Tôkyô Zankoku Keisatsu (2008)

Denk dat de mensen met verwachtingen hier wel tevreden zullen zijn. Wat een film.

110 minuten lang ranzige nonsens die uiteindelijk leuker was dan ik had verwacht. De trailer laat op zich wel redelijk veel zien, maar de grappigste momenten zijn opvallend afwezig. Best veel gelachen, met als hoogtepunt de reclame voor extra-schatige mesjes om je mee in je armen te snijden. Met extra lekker bloed en lang niet zo veel pijn!

Het halve publiek was compleet mee, incl. gejuich en gelach. De andere helft erg stil en halvewege verdwenen.

Vind dit soort films altijd wel lastig om te beoordelen. Het ziet er af en toe wel heel goedkoop uit, maar het is te vermakelijk om er te veel bij stil te staan. De film had wel een kwartiertje korter gemogen. Hou het toch maar bij een ruime 3,5*.

Weer erg gaaf ja.

Je merkt wel een duidelijk verschil met Machine Girl. Inderdaad lijkt deze film een klein moraal in te stoppen, met betrekking tot die politie. Ook de inmiddels welbekende reclames zijn erg leuk gedaan. Overall lijkt over deze film gewoon een stuk meer nagedacht, ook wat betreft de humor en gore.

Waar Machine Girl zichzelf bewust in de zeik zette, is hier alles wel heel gorey en bizar, maar word de toon wat vlotter en harder gehouden. Hierdoor is het aan de kijker zelf, om te bepalen wat ermee gedaan wordt.

De productie is ook duidelijk minder rauw/goedkoop, maar ondertussen word wel het camp gehalte hoog gehouden. Scenes zien er soms werkelijk prachtig flitsend en mooi uit, terwijl er erg campy bizarre dingen gebeuren.

Het regent vaak zo hard bloed, dat je niks meer ziet, maar vaak is het nog best 'smaakvol' gefilmd. Dat smaakvolle zit hem in de manier van filmen. Soms idioot snel, dan weer slow motion-achtig langzaam. Ook shots zijn goed uitgekozen.

De muziek is ook duidelijk aanwezig in de film. Een industrial-Rock soundtrack die goed bij het moderne, bizarre en flitsende geheel past.

Misschien dus wel een 'slimmere' film dan Machine Gun. Dat terzijde blijft het natuurlijk hartstikke onzin. 4.5*

Hilarisch, absurd en goor. De actiescenes waren fantastisch en het bloed spuit letterlijk van je scherm. De mutanten zijn de meest fantasierijke en fantastische die ik ooit heb gezien (Wat te denken van een kut die optreedt en het publiek onder pist. Of een vrouw met tieten gevuld met zoutzuur. Of een vrouw met tanden tussen haar benen en in haar doos. En dat zijn nog maar een paar van de geniale schepsels in deze film.De humor is geweldig. Die reclames tussendoor
Dit is waarschijnlijk wel de beste Japanse film ooit.

Heerlijk uber uber overdreven slachtfilm waar toch werkelijk liters, nee oceanen met bloed in het rond word gespoten. Deze film is gewoon heeelemaal over de top en heeft natuurlijk geen doel. Gewoon lekker slachten, hakken, verrotschieten, bloed en vlees in het ronde laten knallen 2 uur lang. Heerlijk gewoon. En dan zo nu en dan van die heerlijke reclamespotjes ertussen (vooral met die polssnij mesjes en die Japanse zwaard) . Deze film is gewoon niet serieus te nemen. Waar je toch wel eens van over je nek neigt te gaan zijn al diemeiden(zelfs de heldin), die gewoon mutanten blijken te zijn, bv met opengesneden en dichtgenaaide tieten, die ene met die ogen helemaal uit de kassen, die ene met die bek vol tanden als onderlichaam of arm. Of die gozer met die gemuteerde piemel die is teruggegroeit nadat ie er is afgebeten.

Verhaaltje?: eeeeeh is er eigenlijk helemaal niet.

Gewoon een heerlijke zeer bloederige film. Ik denk dat er nog nooit in een film zoveel bloed is verspild. Gewoon een geweldig tussendoortje die zowat iedere andere slasher verbreekt.

