Marley & Me (2008)

Mooie film!

Dat kan, ik weet niet of zo'n type als jou uberhaupt wel een film langer aan laat staan dan 20 minuten.

Kreeg op 't einde toch wel een brok in m'n keel, vooral omdat mijn hond ook ingeslapen is...

Ik vind Owen Wilson altijd wel grappig om naar te kijken, Jennifer Aniston is toch ook een goede actrice en echt een (prachtige) vrouw.

Heb eigenlijk heel de film lang genoten van die ondeugende Marley.

En ook dat stuk waar Wilson, Sebastian weer tegenkomt en een blik heeft als Sebastian weg loopt, zo van dat hij eigenlijk wel blij is hoe z'n leven is verlopen..

4* Misschien aan de hoge kant, maar de film brengt veel herinneringen van m'n eigen hond naar boven dus daar moeten de lage stemmers maar tevreden mee zijn.

Ik miste een beetje het verhaal in deze film. Hoewel de tijdslijn wel leuk wordt neergezet en ook wordt ingezoomd op de relatie tussen Owen en Aniston in combinatie met het leven van de hond, weet het nergens echte diepgang te bereiken. Soms erg leuke momenten. We hebben dubbel gelegen toen ze met de auto richting de dierearts reden om hem te laten "helpen".

Ik moet ook toegeven dat het einde me ontroerde. Maar net als Nonick die oom zelf mee gemaakt en dat brengen ze toch wel heel reeel en herkenbaar in beeld.

Echt een hele leuke, grappige en op het einde zielige film. Ik moest toch even slikken op het einde.

Toch best een redelijke film waarbij het einde je best wel een beetje aangrijpt. Vooral ook als de kinderen, ieder op hun eigen manier, afscheid nemen van de hond.. Ben ook altijd wel een fan van het acteerwerk van Owen Wilson en ook in deze film stelt hij me zeker niet teleur.

Owen Wilson heeft mij wel weten te verbazen in deze film door toch ook een serieuze kant te laten zien. Iets wat ik tot nog toe niet had gezien van hem.

Ik heb genoten van de film en het laatste deel heeft ontzettend veel herinneringen aan mijn vorige honden teruggebracht, die ook op eenzelfde manier hun leven hebben kunnen afsluiten.. Wanneer je dit zelf hebt meegemaakt kan je je veel beter in deze film inleven en daarom werd het voor mij ook een erg emotionele ervaring.

In het geheel was het wel een mooie film .. k vond het wel véél te langdradig ..

Heb véél moeten janken, heel emotionele film!

Toch wel een aanrader.

Natuurlijk moest ik, zoals overigens de rest van de zaal, ontzettend janken. Dat einde. Als ik er aan terugdenk word ik alweer week.

Maar hele leuke film, ze hadden hem alleen echt iets vrolijker af moeten laten lopen, ik eis bij dit soort films een happy end.

In deze film zit eigenlijk net iets te weinig verhaal om echt goed te zijn.

Gelukkig doen Owen en Jennifer het uitstekend.

Echte romantiek en humor ontbreken in deze film.

Ik weet het niet echt met deze.

Aan de ene kant verre van een slechte film maar een 2 de keer zou ik hem zeker nooit meer uitkijken.

Leuke pretentieloze feelgood (behalve het einde dan) film. Het einde is inderdaad snotteren geblazen. Verder vond ik het weer prettig kijken naar Owen Wilson, ondergewaardeerd acteur is dat.

Overschatte acteur, die Owen Wilson. Hij kan maar 1 type rol spelen. Altijd maar die fluisterende stem en die irritante hoofd van hem. Het verhaal is te gebrekkig om echt een verhaal genoemd te worden. Alles behalve Marley is oninteressant en blijft altijd ver in de achtergrond. De regisseur had beter moeten weten dat een film met een hond in de hoofdrol niet meer dan een familiefilm kan worden. Toch wel een aardig wegkijkertje, wordt nergens echt vervelend.

Mooie film. Aan het eind toch wel wat traantjes weggeplinkt.

Mooi en ontroerende film!!

Leuke en sympathieke film over het leven van John en Jenny Grogan, die de hond Marley in huis nemen.
Wat volgt zijn in 1e instantie hilarische situaties. Echt heel herkenbaar als je zelf ook honden hebt gehad.
Natuurlijk volgen de sentimentele momenten(het is immers ook een drama) en alle andere situaties in het dagelijkse leven van een gezin.
Zo simpel maar o zo leuk om naar te kijken.

