Zerkalo (1975)

Mijn tweede Tarkovsky en na de eerste (Stalker die ik geniaal vond) had ik er hoge verwachtingen. Deze werden voor een groot gedeelte ingelost maar voor een groot gedeelte ook niet. Heb dan eigenlijk ook geen idee hoe deze film te beoordelen. De film ziet er zo ontzettend mooi uit maar miste voor mij ook het een en ander. Zo zag alles er geweldig uit maar raakte ik in tegenstelling tot stalker nooit echt betrokken bij de mensen uit de film. Dit kwam waarschijnlijk ook voor een gedeelte omdat ik lange tijd heb geprobeerd enig verhaal in deze film te ontdekken. Vanaf het moment dat ik me hier niet meer mee bezighield (ik begreep er toch niks van) kon ik veel meer genieten van de film. Toch zijn het voor mij iets teveel prachtige op zichzelf staande scenes die weinig verband met elkaar hebben. Ik zal hem zeker in de toekomst nog eens herzien.

Voorlopig maar een dikke 3,5 *

Overigens wat me wel vandaag de tweede keer opviel. Was dat er bij de eerste scene overduidelijk een microfoon in beeld was. Vond ik erg vreemd aangezien over alles wat vormgeving betreft lijkt te zijn nagedacht ik deze film. En dat toch wel een redelijk grote blunder is.

Ik denk dat de eerste scene meer als documentaire is bedoeld. Althans, zo vatte ik het op.

Maar is dit dan een reden om een camera in beeld te duwen?

De eerste scene heeft toch overduidelijk een andere vormgeving? Volgens mij was deze docu-scene zo bedoeld.

De seance van de vrouw met de stotteraar is, volgens mij, fundamenteel: (hij moet haar in de ogen aankijken en liefst vlekkeloos naspreken !) voor de andere scénes waarbij de moeilijkheid of misschien wel de onmogelijkheid van communicatie een rol speelt.....misschien wordt men dichter omdat men niet zijn of haar gevoelens in de normale taal (de welbegrepen cliché's) ontladen kan..... daarom is, niet alleen hierom, die stotteraar zo ontroerend. Dit zegt ook "alles" over de onbegrepen filmtaal van Tarkovksy! Wat is de verhouding tussen (gedrukte) spreektaal ("vader") en beeldtaal ("zoon") en wat zegt dat over identiteiten ("moeder" aller problemen) in de breedste zin......misschien is dat een sleutel voor deze film!

Binnenkort maar eens, voor de derde keer, helemaal bekijken....en dan eindelijk: "Stalker"!

eens

oneens. Zie hier totaal geen reden voor in die scene.

De proloog bestaat uit een tv-uitzending of tape die wordt bekeken (ook door ons). Geloof me nu maar en/of zoek het maar op (recensies, besprekingen, naslagwerken etc). Het is echt zo. Ik twijfel er geen moment aan.

Ik ook niet, vind het volkomen logsich. Ik heb het altijd zo geinterpreteerd.

Eens met Ramon en SB. Lijkt me overigens erg onwaarschijnlijk dat Tarkovsky zoiets niet gezien zou hebben als het om een fout ging.

Dat heb ik ook wel ook omdat het zo overduidelijk is. Het zal dan ook wel zo bedoeld zijn al vind ik het zelfs dan nog niet logisch.

Er gaat wel meer dingen "mis", al of niet opzettelijk bedoelt: een boom verkeerd benoemen, ("maakt niet uit" maar dan in prachtig Russich!), door het hek zakken (wat volgens de arts nieuwe perspectieven geeft...), iets verkeerd getypt is al in druk, een lampglas valt op de vloer, de relaties lopen niet lekker, huis in de brand, bevel wordt te letterlijk uitgevoerd, granaat blijkt gelukkig nep....of iets, wel of niet, volgens plan gaat: ziekte...communisme (!)...Is een spontane uitspraak toevallig?...hoe onstaat een gedicht?......hoe onstaat stotteren?......en op eind wat wil je een jongen of een meisje? met muziek van Bach, "Johannes Passion" waar een koor over de "Hersscher" zingt ...Haar wensvervulling ligt in GODS natuurlijke HAND... kortom de microfoon is een prachtig ironisch detail!

Als er iets "misgaat" vertraagt dat wat gewoon... schijnt... door te moeten gaan......moment van (zelf) reflectie..... be zin ning....gaat toeval volgens plan?..etc..etc..bij Tarkovski's cinematografie lijkt het verschil tussen plan en toeval te (moeten) verdwijnen
......waarachtige kunst dus!

