Tôkyô Zankoku Keisatsu (2008)

Maffe film,

De 1ste 5 minuten had ik nog het gevoel dat ik deze film helemaal niet ging trekken. Gelukkig kon ik alsnog snel de beukennoot kraken. De film is gewoon ronduit belachelijk en past zijn koers daar dan ook volledig op aan. Vanaf het moment van de surpriseparty voor Luca, had de film mij al snel in zijn houdgreep.

De omroepster die via de televisie speciale eenheden opgeilde en ophitste om maar zoveel mogelijk mutanten uit de weg te ruimen, was een geëvolueerde versie van tè vrolijke intro film uit Battle Royale. De commercials waren allen een schot in de roos, waarbij ik vooral de reclame waarin een gezin zich beriep op een wel heel speciale manier van zelfverdediging, om te smullen vond. Bij toeval had ik ook net Seppuku (1962) gezien, waardoor de commercial omtrent deze context mijn lachspieren niet met rust liet.

Tussen alle gorigheid door, zie je duidelijk dat de regisseur heeft getracht om zijn vele originele ideeën samen te vloeien tot iets wat op een film lijkt. Op visueel vlak oogt Tokyo Gore Police best wel afgewerkt, zodat ik mij slechts een paar keer hoefde te storen aan amateuristische nonsens. De muziek past perfect in het kader van de film.

De paraplu scene is magistraal, de kinky scene waarin een man hoopt op wat sex is pijnlijk en nietsverhullend, de transformaties van dode personages de krokodillenbek zijn uitermate creatief weergegeven en maken de pretenties van de regisseur meer dan duidelijk: Je zwicht en gaat mee op plezierjacht, omdat de idioterie groteske vormen aanneemt. De climax, met het vreemde huisdier en de handen doen mij deze film niet licht vergeten! 4*

Prachtige film! ik heb 1,5 uur lang in een deuk gelegen! elke keer als je denkt, NU KAN HET ECHT NIET GEKKER! doen ze er gewoon nog een schepje bovenop!

Hmmm, ik vond dit een héél onevenwichtige film.
Hij begint erg sfeervol maar dat verwaterd vrij snel tot een onsamenhangend allegaartje van sadistische moorden die nu en dan onderbroken worden door leuke reclame-intermezzo's. Bij die reclamefilmpjes kan je best denken aan diegene die Paul Verhoeven gebruikte in zijn SF-Film "Starship Troopers (1997)", ze hebben diezelfde sarcastische ondertoon.

Ondanks het rommelige scenario bleef ik toch geboeid verder kijken. Ik was benieuwd naar wat voor vreemd organisch wapen er bij de "Ingenieurs" de volgende keer uit een dodelijke wonde zou groeien .

Spijtig dat de vele songteksten niet werden ondertiteld in mijn Nederlandstalige DVD uitgave van "Shock DVD Entertainment" want van dat Japans versta ik geen woord. Volgens mij hadden die een serieuze meerwaarde kunnen geven aan deze film, maar dat zal ik dus nooit te weten komen...

De invloeden die "Tetsuo, the Iron Man (1989)" heeft achtergelaten zijn nooit ver weg. Denk maar aan de aangroeiende lichaamsdelen/wapens zoals het gigantische peniskanon

Na een vol uur verwarrende cinema volgt er na zo'n 75 minuten een bloederige slachtpartij die ik werkelijk fenomenaal vond ! Een waar splatter festijn met een serieuze ondertoon.
De finale confrontatie is doorspekt met de nodige humor en erg knap gedaan, mijn complimenten aan de Special Effects afdeling.

Tijdens de eindaftiteling verschijnt in grote bebloede letters de zin "More gore coming soon !", dat beloofd

7/10.
Ondanks het vrij saaie eerste uur vind ik het toch een aanrader vanwege de humor en de ontzettend gore moordpartijen, die zijn tenslotte de hoofdreden dat we zulke splatter filmpjes blijven bekijken hè

Sinds Braindead heb ik niet zo'n bloedbad gezien. Vaak bleef het bij een enkele gore scene, maar dat was het dan ook.

Gelukkig begrijpen die Jappeners wel dat een film die bedoeld is als over-the-top vermaak ook daadwerkelijk over-the-top mag zijn. Dus krijgt de kijker enorme ladingen bloed, darmen en lichaamsdelen over zich heen gestort en zijn de personages nog vreemder dan vreemd.

Visueel houdt Yoshihiro Nishimura zich ook niet in, want de film ziet er best goed uit. Het camerawerk en het oog voor details zorgt voor de rest.

Een zeer lekkere splatterfilm.