100% Ongecensureerd. Ik zeg het maar even.

3,5

Geniale film.

Stuk beter dan The Machine Girl nog. Veel mooier, beter kleurgebruik, sterker camerawerk en véél gavere designs. Er lopen echt serieus geniale creaturen rond in deze film.

Blijft zwaar campy, met een stevige manga insteek ook, maar tegelijkertijd is het universum waar het zich afspeelt toch iets serieuzer en beter uitgewerkt. Vooral die scene waar mutanten geveild worden is echt sterk en zal me nog wel even bijblijven.

Verder erg veel bloedfonteinen, vaak ook erg gaaf in beeld gebracht. Toch wordt het zelden echt smerig, dus wie enkel voor de gore komt en dat liever in een serieuzere setting ziet kan hier best bedrogen uitkomen.

Geweldig entertainment verder, met weer een gedenkwaardige rol van Shiina (na Audition).

Glimlachende 4.5* en een uitgebreide review.

Eigenlijk moesten ze dit soort films meer maken. Geen pretenties, geen compromissen, gewoon 100% bizarre smeerlapperij. Toch een doorn in het oog van filmmakers als Tarantino lijkt me, die met gedeeltelijk dezelfde ambities (over the top geweld serveren) slechts een fractie op het scherm weten te toveren van wat we hier te zien krijgen. Het verhaaltje bij dit alles is flinterdun, maar bevat toch genoeg body om als geloofwaardige kapstok te dienen voor al het bloedvergieten.

Naast de klaterende bloedfonteinen is er ook plaats voor een hoop weirde creaturen en een forse SM-insteek die het allemaal des te boeiender en visueel aantrekkelijker maken. Mooi in beeld gebracht verder, al begint het cartooneske in de personages, de muziek en de kostumering van de politiemacht op den duur een tikkeltje te vervelen.

Desalniettemin een nieuwe mijlpaal in het splattergenre!

Ik was vooraf bang voor de speelduur van Tokyo Gore Police. Deze angst bleek onterecht, want deze nieuwste Japanse waanzin heeft geen moment verveeld. Wat een geweldig anarchistisch filmpje . De regisseur en de SFX afdeling hebben puik werk afgeleverd, want het is een tijd geleden dat ik zo verrast ben geweest van creature designs en gore-effecten. Je gaat een dergelijke film in met de hoop dat dit enigszins in de buurt komt van een Brain Dead en ik ben van mening dat deze het dichtst in de buurt komt van Jacksons klassieker. Wat Toky Gore Police echter onderscheidt van Brain Dead is de scherpe humor. Waar Brain Dead no-nonsense fun is, wil Tokyo een maatschappijkritische noot kwijt. Het is niet veel, maar wat er aan voorbij komt in de vorm van die tussenfilmpjes is werkelijk hilarisch. Dat segment met die 'wristcutters'. Geniaal! Ontzettend genoten van deze maffe film.

4*

Een toekomstscenario waarin de politie geprivatiseerd en corrupt is, gemuteerde mensen die plotsklaps moordwapens uit verwonde lichaamsdelen laten groeien, enorme slachtpartijen en maar één vrouw die alles recht kan zetten. O wacht. En gruwelijke massa's bloed. En zelfs dat is nog een understatement.

Zonder enige gêne worden we getrakteerd op één van de grootste ladingen onzin die het filmdoek kleurden. Vrij letterlijk kleurde, vooral rood. Bizarre schepsels en creaturen (de motorzaagscène waar de film zo ongeveer mee opent is niets vergeleken met het bloedvergieten dat dan nog komen zal) maken Tokyo onveilig, niemand wordt ontzien. Het resultaat: ledematen die het moeten ontgelden, naast neuzen, oren, ogen, vingers... uhm, eigenlijk elk lichaamsdeel ontgeldt. Ja, élk lichaamsdeel.

En dan te bedenken dat Tokyo Gore Police helemaal geen ranzige film is. Deze bak nonsens is zo over de top dat het alleen nog maar grappig kan zijn. De stukjes toekomstreclame tussen het verhaal door zijn overigens zo morbide dat de Paul Verhoeven-achtige boodschap bijna verloren gaat. Kom er maar eens op. Deze film is niet goor, wel geniaal.

