Der Baader Meinhof Komplex (2008)

Ik kende het verhaal niet dus het was sowieso nieuw voor me. Acteerwerk niets op aan te merken. De film was op bepaalde momenten ontzettend langdradig. De opsporingsmethoden waren wat mij betreft onvoldoende uitgelicht. De arrestaties kwamen soms letterlijk uit de lucht vallen.

aanstoot gaan géven zelfs.. daar ben ik ook wel benieuwd naar

Dat klopt ook wel. Eichinger verklaarde in de Amerikaanse media dat hij geen enkel karakter heeft uitgelicht, omdat hij niet wil dat zijn publiek zich gaat identificeren met de opstandige jongens en meisjes. Is een veelbesproken film op het moment in Berlijn.

Deze sensationele actiefilm is gemaakt voor een jong publiek. Helaas is dit voor de gevorderde kijker die ook nog eens bij dat jonge publiek hoort een misplaatste grap.

Het probleem van de film is vooral de visie van de RAF-leden. Hun drijfveren, hun motivatie om geweld te plegen lijkt nergens naar boven te komen. Ze lijken daarom dan ook meer op kinderen in een grote mensenwereld die alsmaar ruzie met elkaar hebben. Zelfs de scènes in de film als ze elkaar aan het overtuigen zijn heb je te maken met schreeuwerige kinderen die maar al te graag tegen iedereen rebelleren. Dat zinloos rebelleren tegen iedereen komt dan ook het beste naar voren in de scène op het trainingskamp in Jordanië. Waarbij ze opeens als nudisten beginnen te gedragen.

Let ook goed op in de gevangenis. Waarbij de lui van RAF behoorlijk wat vrijheidsgraden hebben. Televisie, radio, telefoon, er mogen zelfs mensen overnachten om gezellig te kletsen over de volgende geplande aanval.

Buiten de lege inhoud om viel me ook op dat de personages zo snel werden ingewisseld dat ik op een gegevenmoment niet meer wist wie wat was en wat die dan gedaan had. Let vooral op de rol van Moritz Bleibtreu die carte blanche lijkt gekregen te hebben van de regisseur. Een ongeleid projectiel dat de leiding heeft over de RAF-leden. Dit soort mensen worden naar mijn mening te geromantiseerd. Waardoor het lijkt dat de politie en de staat verkeerd handelt. De enige echte fatsoenlijke en ingetogen rol moeten we aan Bruno Ganz toeschrijven. Hij denkt tenminste na voordat hij handelt!

Het moment dat ik compleet weggeblazen werd was toen Bob Dylan met 'Blowin' in the wind' de film uitblaast. En dat is jammer te noemen want de actie komt vrij hard en realistische over om vervolgens met een dubbel en lachwekkend gevoel de bioscoop te verlaten.

Interessant onderwerp, dat in deze film behandeld wordt. Ik wist er maar weinig van af. Wel jammer dat er teveel gebeurtenissen en karakters in de film gepropt worden, zeker als je daarbij de lange lengte ook nog eens in ogenschouw neemt. De film had best wel kunnen eindigen met de dood van Ulrike Meinhof. Daarnaast had ik ook meer focus op de beweegredenen van de RAF gehoopt. Gelukkig maakten de prachtige Duitse look en de spetterende actiescenes weer veel goed.

Of deze film gemaakt is voor een jong publiek waag ik te betwijfelen? Ik denk het niet !

Ik ben het met je eens dat de visie van de RAF in deze film nauwelijks naar voren wordt gebracht. Ook het personage van Andreas Baader vind ik lachwekkend! (Vandaar dat ik mijn waardering ook met een half punt heb verlaagd)

Maar om te beweren dat het slechts een zinloos rebelleren was tegen iedereen!? gaat mij te ver. Daarvoor geeft deze film te weinig inzicht om een oordeel te vellen. En als deze film het enige referentiekader is waarop jouw oordeel gestoeld is dan is dat te weinig wat mij betreft.

Het grote tekort van deze film is inderdaad de werkelijke drijfveren van de RAF. Die waren een stuk genuanceerder dan deze film suggereert. Hun motivatie had ook veel meer diepgang. Je zou kunnen zeggen dat de RAF een reactie was op het nazistisch verleden van Duitsland. Het voert te ver om hier nu dieper op in te gaan. Maar deze film geeft alles behalve een volledig en compleet beeld van de RAF en zeker wat hun motivering betreft!

