The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986)

Herziening van lang geleden. Prachtige over the top horror comedy met een aaneenschakeling van extravagante groovy scenes. Iets heel anders dan deel 1 en heeft dan ook geen enkele zin om het te vergelijken. Dit sluit wel aan bij andere films die Tobe Hooper in de eighties gemaakt heeft. Het deed me bijvoorbeeld meer denken aan The Fun House dan aan het klassieke (en low budget) eerste deel.

Dennis Hopper is geweldig als macho running joke die ongeveer elke verkeerde keuze maakt die er te maken valt. Caroline Williams is prima in de rol van radiomaakster die uitgroeit tot scream queen en heldin van het verhaal. Het finale shot is iconisch én ironisch. De hele film is redelijk ironisch trouwens. De tafelscene uit het eerste deel wordt deels gekopieerd maar dan gaat het gelukkig ook weer een heel andere kant uit, en zo blijft het een onvoorspelbaar geheel.

Prima soundtrack van Jerry Lambert en aangevuld met lekkere rock’n roll van toen. En wat gezegd over de indrukwekkende settings in het hol van Leatherface en zijn familie. TCM 1 was erg grimmig van toon terwijl in dit deel alle remmen losgaan. Leve de variatie en dan zeker als het goed uitdraait zoals in deze opvolger.

Horrorregisseur Tobe Hooper nam zelf de leiding op het vervolg van de iconische film voor zijn rekening en besloot een andere richting in te slaan qua vormgeving. Waar de eerste film het wat meer van de spanning en groezelige sfeer moest hebben, wordt er hier gekozen voor een komische en absurdistische benadering. Hooper kan daarbij rekenen op een zeer sterk spelende Bill Moseley, die het als Chop-Top een stuk beter doet dan de beroemde Leatherface. Die tweede wordt hoe dan ook gedegradeerd en straalt in geen enkel opzicht meer een zekere dreiging uit. Zijn goedkope maskertje is overigens de prominente reden voor dat gebrek. Het vervolgdeel kijkt verder goed weg en de familie Sawyer is entertainend genoeg, maar de protagonisten zijn erg saai en het voortdurende kabaal gaat op den duur vervelen. Fijn dat het budget een wat grotere schaal mogelijk kon maken, maar de gemene en aparte sfeer van het eerste deel wordt in geen enkel opzicht geëvenaard.

Deel 1 was zo grimmig dat niemand daar een komedie in zag. In deel 2 zien we dat een stuk beter, desalniettemin bij vlagen behoorlijk ziek. Grootvader komt ook weer even langs. Er wordt wel weer flink geschreeuwd en ondertussen gaat Dennis Hopper het decor te lijf met een kettingzaag. Verantwoord amusement weer van Tobe Hooper.

Na het fantastische deel 1 heb ik meteen 2 opgezet. En wat een afgang was dat zeg. Alles wat groter, je kon zien dat er meer budget was en een redelijke acteur in de vorm van Hopper. Toch kon de film mij niet bekoren wat een slap aftreksel. Ook heel de setting in dat pretpark of wat het dan ook was vond ik niks en deed af aan de spanning. Wat een in mijn ogen onwijs slecht vervolg. De film pakte mij totaal niet. Langdradig en zelfs saai vond ik het. Jammer!!

Na jaren herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. De newly commissioned artwork op de box is werkelijk prachtig, al blijft de originele filmposter ook gaaf.