Hilariteit ten top dus, dat qua onzin volgens mij alleen nog geëvenaard is door anime en manga. Zulks in live action pakt in ieder geval geweldig uit. Gewoon kijken, ook als je niet tegen bloed kunt. Ben je ook gelijk van die angst af.

Het is me bij bijna geen énkele scène in deze Tokyo Gore Police gelukt om niet te glimlachen. Een heerlijk over the top productie, waarin de meest absurde moordscènes, de meest creatieve wapens en de meest interessante creaties elkaar in achtbaan- tempo opvolgen. Creaturen als het 'hondje' van de baas, de krokodillenbek of praktisch alle misvormde mutanten die in de film zitten stralen één en al creativiteit uit. Verder sterke en gelukkig niet al te lange actiescènes, belachelijk leuke humor en meer bloed dan de meeste filmmakers ooit in hun hele carrière zullen gebruiken.

En ondanks al het hakken, zagen, snijden, boren, trekken en scheuren blijft Tokyo Gore Police een kleurrijke feelgood film, waar je enkel hard om kan lachen. Lachen omdat het zo bijzonder belachelijk is. Want eerlijk is eerlijk, wie lukt het nu om zijn gezicht in de plooi te houden als die baas door het bloed uit zijn benen ervandoor vliegt ). Het zorgt er allemaal ook voor dat de film geen seconde verveelt, ondanks de toch aardig lange speelduur. Vooral voor zo'n ongein- filmpje is het ietwat aan de lange kant, maar Nishimura zorgt ervoor dat de kijker zich niet hoeft te vervelen. Alleen die bijzonder geestige reclamespotjes tussendoor al.

Voorlopig 4 hele dikke sterren. Deze komt snel in de collectie.

Tokyo Gore Police is een erg fijne boedfonteinenfilm, die in zijn genre denk ik wel tot de betere films behoort. Ik zeg 'denk ik', want ik kan niet zeggen dat ik een echte liefhebber/kenner ben van dit soort splatter-films. Desondanks heb ik prima van deze film kunnen genieten, het is weer eens wat anders. Gewoon je verstand op nul zetten en je beeldscherm lekker rood laten kleuren.

Visueel kijkt het erg lekker weg. Leuke camerahoeken, effectief gebruik van versnelde shots en slow-motion, en goed donker kleurgebruik. Een ander punt dat er echt uitspringt zijn de character designs en de settings. Van de politieagenten tot de 'engineers', één voor één zien ze er origineel en fantastisch uit, met als favoriet het slaafje van de hoofdcommissaris, met messen als ledematen, dat begint aan te vallen als de knop op 'manisch depressief' wordt gezet. De echte actie doet soms wel amateuristisch aan, maar past natuurlijk bij dit soort films en is misschien ook wel expres zo gefilmd. Toch lijkt Tokyo Gore Police als geheel niet met een beperkt budget gemaakt te zijn.

Ook de commercials vielen bij mij in de smaak. Voor mijn gevoel verslapte de film wel ergens in het midden, maar gelukkig was het einde weer lekker spectaculair. Al met al heeft de film mij genoeg glimlachen weten te bezorgen en verdient daarom een ruime voldoende. Amusement op z'n top!

Wat een vreselijke film zeg! Over-the-top, amateuristisch overkomen en het hoge bloedgehalte, het was allemaal bedoeld maar ik vond het niet vet en niet grappig. Ik heb hem dan ook met moeite uitgekeken. De titel zegt het al Tokyo Gore Police, want het is echt ranzig. Natuurlijk veel bloed, opengespleten lichamen, vliegende lichaamsdelen, maar het meest vieze vond ik wel die vrouw die insecten aan het eten is in de metro en vooral de manier waarop, gatverdamme!

Ook visueel vond ik niet goed en vooral niet fijn kijken. De gevechten vond ik rommelig gefilmd, schokkerig en de slow motion ertussen was niet goed.

