Mirrors (2008)

Ik vond een redelijk film, horrorfilm is mijn smaak niet.

Dus geen aanrader...

Bekende acteur Kiefer Sutherland speelt goed.

Sutherland zal nooit een topacteur worden, maar hij heeft al slechter geacteerd. De sfeer zit wel goed in deze film en dat is niet gemakkelijk. Het verhaal lijkt zich te situeren tussen een haunted huis en de zoveelste horrofilm van één of andere ziel die de toevallige hoofdrolspeler tracht te contacteren via één of andere middel (video, een waterlek, gsm, televisie, radiogolven, poppen, ...) De lijst van dergelijke films is lang.

Mirrors is in mijn ogen één van de weinige films waarin duisternis een pluspunt is in sommige momenten. Ik had dat ook met de film Silent Hill. Af en toe verrassend met de nodige schrikmomenten. Voor mij leek dit gewoon een standaard horrorfilm zoals er veel van zijn, maar het is toch beter meegevallen dan verwacht.

Lekker filmpje dit, best wel genoten.

Strakke inleiding met dat gespiegeld beeld en een boeiend begin met Gary Lewis die sterft.

Camerawerk vond ik mooi, lekker smooth. Ook sommige overgangen tussen verschillende scénes zijn mooi verwerkt ( Zoals die keer dat er iemand schreeuwde, en daarna michael die z'n moeder riep. Bij elkaar werd het dus Aaaaaahhhhhhhhhmama,mama. Ik vond die bv. wel sneaky. Het hele verhaal wordt rustig in kaart gebracht, het blijft overzichtelijk.
Maar eh.. bewaker in een winkelcentrum? Dat was toch een oud ziekenhuis? Van deze job snap ik het nut trouwens niet echt. Dat er om de drie uur iemand moet surveilleren zou dan zijn om te kijken of er geen krakers of blowende jongeren zitten? Dat zou niet zijn voor de spiegels in ieder geval, anders heeft die andere 'bewaker' 'm wel om de tuin gelijnd. En... waarom kiest hij uberhaupt voor die baan? Er was vast wel een vacature bij de McDonalds die hij liever invulde omdat hij toch al gestopt was met zijn rechercheurs zaken.
In ieder geval loopt hij daar in dat grote complex in z'n eentje met een zaklamp, lekker spooky. Ik heb geen problemen met Sutherland, vond 'm prima z'n ding doen.
Wel vond ik het vreemd dat zijn vrouw die spiegels in het huis liet hangen nadat er vanalles was gebeurd, en zelfs nadat ze dat spiegelbeeld van haar zoon zag zitten.
En die Anna Esseker, zij spatte toch uiteen, op die stoel, nadat al die zielen weer terug in haar lichaam zaten? Dan snap ik niet waar dat wezen vandaan kwam, toen Ben een kijkje kwam nemen.
Beetje dom ook dat Ben die ene pijp kapot schoot, hij kon zelf nog maar net ontkomen van het vuur. Ik realiseer me nu trouwens dat hij zichzelf heeft gedood. Hij vluchtte... kwam onder die steen terecht en de volgende dag zien we hem als dooie. Hij loopt langzaam naar buiten... ziet alles in spiegelbeeld.
Dus door die pijp leeft hij nu aan de andere kant van de spiegel, toch best zonde.

Overall vond ik het prima vermaak met een aanwezige Director of Photography.

Netjes.

Toch wel een originele film vond ik, deze Mirrors. Jammer genoeg staat originaliteit niet garant voor een heel goed verhaal/ goede film, want dat was niet het geval. De film begint nochtans wel goed, met een leuke beginscène. Ook daarna blijft het nog wel een tijdje aardig, met af en toe de nodige dosis spanning. Vervolgens komt de zoektocht naar die vrouw, wat de film niet echt ten goede kom (maar op zich was die zoektocht natuurlijk essentieel voor het verhaal, dus zo erg vond ik het allemaal niet). Waar ik me wel heb aan gestoord, is het ontzettend zwakke einde. Je zag duidelijk dat Anna Esseker uiteen spatte, maar toch kwam ze nog terug in de vorm van 1 of ander vreemd wezen... wat ik dus nogal dom vond.

Wel prima film van Aja. Soms best spannendl. Sterke cameravoering en wel een leuk plot.

Goede rol voor Sutherland. Eindgevecht was ook wel tof. Verder niet veel beter dan een japanse horror (Ringu, Ju-on) en enkel één a twee goede scenes en wat spanning na heeft de film vrij weinig te bieden. Einde zag ik ook van mijlen ver aankomen.