Met "Zerkalo" lijkt Tarkovksi een leven als één (koorts) droom te "vangen".......

............. en dus uiteindelijk ongrijpbaar en onbegrijpelijk?

Deze film is een paradoxale BREUK: "De Spiegel" lijkt beeld en (on)begrip onder één cinematografische NOEMER vast te willen houden.... voor "onze" gebroken reflecterende geheugens.... dat laat de unieke poëtische kunst, (naar mystieke eenheid,...een "thuis"..., zoekend), van vader en zoon Tarkovksi "ons" voelen........

en dan in een donker bos (ver)dwalen.....zoals Dante in de "Goddelijke Komedie"....en was Arseni voor Andrei een soort Vergilius?.......

Stel je voor dat je deze film krijgt te zien als Rus tijdens het communistisch bewind: veel dingen mochten en konden niet gezegd worden.....(behalve achter de schermen, er werd veel "onder de toonbank" gelezen, samizdat =zelfuitgeverij etc.).....wat een fantastisch vervreemdend, maar ook herkenbaar indringende ervaring, moet dat geweest zijn.....voor ons nauwelijks meer voorstelbaar! De verwijzing naar toneelschrijver Tsjechov, die het zijn van arts belangrijker vond, is dan ook opvallend.........
Als je ziek bent kan je over veel dingen nadenken....zou ze dat met die verwijzing naar de Tsjechov's ziekenhuiszaal bedoelen?....

(eergisteren wéér helemaal gezien....veel associaties opgedaan....ken alleen Tarkovski's boek "De Verzegelde Tijd" ...tot hoofdstuk 4 (over "Solaris") gelezen ...de eerste 74 bladzijden zijn werkelijk fascinerend......bewust gedoceerd aan het lezen....ontzettend "rijk" boek! Het is net, in 2006, weer herdrukt bij de "Historische Uitgeverij" inclusief 2 cd's "Het Offer"....voor een schappelijke prijs.....ren naar de winkel!)

Nu mag ik weer even verder lezen............

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand wie is het .....

Een leuke anekdote over een kuisvrouw (schoonmaakster) en de eerste vertoning van "Zerkalo": (Kan spoilers bevatten!):
http://www.volkskrantblog.n...

Nu pas gelezen: die mooie link van "gimli f" (27mei 2003, 16:19) op pag 1!...Mirror ontleed....prachtig "gimli f" had gelijk!

Over spraakwater gesproken: Die douche-scéne is ook "magi-straal": na de drukte om een woord en een emotionele woordenwisseling, moest ze huilen en nam ze een douche, .....ze draait de kraan dicht, waarna de waterleiding begint te janken!

Ik heb deze film nergens in een top 10 gezien, ondanks de vele lof, ....ik zal hem er in plaatsen...maar wat moet ik offeren?.... hélaas...

Ik heb deze film nu een week geleden gezien, maar ik kan nog steeds geen goede beschrijving geven. De hele film voelt aan als een droom, hallucinerend en surrealistisch, een bizarre ervaring waarbij het personage nog 1 keer zijn hele leven aan zich voorbij laat gaan voordat hij sterft. Zou zo je leven aan je voorbij flitsen als je weet dat je dood gaat, dat was steeds mijn gedachte tijdens het kijken van deze film. Ook de dingen die je niet heb ervaren, maar wel had willen doen als je een 2e kans zou krijgen. De film zit vol met mooie dromerige scenes met prachtige muziek. Zerkalo is een hallucinerende trip waarnaar je blijft kijken zonder dat je weet wat er nu precies gebeurt.

Ik kan er niet doorheen komen...heb een half uur gekeken, maar kon er geen touw aan vast knopen...

Gisteravond Zerkalo gekeken en ben nu pas in staat er iets zinnigs over te zeggen ... ik heb deze film lang op mij in moeten laten werken.

Het is inderdaad een samenraapsel van beelden die op een zeer 'cult' achtige manier aan de kijker worden getoond. Dit zorgt ervoor dat je geen grip kunt krijgen op de film. Ik heb steeds geprobeerd een verhaallijn te ontdekken .. maar die is er gewoon niet.

Deze film is zeer ontoegankelijk voor de 'gewone' kijker en dient misschien meerdere keren gezien te worden om hem goed te kunnen doorgronden.

Wat mij betreft op naar ronde 2.

Vooralsnog 4 sterren.