De commercials waren wel grappig en sommige moordwapens en het gebruik ervan waren erg origineel. De schietende pik, gifspuwende borsten en de krokodillenbenen bijvoorbeeld. Maar toch kon ik er niet echt om lachen. Dit zijn ook de enige positieve punten van deze film.

Ik kan natuurlijk begrijpen dat mensen hier wel heel hard om kunnen lachen of dat sommige het als een vorm van kunst ervaren. Voor mij is Tokyo Gore Police dat totaal niet. Enkel om een aantal commercials heb ik kunnen lachen, de rest van de film heb ik zoals eerder gezegd met moeite en strak gezicht uitgekeken.

1,5*

Geforceerd bloedfestijn

Een film als deze valt natuurlijk helemaal niet serieus te nemen en moet het dan ook voornamelijk hebben van z'n sfeer en/of wegkijkgehalte. Enerzijds vond ik de film best wel komisch en heb ik er mij mee kunnen amuseren, maar aan de andere kant is het best een lange zit geworden.

Tokyo Gore Police wordt hier nogal vaak vergeleken met The Machine Girl, maar deze film heb ik nog niet gezien dus daar kan ik niet over meepraten. Waar ik de film wel mee zou willen vergelijken is Hellevator en Crows Zero. Aangezien ook Yamaguchi en Miike hun films hebben aangedikt met anime/manga-effectjes, maar in tegenstelling tot Nishimura zijn zij hier iets evenwichtiger mee omgesprongen. 'Trop is te veel en teveel is trop' lijkt TGP nog het best samen te vatten.

De absurditeiten houden gewoon nooit op en worden aan een sneltempo op de kijker losgelaten. Jammer genoeg zijn ze niet allemaal even geslaagd, waardoor de 'genialiteit' van de goede vondsten al snel onderuit gehaald wordt. Het leek wel hoe meer, hoe beter. Wat uiteindelijk resulteerde in een nogal slordige, bij momenten grappige film.

Hoogtepuntjes zijn de reeds eerder vermelde reclameblokjes en het bondage-slaafje met messen - en later machinegeweren!! - als ledematen. Serieuze minpunten zijn de speelduur, brakke soundtrack, het knullige verhaaltje en Eihi Shiina. Laatstgenoemde acteerde wel aardig, maar ik heb niet zo op haar smoeltje. Ik had trouwens heel de tijd het gevoel dat ik haar al eens eerder aan het werk had gezien, maar ik heb ze nog niet kunnen thuisbrengen.

Twijfelend tussen een 3,5* en 3*, kom ik uit op een ruime 3*. Misschien moet ik de film eens herzien wanneer ik er echt goesting in heb.

3*

Poeh, wat een film zeg.

Ik had al wat comments hier over deze film gelezen en het is inderdaad erg veel gore en over the top. En ik heb me er wel goed mee kunnen vermaken.

Het begint gelijk al bij de openingsscène waar ik me echt kapot heb gelachen en al die te vage reclames voor bijvoorbeeld scheermesjes in vrolijke kleuren om jezelf mee te snijden.

Japanners hebben echt zieke geesten en het is maar goed dat er zoiets als een medium als film bestaat om het erop te kunnen uiten.

3, 0 Sterren van mij.

Het is goor, erg goor, maar op een lachwekkende manier. Dit zijn films die ik persoonlijk iets beter vind dan Hostel en consorten, omdat het hier duidelijk entertainment met slechte smaak is. Heel wat elementen uit de manga vond ik terug, met actrices die als cheerleader gekleed zijn, de verjaardagswensen van de politieploeg, de kerel met het "dragonball" hoedje enz. Enkele grappige momenten ook zoals die schietende penis en dat vuistenkanon en een voortdurende satirische ondertoon, waardoor het me opviel dat de regisseur zijn werk zelf niet serieus nam en de spot wat drijft met zijn publiek. (de reclamespotjes, waarin ik de live execution remote control de leukste vond)

Soms leuk, maar of ik dat nu écht goed vond? Nee eigenlijk. Het is allemaal te éénzijdig om echt interessant te zijn. De film is niet meer dan een stijloefening. Zo'n films zijn massaconsumptie. Je kijkt ernaar, en daarna ga je verder met je dagelijkse beslommeringen, en volgende week ben je het al vergeten. Het verhaal was flauwtjes en het slecht acteerwerk lag verborgen onder het bloed. Valt minder op zo. Een nipte 2,5*

owkeeeej.. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Ik kende wat dingetjes van Miike als over the top gore, maar dit gaat echt te ver. Ik heb me suf gelachen om de humor en het is ook heel erg nice gefilmd en gemonteerd, maar er zaten toch wat scenes in die echt net iets te ver gingen.

echt pure wansmaak. Zou me niks verbazen als degene die dit heeft verzonnen in een gesticht zit.