Kleine voldoende

Aardige horrorfilm met een mysterieus plot over demonische spiegels. Helaas niet altijd even consequent als het gaat om wat de spiegels kunnen (waarom wordt bijvoorbeeld zijn zus vermoord terwijl ze niet in de spiegel kijkt, of wie heeft de kraan opengedraaid als alle spiegels zijn afgedekt?). Ook het acteerwerk valt soms een beetje tegen. Ondanks deze paar onvolkomendheden is de film zeker wel leuk om te kijken en redelijk spannend. Visueel zit het namelijk wel goed met mooie special effects en goed gebruik van de vele spiegels. Een brute scene met de kaak en een verassend einde.

Erg goede film!

Ik heb eerst de trailer gekeken, en deze bezorgde me al kippenvel. Toen ik de film net gezien had durfde ik een paar uur niet in de spiegel te kijken haha. Goede verhaallijn, leuke film als je van geesten houdt. 4 sterren!

Vrij geslaagde Amerikaanse horror.

Van een Europeaan dan toch, dat maakt dat de sfeerschepping toch wel een stuk sterker dan ik in eerste instantie had verwacht. Zeker het eerste stuk werkt erg goed met een griezelig sfeertje en zenuwachtige cinematografie. Niet dat je anders verwacht, maar de weerspiegeling werd een aantal keer erg goed gebruikt.
Helaas is het scenario (neem ik aan) niet van Aja's hand, en dat merk je goed aan te overtypische structuur van de film, tot de nodige horror/thriller-cliche's aan toe. Het bijbehorende dramalijntje is dan ook niet erg geslaagd, veel te standaard uitgewerkt om echt te boeien.

De film werkt tot het laatste stuk door het concept. Spiegels in horrorfilms om schrikeffecten te creeeren is natuurlijk niks nieuws, maar door er hier een hele film om heen te bouwen spreekt het wel een irrationele angst aan. Het heeft een aantal aardig sterke scenes tot gevolg. Ik ben eigenlijk nooit vatbaar voor dat soort horrorthema's, maar hier werkte het zelfs bij mij nog wel enigzins.

Jammer genoeg is de angel wel uit de film als de zoektocht meer vorm krijgt, het laatste stuk is dan ook flink onnozel als alles overgerationaliseerd wordt en zeker wanneer Esseker daadwerkelijk gevonden wordt. Maar zeker het eerste stuk van de film is best goed. In elk geval een stuk betere poging dan Aja's eerste Amerikaanse film.

3*, vooral wat lager uiteindelijk door het laatste halfuur.

Opnieuw een remake van een Japanse film, maar dit keer zonder een mottig meisje met lang zwart haar

Omdat 'k het origineel niet gezien heb, kan 'k niet vergelijken, maar deze is met toch goed bevallen.

De film bevat een goed verhaal en bepaalde scènes bevatten af en toe het nodige bloed.

Een van de betere remakes.

Deze gisteren ook maar eens gekeken, nadat ik hem een paar jaar geleden als niet de moeite waard had beschouwd en had overgeslagen.

Compleet geschift verhaaltje, hoe langer je er over nadenkt, hoe stompzinniger het wordt.

Behoorlijk creepy sfeertje en een aantal goed getimde schrikeffecten, maar helaas werkt het toe naar een vrij doorsnee finale en het slot is zelfs flauw te noemen.

Sutherland is zoals gewoonlijk compleet charisma-loos en niet bepaald sympathiek.

Aardig zo lang het duurt.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Dit is zo een horror die enkele mensen uit mijn omgeving hebben geclassificeerd als 'fucking eng', dus gisteren maar eens in een impulsieve ingeving gaan kijken.

En op zich zitten er wel aardige schrikmomenten in, met als hoogtepunt uiteraard als Amy Smart's personage haar onderkaak bruut losgerukt wordt.

Waar de eerste helft van de film nog sterk te noemen is, is de tweede helft dat totaal niet en dan speelt de langdradigheid op. De film had wat dat betreft gewoon ingekort kunnen worden naar anderhalf uur.
Tevens wordt het tegen het einde aan wel erg rommelig als Ben het moet opnemen tegen de bezeten Anna Esseker.

Gelukkig krijgt het einde wel een leuke plottwist als blijkt dat Ben in de spiegelwereld is beland. Al wordt niet helemaal duidelijk hoe, maar op zich wel een leuke twist.
En als je de eindcredits doorloopt zie je de titel gespiegeld, op zich wel leuk voor de liefhebber.

