Tôkyô Zankoku Keisatsu (2008)

Even van moeten bekomen, want niet helemaal wat ik verwacht had. Dit is de tweede zogenaamde J-Sploitation die ik zie, nadat Machine Girl nogal meeviel. Ik had een gelijkaardige film verwacht, en hoewel er zeker een heleboel gelijkenissen te trekken zijn is Tokyo Gore Police toch nog wel op alle gebied een stapje verregaander.

Om te beginnen de gore. Ik las ergens dat de hoeveelheid bloed die in deze film zit, ongeveer moet overeen komen met de hoeveelheid zeewater in Titanic. Het zal er in ieder geval niet erg ver van af zitten. Vanaf de fantastische opningscène vloeit het bloed zoals verwacht rijkelijk. Wacht, zei ik 'vloeit'? Excuseer, dat moet uiteraard 'spuit' zijn. Bloedfontijntjes all the way and I loved it. Toch is het niet het bloed dat mij de meeste ongemakkelijkheid heeft bezorgd. De film switcht naast de vele lolligheden heel af en toe naar een serieuzere toon (waarmee ik niet wil zeggen dat de film zich serieus neemt, want dat is absoluut niet het geval). Ik denk hierbij vooral aan de scène waarin misvormde vrouwen verkocht worden als sexueel speeltje. Slik. Die gaat nog even nazinderen.

Het verhaal focust zich op Ruka, die op jonge leeftijd haar vader is kwijtgeraakt en nu net als haar vader voor haar bij de (geprivatiseerde) politie werkt. Ze is gespecialiseerd in het uitschakelen van zogenaamde 'engineers', criminelen die hun lichaam op een of andere wijze hebben gemodificeerd door een tumor in hun lichaam in te planten en zo te sterk zijn geworden om door normale agenten uitgeschakeld te worden. Niet bepaald een standaard verhaaltje, en Nishimura gebruikt het zelfs om wat maatschappijkritiek in de film te steken, altijd leuk. Het hoeft geen betoog dat de 'engineers' excuses zijn voor het designteam om hun fantasie de vrije loop te laten, en we worden niet teleurgesteld. Een man met een gigantische penis als kanon, een vrouw met een krokodillenbek in plaats van benen, en een soort SM-achtige vrouw wiens armen en benen zijn vervangen door zwaarden en zich voortbeweegt op haar 4, nja, 'poten'. Ontzettend creatief.

Gelukkig is er nog de humor om alles mee te relativeren. Die komt van verschillende kanten. Het design uiteraard, maar doorheen de film zitten er ook reclamefilmpjes die vaak all-out hilarisch zijn. Een soort 'boodschap van algemeen nut'-filmpje waarin mensen wordt uitgelegd dat je ook 'nee' kan zeggen tegen harakiri, maar vooral het filmpje waarin een paar schattige schoolmeisjes een mesje aanprijzen dat 'ideaal is om jezelf mee te snijden' Zit ook genoeg zwarte humor doorheen de film, zodat je nooit echt lang moet wachten tot de volgende grijns. Ook visueel is dit absoluut een voltreffer. Ik had een film verwacht die er amateuristischer zou hebben uitgezien, maar dat was absoluut niet het geval. Tof camerawerk, soms mooie belichting en sommige shots (de hier al aangehaalde parapluscène vooral) zijn echt prachtig geschoten.

Verveelt geen seconde, gigantisch over-the-top, veel humor, visueel en soundtrack dik in orde. Dikke 4*

Oh ja, ook nu weer een geweldig sexy pakje voor de vrouwelijke lead. Dat wou ik toch nog even melden.

Na Robo-Geisha en Frankenstein's Army had ik kennelijk nog geen genoeg van dit soort filmpjes. Aangezien deze duidelijk die films overtreft, gok ik zo dat ik nog wel even in dit genre kan blijven hangen.

De designs van de creaturen zijn werkelijk fantastisch qua geschiftheid. Een vrouw als een slak inclusief slakkenhuisje en uitpuilende ogen, krokodillenbenen, een man met een enorme lul als kanon (dat begeleidende liedje!!) en als je benen afgehakt worden, is dat helemaal niet erg, want je zet gewoon de bloedfonteinen die eruit spuiten harder en je kan als een raket vliegen.