En het lijkt niet alleen maar zo dat de politie en de staat verkeerd handelde, het was ook nog eens zo! Het zogenaamd "vanzelfsprekend gezag" dat zich het monopolie op geweld toe eigent was en is niet iets nieuws! Het ongeloof in een "democratisch" gekozen overheid en haar monopolie op geweld was een van die speerpunten van de RAF!

Hoe dan ook deze film kan je sensationeel noemen. Daar ben ik het mee eens. Elke nuance ontbreekt en de diepere drijfveren van de RAF. Conclusie: Deze film is gemaakt vanuit een huidige oppervlakkige visie op activisme. De film vertelt te weinig over hoe het kon gebeuren dat activisten uiteindelijk gingen moorden!

Opwindend in beeld gebracht. Scenario maakte me te weinig betrokken.

My thoughts exactly, sterk spel en prima gemaakt maar er had meer in het scenario kunnen én moeten zitten.

De film probeert een beeld te geven van de jaren zeventig. Het liberale gevangenisbeleid pastte goed bij die tijd. Het is echter wel ongelofelijk (maar waar) dat de staatsvijand nr. 1 in staat was om wapens e.d. in de zwaar beveiligde Stammheim-gevangenis te smokkelen.

Het nudisme in de film is, denk ik, ook bedoeld om de geest van die tijd uit te drukken, nl. de seksuele revolutie als onderdeel van sociale revolutie. Nudisme ("FKK") is in Duitsland overigens meer geaccepteerd en ingeburgerd dan in Nederland.

Eerste uur is briljant, eerste 45 minuten zelfs perfect. Ik zat er echt in, maar dan ook echt. Helaas, hoe langer de film doorgaat, hoe minder hij wordt. De film weet de interesse niet langer vast te houden een film waarvan ik na 10 minuten al overtuigd was dat ik hem een 5 ging geven, is uiteindelijk niet meer dan een bovengemiddeld filmpje.

Overigens was het wel genant duidelijk dat de twee laatste Bournefilms als temp track gebruikt zijn....

Goed in beeld gebracht, juiste sfeer meegegeven. Verhaal omtrent de RAF had meer in de diepte gemogen. Film had ook enigszins wat ingekort kunnen worden.

Het verbaasde mij dat ik weinig jeugd of jongeren zag in het bioscooppubliek. Wellicht heeft dat met het thema te maken en kiest men eerder voor een film als Oorlogswinter als men nu de bios binnenloopt. Het spreekt misschien meer volwassenen aan die de jaren 70 zelf, en Amerikaanse imperialisme, hebben meegemaakt.

Ik dacht eerst aan een soort documentaire toen ik de filmtitel voor het eerst tegen kwam. Na wat recensies gelezen te hebben, ben ik naar de bios gegaan en merkte al gauw dat er meer geweld en actie in deze film was gestopt dan ik had verwacht.

Kanonne! Het eerste uur gaan die gasten helemaal los. Eenmaal in de gevangenis zakt de film in, maar bleef me toch boeien hoe de personages van de eerste generatie langzaam gek werden. Heel realistisch gebracht en een stukje geschiedenis bijgeleerd waar ik helemaal niets van af wist.

Zeer boeiende film over de Baader-Meinhof Gruppe / Rote Armee Fraktion met zeer goed acteerwerk van Moritz Bleibtreu, Bruno Ganz en vooral Johanna Wokalek.

De film liet een interessant stukje Duitse geschiedenis zien, waarvan ik mij nog heel veel kan herinneren, zoals de arrestatie van Andreas Baader, de kaping van het Lufthansa toestel ,de ontvoering en moord op Hanns Martin Schleier en de zelfmoord van Andreas Baader en Gudrun Ennslin.

In het begin kon ik nog enigszins sympathiseren met de Baader Meinhof Gruppe, dit nav het inhakken door agenten van de sjah op demonstranten en dat nog wel op Duits grondgebied, terwijl de Duitse agenten geen poot uitstaken.

Op een gegeven sloegen de stoppen door bij de BMG/RAF en was het doel slechts het najagen van - zoals een hoge politiefunctionaris zei - een mythe. Iets wat kenmerkend is voor revolutionaire bewegingen, die met mooie idealen beginnen, vervolgens de realiteit uit het oog verliezen, vervallen in extreem geweld en hierdoor hun eigen ondergang bewerkstelligen.

Saai vond ik de film geen moment, de film duurde beslist niet te lang en ik denk dat wat wij voorgeschoteld kregen zonder meer met de historische feiten klopte.

