Der Baader Meinhof Komplex (2008)

Van Der Baader Meinhof Komplex had ik best wel hoge verwachtingen, om redenen die mijzelf niet helemaal duidelijk zijn. De potentie is er dan ook: uiterlijk - met name het acteer- en het camerawerk - is de film dik in orde, en duidelijk met een flink budget in elkaar gezet.

Wat de inhoud betreft is deze film echter teleurstellend: aanvankelijk wordt er veel te veel verhaal in een veel te korte tijd verteld, wat de film bijzonder rommelig en af en toe welhaast onnavolgbaar maakt. Mooi voorbeeld hiervan is het moment waarop Ulrike haar man betrapt met een blonde stoot. De scène lijkt er alleen maar in te zijn gestopt 'omdat haar man in het echt nu eenmaal ook vreemd was gegaan', want verder wordt er totaal niet op dit gegeven ingegaan. Nu begrijp ik ook wel dat deze gebeurtenis in haar leven ertoe heeft geleid dat zij een stuk gemakkelijker de bruggen achter haar kon verbranden, om zich aan te sluiten bij de RAF, maar iets dergelijks hoor je niet zomaar aan de kijker over te laten. Duidelijk een gebrek aan uitwerking. De makers lijken dan ook een checklist bij de hand te hebben gehad, en de gebeurtenissen die zich in de tijd van de RAF getrouw te hebben gefilmd, zonder daarbij na te denken of het een echte functie in het verhaal had, of de gebeurtenissen goed uit te werken.

Het tweede gedeelte van de film is echter nog een stuk dramatischer. De eerste helft mag dan rommelig zijn geweest, het was in ieder geval vermakelijk. Zodra enkele van de belangrijkste RAF-leden worden opgepakt en in de cel belanden begint de film te slepen alsof z'n leven er vanaf hangt. Enige sympathie voor de hoofdrolspelers weet de film nergens op te brengen, wat voor een dik uur aan eenvoudige verveling zorgt; een doodzonde voor een film.

Waar Der Baader Meinhof Komplex voornamelijk de mist in gaat, is dat men teveel verhaal in te weinig tijd wilt vertellen. Had men de eerste helft van de film goed uitgewerkt, dan had deze film nog vrij vermakelijk kunnen zijn. Nu is de film noch vermakelijk, noch interessant, noch meeslepend. Wat 't wel is? Twee uur lang een boeltje vervelende, amateuristische, schreeuwerige terroristjes die op jammerlijke wijze falen in alles wat ze doen.

2,0*

Der Baader Meinhof komplex kijkt weg als een nu.nl, vlot, overzichtelijk en to the point. Helaas heeft het ook mindere aspecten waar veel nieuwsgaring zich tegenwoordig aan schuldig maakt. De personages zijn beperkt tot namen en de kijker wordt overspoeld met communistisch gezever terwijl werkelijke motieven - los van de politieke - compleet lijken te worden genegeerd.

Ook vond ik het erg jammer dat er niet meer aandacht werd besteed aan de relaties binnen de groep. Zo nu en dan zag je de een tegen de ander uitvallen, maar de werkelijke verhoudingen werden mij niet duidelijk.

Desalniettemin zijn de 150 minuten voorbij gevlogen en heeft de film mijn interesse in het onderwerp aangewakkerd. Het is aan de kijker om na de film te bepalen of hij zich meer wil verdiepen in het onderwerp. In informatief (lees: feitelijke gebeurtenissen) aspect is de film absoluut geslaagd. Esthetisch was er ook niets op aan te merken. Gepolijst vakwerk, geen auteurscinema. Daar leent het onderwerp zich ook niet voor.