Inmiddels verlaagd naar 3* Er staan een paar mooie scènes op mijn netvlies gebrand. Maar over het algemeen beklijft de film te weinig. Zeker in vergelijking met andere Tarkovsky `s die visueel wat meer te bieden hebben. Met name uit de scènes van de natuur had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Misschien niet op de juiste plaats deze vraag (maar misschien wel het snelst kans op antwoord!), in dat geval mijn excuses aan de moderator(s)...

Is de Artificial Eye-uitgave van Zerkalo ook Nederlands ondertiteld?

Hij wordt namelijk aardig geprijst aangeboden bij Play.com....

Nope! Enkel Engelse subs.

Alleen al de schaduw van de opnamemicrofoon lijkt me daar een groot genoege hint voor.

Gisteren ontvangen van Play. Tot mijn verbazing: Nederlandse ondertiteling! (en 11 andere talen).

Staat toch niet op de omslag of op de site van Play.com! Raar!

Ik had inderdaad de hoes gecontoleerd. Leuke meevaller voor je!

De Artificial Eye is gewoon een Ruscico port net als de NL versie van Moskwood; ergo een overvloed aan ondertitels

http://www.ruscico.com/dvd.php?lang=en&dvd=43

Schitterende film. Heb sinds Amarcord niet meer zo'n persoonlijke film gezien. Moet de film nog eens zien wil ik het allemaal bevatten, maar het was allemaal prachtig. Letterlijk en figuurlijk. 4,5 sterren.

Blijft een heel bijzondere film, met schitterende beelden ook. Mooie belichting ook in zwart / wit.

Een tweede kijkbeurt van Zerkalo biedt tevens vele nieuwe inzichten in de film. Meer scènes die geplaatst kunnen worden, en nog meer bewondering voor een aantal shots in de film.

De reden dat de film geen topwaardering van mij krijgt, blijft nu ook overeind. Naar mijn idee is de film echt te persoonlijk. Het is alsof dit Tarkovsky zijn persoonlijke project is geworden, en dat wij daar van mogen meegenieten. Er zijn dan ook zoveel verschillende interpretaties mogelijk.

De structuur en de ontoegankelijk bezorgen Zerkalo wel een prominente en eeuwige plaats in de filmgeschiedenis. Daarmee zullen de jeugdgevoelens van Tarkovsky ook eeuwig bewaard blijven.

Ik kan mij trouwens niet voorstellen dat de microfoon uit de proloog onbedoeld in de film is gebleven. Je zou kunnen denken dat de mensen op basis van de microfoon in de proloog de moeilijkheid van de film onderschatten.

Kaviaar voor de elite, maar weinig soeps voor de gewone man.

Beter kan ik het niet omschrijven. Na het bekijken van LUX deze avond nog waarin Corbijn een klein lofbetoog hield voor The Mirror, waagde ik er mij nog 'ns een keer aan.

Corbijn waarschuwde: "Let vooral op de beelden."; dat heb ik dan ook gedaan, gewoonweg omdat ik de rest niet kon vatten.

Bij Tarkovski heb ik dat gevoel altijd, ik begrijp wel dat er iets met een heel diepe betekenis passeert, maar kan het niet vatten. Erg Jammer.

Cinematografisch gezien benadert dit de perfectie wel, maar als er geen verhaal is...

Nu ja, geen verhaal, Tarkovski geeft telkens aanleiding tot verhaal, maar het draait steeds nergens op uit. Rotvervelend vind ik dat.

Het is alsof je naar het einde van 2001:A Space Odyssey zit te kijken.

Eventjes kan dat 'wauw' zijn, maar een uur en 40 minuten...

1.5* voor de geweldige beelden

Blij dat ik bij de elite hoor. Vond mezelf al zo gewoontjes de laatste tijd...

Wow, mooie stukjes staan hier geschreven

Dit was mijn eerste Tarkovsky, en ik snapte er helemaal niets van, maar dat hoeft bij deze film ook niet. Ik heb inderdaad vooral op de beelden gelet (anders pak ik wel een boek), en ruim anderhalf uur genoten Afgelopen zomer was ik in een afgelegen bergdorpje in Roemenië, en daar heb ik helemaal de sfeer geproefd uit deze film: geweldig.

Moet hem snel maar weer eens herzien.

Wat jij zei over 2001 had ik meer bij Koyaanisqatsi.

Je eerste Tarkovsky???? Je hebt Andrey Rublyov op 5 in je top 10 staan!