Toen ik Bruno Ganz zag moest ik onmiddellijk denken aan zijn rol als Adolf Hitler in "Der Untergang". Ik vind hem op het ogenblik nog steeds verreweg de beste Duitse filmacteur.

Waardering: 4,0*

Juist omdat een hoge politiefunctionaris dit zegt geeft mij alle reden tot twijfel! Hij was immers in de ogen van de RAF een volksvijand. Geeft eens en te meer weer eens aan hoe oppervlakkig deze film is als het gaat om de diepere beweegreden van de RAF. Hun echte motivatie, en misschien ook hun misvatting?

Deze ene zin zegt genoeg in hoeverre het idealisme van de RAF leden wordt geridiculiseerd als zijnde een mythe. Een mythe waarvoor zij kennelijk hun leven wilden offeren en alles voor wilden opgeven?! Ik mis kortom de diepgang die hieraan ten grondslag moet liggen.

Nogmaals een goede film die historisch ook wel klopt alleen blijft het zo aan de oppervlakte wat betreft de hoofdpersonen en hun beweegredenen.

Een werkelijk meesterlijk overdonderende film. Edel richt zijn aandacht vooral op de actie maar slaat daarbij niet over aan de emoties die er aan verbonden zijn. Beweegredenen worden niet expliciet uitgelegt maar absoluut voelbaar gemaakt. Dit werkt in mijn ogen extra sterk en zorgt voor een uniek staaltje, rauwe en vooral beangstigend eerlijke filmkunst. Hopelijk mag Edel (net als bij Christiane F. bij nog een volgende film zo in details treden.

Jammer, jammer, jammer. Een prachtig thema dat nog altijd springlevend is, goede acteurs en zoveel elementen die een film lading mee kunnen geven. Maar helaas is het de makers niet gelukt om duidelijke keuzes te maken en één of twee thema's wat dieper uit te werken.

2,5 uur lang wordt de kijker omver geblazen met actie en heftige emoties, maar het script zweeft van het ene naar het andere subplot. Een beetje van dit, een beetje van dat. Een beetje van de eerste generatie, een beetje van de volgende. Een beetje van de kant van de terrorisme-eenheid, een beetje van de rechtbank. Een beetje van de ruzies, een beetje van de seks. Een beetje over het individuele geweten, een beetje over de publieke opinie.

Alles wat enigszins betrokken was bij de RAF-jaren wordt in het script gegooid, waardoor je je als kijker verliest in een veelheid aan acties en personages en de film nergens de kans krijgt om iets dieper te gaan.

Splits Der Baader Meinhof Komplex op in drie aparte films en je hebt pareltjes in handen. Nu echter blijft vooral een onbevredigend gevoel achter.

Film viel niet mee, wel kreeg ik hier en daar een aardig tijdsbeeld, invloed WO2, repressie, M/V verhoudingen, gevangeniswezen, activisme, pers, politiek.. Ik had graag meer de motieven willen zien van de afzonderlijke figuren. . Ik kon me dus met niemand identificeren (wat mogelijk ook de bedoeling was). Veel aktie dat wel, met daarin expliciet veel geweld maar het raakte me niet echt tijdens de film, wiens belangen er ook op het spel stonden. Ik vond het wel een film die tot nadenken stemt

Ik vind het een ontzettend boeiende film. Interessant thema dat goed is uitgewerkt. Interessante personages en goed acteerwerk. Ik heb er in ieder geval genoten.

Van deze recente, spannende en tegenwoordige behoorlijk onvoorstelbare geschiedenis wist ik nagenoeg niks. Erg fijn dus om even bijgespijkerd te worden. Maar waarom dit in zo'n moordend tempo moet? De regisseur heeft geen keuzes gemaakt en wil simpelweg alles laten zien, dit zorgt voor een fragmentarische aanpak waarin de overigens zeer goede acteurs te weinig tot hun recht komen. Er wordt nauwelijks aan karakterintroductie gedaan en we moeten veel zaken maar schoorvoetend aannemen. Dit euvel zie ik te vaak in dit soort verfilmingen. Ik had bijvoorbeeld veel meer weten van de metamorfose van Ulrike Meinhof van journalist naar revolutionair die geweld niet schuwt. Wat waren haar motieven en waarom laat ze haar kinderen zo makkelijk achter? In een bijzin wordt iets gezegd over een weeshuis waar haar ogen zijn geopend, laat dat dan zien! Nu is de film meer een soort documentaireachtige reconstructie, best spannend en soms verhelderend maar ook oppervlakkig en veel te langdradig. Keuzes maken!!!!!

