Happy-Go-Lucky (2008)

Een wolk van een film die vooral gedragen wordt door de charmante verschijning van Sally Hawkins (wat is ze mooi!).

Visueel lijkt Happy-Go-Lucky nog het best op een fruitmand, waarbij enkele wondermooie scènes de revue passeren. De soundtrack is in tegenstelling tot het feelgoodgevoel dat deze prent oproept wel weer vintage Leigh, en had misschien wat "hipper" gemogen. Maar verder heb ik weinig kritiek, te meer omdat ik wel hou van dit soort intimistische kleinnoden.

Toch heerst een beetje het gevoel dat de film soms moeite heeft de balans te vinden tussen ongein en melancholie, hoewel de hoofdrolspeelster deze omschakeling wel geloofwaardig maakt. Poppy is dan ook dé hoofdattractie van Happy-Go-Lucky!

Er stond op de hoes "net zo hartveroverend als Amélie".

Nou was Poppy best een leuke vrouw in deze film maar beide films vergelijken is net zoiets als Baantjer(Happy..) met de Godfather vergelijken. Of Top Oss met Real Madrid. Amélie is als film 10 x beter. "Happy" was een onsamenhangende film met een flinterdunne verhaallijn.

Mooi hoe de luchtige sfeer waar de film aanvankelijk mee start doorheen de film soms ineens wordt besmurd met een klein vlekje olie. Poppy's happy-go-lucky levensstijl en de nogal energieke gedragingen die daarbij horen lijken voor haar te werken. En ondanks wat tegenslagen, of beter gezegd 'donkere' ontmoetingen, blijft die stijl overeind. Leigh weet de kijker niks op te dringen, maar zo hier en daar wat lijntjes uit te gooien, wat de film een redelijk ongedwongen dubbele bodem geeft.

Ben er niet geheel door gecharmeerd, daarvoor vond ik de uitwerking wat te 'middle of the road', maar op z'n minst een interessante twee uur film.

Mike Leigh laat in elk geval versatiliteit zien. Want die andere (Naked) die ik van hem gezien heb is hiernaast nog gifzwarter geworden.

Happy-go-lucky is een bijzonder leuke komedie, die uiteindelijk wel uitmondt in een uitzonderlijk sterke uitspatting van Marsan. Leigh laat weer eens zien dat hij qua dialogen tot de beste schrijvers behoort.

Ik snap ieders probleem met Poppy hier ook niet echt zo. Lijkt mij juist een bijzonder leuke meid, alhoewel wat hyper.

Hele flauwe film.

Voor iemand die The Dark Knight de beste film allertijden vindt, kan ik me daar wel iets bij voorstellen.

Dat is een domme reden.om een komedie film kan je lachen of je kan het ontzettend flauw vinden.

Komedie....?!? Ik denk dat hier het probleem zit

Hoezo?

Omdat het geen komedie pur sang is. Zoals dat eigenlijk nooit het geval is bij Leigh. Lachen omdat je niet weet wat je anders moet doen...

De film wordt als komedie uitgegeven, maar echt komisch is het zeker niet. Nu het verhaal zelf vond ik ook maar magertjes en de film is zelfs op momenten saai. Er wordt vergeleken met Amélie, maar daar kan de film helemaal niet aan tippen op gebied van sfeer, actrice, verhaal, leuke vondsten, .... Nu Sally Hawkins deed het zeker niet slecht, maar ik vind het toch wat overgewaardeerd. Dan vind ik Eddie Marsan in deze film veel meer opvallender. Hij speelt een sterke rol als de extreem negatieve rijlesinstructeur. De film duurde ook wat lang.

Voor mij een tegenvaller ! 5/10

De film is echt niet leuk maar gewoon echt heel saai hoor.

welk gedeelte van drama hebben we niet begrepen dan?

Er zijn drama's waar ik me kapot om lach, en komedie's waar ik van moet huilen.

vage film, een irritant overdreven vaak oppervlakkige kwebbelaarster wordt gevolgd in haar leven ........ nou en ....

aardig om te zien, maar ik vroeg me op een gegeven moment wel af, wanneer begint de film / het verhaal, want het gaat niet echt ergens over.

gelukkig werd ze (zonder reden.....) verderop in de film wat vaker wat rustiger

Enraha!