Ik was helemaal vergeten dat deze onder de legendarische Cannon Group is uitgebracht. Slimme zet van Hooper door het op een andere boeg te gooien, wat resulteerde in een satire met een enorme dosis zwarte humor. Meteen bij de opening gaan alle remmen al letterlijk los als twee dronken laatstejaars scholieren, onderweg in de auto naar een rugby wedstrijd, een pick-up truck lastigvallen, wat ze beter niet hadden kunnen doen. Ook vallen ze radio dj Stretch (station K-OKLA) lastig, door de lijn bezet te houden met drunk talk. Ondertussen rijd de pick-up truck weer naast ze met niemand minder dan Leatherface aan boord, die korte metten met ze maakt. De hele slachtpartij is live te horen geweest. Lt. Lefty, de wraakzuchtige oom van Sally en Franklin die jaren eerder ten prooi waren gevallen, onderzoekt de zaak. Hij komt in contact met Stretch, die zegt dat ze een tape heeft met live audio. Lefty vraagt of ze dit opnieuw live wilt uitzenden, helaas krijgen de Sawyers hier lucht van en besluiten haar radio station op te zoeken om haar voorgoed de mond te snoeren. Dit leidt tot een hilarische lange scene met Chop Top en Leatherface, complete gekkenhuis. Ze volgt de Sawyers naar hun schuilplaats, een verlaten pretpark, waar ze door middel van een valkuil, terecht komt in een ondergronds labyrint van gangenstelsels. Lefty was op zijn beurt haar gevolgd en gaat gewapend met drie chainsaws het labyrint binnen.

Ja uitermate geslaagd vervolg met hilarische scenes. Moment dat de winnaar van de Chili Cookoff wordt omgeroepen en The Cook met een big smile komt aanlopen is natuurlijk geniaal. I got a real good eye for prime meat. Runs in the family. De diner scene en de finale met een uniek chainsaw duel, wat naar mijn weten nog nooit eerder was gedaan.

Het ondergrondse labyrint met alle gangenstelsels vol met lampjes en verwijzingen naar het origineel zag er werkelijk schitterend uit. De muziek werd door Hooper zelf in combinatie met Jerry Lambert verzorgd en de special make-up effects door Savini, dus top notch.

"You have one choice, boy: sex or the saw. Sex is, well... nobody knows. But the saw... the saw is family."

Na twaalf jaar brengt Hooper een vervolg op zijn historische parel, die ongetwijfeld des tijds al veel betekende voor de film wereld en zeker het horror landschap. Toch ben ik het eens met wat hier ook al in de berichten staan, vergelijk deze prent zeker niet met deel één. Dit tweede deel gaat overduidelijk de komische kant op, wat ik eigenlijk helemaal ook niet aan zag komen. Ja, ik had het kunnen verwachten als ik normaal naar de genre's had gekeken, maar dat heb ik niet. Dan komt het toch wel als een verassing, al neemt het niet weg dat ik onwijs lekker van deze film heb genoten zeg. De re-makes en alle delen uit de jaren 2000 kunnen toch wel een stuk minder indruk maken, vooral de meest recente, maar Hooper laat hier zien waarom hij heer en meester over deze reeks is.

Het enige minpuntje binnen deze film vond ik toch wel dat geschreeuw van Caroline Williams. Als je meer van dit soort type films kijkt kom je er achter dat het vrij normaal is, maar anno 2025 vind ik dat geschreeuw echt héél irritant. Ook gewoon geen overlevingsinstinct wat er in zat, wat het overigens ook wel grappig maakt, maar het is toch te dom voor woorden dat je in plaat vans weg te rennen, in een hoekje gaat staan schreeuwen. Echt zonde, want het haalt toch wel een stukje kijk plezier weg van deze film in mijn ogen, en dat had echt niet gehoeven gewoon.

Maar daarom heen wel echt onwijs vermakelijk dit, en echt een plaatje om tijdens Halloween avond te kijken. Qua introductie neemt Hooper het al op de komische tour, maar bewaart wel de rust om een beetje te acclimatiseren binnen deze film. Chop-top is een bijzondere toevoeging die in mijn ogen niet direct had gehoeven, maar hij brengt wel het sfeertje met zich mee. Bill Johnson als Leatherface is overigens gewoon weer heerlijk om te volgen, wat blijft het toch ook een fantastische horror personage zeg, echt om je vingers bij af te likken!

De film kent een leuke dosis aan gore, die richting het einde alleen maar weet toe te nemen en in mijn ogen echt de film om hoog weet te krikken. Hoewel ik misschien met vlagen toch meer Leatherface wou zien en minder poespas daar om heen kijkt de film lekker weg. 101 minuten vind ik misschien wat aan de lange kant, al zorgt het er wel voor dat de slachtpartijen ook zorgvuldig in beeld komen, en dat maakt een hoop goed. Het blijven iconische films, en misschien moet ik binnenkort deel één toch nog maar eens opzetten!