De grote vraag van mij was: welke debiel gaat dit soort shit nou financieren en welke acteur wil bekend worden met een film als deze? Toch is de film wel goed blijven hangen en zaten er veel goeie grappen in, en een erg leuke soundtrack, maar etisch is het toch wat onverantwoord (heheheh nooit gedacht dat ik principieel een film slecht zou vinden)..Wat een dillema. Voorlopig nog geen stem.

Mooiste shot uit de film!

Verder is alles al over Tokyo Gore Police gezegd: over-the-top, bizar, absurd, hard, weelde aan bloedfonteinen, ziekelijk hilarisch, geweldige decors, camerawerk en sfx, alles zit er in voor een avondje gestoord entertainment! Dikke 4*

Na tegenvallende fantasyfilms van Cronenburg had ik toch wat schrik voor een nieuw fantasyavontuur. Maar ergens sprak deze film me toch hard aan en heb hem toch maar bekeken. Zonder spijt, want de film is geweldig met een hoop actie en snedige humor. Als je erover wil gaan moet je het goed doen en dat gebeurd hier ook wel. Nog wat actie, humor en mooi vrouwvolk erbij en de film is echt om te genieten. Complimenten trouwens voor de make-up. Zeker een film die ik nog wel eens zal herbekijken. Mooi!

Maffe film,

De 1ste 5 minuten had ik nog het gevoel dat ik deze film helemaal niet ging trekken. Gelukkig kon ik alsnog snel de beukennoot kraken. De film is gewoon ronduit belachelijk en past zijn koers daar dan ook volledig op aan. Vanaf het moment van de surpriseparty voor Luca, had de film mij al snel in zijn houdgreep.

De omroepster die via de televisie speciale eenheden opgeilde en ophitste om maar zoveel mogelijk mutanten uit de weg te ruimen, was een geëvolueerde versie van tè vrolijke intro film uit Battle Royale. De commercials waren allen een schot in de roos, waarbij ik vooral de reclame waarin een gezin zich beriep op een wel heel speciale manier van zelfverdediging, om te smullen vond. Bij toeval had ik ook net Seppuku (1962) gezien, waardoor de commercial omtrent deze context mijn lachspieren niet met rust liet.

Tussen alle gorigheid door, zie je duidelijk dat de regisseur heeft getracht om zijn vele originele ideeën samen te vloeien tot iets wat op een film lijkt. Op visueel vlak oogt Tokyo Gore Police best wel afgewerkt, zodat ik mij slechts een paar keer hoefde te storen aan amateuristische nonsens. De muziek past perfect in het kader van de film.

De paraplu scene is magistraal, de kinky scene waarin een man hoopt op wat sex is pijnlijk en nietsverhullend, de transformaties van dode personages de krokodillenbek zijn uitermate creatief weergegeven en maken de pretenties van de regisseur meer dan duidelijk: Je zwicht en gaat mee op plezierjacht, omdat de idioterie groteske vormen aanneemt. De climax, met het vreemde huisdier en de handen doen mij deze film niet licht vergeten! 4*

Hmmm, ik vond dit een héél onevenwichtige film.
Hij begint erg sfeervol maar dat verwaterd vrij snel tot een onsamenhangend allegaartje van sadistische moorden die nu en dan onderbroken worden door leuke reclame-intermezzo's. Bij die reclamefilmpjes kan je best denken aan diegene die Paul Verhoeven gebruikte in zijn SF-Film "Starship Troopers (1997)", ze hebben diezelfde sarcastische ondertoon.