Kiefer Sutherland zal voor mij trouwens altijd synoniem staan voor Jack Bauer, ik had soms echt het gevoel alsof hij vanuit het niets zichzelf als CTU agent zou identificeren.

Al met al wel redelijk geslaagd, 3,0 sterren.

Aja weet af en toe geweldig om te springen met dit simpele gegeven, wat dat betreft is het duidelijk een échte horror-guy die z'n stempel kwijt wilt. Jammer dat er zoveel Hollywood-kinderziektes in zitten. Walgelijk sentimenteel, uitgewrongen familie drama met hier en daar een welkome uitbarsting. It's not much.. but it's something.

Heel aardige horror. Kiefer Sutherland speelt overtuigend, de schrikeffecten komen goed over en het verhaal bouwt mooi naar een hoogtepunt. Het enige wat ik mis zijn antwoorden op de vraag waarom Anna Essenker zo belangrijk was voor de demon en waarom al die patiënten elkaar afgeslacht hebben in St. Andrews.

Ja, dikke mik natuurlijk, de doorgebrande Mayflower. Geweldige locatie voor iets als dit. Als de spiegels buiten het warenhuis ook gaan spoken, levert dat een mooi contrast op. Spelen op twee velden waar de film duidelijk baat bij heeft. Aja heeft het wat dat betreft snel aan de praat en pakt bovendien uit met twee sappige scènes. Eentje zal nog wel even blijven hangen. Had nog best ietsje trager gemogen. Met meer gekraak en zo, maar vooruit.

Toch kan het allemaal niet verhullen dat hij bezig is met een soort allemanshorror. Het verhaaltje wordt gaandeweg keurig uitgelegd, voorgelezen zelfs, en al dat familiedrama zet de film met enige regelmaat in de slaapstand. Sutherland is al niet zo best, die Patton bakt er helemaal niks van. Leuk voor een .jpg, maar zodra ze beweegt en geluid gaat maken, heb je er niks aan. Het duurt zo ook wat te lang, zodat de finale het met weinig kruit moet doen.

Leuke horrorfilm met niet al te veel schrikmomenten (behalve de gore scene dat de kaak van Amy er uit wordt getrokken ) Ik vond de acteerprestaties van Sutherland niet echt denderend, maar het kon ermee door. Verder werd de mysterieuze sfeer er ook goed in gehouden. Alleen vond ik op sommige momenten de CGI niet goed (ook niet vergeleken met andere films uit 2008). Maar deze film verveeld niet, en kijkt lekker weg.

3*

Geinige horror-film die op Netflix stond.

Het duurde een tijdje voor de film opgang kwam. Het zat dan wel vol met clichés en flauwigheden. Maar uiteindelijk was het wel vermakelijk als er meer doden beginnen te vallen en als de hoofdpersoon de achtergrond van Esseker ontdekt.

Toch is het zeker geen goede film. Totaal niet sfeervol door het gebruik van CGI (dat hele pakhuis leek op een videogame), al moet ik wel togeven dat de gore er soms redelijk practical uitzag.

Met het concept had je op zich zeker wat goeds kunnen doen, vooral als je het sfeervol aanpakt en niet zo op de drama en sentimentele zaken gaat teren. Kiefer Sutherland speelde op zich nog wel redelijk, maar de andere acteurs bakten er niets van.

Op zich geinig om een keer gezien te hebben, maar ik kijk veel liever oude horror...

Bizar goede horrorfilm deze Mirrors. Het begint al met het indrukwekkende visuele aspect en het uitstekende acteerwerk van Sutherland. Alleen daarvoor zou je al een voldoende geven. Waar het niet dat de film veel meer te bieden heeft. Het is gewoon een angstaanjagend en bruut werkje geworden met een aantal geniale scènes. Tevens is het eind zowel visueel als verhaaltechnisch erg indrukwekkend. Dikke 8.

geen slechte film, maar ook niet sterk, ondanks Kiefer...

voorspellend en krom van toevalligheden, o.a. werk vriendin, sommige effects waren wel goed gedaan, zoals kaak en sara ( op het laatst)

verder matig, de actrice die amy speelde, was ronduit slecht,

grappig einde

Deze film meerdere keren gezien, nu vers in mijn geheugen blijft het een goede film. Weet te boeien van begin van het eind. Onvoorspelbaar einde, een echte horrorfilm.