Wie geïnteresseerd is in dit onderwerp en wil zien hoe een echte auteursregisseur dit zou oppakken, raad ik Die Dritte Generation aan van Rainer Werner Fassbinder. Hoewel hij een beetje de spot drijft met de terroristische beweging - waar ik me overigens wel in kan vinden - laat hij zien dat de actievoerders niet zouden kunnen bestaan zonder de vijand die ze bestrijden. Erg interessant uitgangspunt die tevens is uitgewerkt in het West-Duitsland van 1979, 2 jaar na de Duitse Herfst.

wat zijn de jaren 70 geweldig gevangen in deze film.

Hier wordt een doeltreffend tijdsbeeld neergezet.

genoten van begin tot eind van deze film.

midden in denacht gekeken, en ondanks de lange tijdsduur bleef ik aan de buis gekluisterdt

was al een hele tijd naar de geschiedenis van de RAF.

af en toe wordt je gewoon nijdig om bepaalde prsonages in deze film.

eigenlijk was die hele RAF maar een stel aanstellerige annarchisten.

tenminste in mijn opinie.

Neemt niet weg dat dit een geweldige film is.

echt genieten.

Erg interessant onderwerp. Beetje slappe uitwerking.

Der Baader Meinhof Complex heeft een veel te fragmentarische structuur. Dit heeft als gevolg dat een binding met de hoofdrolspelers een moeilijke opgave wordt. In een film als deze, waar we een stel linkse terroristen volgen ten tijde van de RAF-beweging in Duitsland, zijn goed uitgewerkte personages geen overbodige luxe. Een aangrijpend onderwerp is geen garantie voor een aangrijpende film. De regisseur heeft m.i. gefaald in het overbrengen van spanningen ten tijde van deze gebeurtenissen en kijkers die deze zelf niet hebben meegekregen destijds, krijgen maar een fractie mee van de impact die dit hele gebeuren had. Een authentiek nieuwsbulletin hier en daar doorheen de film is niet genoeg. Der Baader Meinhof Complex kijkt uiteindelijk nog aardig weg omdat het acteerwerk sterk is, al krijgt het personages weinig ruimte, en het audiovisueel allemaal wel prima in elkaar steekt. Ik had echter een wat aangrijpender geheel verwacht.

3*

Zeer geweldadige groep (RAF) uit de jaren 79 - 80. Heeft ook een NL politieagent het leven gekost.

Binding met de hoofdpersonen gaat me in dit geval dan ook wel wat te ver aangezien het een stelletje links-extremistische, koelbloedige moordenaars zijn.

Dat hoeft geen probleem te zijn, als je de personages maar goed genoeg uitwerkt. Ik kon ook prima meeleven met de hoofdpersoon van A Clockwork Orange, ondanks dat dat 'n koelbloedige, moorddadige mafkees was. Verder hebben die films overigens niks met elkaar te maken.

Zeer redelijk maar af en toe te langdradig.

geniale film, superfilm, geweldige film

De ontwikkeling van, met name de vrouwelijke, hoofdpersonen is goed weergegeven. De karakters zijn echter weinig aansprekend door de stugge houding en de complete afwezigheid van relativiteit. Daarom wordt de tweede helft van de film wat langdradig en is het einde ook minder indrukwekkend dan het had kunnen zijn.

welja, ik had liever wat minder levensbeschrijving gehad in het begin van de film en wat meer uitleg bij het einde

dat einde deed me veel vragen stellen

In november zal er nog een versie verschijnen die 20 minuten langer is. Wellicht nog wat meer uitwerking die diverse personen hier graag zien.

Ik heb behoorlijk wat gezien en gelezen over de RAF, maar volgens mij is het onmogelijk alles aan te stippen. Je kunt dat je iets mist wel als kritiek aangeven, maar er is zoveel gebeurd, dat is nauwelijks te verfilmen.

Wie meer wil weten moet maar gaan lezen.

Alsof 'ie nou nog niet lang genoeg duurt! Nog twintig minuten erbij, nee, dat is duidelijk niet aan mij besteed.

Misschien kan het voor sommigen juist wat meer duidelijkheid of achtergrond krijgen.