3,5*

Smakeloos.

Wat is daar nu aan.

Omdat er bloed als een fontein eruit spuit vinden de meeste het een goede film.

Gewoon een belachelijke film.

Dat is ook zo bedoeld , en waar denk je dat Quintin Tarantino zijn inspiratie weghaalt.

Duidelijk niet jouw genre van film want ik, samen met vele anderen, vindt dat juist geweldig !

Niet uit deze film in elk geval. Tarantino put zijn inspiratie eerder uit jaren '70 pulp.

Douchen met bloed.

Toch is deze actie-horror net iets minder sterk dan The Machine Girl. Daar is het verhaaltje net dat beetje vermakelijker. Al gaat men hier met de gore weer een tikje verder, waardoor de bloedfontijnen soms ook ietwat gaan vervelen. Smerig is het allemaal wel.

Goed.

Wauw wat een topfilm!

Die japanners zijn compleet gestoord je moet dr maar opkomen.

Heb dr n paar keer flink om moeten lachen, ook die commercials tussendoor, lekker droog! Verstand uit, en kijken!

Topfilm in de japanse splattercinema.

het bloed spuit weer in mooie fonteinen in het rond, en tja, dat zie ik graag.

Personages en creaturen zijn ook weer te hilarisch voor woorden.

Ik heb deze film al een tijdje in huis, en dacht dat ik hier al gestemd had.

maar dankzij mn maatje vascago toch nog ff gestemd, die mij er op attent maakte.

Nog dank daarvoor vascago, want deze film moet absoluut door de gore freaks gezien worden.

deze film verdient gewoon meer bekendheid.

persoonlijk vind ik deze films ook altijd wat weg hebben van de amerikaanse troma-films qua absurde humor.

Dus verwacht geen zenuwslopende spaning.

Maar een op en top gorefestijn

Zinema schreef :

Sluit ik me ook bij aan. Smerig filmpje doorspekt met liters bloed en heel wat absurde , humoristische taferelen. Soms gewoon geniaal gevonden. Hoe komen ze toch maar op die waanzinnige ideeën ?

Hilarisch

Sommige scènes ook wel wat minder geslaagd en er echt volledig over. Ik vond het scenario wel wat chaotisch, maar ik heb vol verbazing gekeken tot het einde. Niet voor iedereen weggelegd. 7/10

Tja, toch niet echt wat voor mij dit. Op een gegeven moment werd het een beetje afgezaagd (okay, hij is flauw ) met al die bloedfonteinen.

De bizarre creaties kon ik, net als in Dai-Nipponjin, dan weer wèl waarderen. Die/dat krokodillenbek(ken). En die schietende penis!

Maar het slappe verhaaltje en de herhaling van bloedfonteinen .

Tja. Ingmar Bergman films zijn saai, maar ook hier ging mijn blik vaak naar de teller op mijn dvd-speler!

De reclamefilmpjes, hoewel leuk, vond ik toch ook gewoon gejat uit Verhoeven's Starship Troopers!

grappige over de top splatter film

Ik weet verder niet of Verhoeven het ergens nog stiekem van gejat heeft, maar dat had ik ook een beetje. Al waren ze wel grappig en dan vergeef ik zoiets toch vrij gemakkelijk.

Lollig, maar mist dat beetje extra. Bij vlagen te langdradig en te slepend tussenstuk. Het verhaal is ook té veel aanwezig wat mij betreft.

Er zitten wel echt best grappige scenes in natuurlijk, de designs zijn vaak wel erg tof, en de actiescenes zien er wel goed en veelzijdig uit. Verder wat goedkope effecten, maar dat mag de pret amper drukken.

3.5*

Het is alleen niet gejat uit Starship Troopers maar uit Robocop. Zelfde regisseur, een decennium eerder.

Ik heb het natuurlijk over Verhoeven's kenmerk in het algemeen.

Japanse maffe komedie met veel bloedfontijnen en gore, soort pulp, mooie kleding+decors

Zoals sommige al eerder zeiden als je denkt het kan nu echt niet meer gekker werdt dat het toch bijvoorbeeld de scene waarin een van de meiden opeens zoutzuur begint te spuiten met haar borstenover te top, Top vermaak !

Soortgelijke film:
Kyonyû Doragon: Onsen Zonbi vs Sutorippâ 5 (2010)
Alternatieve titel: The Big Tits Dragon

Herziening.

En Nishimura blijft de #1 in splatter. Er bestaat geen film waarin zoveel krankzinnige en creatieve creaturen rondlopen en waar er zoveel bloed wordt vergoten als in TGP. Een bijna 2 uur durend (wat heerlijk zeg, zo'n speelduur!!) freakfest die bij de tweede kijkbeurt alleen maar meer plezier levert.