Ondanks het rommelige scenario bleef ik toch geboeid verder kijken. Ik was benieuwd naar wat voor vreemd organisch wapen er bij de "Ingenieurs" de volgende keer uit een dodelijke wonde zou groeien .

Spijtig dat de vele songteksten niet werden ondertiteld in mijn Nederlandstalige DVD uitgave van "Shock DVD Entertainment" want van dat Japans versta ik geen woord. Volgens mij hadden die een serieuze meerwaarde kunnen geven aan deze film, maar dat zal ik dus nooit te weten komen...

De invloeden die "Tetsuo, the Iron Man (1989)" heeft achtergelaten zijn nooit ver weg. Denk maar aan de aangroeiende lichaamsdelen/wapens zoals het gigantische peniskanon

Na een vol uur verwarrende cinema volgt er na zo'n 75 minuten een bloederige slachtpartij die ik werkelijk fenomenaal vond ! Een waar splatter festijn met een serieuze ondertoon.
De finale confrontatie is doorspekt met de nodige humor en erg knap gedaan, mijn complimenten aan de Special Effects afdeling.

Tijdens de eindaftiteling verschijnt in grote bebloede letters de zin "More gore coming soon !", dat beloofd

7/10.
Ondanks het vrij saaie eerste uur vind ik het toch een aanrader vanwege de humor en de ontzettend gore moordpartijen, die zijn tenslotte de hoofdreden dat we zulke splatter filmpjes blijven bekijken hè

Sinds Braindead heb ik niet zo'n bloedbad gezien. Vaak bleef het bij een enkele gore scene, maar dat was het dan ook.

Gelukkig begrijpen die Jappeners wel dat een film die bedoeld is als over-the-top vermaak ook daadwerkelijk over-the-top mag zijn. Dus krijgt de kijker enorme ladingen bloed, darmen en lichaamsdelen over zich heen gestort en zijn de personages nog vreemder dan vreemd.

Visueel houdt Yoshihiro Nishimura zich ook niet in, want de film ziet er best goed uit. Het camerawerk en het oog voor details zorgt voor de rest.

Een zeer lekkere splatterfilm.

3,5*

Douchen met bloed.

Toch is deze actie-horror net iets minder sterk dan The Machine Girl. Daar is het verhaaltje net dat beetje vermakelijker. Al gaat men hier met de gore weer een tikje verder, waardoor de bloedfontijnen soms ook ietwat gaan vervelen. Smerig is het allemaal wel.

Goed.

Tja, toch niet echt wat voor mij dit. Op een gegeven moment werd het een beetje afgezaagd (okay, hij is flauw ) met al die bloedfonteinen.

De bizarre creaties kon ik, net als in Dai-Nipponjin, dan weer wèl waarderen. Die/dat krokodillenbek(ken). En die schietende penis!

Maar het slappe verhaaltje en de herhaling van bloedfonteinen .

Tja. Ingmar Bergman films zijn saai, maar ook hier ging mijn blik vaak naar de teller op mijn dvd-speler!

De reclamefilmpjes, hoewel leuk, vond ik toch ook gewoon gejat uit Verhoeven's Starship Troopers!

Ik weet verder niet of Verhoeven het ergens nog stiekem van gejat heeft, maar dat had ik ook een beetje. Al waren ze wel grappig en dan vergeef ik zoiets toch vrij gemakkelijk.

Lollig, maar mist dat beetje extra. Bij vlagen te langdradig en te slepend tussenstuk. Het verhaal is ook té veel aanwezig wat mij betreft.

Er zitten wel echt best grappige scenes in natuurlijk, de designs zijn vaak wel erg tof, en de actiescenes zien er wel goed en veelzijdig uit. Verder wat goedkope effecten, maar dat mag de pret amper drukken.

3.5*

Herziening.

En Nishimura blijft de #1 in splatter. Er bestaat geen film waarin zoveel krankzinnige en creatieve creaturen rondlopen en waar er zoveel bloed wordt vergoten als in TGP. Een bijna 2 uur durend (wat heerlijk zeg, zo'n speelduur!!) freakfest die bij de tweede kijkbeurt alleen maar meer plezier levert.