Hele goeie film

Goede feitelijke weergave van de gebeurtenissen. Leerrijk, zeker en vast. Maar de uitwerking kon beter. Soms wordt de kijker overspoeld met een overvloed aan informatie, en is de film voor mij iets te veel een aaneensluiting van afzonderlijke fragmenten. Naar het einde toe ook een tikkeltje langdradig.

3,5 *

Na de eerste film van Edel (Christiana F) nu de laatste van hem gezien (deze dus)

BMK had een mooie schets over het facisme en het Berlijn dat zelfs 20 jaar na de oorlog nog steeds een zooitje was. Natuurlijk wil Edel hier wat leerzaams tonen maar het lijkt er ook wel op alsof Edel eerst zijn aandacht besteden aan de vele actiescenes alsof die voor gaan. De actiescenes zagen der wel mooi uit daarintegen. Ook word er goed in geacteerd, door acteurs waar ik eigenlijk vreemdweg nog niet van gehoord heb. (behalve Ganz dan) en het word ook netjes in een tijdlijn verteld. Het sfeer van de Berlijn in de jaren 70 zit ook goed in elkaar. Uitwerking is dan wel weer een beetje teveel effectbejag maar ok.

Gewoon een boeiende film met een leerzaam verhaal, maar die het lijkt te moeten hebben van de actiescenes.

4,0*

Wordt op het moment opnieuw bekeken onder Duits, en ik moet zeggen dat de film bij een tweede kijkbeurt (en met pauzes tussendoor) een stuk beter bevalt. Of er een verhoging in zit weet ik echter nog niet: je moet toch wel behoorlijk wat voorkennis hebben wil je 'm überhaupt kunnen volgen. Bovendien moet de saaie en langdradige tweede helft van de film nog voorbijkomen, en daar zijn mijn herinneringen nou niet betreft goed aan.

Die Duitsers kunnen best goed films maken over hun eigen verleden (Der Untergang, das Leben der Anderen).

Het verhaal vind ik in de eerste plaats gewoon ontzettend interessant. Het is echt een groot thema geweest in de moderne gescheidenis waar je eigenlijk zelden wat van hoort.

Het is interessant om te zien hoe mensen met anti-democratische fascistische methoden de ander voor fascist uitmaakt. Je ziet dat ook bij streng gelovigen, die atheisten fundamentalistisch noemen. Ik denk dat die mensen alleen zichzelf horen.

Het gebruik van linkse dogma's die voor iedereen behalve henzelf gelden. Mooi in beeld gebracht. Het lijkt wel de PvdA top van nu (maar dan zonder geweld). Waar komt het vandaan? Waarom? De vraag werd in de film ook gesteld door Horst Harold/Bruno Ganz, maar voor mij niet beantwoord in de film (daar was de film wellicht ook niet voor).

Zo protesteerden ze ook tegen de Sjah van Iran, terwijl er nog nooit zoveel vrijheid is geweest in Iran als onder hem. De idealen worden ondergesneeuwd door het terreur en dat schetst denk ik hoe de situatie ook was.

Ik las dat iemand sympathie kreeg voor Ulrike Meinhof (Martina Gedeck). Als je dit soort dingen romantiseert, dan ben je denk ik de realiteit uit het oog aan het verliezen. Ik vind het best een weerzinwekkend persoon (goed geacteerd dus). Het type bureaumoordenaar, we kennen in de geschiedenis nog meer charmante types met zo'n rol.

Volgens nog iemand werd heel goed duidelijk waarom het allemaal gedaan werd. Ondanks de goed overgebrachte overtuiging in de film, kan deze persoon mij dat dan wellicht uitleggen, want ik zie de idealistische drijfveer (c.q. de oorzaak hiervan) niet.

Anti-kapitalistisch, anti-gezag/anarchistisch, communistisch zo ver kom ik ook. Ik vond er eigenlijk best veel gelijkenissen met het Nazisme inzitten, juist hetgene waar ze zich tegen afzetten.