Tot mijn verbazing heb ik mijn stem op ‘Mirrors’ ooit een keer weg gehaald. Waarom weet ik niet, aangezien ik hier voornamelijk met de eerste kijkbeurt echt vaak in schrok. Aangezien ik nu wel onder een bepaalde dwang de film heb gekeken (voor de gekheid, maar het is meer voor de horror challenge) viel de film me toch aardig wat tegen, en vraag ik me constant af waar ik nou precies zo vaak van schrok want de film werd nergens eng in mijn ogen. Ik vond ‘Mirrors’ dus best vies tegenvallen.

Het verhaal viel nog best mee. We volgen Ben Carson wie mentaal is gebroken door een schietincident tijdens zijn dienst als agent. Hij moet zijn leven weer op de rit krijgen en kiest voor een ban als bewaker van een verlaten pand. Hij ondervindt hier echter vreemde gebeurtenissen en kiest er voor deze snel te vergeten en door te gaan met waar hij was. Eenmaal thuis gekomen ziet hij vreemde dingen in zijn spiegel en wanneer familie ook dreigen op gevaarlijke situaties besluit Ben te achterhalen wat er aan de hand is om dit zo te verhelpen.

Er zat iets te veel familiedrama in. Het ene gejank na het andere waar ik vooral niet op zat te wachten. Viel aardig tegen, in het algemeen aangezien ik die geesten films nu wel een beetje gezien heb. Vond het einde nog wel verrassend leuk maar daar bleef het al wel bij. Prima te doen om door de weeks even mee te pikken, niks bijzonders meer helaas.

3.0*

De film laat veel zien. Splatter, beklemmende sfeer, een spookachtige setting en een hoofdpersonage dat een schimmig verleden heeft inzake alcoholgebruik en dientengevolge huis en haard heeft verloren. Het zijn echt goeie prikkelende ingrediënten die tezamen een prima horrorfilm kunnen vormen. Is dat hier gelukt? Het antwoord is ja en nee.

De film slaagt erin om een hoog spanningsniveau te creëren. De introductie is hevig. De eerste kill maakt grote indruk. De mirrors uit de titel vormen vanaf het eerste moment een dreigende factor waarvan de omvang en de ernst niet direct duidelijk is. De onzekerheid over het fenomeen mirror is een sterk onderdeel van de film. De mirror is als dreiging immer sudderend aanwezig en permitteert het zich om af en toe groots uit te halen, maar weet zich steeds op tijd terug te trekken zodat de dreiging steeds subtiel en angstaanjagend blijft. Altijd op de achtergrond en soms indrukwekkend en keihard uithalend op de voorgrond. Het levert echt goeie spannende horror op.

Eén uithaal verdient het om er even uit te lichten. Die uithaal speelt zich af in de badkamer. Vrouw in bad. Lekker cliché, maar grandioos gedaan. Even gaan daar alle remmen los. Ik was onder de indruk. Niet elke uithaal is van deze kwaliteit, maar ze zijn allemaal meer dan ok.

Helaas is er dan weer de kwestie van het budget. Dat budget is Amerikaans en huizenhoog natuurlijk. En daarom wordt het pad van de goeie horror op een bepaald moment verlaten als men zich te buiten gaat aan grootse effecten die opeens allesoverheersend aanwezig zijn. Ook het element tijdsdruk komt dan natuurlijk om de hoek kijken. Opeens wordt de beklemmende horror afgewisseld door snelle en harde actie en familiaire zoetsappigheid. Het is tevens het moment waarop ik mijn fascinatie voor de mirrors verloor.

En zo wordt goeie beklemmende horror op een bepaald moment verdreven door popcorn vermaak ingegeven door de neiging om het grote publiek te plezieren en is de film opeens veranderd in een groots opgezet actie-avontuur. Weg sfeer. Weg beklemming. Weg duister gevoel. Welkom popcorn. Welkom lege actie. Welkom zoetsappigheid. Welkom middelmaat.

Nee, de film vliegt vanaf een zeker moment gigantisch uit de bocht. Niet normaal. Gelukkig is er nog een klein verrassinkje aan het eind, maar dat is niet genoeg om de nare smaak van de popcorn weg te wassen. Die blijft nog lang hangen.

Lang geleden dat ik me zó heb geërgerd aan een horrorfilm.

De hoofdpersoon in horror loopt wel vaker tegen het probleem aan: hij lijdt aan waanbeelden en niemand gelooft hem. Een goede horrorfilm neemt je mee in die waanzin en onmacht. Mirrors doet dat niet.

Het personage van Sutherland doet ook niet zijn best. Van meet af aan komt hij met warrige verhalen bij zus en ex, zonder een waarneembare poging een coherent verhaal te vertellen; vind je het gek dat mensen je niet geloven. Vreemd genoeg besteedt Aja extreem veel tijd aan dit getouwtrek en valt daarbij ook onnodig in herhaling.

