Casino (1995)

Een degelijke maffia/onderwereldprent die vooral erg aan Goodfellas doet denken. Een nogal breed en lang verhaal, centraal rond De Niro, wordt uit de doeken gedaan. Omtrent zijn leven en vermogen dat hij opbouwt in zijn tijd daar, daarom heen de karakters van Stone en Pesci en alle sinistere figuren, handeltjes en criminele activiteiten erom heen.

Ondanks de lange duur verveelt de film nooit echt, de foute pakken en colberts van RDN zijn bij tijden wijlen om te schuddebuiken en er zitten ook een paar lekkere gruwelijke martel/afrekenmethode's in. Vooral de uitleg van bepaalde dingen in het casino, hoe men elkaar allemaal in de gaten houdt, en bv valsspelers ontmaskert en aanpakt zijn mooi gebracht.

Iedereen speelt een prima rol, Woods natuurlijk weer als sleazbag, en eigenlijk valt er weinig aan op te merken. Een prima en stijlvolle film mits het je genre is. Ik ben niet van het genre, dus mijn kijkbeurt in die zin is ter kennisgeving.

“Listen to me very carefully. There are three ways of doing things around here: the right way, the wrong way, and the way that *I* do it. You understand?”

Yes, wat een fantastische zit was dit! Ik heb uitermate genoten van deze gangsterfilm die zich afspeelt omtrent het ‘Casino’ leven. Ik had deze al heel lang op mijn kijk-lijst staan en was reten benieuwd maar zoals mijn afgelopen vakantie al meer naar voren kwam: nu had ik eindelijk de tijd om even films te kijken met een langere speelduur, tijd zat ?. Helaas is de vakantie nu dan wel ten einde en moet ik maandag weer beginnen voor drie dagen: ook deze film is een leuke afsluiter geweest.

En nu hoe vaker ik naar het acteerwerk van ‘Robert De Niro’ kijk hoe leuker ik het eigenlijk begin te vinden. De man draagt duidelijk een passie met zich mee en samen met Scorsese is het een geweldig team die deze films toch in goede banen moeten leiden. En wederom als Ace weet De Niro zeker te slagen. Heerlijke acteur blijft het voor deze films. Sharon Stone vond ik leuk, maar wederom weer zo’n schreeuwer. Wel geinig om te zien hoe haar personage eigenlijk gewoon achter het geld aan zit en geen reet boeit wat die Ace doet, paste ze wel goed bij ?. Voor de rest vond ik Joe Pesci het ook nog wel leuk doen als de gekke Nicky.

Het verhaal vond ik persoonlijk erg vermakelijk. We volgen ‘Ace’ een baas van een casino in Las Vegas die word gerund door de maffia. ‘Ace’ was een legendarische pokeraar en kon zo ook mensen die vals speelden er uit pikken, zo hadden ze ook meer winst. Onder tussen raakt ‘Ace’ verliefd op de verkeerde dame die eigenlijk alleen op het geld lijkt af te komen. Liefde maakt blind zegt men wel eens, en in deze film was dat het geval al werd het heel rustig opgebouwd.

Drie uur is erg lang voor een films, maar met keuze tussen deze en de nog langere ‘Once Upon A Time In America’ (die nu voor de kerst vakantie staat gepland) en deze film was de keuze al vrij snel. Ik heb me in ieder geval heel erg vermaakt en zat bijna drie uur voor de buis vast geplakt (al was het vrij laat en werd ik een beetje moe). Ja, heerlijke zit en erg leuke film maar misschien wel tijd binnenkort om even ‘Goodfellas’ opnieuw te kijken.

4.5*

Leuke film, al vind ik deze wel de minste van de drie (Goodfellas en The Irishman). Laat me een beetje denken aan The Godfather 3 en vergelijking met de anderen in de reeks, ook net een beetje een andere sfeer waardoor deze film me het minst boeit.

Verder, goed acteerwerk, goed verhaal, mooi camerawerk. Een van de top maffiafilms die niet aan de liefhebberslijst mag ontbreken. As zondag draait Goodfellas trouwens in Lumiere in Maastricht. Die gaan we even op het grote doek bekijken .

Niet voldoende mijn ding, zoals ik al had verwacht.

The Wolf of Wall Street en in mindere mate Goodfella's vond ik prima films, in min of meer dezelfde stijl. Maar met het onderwerp van deze film heb ik gewoon niets. De helft van de tijd weet ik amper waar ze het over hebben en interesseert het me ook nauwelijks. En dan duren 3 uur heel, heel lang.

Natuurlijk zitten er ook best vermakelijke dingen bij, het personage van Pesci is best grappig om bezig te zien en de scènes tussen Ace en Ginger zijn best aardig om te volgen. Maar drie uur lang gedoe tussen allerlei kerels, met voice-overs en dialogen die wat al te hard proberen om stoer en cool te zijn... ik vond in deze film dat Amerikaans-Italiaanse mobster-stijltje dat me überhaupt al niet zo ligt er veel te dik bovenop liggen.