Een simpel wraak-concept verwikkeld in een verhaal waarin diverse gedrochten de geprivatiseerde politie bezig houdt. Een op zichzelf al vrij bizar verhaal dat alleen maar kan ontaarden in flinke politiek-incorrecte situaties en opzichtige gore. En wat betreft de gore is Nishimura niet de meest ingetogen man.

Want damn wat blijft 't toch werkelijk verbluffend om te zien wat die man allemaal op het scherm weet te toveren. De meest idiote plekken van het lichaam worden met de meest debiele wapens helemaal kapot gemaakt en/of transformeren in de meest krankzinnige wapens. Van een krokodillenbek als onderlijf tot een menselijke stoel, designs waar je vol bewondering naar kunt kijken.

Waar deze ideeën toch vandaan blijven komen is me een raadsel. Japan lijkt een onuitputtelijke bron voor alles wat ziek, gestoord en vooral buitengewoon vermakelijk is. Het is splatter zoals dat bedoelt is. De hoeveelheid bloed is genoeg om een oceaan mee te vullen of om Braindead 35 keer te maken, ongekend

Al met al mag dit hoogtepunt binnen de J-sploitation weer terug op 5* komen te staan, het is de vraag of Nishimura zichzelf ooit nog kan overtreffen.

Interessante stroming die J-sploitation, erg veel leuke vondsten maar is vaak te fragmentarisch en de over-the-top momenten zijn vaak op één hand te tellen. Nishimura weet de juiste toon te raken en weet bijna twee uur lang een constant niveau te halen. Ongelofelijk wat er in die tijd op je afkomst, werkelijk gallons of bloed fonteintjes, de meest afzichtelijke en cool designed creatures en ook genoeg ongein.

Het kan Nishimura niet gek genoeg. Squirtende vagina's, lactating tepels, knallende monster cocks en de bloed fonteintjes vliegen je om de oren. Briljant. Dit is dan ook nog maar de eerste Nishimura die ik gezien heb, er staat nog genoeg moois te wachten. Al weet Nishimura wel te laten zien dat ik het beste van deze stroming te bieden had nog niet gezien had, dit is de maatstaf wat mij betreft. Ik vond het al een fijne stroming maar is nu wel meer in mijn achting gestegen. Tof filmpje, die vanaf minuut 1 opgang komt en de razernij houdt pas op als de eindcredits in beeld komen. Impressive.

Ook deze nog maar eens aan een herziening onderworpen. Een beetje hetzelfde geval als met The Machine Girl, ik was nog niet zo bekend met het genre. Leuk om te kunnen constateren dat je bijna twee jaar na dato zoveel kennis hebt opgedaan en dat je dit opeens wel kan waarderen. Sterker nog, ik vind dit het beste werkje tot nu toe in de J-sploitation categorie.

Een aantal regisseurs die naam maken binnen dit genre hadden wat opstartproblemen. Nishimura flikt het echter bij zijn debuut om meteen een film af te leveren die bol staat van de kwaliteit, en dat op constant niveau. De film oogt zeer professioneel op wat zwakke CGI momenten na, maar dat is de handicap van het genre. Al is 'handicap' misschien een verkeerd woord, want wat er op het beeld wordt getoverd is allesbehalve slecht.

Ik ben nog geen enkel Japans splatterwerkje tegengekomen dat meer sfeer bevat dan deze. De stad is heerlijk duister en onheilspellend en visueel is het vaak genieten geblazen. De Tokyo Police Corporation deed me regelmatig denken aan Jin-Rô, imponerend. Het verhaal is best goed bedacht en, zoals vaker, een leuke manier om de mafste dingen op het scherm te kwakken. Ruka vecht tegen Engineers, mensen die hun wonden kunnen omtoveren tot wapens. En natuurlijk zijn dit geen normale wapens, maar de schietende lullen, krokodillenbekken en slakkenogen zijn nog maar het topje van de ijsberg. Tokyo Gore Police bevat ook weer een gezonde portie Japanse humor, al moet je dat wel liggen. Persoonlijk vond ik de reclames werkelijk briljant! En dan de overfanatieke TPC en dat blonde schreeuwende wijf er door heen maakt de surrealistische, bizarre wereld compleet.