Ja.. Best een abrupt en beetje een erg vreemd einde.. Had het graag anders gezien.

De hoofdrolspeelster liet mij en degene met wie ik de film keek, regelmatig schaterlachen en ontlokte degene met wie ik de film keek uitspraken als 'Nou jáá!'

Poppy heeft ook erg veel snedige opmerkingen, onder het mom van (Engelse) humor. Wel heerlijk, maar niet zo goed als Amelie of Bridget Jones vond ik eigenlijk.

Maar allemachtig, wat is die Sally Hawkins übervrolijk en een tikje melig, en dat werd ik naarmate de film tot een einde kwam zelf ook wel. Ik twijfel nu echt. Moet ik hem een 4 of een 4,5* geven? Edit: Toch maar een 4, iets te weinig om het lijf imo.

De film heeft volgens mij veel om het lijf, door de "andere" maar misschien wel "juistere" en "eerlijkere" aanpak van de regisseur, dit is allesinds geen standaard romantische komedie.

Wel blij om te zien dat een vrouw deze weet te apprecieren.

Een film met een origineel en fris uitgangspunt. Poppy is lerares en probeert uit alles het positieve te halen. Klinkt schattig, een beetje Amélie Poulain-achtig, maar de aanpak van Poppy werkt niet helemaal (dat ligt deels ook aan haar zelf, ze is haast opdringerig vrolijk en giechelig, bijna alsof ze in haar eigen wereldje zit) en het zit haar ook niet bepaald mee. Toch blijft ze aandoenlijk optimistisch en vrolijk, zeer knap spel ook van Sally Hawkins. Ook wat andere personages in de film mogen er zijn, zoals de rij-instructeur, die een erg leuk contrast vormt met Poppy. Al is hij wel heel erg overdreven, net als Poppy zelf.
De soundtrack klinkt lekker ouderwets. Al moest ik aan het begin er wel even aan wennen, later past het heel goed bij de film.
De dialogen en situaties zijn vaak erg leuk en grappig. Af en toe is de film wel wat teveel een chickflick. De vrolijkheid van de film zie je ook terug in alle felle kleurtjes.
Toch is het niet allemaal vrolijkheid. Zoals in de scène met de zwerver of met de leerling en de sociale werker. Maar ook deze scènes geven je vaak een warm gevoel, net als de scène waarin je merkt dat de rij-instructeur heel voorzichtig begint te ontdooien.
Het laatste half uur wordt het allemaal een stuk serieuzer en droeviger. Vooral die scènes met de rij-instructeur zijn aangrijpend. Maar ook de ongemakkelijke scènes met de sociale werker.
In deze topic is opgemerkt dat Poppy echt zichzelf is in deze film, maar het einde ga ik daar toch aan twijfelen. De date en de scène daarna vooral waren erg ongemakkelijk om naar te kijken. Steeds dat leuk lachen naar elkaar, omdat ze niet weten wat ze anders moeten doen of zeggen. Op een gegeven moment houdt Poppy ook op met die maniertjes, maar als ze op het einde in de roeiboot wordt gebeld schakelt ze toch weer over naar haar rol van druk en vrolijk meisje. Vooral die scène en de scène met de sociale werker in haar slaapkamer geven me sterk het idee dat het gedrag van Poppy toch een masker is, en dat ze helemaal niet zo gelukkig is. Al probeert ze er wat moois van te maken.
Zeer vermakelijke en ontroerende film. Hij zal niet bij iedereen in de smaak vallen, maar bij mij in elk geval wel. Een dikke 3.5*.

Heb nu 30 minuten van de film gekeken.....Is het nog de moeite waard om de rest te zien, want ik kom er echt heel moeilijk doorheen..........

Pff....wat een zever en zaagfilm.

Moet wel zeggen dat ik de moeite genomen heb om 'Happy go lucky' helemaal uit te kijken.