Een simpel wraak-concept verwikkeld in een verhaal waarin diverse gedrochten de geprivatiseerde politie bezig houdt. Een op zichzelf al vrij bizar verhaal dat alleen maar kan ontaarden in flinke politiek-incorrecte situaties en opzichtige gore. En wat betreft de gore is Nishimura niet de meest ingetogen man.

Want damn wat blijft 't toch werkelijk verbluffend om te zien wat die man allemaal op het scherm weet te toveren. De meest idiote plekken van het lichaam worden met de meest debiele wapens helemaal kapot gemaakt en/of transformeren in de meest krankzinnige wapens. Van een krokodillenbek als onderlijf tot een menselijke stoel, designs waar je vol bewondering naar kunt kijken.

Waar deze ideeën toch vandaan blijven komen is me een raadsel. Japan lijkt een onuitputtelijke bron voor alles wat ziek, gestoord en vooral buitengewoon vermakelijk is. Het is splatter zoals dat bedoelt is. De hoeveelheid bloed is genoeg om een oceaan mee te vullen of om Braindead 35 keer te maken, ongekend

Al met al mag dit hoogtepunt binnen de J-sploitation weer terug op 5* komen te staan, het is de vraag of Nishimura zichzelf ooit nog kan overtreffen.

Dit vond ik echt een leuke actie film.

Lekker veel bloed en die ingenieurs waren erg gaaf.

De meest bizarre Japanse Sploitation werkje die ik heb gezien.

Soms vond ik het juist zo bizar dat het niet meer leuk was.
Maar de gore is natuurlijk weer dik aanwezig en ziet er niet slecht uit.
Dat stukje dat ze die vrouw met haar ledematen aan vier auto's vastbinden en dat laden ze alles zien in vier verschillende beeldjesvond ik geniaal en heel origineel bedacht.
De kostuums en de Ingenieurs zagen er gaaf uit.
Dit is denk ik ook een van de ziekste en meest bloederigste films die ik ooit heb gezien.
Dus dit was toch wel een bijzonder ziek en wel leuk filmpje.

3,0

Interessante stroming die J-sploitation, erg veel leuke vondsten maar is vaak te fragmentarisch en de over-the-top momenten zijn vaak op één hand te tellen. Nishimura weet de juiste toon te raken en weet bijna twee uur lang een constant niveau te halen. Ongelofelijk wat er in die tijd op je afkomst, werkelijk gallons of bloed fonteintjes, de meest afzichtelijke en cool designed creatures en ook genoeg ongein.

Het kan Nishimura niet gek genoeg. Squirtende vagina's, lactating tepels, knallende monster cocks en de bloed fonteintjes vliegen je om de oren. Briljant. Dit is dan ook nog maar de eerste Nishimura die ik gezien heb, er staat nog genoeg moois te wachten. Al weet Nishimura wel te laten zien dat ik het beste van deze stroming te bieden had nog niet gezien had, dit is de maatstaf wat mij betreft. Ik vond het al een fijne stroming maar is nu wel meer in mijn achting gestegen. Tof filmpje, die vanaf minuut 1 opgang komt en de razernij houdt pas op als de eindcredits in beeld komen. Impressive.

Ook deze nog maar eens aan een herziening onderworpen. Een beetje hetzelfde geval als met The Machine Girl, ik was nog niet zo bekend met het genre. Leuk om te kunnen constateren dat je bijna twee jaar na dato zoveel kennis hebt opgedaan en dat je dit opeens wel kan waarderen. Sterker nog, ik vind dit het beste werkje tot nu toe in de J-sploitation categorie.

Een aantal regisseurs die naam maken binnen dit genre hadden wat opstartproblemen. Nishimura flikt het echter bij zijn debuut om meteen een film af te leveren die bol staat van de kwaliteit, en dat op constant niveau. De film oogt zeer professioneel op wat zwakke CGI momenten na, maar dat is de handicap van het genre. Al is 'handicap' misschien een verkeerd woord, want wat er op het beeld wordt getoverd is allesbehalve slecht.