Geweldig acteerwerk in deze film (niemand uitgesloten), helemaal van Moritz Bleibtreu.

3,8*

Ik heb de opkomst van de Rote Armee Fraktion niet meegemaakt en dat merkte ik duidelijk tijdens het kijken van deze film. De regisseur springt van de ene naar de andere gebeurtenis en raakt mij daardoor vaak kwijt. Daarnaast zouden er flink wat scenes geschrapt mogen worden, want langdradiger dan dit kan het bijna niet. Het camerawerk en de acteerprestaties zijn goed, maar dat kan de film niet redden van een lage beoordeling.

Interessant film, maar de uitvoering schiet te vaak te kort op te veel vlakken. 2*.

Klopt, zonder voorkennis is de film een stuk minder.

Indrukwekkende film, en met name als document van RAF's hoofdrolspelers zeer interessant. Terecht wordt opgemerkt dat de film weinig toont van de spanning in de samenleving, maar de makers hebben hier duidelijk gekozen om de (geldigheid van de) motieven te portretteren. Deze keuze is absoluut te verantwoorden. Daarnaast is het zeker voor mensen op afstand van deze gebeurtenissen een boeiende en verbazende inkijk.

Nogmaals, de motieven van de personages staan centraal en het is dan ook daarop dat de film moet worden beoordeeld. Wat mij echter vrij snel tegen de borst stuitte, was dat er nogal wat gaten zitten in de ontwikkeling van de personages. De film probeert hun gedachten en beweegredenen te verhelderen, maar faalt nét op de momenten waar het van belang is: Ulrike's ommekeer naar een activistisch terroriste wordt bijvoorbeeld net niet geloofwaardig genoeg gemaakt. Van enige reflectie binnen de groep zien we niets. Dit gebeurt vaker in het eerste deel.

Het tweede deel wilde naar mijn smaak iets te graag het hele RAF-verhaal uitmelken, door ook de tweede en derde generatie erbij te betrekken. Hierdoor, en door de vele processcenes werd het een compleet andere film. In een echte documentaire zou het onmisbaar zijn geweest; hier was het iets te overdadig. De boodschap naar de politiek wordt daarbij niet geschuwd: beter de oorzaken van de onvrede wegnemen dan met geweld deze bestrijden. Het had ook in wat kortere tijd gekund.

Een interessant document dat opvallend actueel is en de opkomst van terrorisme als nieuwe oorlogsvoering/protest laat zien. Ergens loopt het een beetje mank met het in beeld brengen van de personages en de diverse aanslagen en andere acties. Je verliest het contact een beetje met de groep. Wel interessant is dat deze zich steeds weer in nieuwe groepjes opsplitst en over het algemeen volstrekt amateuristisch bezig is natuurlijk. Maar het geeft de tijdsgeest goed aan, met overal verzet en onvrede met de "fatcat" maatschappij van gesettlede dikgevreten papzakken die het oude gezag vertegenwoordigen. Ook dat is natuurlijk allemaal teruggedraaid sindsdien, maar die opleving van anti-globalisten nu en de vele Arabische terroristen maken duidelijk dat de onvrede nog lang niet weg is. En ergens wel begrijpelijk.. de "fatcat" maatschappij is nog nooit zo decadent en zelfvoldaan geweest (inmiddels bestuurt door generatiegenoten van de RAF..). Soms moet ik dus ook wel bekennen dat sommige van die aanslagen op dikke vertegenwoordigers van het kapitalistisch systeem ergens wel een voldoening geven. Maar dat mag je vast niet hardop denken..

Ik heb het gevoel alsof er een oceaan van chaos en geweld over me heen gespoeld is deze afgelopen 2 uur. Het verhaal komt zo chaotisch over. Er wordt zoveel verteld maar het komt alemaal niet over. Ten eerste omdat er zoveel geweld getoont wordt dat je door de bomen het bos niet meer ziet en ten tweede omdat er gewoon te snel aan de feiten voorbij gegaan wordt door wat mij lijkt, tijdgebrek.