Een wat beter acterende hoofdrolspeelster dan bij Robo-Geisha. Shiina is niet de meest betoverende actrice in Japan, maar evengoed is het erg aangenaam om haar te zien. Ook hier een verhaaltje dat nergens op slaat, maar er wordt veel minder aandacht aan besteed zodat het ook nauwelijks stoort. Eigenlijk moest ik al best wel lachen om het idee om de politie te privatiseren. Mooie persiflage op het vrije marktdenken. Wat dat betreft maken de absurde reclames het plaatje compleet.

Beelden zijn aardig, maar niet alles ziet er overtuigend uit. Gek genoeg vond ik dat het meest storend bij de automutilatiescène. Verder aardig de splitscreens bij de vierendeling, maar dat had natuurlijk in z'n geheel op die manier gefilmd moeten worden.

Desalniettemin de leukste film in dit genre. 4*.

Die absurditeit is niet echt mijn ding ....dit subgenre is dan ook niets voor mij...ik beschouw mijzelf als een enorme horrorfan..maar dit slaat de plank een beetje mis bij mij.

Toch leuk dat er mensen zijn die hier wel van kunnen genieten.

......Na het zien van deze compleet geflipte, actie/horror-film val je even stil. Regisseur Yoshihiro Nishimura gaat in de overtreffende trap volledig over de top. Met veel, heel veel mutilaties, bloed-fonteinen en groteske monsters. Echter met diepe wortels in de populaire Japanse cultuur. De politiemacht van Tokio is geprivatiseerd en heeft zijn handen vol aan een nieuw soort mutanten "Engineer" genaamd. Aan superagente Ruka (Eihi Shiina, Ôdishon) de taak om deze monsterlijke wezens een kopje kleiner te maken. Wat volgt is een kleine twee uur gore, onsmakelijkheden en liters maar dan ook liters aan bloed. Hoe deze groteske actie eruit ziet kan wel wat vergeleken worden met de populaire manga/Hentai strips. Maar denk aan; alsof Braindead (1992) wordt gecombineerd met Lik Wong (1991) en dan met nog meer kolderieke horror en geflipte ADHD-acties. Heel veel meer kan je ook niet zeggen over een film als deze? Het kan de lol alleen maar bederven. Een film als deze vergeet je hoe dan ook nooit meer…

Overdrijven is een kunst. Dat bewijst Tokyo Gore Police. Zo erg overdreven eigenlijk dat het op een gegeven moment gewoon saai werd. Iets zoals van; Ja nu heb ik het wel gezien. Doormidden gehakte hoofden, uiteen getrokken lichamen. afgebeten penissen. Hoe gek wil je het hebben. Misschien ben ik voor deze onzin toch iets te nuchter. Knap gemaakt is deze film overigens wel en die Ruka zag er best wel tof uit, zonder die misvormingen aan het einde uiteraard.

2,0*

Apart.

Ik keek hem eigenlijk alleen maar vanwege zijn bizarre splatter-status. Braindead vond ik destijds ook al geweldig, en dus dacht ik dat deze mij ook wel een beetje zou bevallen. Maar het blijft wel weer net iets te weird voor mijn doen hier en daar.

De film opent eigenlijk heel geinig maar ook belabberd. Zo krijgen we al vroeg liters bloed tegen de camera aan gegoten. Maar het acteerwerk ziet er vroeg al vreselijk uit, en Shiina doet het dan ook echt heel waardeloos. Bovendien krijgen we ook al een regen van belabberde soundtracks en lompe, klunzige gevechten. Maar het kent ook enkele geinige vondsten.

Wat we daarna krijgen gaat mijn petje te boven. De film lijkt zichzelf totaal niet serieus te nemen, en dat krijgen we toch weer zo'n irritant dramaplotje over de vader van Shiina. Terwijl er ook enkele, lollige satire reclamespotjes tussendoor spelen en de toon dus weer snel omgooien.

Bovendien komt er geregeld een bloedfonteintje voorbij maar vrijwel altijd op dezelfde manier. Een ingezoomd gezicht met een pijnlijke uitdrukking terwijl een grote hoeveelheid bloed omhoog spuit. Het begint al na 30 minuten te vervelen.