Ik ben nog geen enkel Japans splatterwerkje tegengekomen dat meer sfeer bevat dan deze. De stad is heerlijk duister en onheilspellend en visueel is het vaak genieten geblazen. De Tokyo Police Corporation deed me regelmatig denken aan Jin-Rô, imponerend. Het verhaal is best goed bedacht en, zoals vaker, een leuke manier om de mafste dingen op het scherm te kwakken. Ruka vecht tegen Engineers, mensen die hun wonden kunnen omtoveren tot wapens. En natuurlijk zijn dit geen normale wapens, maar de schietende lullen, krokodillenbekken en slakkenogen zijn nog maar het topje van de ijsberg. Tokyo Gore Police bevat ook weer een gezonde portie Japanse humor, al moet je dat wel liggen. Persoonlijk vond ik de reclames werkelijk briljant! En dan de overfanatieke TPC en dat blonde schreeuwende wijf er door heen maakt de surrealistische, bizarre wereld compleet.

TGP blinkt niet alleen uit in het geniale design van verschillende creatures, maar ook in gorigheid. De viezigheid straalt van de film af, en dat bijna op constant niveau. Duizenden liters bloed spuiten de lucht in, maar ook ingewanden zien er akelig echt uit. Happen uit gezichten of andere lichaamsdelen lijken ook dichter bij de werkelijkheid te liggen dan bij fictie. Ik denk dat dit de bloederigste film is die ik heb gezien. De uitstekende soundtrack past perfect bij de overdosis geweld die op het scherm plaatsvindt. Ik had alleen af en toe een beetje moeite met Shiina, die me vaak aan de afgrijselijke Lucy Liu deed denken. In Ôdishon had ze wel een uitstekende rol, daar niet van. Ondanks haar kop was ze hier wel op haar plaats. Beter dan zo'n, met alle respect, blije, kortgerokte huppelkut die in andere J-splatters de hoofdrol vertolken.

Het kan raar lopen dus. Een tijd terug vond ik The Machine Girl en Tokyo Gore Police de twee minste splatter films, en nu vind ik deze twee het tofst. Nishimura is mijn favoriete regisseur op dit gebied en ik kijk reikhalzend uit naar Helldriver en Fashion Hell. Kan haast niet misgaan!

Na herziening toch wel wat beter bevallen dus verhoog ik hem met een halve ster .

Erg komisch bloedfestijn. Soort combo tussen Troma, effecten van Jim Isaac, en de zwarte humor van Verhoeven. Dat overacten van bijna elk personage in de film is hilarisch. Vond de special effects best cool en het ging af en toe erg ver (die stoel, WTF!! )

Filmisch best oké, deed af en toe een beetje denken aan één of andere spaghetti western met al die close-ups. Vond de actie verder niet fantastisch in beeld gebracht maar was zeker te bekijken.

Verhaaltje heeft niet veel om handen (gelukkig), maar wil af en toe wel een beetje op de voorgrond treden. Al met al een smerig, hilarisch en origineel filmpje waarmee ik hard heb kunnen lachen.

Als je denkt dat je alles hebt gezien, moet je dit eens gaan kijken Het is bijna geniaal

Ik had net iets meer van Tokyo Gore Police verwacht, want ondanks de vele liters bloed die vloeiden werd het niet het knotsgekke splatterspektakel dat ik ervan verwachtte. Gezien de inspiratie en creativiteit die in de film getoond wordt, had het volgens mij nog een pak bizarder en choquerender kunnen zijn. Het feit dat de film een serieuze basistoon tracht aan te nemen, leidt de aandacht ten dele weg van de gore en de humor in de film en toont dat het hele verhaaltje al bij al behoorlijk flauw in elkaar steekt. Al bij al vond ik de film een tikkeltje onevenwichtig en niet intens genoeg. Het was uiteindelijk telkens weer afwachten tot het volgende smerige moment, maar dat is voorlopig niet voldoende om tot een echte topscore te komen. Bovendien heb ik niets met de typische Japanse bloedfonteinen, het komt me toch wat te fake over en haalt de algemene ranzigheid (misschien vreemd genoeg) voor mij een tikkeltje naar beneden. Natuurlijk moet het over-the-top zijn, maar persoonlijk had ik het liever gezien zonder die bloedgeisers.

Twee voornaamste pluspunten zijn enkele ranzige scènes (het vierendelen van de barvrouw of het peniskanon van de kersvers getransformeerde "ingenieur") en vooral de hilarische commercials die doorheen de film gestrooid worden. Het waren deze briljante reclamefilmpjes die me deden twijfelen om toch nog voor de 3,5* te gaan, maar uiteindelijk blijft de film voorlopig steken op 3* om eventueel nog door te groeien tot 3,5*.


3*

Leuk filmpje, die naar mijn mening toch weer last heeft van het bekende probleem bij dit soort films, een iets te lange speelduur. Daar moet ik wel bij zeggen dat Nishimura wel echt compleet los gaat en niet meer ophoudt. Hilariteit, ledematen en bloed alom, en zo hoort het.