Maar voor een geschiedenisfreak als ikzelf toch een fijne kijkervaring.

Mooie film, jammer dat de nadruk lag op de vele gebeurtenissen en weinig echt over de inhoud ging en de geschiedenis van de RAF..Naja, ook al werd de hele geschiedenis in 2 uur getoond..inhoudelijk werd er niet echt diep op in gegaan..Ik had gehoopt dat de politieke kant van de RAF meer belicht zou worden maar de film is natuurlijk ook bedoeld voor een jonger publiek...

Het valt me op dat in Duitse films de nadruk vaak op actie en geweld ligt.

Absoluut oneens. Kom eens met voorbeelden.

In films zoals "Goodbye Lenin", "Das Leben der Anderen", "Sophie Scholl" etc was absoluut geen geweld te bespeuren en in de film "Der Untergang" lag de nadruk duidelijk op de persoon Hitler, niet op het geweld.

En porno, want we mogen Fassbinder niet vergeten.

Een geweldig sfeervolle verfilming van een duistere en moeilijk periode uit de recente Duitse geschiedenis. Het valt me op dat de Duitse cinema zich steeds meer durft te richten op de duistere bladzijdes en hier veelal in slaagt. De film geeft op gewichtige wijze een kraakhelder beeld van de jaren 70 in duitsland. Over een onbegrepen ideologische jeugd, een land dat hier geen omgang mee weet en de daarop volgende escalatie.

Mee eens. Gisteren de film nog een keer gekeken samen met een goede vriend. Het is inderdaad jammer dat er toch een min of meer 'oppervlakkig" beeld wordt gegeven van de RAF-leden. Zeker Andreas Baader komt er toch een beetje beroerd vanaf in de film. Hij wordt neergezet als een soort "flierefluiter" die het spannend vindt om een beetje wat in het rond te schieten! Bovendien vond ik het tweede deel erg verwarrend. De filmmaker gaat er m.i. te gemakkelijk vanuit dat iedereen op de hoogte is van de RAF. Zonder je vooraf een beetje verdiept te hebben in de RAF is deze film eigenlijk nauwelijks te volgen door de vele gebeurtenissen die elkaar in hoogte tempo opvolgen. Dat blijft jammer. Daarom doe ik er een halfje af. Blijft desalniettemin toch nog een goede film.

Deze film miste iets, het bleef te veel oppervlakkig naar mijn mening.. de hele tijd vroeg ik me af of deze film nog ergens naartoe zou gaan werken. Het verhaal rond de RAF ken ik, en deze film voegde daar weinig tot niks aan toe behalve een sterke visualisatie. Ik kreeg ook niet echt gevoel bij de RAF-leden, daarvoor ging het allemaal iets te snel en chaoatisch en ononderbouwd. Erg jammer, maar wel een aardige film.

Ja, als je moorden en terrorisme cool vindt, moet je dat vooral doen, wat maakt hun beter dan bv de Islamitische Extremisten, je doe toch ook geen t-shirt van Hitler aan als je naar een film als Der Untergang of Schindler's List gaat, komt op hetzelfde neer.

Vanavond de film gezien en ik vond hem ontzettend boeiend!

Ik wist vrij wienig over dit onderwerp, mischien dat de film mij daarom wel enorm boeide! De beweegredenen van de FARC miste ik idd in de film! Verder vond ik de film enorm goed, goed gespeeld ook. Eigenlijk heb ik vrij weinig aan te merken op de film!

Wat me bij mezelf opviel, was dat ik aan het begin van de film enorm veel ideën / meningen deelde, terwijl ik eigenlijk totaal niks met links heb (feit is dat in Nederland alleen maar linkse media is op een enkeling na). Hoe verder de film gaat, en de acties van hun, des te groter ik de afstand voel (tussen mijn ideën, en die van hun).

Interessante film! Ik heb net wikipedia er maar eens op nageslagen. Wat me trouwens opviel was, was dat je in de film ziet dat ze zelfmoordplegen, terwijl dat in werkelijkheid altijd in twijfel is gebracht.

4*

Tjah, ik denk dat je je dan eens goed moet afvragen of je wel weet wat je aan hebt...

Zelfde verhaal eigenlijk als met zo'n shirt van Che Guevara... Tja, mischien vind je dat ik overdrijf, maargoed als ik in een shirt zou lopen met osama bin laden erop zou ik ineens vreemd aangekeken worden

Dat vind ik een behoorlijk kromme vergelijking tussen een terrorist en de leider van een revolutie.