal van een student die naar Barcelona trekt had mijns inziens meer ingezeten. Het begin van de film is nog aardig met wat absurdistische scenes maar wat volgt is allemaal nogal braaf en voorspelbaar.

Leuke, herkenbare film.

Tenminste voor wie ooit in een studentenhuis heeft gewoond en/of in een buitenlandprogramma als Erasmus heeft gezeten en/of in Barcelona is geweest. Voor mij geldt alledrie, al kan ik me zo voorstellen dat als je die dingen niet hebt meegemaakt, het de film een stuk minder interessant maakt.

Want verder biedt de film, uitgezonderd de vlotte en cartooneske montage, niet zoveel. Voor een goed geschreven verhaal moet je hier zeker niet zijn. Ondanks de herkenbare situaties, zijn veel ontwikkelingen m.b.t. de hoofdpersoon ongeloofwaardig. Dieptepunt is zijn romance met een getrouwde vrouw. Daardoor had ik ook gelijk alle sympathie voor hem verloren, want eigenlijk is het een nogal egocentrisch - typisch enig kind - verwend ettertje.

Gelukkig zijn er genoeg andere personages om de boel af te leiden en samen met het zonnige Spaanse sfeertje is het genoeg voor een ruim voldoende. 3,5*

Erg genietbaar deze film die van de personages geen karikaturen maakt en volsteekt met natuurlijke, droevige en humoristische situaties. Een "auberge espagnole" is een plaats waarin ge alleen maar dát vindt wat ge er in steekt. En dat is het. Een leeg appartement, plots bevolkt met een aantal jongeren van verschillende nationaliteiten en elk met hun eigen "ego's" en alles komt tot leven.

De acteurs zijn stuk voor stuk knap in hun rol. Het geheel heeft nooit verveeld, de conversaties waren goed en doorgaans grappig en alles was erg duidelijk.

Degelijke vlotte film over Erasmusstudenten in Barcelona. Enerzijds vrij authentiek, anderzijds toch met de haren getrokken. De vlotte vertelstijl en camerahantering houden het luchtig en vermakelijk. Qua plot niet zo bijzonder, maar de film heeft wel de nodige flair om het gaande te houden. Beetje genre Amélie Poulain of Chocolat waar ook die luchtige schwung verweven zit doorheen de film. Verder ook aangenaam om te volgen met die extra foliekes om het amusant te houden zoals de scène met het

Erasmusdossier (versnelde en vertraagde beelden).

Naarmate de film vorderde wat mijn aandacht verloren, mede door het feit dat ik me in bepaalde verhaallijnen moeilijk kon vinden. Desalniettemin best wel een OK film.

Frisse film over al het moois dat het kotleven in Barcelona te bieden heeft. De laatste onbezorgde momenten als student voor het échte werkleven van start gaat. Ik vond Xavier wel redelijk sympathiek overkomen al begaat hij enkele jammerlijke keuzes zoals zijn affaire met die Ann-Sophie. Dat zijn domme dingen maar dat maakt hem ook heel menselijk. Ik zou hem omschrijven als besluiteloos, tikkeltje impulsief en redelijk onzeker over zijn toekomst.

De film blijft bijna voor de volle honderd percent toegespitst op het kotleven en de lotgevallen met de kotgenoten. Er zitten amper scènes in op school. Hoewel dit een aangename en lekker wegkijkende komedie is met soms maffe scènes, is het ook wat jammer hoe weinig impact al die jonge mensen rond Xavier uiteindelijk nalaten op het einde.