Owen Wilson komt heel erg sympathiek over, met zijn charisme zorgt hij er ook voor dat de film lekker luchtig blijft. Jennifer Aniston doet het verder ook prima en de kids zijn ook verre van slecht.

Ik ben aan de ene kant wel blij dat ik de film niet in de bios heb gezien, anders had ik me kapot gejankt in het bijzijn van anderen haha.
Het einde is perfect! Precies hoe hij zou moeten eindigen, want aan alle goede dingen komt een eind. Dus ook aan Marley, helaas.

Mensen die vinden dat er geen verhaal in zit, leg me dat is uit? Je ziet toch duidelijk een lijn in het verhaal.
Een jong, getrouwd koppeltje neemt een hond. Zitten dus met bepaalde beperkingen opgezadeld. Na een redelijke carriere willen ze meer. Dus nemen ze kids, die groeien uiteindelijk ook op met de hond, waarmee ze dus ook een band krijgen. Uiteindelijk gaat de hond dood en wordt er afscheid van de hond genomen.
Je kan wel vinden dat er geen verhaal in zit, maar dan is het leven van bijna iedereen verhaalloos.
Aangezien dit zo het leven van meerdere mensen van rond de 40 met een gezin en hond(en) had kunnen zijn! Vraag me af wat voor spannende levens mensen hier leiden als ze dit een film zonder verhaal vinden. Surprise me...!

Ik vind het juist mooi en prachtig dat zo'n simpel gegeven zo goed kan worden uitgewerkt. Dit keer met een hond die centraal staat, wat ook nog is origineel, sympathiek, grappig en ontroerend tegelijk is!

4*

Wat vond jij dan dat er extra gedaan moest worden aan het verhaal?

Juist dat het leven van deze mensen normaal is maakt de film o zo geloofwaardig.

Hadden ze een wereldreis op een boot moeten maken en in een storm terechtkomen om vervolgens op een onbewoond eiland te stranden?

Of moet de hond a la Air Bud kunnen basketballen?

Nee, juist de normale situaties maken deze film tot wat ie is.

En er gebeurt ook wel genoeg in de film trouwens, zit juist heel veel verhaal in, alleen het zijn geen buitengewone dingen.

Dat maakt de film juist zo herkenbaar en zorgt voor echte herkenbare momenten bij veel mensen.

Maar zo kan je bijna het hele drama genre wel afschrijven bij gebrek aan verhaal/creativiteit.

Jij kan dan ook meteen het hele drama genre prijzen omdat het voor herkenbare momenten zou zorgen. Ik geef nog niet eens een laag cijfer, het verhaal vond ik namelijk niet slecht, maar gewoon te standaard. Het verhaal blijft steeds op dezelfde lijn lopen. Er gebeurt niets in de hele film dat eruit spat. Het eindigt met een ongelooflijk zoetsappig en voorspelbaar moment en dat moet zogenaamd voor traantjes zorgen. Nee, dat kan ik niet goed noemen.

Owen Wilson is pas de echte boosdoener. Die man is niet grappig en kan ook geen serieuze rol spelen.

Nou als jij een hond dood gaan niet eruit vind spatten ok.
Wat vind jij er zoetsappig aan dan? Honden gaan nou eenmaal dood en hun baasjes rouwen erom. Dat kan je verwachten als je een film als dit kijkt.
Er staat niet voor niets drama voor.
Ik vind het alleen maar realistisch en herkenbaar omdat ik ook honden heb gehad.
De speelduur ging ook razendsnel voorbij, juist omdat er veel vaart in het verhaal zat en nooit te lang in dezelfde periode stil bleven staan.
Owen Wilson vind ik ook niet verkeerd in deze film(wel grappig en het serieuze kan hij ook aan), maar dat is wel een persoonlijke smaak van iedereen uiteraard, vooral bij iemand als Owen Wilson.

Ik laat het hier ook bij, adios!

Ik verwachtte een feel good movie met veel grappige one liners zoals er zoveel zijn.

Echter werd ik aangenaam verrast door deze film, er zit namelijk een vrij sterk verhaal achter met zelfs ontroerende momenten...

Echt een aanrader....

Oppervlakkig. Titel past ook niet bij deze film. Het draait niet eens om de hond :s

In fact, het draait nergens om. Ik miste de feeling van de acteurs met de hond zelf. Heel weird iig.

Ik denk dat hondenbezitters anders naar de film kijken dan mensen zonder hond. Dat even terzijde, oja en wij hebben wel een hond....

Wat een mooie film is dit! Je denkt dat het gaat om die hond, maar uiteindelijk draait het om wat je wil met je leven. Mooie wending in het verhaal, en ik had die niet verwacht! Super mooi einde.