Bovendien is de film hier en daar weer echt te weird voor mij. De gehele scene in die rare club was voor mij compleet nutteloos. Na 45 minuten vond ik het dan wel weer mooi geweest, maar keek hem toch door om een eerlijke stem te plaatsen.

Film kent wel enkele geinige mutanten hier en daar en als er richting het einde een inval van agenten komt gevolgd door iemand die vuisten schiet en iemand die zichzelf laat vliegen door middel van een bloedstraal, kon ik er toch wel weer een beetje van genieten. Bovendien zijn die satirereclames tussendoor echt hilarisch.

Maar voor de rest was het een vermoeiende film met een vreselijke Shiina en een rare loop van het verhaal. Ook hadden de bloedfonteintjes soms iets prominenter in beeld mogen komen, zeker in het eerste uur, als ze de gehele tijd zowat hetzelfde in beeld lijken te komen. Bovendien is nog 1 van de grootste mysteries dat dit 110 minuten moest duren.

Aah heerlijk over-the-top splatter filmpje met de mooie Eihi Shiina kennende van oa het fantastische Ôdishon. Deze is wel met een vette knipoog, maar tevens top entertainment vd bovenste plank. Ff verstand op nul en gaan, met de deze feel-good movie

Ik had m al eens gezien en in mijn herinnering waren de 4 sterren die ik toen gaf vooral voor de overdosis aan over the top gore.

Maar bij herziening blijkt dat de film veel meer te bieden heeft. De film zit ook vol bizarre creaturen een fijn kleurenpallet en is best stijlvol. Daarnaast bevat het ook de nodige humor en schurkt het conceptueel tegen het werk van Cronenberg aan.

Kortom een erg fijne tweede kijkbeurt. Toch echt wel een klassiekertje dit. Maar 20 minuten korter was wel fijn geweest. Had de herzieningswaarde een stuk verhoogd. 110 minuten is best lang voor dit soort (on)gein.

Dikke 4* blijft staan.

Aan het begin van de film zat ik even in shock te staren naar het scherm. Hoe kan een film er zo slecht uitzien... Bij vlagen deed het me allemaal wat denken aan een SOV-film. Zo amateuristisch en hyperkinetisch werd alles in beeld gebracht. Camerashots slaan nergens op en er zijn zoveel onnodige cuts die bijna een epilepsieaanval kunnen veroorzaken. Wat nog vreemder is, is dat er hier en daar echt prachtige shots tussen zitten. Dan zat ik echt met grote ogen.

De film moet het meest van de gore hebben, dat wordt ook beloofd in de titel. Er zit meer van voldoende ranzigheid in de 110 minuten dus je komt daadwerkelijk aan je trekken. Dit gebeurt wel al in de eerste 30 minuten dus dan is alles wat volgt vooral uitbundigheid en overdaad. Voor subtiliteit moet je hier niet zijn.

Hoewel veel praktische effecten geweldig zijn, enkele monsterdesigns geniaal zijn en heel af en toe een spoor van een interessant verhaaltje te bespeuren valt, kon deze Tokyo Gore Police mij totaal niet boeien.

2*

Ik houd erg van een beetje gore. Maar hier zat totaal geen tempo in naar mijn mening. Ik vond het erg langdradig allemaal. Wel zaten er wat grappige dingen, maar ik zal niet te veel spoilen. Er had meer in gezeten. Het begin vond ik wel erg sterk, vliegen met een bazooka lijkt mij ook wel weer wat anders dan de lift nemen.

Nog eentje die al lang op de watchlist stond, en perfect voor na een lange werkweek met een Orval en borrel ernaast? Of toch niet? Wat een waanzin! Afgebeten pielemuizen, bloedfonteinen, kettingzagen, deformaties, freaks, en wat voor zieks je ook kunt bedenken all the way to eleven.

Camp tot en met, en je moet hier absoluut voor te porren zijn;zoals de reviews duidelijk maken is dit niet voor iedereen. Ik ben ook niet echt de doelgroep, en met 110 minuten duur Nishimura’s film me wel wat lang. Toch ben ik blij dat ik hem eindelijk gezien heb.

3*