TGP blinkt niet alleen uit in het geniale design van verschillende creatures, maar ook in gorigheid. De viezigheid straalt van de film af, en dat bijna op constant niveau. Duizenden liters bloed spuiten de lucht in, maar ook ingewanden zien er akelig echt uit. Happen uit gezichten of andere lichaamsdelen lijken ook dichter bij de werkelijkheid te liggen dan bij fictie. Ik denk dat dit de bloederigste film is die ik heb gezien. De uitstekende soundtrack past perfect bij de overdosis geweld die op het scherm plaatsvindt. Ik had alleen af en toe een beetje moeite met Shiina, die me vaak aan de afgrijselijke Lucy Liu deed denken. In Ôdishon had ze wel een uitstekende rol, daar niet van. Ondanks haar kop was ze hier wel op haar plaats. Beter dan zo'n, met alle respect, blije, kortgerokte huppelkut die in andere J-splatters de hoofdrol vertolken.

Het kan raar lopen dus. Een tijd terug vond ik The Machine Girl en Tokyo Gore Police de twee minste splatter films, en nu vind ik deze twee het tofst. Nishimura is mijn favoriete regisseur op dit gebied en ik kijk reikhalzend uit naar Helldriver en Fashion Hell. Kan haast niet misgaan!

Gisteren voor 5 pleuro gekocht bij frs alsmede machine girl voor hetzelfde bedrag. Wat was dit een orgie aan geweld, zieke creaturen, zieke ideeën en helse maniakken. Die regisseur is toch wel geboren in de hel of is gewoon bruut in zijn kop. Echt over the top entertainment, maffer zou haast niet kunnen maar in azië zijn alle taboes al heel lang doorbroken en is niets te gek. De vroegere manga films waren ook al behoorlijk ziek en bloederig. Die reclamefilmpjes tussendoor waren ook van een behoorlijk fout niveau, echt leip die japanners. Ik zou wel minder zappen op tv als er dan reclame langs kwam. Ik geef voor het acteren 2,5 sterren want dat was niet echt geweldig maar daar lag de nadruk ook niet op. 3 sterren voor het verhaal. 5 sterren voor een aantal vernieuwende en geniale effecten in het horrorgenre (waarbij sommige wel erg nep waren en een aantal weer geweldig knap gemaakt, hoe komen ze er op). Ik kom dan uit op 3,5 ster. Vanavond machine girl kijken, zal ook wel weer ziekmakend zijn, mooi.

Het fake bloed was in de bonus kennelijk.

Jammer genoeg ziet het bloed er wel heel erg nep uit, en verliest de gore daardoor wel behoorlijk wat aan impact. Komt ook doordat het bijna altijd weer sproeiende lichaamsdelen zijn. Een beetje splatter is af en toe ook best aardig en had het wat minder saai gemaakt.

Wel een paar echt geniale vondsten tussendoor. Maar eigenlijk toch niet de moeite om daar de film voor te gaan zien, er is te weinig verhaal om de aandacht vast te houden tussendoor. Nog wel te doen als je aan het bieren en praten bent, dan kan je tussendoor plaatjes kijken. Maar voor twee uur stilletjes aandachtig kijken is het toch echt veel te saai.

Tja, Aziaten.... Het blijft een apart volkje en dat wordt ook hier maar weer eens duidelijk.

Het is verbazingwekkend om te zien hoever ze hun fantasie in een film kunnen verwerken. De meest abnormale, vreemde en weirde creatures komen voorbij in deze over de top film.

Ook met de gore zit het wel goed. Bloed spuit uit alle hoeken en gaten en er lijkt een kracht achter te zitten die een hogedrukspuit nog niet zou behalen.

Jammer genoeg is de CGI vaak vrij slecht en wordt het lachwekkend op de verkeerde manier. Ook vond ik de tijdsduur wat aan de lange kant. 110 minuten is eerlijk gezegd echt te veel van het goed, al zou dat ook kunnen komen omdat ik nogal moe was.

De zwakke CGI en de tijdsduur zijn dus minpunten maar de bloederige scene's en de rare figuren die voorbij komen houden het toch op een voldoende.