De scene's zijn wel heel indrukwekkend in elkaar gezet. Vooral de eerste scene waarin een demonstratie tegen de perzische keizer compleet uit de hand loopt is heel sterk neergezet.

De beweegreden van deze groep lijkt onderhand ondergesneeuwd in het keur aan geweld dat voorbij komt. Ze laten beelden zien van het hoe en waarom maar er wordt niet echt dieper op in gegaan. Hierdoor ontstond er bij mij een soort onbegrip zelfs een beetje antipathie tegen deze groep. De RAF groepering werd af en toe neergezet als een stelletje hersenloze barbaren. Zo is mijn gevoel in ieder geval bij deze film. Heel veel heen en weer geschreeuw maar het daadwerkelijke punt blijft een beetje in het midden. Het lijkt wel of ze nergens over nadachten en zich alleen maar willen afzetten om het afzetten. Hierin is de film naar mijn idee een beetje in gefaald. En dat vind ik echt zonde !

Het 1ste uur was deze film zeker goed te doen. We volgen een groep idealisten die al snel de naam: RAF beweging meekrijgen, als zij terroristische acties ondernemen tegen Duitse instellingen. Het was interessant om te zien hoe de lijn tussen normaal protesteren en terroristische acties op poten zetten vervaagde. De film was bij vlagen zeer grimmig neergezet, zodat je het wel uit je hoofd liet om terug over te lopen naar het andere kamp.

Helaas wordt het fraaie 1ste uur teniet gedaan door de welgekende Duitse degelijkheid. Er moet een kop, een middenstuk en een onverteerbaar slepend einde aan vast zitten. Eenmaal de rechtszitting begint weet je het zeker, dit moet gewoon een Duitse film zijn! Het lijkt soms wel of Duitse films de gang naar een rechtbank niet kunnen omzeilen. Ik vond het allemaal stukken oninteressanter worden om het hele berechtingsproces onder ogen te zien. Waarom niet gewoon een keer een bepaald deel van een tijdsfase belichtten?! Gelukkig vergoedden de stukken met de sympathisanten van de RAF het een en ander en heb ik mij uiteindelijk ook zeker niet verveeld.

Het valt mij op dat Duitse films vaak over historische gebeurtenissen gaan en dat die mij steeds minder gaan bevallen. Nou, is het verleden van Duitsland ook wel roemberucht maar ik zie liever films over Duitsland anno 2009. 3*

Ik ben opgegroeid in de jaren 70 en heb vroeger als kind wel wat meegekregen van het geweld. De film was voor mij dan ook een mooie opsomming van de flarden die ik nog herinnerde an deze beweging. Ik had wel degelijk binding met de hoofdpersonages, niet dat ik geweld goedkeur, maar wel hun kijk op de kapitalistische maatschappij deel. De makers hadden voor ogen om met deze film niet te oordelen, maar slechts te verslaan wat er gebeurd is en daar zijn ze mijn inziens goed in geslaagd. 4 sterren van mij.

Prachtige film met sterk acteerwerk. Ik wist al het 1 en ander over de RAF, maar dit gaf me toch een beter en completer beeld.

Lekkere vlotte geschiedenis les. Minpuntje was dat het in het begin wat te zwart/wit neer gezet werd bij de demonstratie bij de Sjah. Maar verder verveelde de film geen moment en weet ik nu voortaan ook waar de klepel hangt.

Kleine 4*

Dat het ook geen sympathiek clubje was, helpt ook niet mee.

Een zeer indrukwekkende film, met acteurs die geweldig acteren in deze film.

Ook de rol van Bruno Ganz is weer geweldig in deze Duitse productie.

Tijdens de hele film komen de kleding, haardracht, auto's en wapens goed over. Alles klopt helemaal.

Ik krijg toch een bepaald beeld tijdens het kijken naar deze film over de RAF, en of die positief of negatief is laat ik ter zijde.