Ook Sutherland zelf is niet in staat de waanzin en zelftwijfel geloofwaardig te brengen. Gezien het bizarre gegeven én zijn dramatische backstory had hij hier als acteur véél meer uit kunnen halen, er veel meer nuance in kunnen aanbrengen. Hij reduceert het tot een krampachtig karakter met een kort lontje, dat bovendien waanzin verwart met kortademigheid.

De premisse staat garant voor genoeg creepy imagery en daar vang je af en toe een glimp op van Aja's meesterschap. Hij weet er ook enkele indrukwekkende scenes aan toe te voegen (de badkuip, de flashbacks naar Essekers opname) maar weet het niet bijeen te brengen in een nauwsluitend verhaal.

De demoon manifesteert zich wel via een glanzende deurknop en weerspiegelend water maar Esseker kan wel schuilen in een afgelegen klooster? Het kan wel buiten de Mayflower invloed uitoefenen, maar alleen de familie van Sutherland valt er ten prooi aan? Op zich wel sterk dat ongewis blijft wat het wel en niet kan om mysterie te behouden maar het is een rammelend concept, waarvan de gatenkaas teveel op de voorgrond treedt.

Het lijkt alsof Aja zijn concept vanuit enkele visuele vondsten opgezet heeft (en maakt daar soms ook veel indruk mee) maar hij is geen verhalenverteller. Het geheel waarin hij het probeert te vangen is plottechnisch onhoudbaar, irritante dialogen slaan nóg meer gaten in de geloofwaardigheid en té veel keuzes roepen vraagtekens op. Dat hij af en toe een oprecht huiveringwekkende scene uit zijn hoed tovert, legt alleen maar meer nadruk op het verspilde potentieel van hem als horrorregisseur. 2*

Niet recent herzien. Maar dit vond ik 1 van de beste horrorfilms, omdat hij me zo goed is bijgebleven en ik het verhaal eng en bizar vond.

Het is gewoon een eng idee dat je spiegelbeeld anders is dan jijzelf en je dood kan worden.

Na het zien van deze film heb ik 3 dagen lang de spiegels thuis vermeden, zo bang was ik haha.

Spanning, verhaal, acteren, vond het een goede film met bizarre scenes.

Opnieuw genoten van deze goede horrorprent.

Nog eens de nadruk leggen op de bloederige badkamerscène, die echt niet geschikt is voor gevoelige kijkers !!

De herziening van deze mysterieuze horrorthriller overtuigde me toch om overstag te gaan van een onvoldoende naar een dikke voldoende, al vormt dit voor regisseur Alexandre Aja absoluut niet zijn beste werk. Mirrors is overduidelijk een herbewerking van een Aziatische horrorfilm waardoor de eerste helft overgoten wordt met dramatiek, maar het probleem is dat het niet meteen erg interessant is. Het zorgt ervoor dat de persoonlijke demonen waar Kiefer Sutherland mee worstelt het tempo regelmatig uit de film halen, maar gelukkig compenseert Aja voldoende op het vlak van horror. Enkele gemene scares, opvallend expliciete gewelddadigheden en erg overtuigende cinematografie maken van Mirrors een lekker eigenzinnig werkje. Daarmee slagen de makers in het haast onmogelijke om van klunzige, kwaadaardige spiegels een daadwerkelijk intrigerende oppositie te maken. De herziening heeft de laatste onvoldoende die ik heb toegekend aan een film van Aja mooi weggepoetst.

Voor het eerst sinds de release in 2008 opnieuw bekeken omdat dit in mijn ogen een bijzonder spannende en bij vlagen enge horrorfilm was met Jack Bauer en bezeten spiegels. Helaas viel dat in de herziening wel een beetje tegen, want eigenlijk heb ik nauwelijks of geen spanning meer gevoeld. Wel blijft het nog steeds een onderhoudende film waarbij het ontrafelen van het verhaal nog best goed gedaan is. Verder was het ook genieten van de mooie Paula Patton, zeker op het eind met haar witte doorweekte shirtje hehe.

Ik werd wel een beetje humeurig van hun vervelende ruzies in het eerste uur van de film, altijd zo ongemakkelijk en cliché, dit soort film met boze ouders. Ook nog een drankprobleem erbij, veel afgezaagder krijg je het niet. Maar het laatste uur maakt gelukkig het nodige goed. Beste scare-moment was denk ik wel die in de badkuip met de zus van Ben. Aja heeft betere films gemaakt, maar deze mag er best wezen.

3* (was 3,5*)