Wel een paar keer afgevraagd of het verhaal nog ergens naar toe ging, maar dat wordt dubbel en dwars goedgemaakt. Het feit dat er niks speciaals gebeurd in hun relatie maakt het allemaal erg geloofwaardig.

Owen Wilson is zoals gewoonlijk erg grappig, Jennifer Aniston is een " gemiddelde" actrice en nu weer (voldoet dus aan de verwachtingen, maar niks meer....). Dus qua acteerpresaties zit deze film ook wel goed.

For what it's worth: je ziet dat er ik denk een stuk of 5 verschillende honden zijn gebruikt. Dit kan natuurlijk niet anders, maar men had de verschillen misschien wel minder zichtbaar kunnen maken (hoeveel filmhonden bestaan er eigenlijk?)!

Eindoordeel 4,5 ster!

kansloze mening dit hoor. Kijk de film af, vorm je mening, dat is goed. Kijken voor een paar minuten en dan beoordelen is echt kansloos. Het blijft namelijk niet "kinderachtig".

Ik kan me vergissen, maar ik meen dat ik ergens gelezen heb dat er twee gebruikt zijn. Ook op IMDB zie ik maar twee hondennamen, eentje voor de pup en eentje voor de volwassen Marley.

Ow...dan heb ik duidelijk een 2 gemist...Nou voor mij dan maar geen labrador, ik zou blijkbaar zo met de verkeerde naar huis gaan

Niet dat ik echt zin had in de zoveelste niet- zo-komische komedie met een Aniston of een Wilson, maar de teasertrailer met een schattige labradorpup rennend over het strand in slow-motion deed het 'um...

Helaas was ik er niet zo kapot van. Van de film wel te verstaan, want ik zou geen woord verkeerd durven en willen zeggen over zo'n hart(en huis-)verscheurend lief-kijkende viervoeter. Het eerste deel van de film, laten we zeggen de eerste drie kwartier, viel me flink tegen. Gek op zich, want ik had me ingesteld op een uiterst vrolijk en tamelijk flauw slapstick-spektakel met een rondhollende Marley in de hoofdrol en voor de duidelijkheid: dat is ook exact wat het eerste gedeelte inhoudt. Het probleem is alleen dat als je de trailer hebt gezien dit werkelijk geen één komische verrassing meer biedt en tevens blijkt zo maar weer eens het succes van rap achter elkaar gemonteerde grappen; vul de tussenruimtes op met iets anders en het effect is weg.

Gelukkig biedt het tweede deel van de film wat meer verhaal, al is de overgang wel wat onduidelijk en duurde het even tot het tot me doordrong dat we op de wat serieuzere toer gingen. Wat volgt is een typisch dertigers-dilemma (wel/geen kids) en de tamelijk overspannen gevolgen van de keuze voor wél. Grappig, herkenbaar, alleen vééééls te lang uitgerekt. Een half uur minder had de film wat mij betreft zeker goed gedaan. Het einde is mierzoet en uiterst voorspelbaar, maar zie maar eens niet te snotteren...het is mij niet gelukt.

Hölemaal mee ins.

Nogal langdradige mix van korte fragmenten die afwisselend komisch en dramatisch zijn. Lange tijd was het echt afzien voor mij. Films waar dieren voor de komische noot moeten zorgen zijn sowieso meestal niet aan mij besteed. Maar het dramatische einde was wel erg mooi en redde de film wat mij betreft.

Verder interessant om Aniston te zien met haar nieuwe neus. Best een geslaagde operatie, maar er is helaas ook wel wat verloren gegaan.

Deze film heb ik afgelopen maandag gezien in het vliegtuig, hoe de film zal aflopen is redelijke voorspelbaar want je ziet de hond steeds ouder worden en dan is zo'n einde wel te verwachten. Het was best een mooie film met ontroerende en ook grappige momenten. Ook al zie je het einde aankomen het blijft toch ontroerend. Ik zag de mensen om me heen allemaal een trantje wegpinken (ik zelf ook trouwens )

wasta schreef:

afgezet na 20 minuten. Leuke lieve hond, maar te kinderachtig en te weinig inhoud.

Zeker geen "dogperson" geen inhoud???? ooit gehecht geweest aan een huisdier??? als je naar de band van mens en hond kijk zit er bijna alles in. echt een mega film. vette 3.5*

Inderdaad, zoveel raakpunten heeft deze film. De kattekwaad en lol die je met je hond kan hebben, in combinatie van het leed uiteindelijk maakt Marley & Me een zeer herkenbare en indrukwekkende film voor mij.