Maar deze movie had totaal geen inhoud want hij ging echt nergens over.

En iets komisch heb ik er ook al niet in teruggevonden.

Typisch Brits ? En.........boaring !!!!!!

1,5

Helemaal mee eens kanjertje, vond het bijna een lintje waard dat ik de film heb afgekeken. Sommige scenes (zoals met die zwerver) slaan ook echt helemaal nergens op, of ik zal (en wil) het wel niet begrijpen....

Na 10 minuten film denk je, waar zit ik naar te kijken en haal ik het einde. Wel dat is toch nog vrij eenvoudig gelukt en ik heb me uitstekend vermaakt.

Naarmate de film vordert ga je echt een beetje houden van Poppy.

Konden we allemaal maar zo tegen het leven aankijken.

4/5

Moest tijdens het leren van de theorie voor mijn rijbewijs spontaan aan deze film denken.

Best wel ironisch dat, de speech over zelfstandig nadenken, uit de mond van een rij-instructeur komt.

Ondanks het feit dat regisseur Mike Leigh hele mooie inhoudelijke films heeft gemaakt en dit tevens een filmtip was van een filmliefhebbende vriendin was ik erg teleurgesteld na het kijken.

De Engelse film kan z'n charme hebben met romantisch realisme, al dan niet geinspireerd door een boodschap, maar je kan er niet blind op varen en aangezet realisme zonder goede humor, warme romantiek, een oprecht maatschappelijk issue gaat het niet redden. En al helemaal niet als er geen enkele ontwikkeling of chute zicht- en voelbaar is waar je wel op zit te wachten.

Ik hou van dat accentje, prachtig

De film kon mij vrij lang boeien. Ijzersterke cast tot en met de kleinste rollen.

Marsan was top, en de scenes met de Flamingo lerares ( sterk rolletje van Karina Fernandez) vond ik toch zo leuk om naar te kijken (effe weg ook van dat Londense accent)

En een leuk inkijkje af en toe naar oudere meiden onder elkaar, zij het niet helemaal realistisch want ze kunnen dan behoorlijk veel grover zijn:-) .

Lekker veel vaart en hele aardige dialogen af en toe. Maar zo rond 3/4 van de film beginnen de bijgeluidjes van Poppy wat te iriteren, was wel jammer. Poppy is uitvergroot en een mix maar zulke meiden bestaan wel degelijk in het echt.

Ik vond het de moeite waard en zeker meer dan gemiddeld.

Een greep uit het leven van Poppy, een van de meest vrolijke, optimistische, knettergekke en lichtjes vervelende personages ooit op film uitgebracht. Geniaal vertolkt door Sally Hawkins. Sommige verhaal elementen passen niet helemaal en zijn vrij 'deprimerend' voor zo'n positieve film. Zo zijn er bijvoorbeeld ook de rijles-scènes die hilarisch zijn, maar uiteindelijk toch ook heel vreemd aflopen. Al bij al zeker genietbaar.

Happy-Go-Lucky is het verhaal van een vrolijke dame die met een kinderlijke onschuld door het leven gaat, maar die soms ook geconfronteerd wordt met de ellende van een dagelijks bestaan. Moet zij haar naïviteit laten gaan om zich te wapenen tegen de gevaarlijke elementen in de samenleving? Of is dat juist haar schoonheid in een wereld die gedomineerd wordt door azijnpissers, mierenneukers en anderszins ongelukkige mensen? Het idee achter Happy-Go-Lucky is best intrigerend, maar de film zelf is echter ronduit saai. Slechts bij een enkele uitzondering krijgt actrice Sally Hawkins de kans om te laten zien dat het een ijzersterke actrice is, waaronder de scene waarin de onschuldige Poppy tegenover een psychisch gestoorde zwerver komt te staan. Huiveringwekkend! Maar in andere scènes lijken de nikserige onzin-dialogen helemaal nergens heen te gaan, buiten een wat salonfähig politiek statement hier en daar.

Soms wel leuk, maar ook zeker geen giller. Had van de week eerst naked gezien van Mike leigh. Totaal anders en tien keer beter