Aardige momentjes, natuurlijk best goed gemaakt, maar niet echt voor mij.

3*

Nadat ik recent The Irishman had gezien, kreeg ik de behoefte om nog eens wat soortgelijke titels te bekijken die ik nog niet had gezien. Casino past daar dus goed bij, helemaal omdat Scorsese, De Niro en Pesci hier ook hun bijdrage aan hebben geleverd. Het is nog steeds niet geheel mijn genre, maar de ene film is interessanter dan de andere. Casino valt me op dat vlak tegen. Drie uur is echt weer enorm lang, terwijl dit niet nodig is. Casino voelt ook aan als een van de vele films in dit genre, maar aan de score te zien vinden velen de film schijnbaar veel beter dan ik dat vind. Het eerste deel in Sin City stad Las Vegas is best tof, het tweede deel is teveel op de mislukte relatie gericht. Sharon Stone acteert heel wisselvallig in de film. De Niro en Pesci weer stabiel als altijd, maar heel memorabel zou ik het allemaal niet noemen. Wel een opvallend bruut en naargeestig slot, dat vond ik dan wel weer sterk.

Goed om gezien te hebben, kan er weer een klassieker van mijn must see lijstje af.

3*

Erg rommelige film, met veel gepraat. De eerste helft lijkt op een lang intro - waarbij het van de hak op de tak springt, en met veel uitleggerige teksten, en opgeklopte poeha. Pas halverwege lijkt er zich iets van een verhaal te ontvouwen. Hinderlijk is ook de muziekkeuze die erg afleidend is. Ik betrapte me er soms op dat ik meer naar de muziek luisterde dan dat ik het rommelige verhaal volgde.

Betekenisloze rise-and-fall film over een stel psychopaten die denken dat geld het belangrijkste is in het leven. Het stijltje probeert cool te zijn maar is vooral irritant (het eerste halfuur lijkt een inleiding op de film, maar zo blijft het dus gewoon) en de score is overladen met klassiekers. De Niro trekt z'n bekende bekken en waarom het zo slecht botert tussen Stone en hem wordt eigenlijk nooit duidelijk, terwijl dat toch de basis is voor het drama. Nou ja, blijkbaar was Scorsese te druk met maffioso-praktijken te herkauwen om hier aandacht voor te hebben. De aantrekkingskracht van dit soort films ontgaat me volkomen.

Wat een film. Dit is helemaal mijn ding.

Heerlijk verhaal. Heerlijk geacteerd door de drie hoofdpersonages. Zuigen je echt in het verhaal.

Las wat reviews dat mensen zich storen aan de manier hoe het verhaal verteld wordt, maar ik vind het juist voor wat tempo in de film zorgen. Toffe film. Echt een toffe film.

De appreciatie van Casino zit over het algemeen een beetje in een neerwaartse spiraal de laatste jaren, heb ik het gevoel. Ik heb genoten van dit drie uur durende epos van Scorsese, maar ook ik vind het niet één van zijn sterkere films. Maar dat zegt natuurlijk meer over zijn oeuvre dan over de kwaliteit van deze film. Maar hoe je het ook draait of keert, het is geen Goodfellas. Terwijl het tegelijkertijd een beetje téveel zoals Goodfellas is, maar dat doet deze film paradoxaal gezien een beetje de das om. Het is één van Scorsese's langste films, maar na afloop heb ik niet het gevoel dat hij hiermee iets nieuws heeft neergezet, of iets nieuws verteld heeft. En de film duurt te lang, zonder twijfel. Hier had gerust wat meer in gesnoeid mogen worden, zeker richting het laatste uur met al de perikelen rond Sharon Stone's personage. Dat vond ik veruit het minst boeiende gedeelte van de film. Stone is natuurlijk magnetisch, maar komt niet tot haar recht in dit vrij nietszeggende rolletje. Bij haar introductie wel nog, maar dat vervalt al vrij snel in veel hysterie en een verslavings-verhaallijn waar nooit echt iets mee gedaan wordt. De voice-over is niet geheel storend, maar werkt wel bijlange na niet zo vloeiend als in Goodfellas bijvoorbeeld. Al is het achteraf gezien wel interessant dat ook dode personages het verhaal mee aan het vertellen zijn. Dat is dan wel weer zo'n grappige dingetje.

Maar goed, de minpunten daargelaten is het wel weer een dijk van een prestatie dat Scorsese hier neerzet. Ik zeg het opnieuw; het feit dat ik hier maar 3.5* aan geef is omdat de vergelijking met zijn andere meesterwerken deze film iets minder goed, of vooral iets repetitiever, doet aanvoelen. De Niro en vooral Pesci zijn ijzersterk, maar ook daar kan ik me nooit vollédig van de indruk ontdoen dat ze typetjes herhalen die ze eerder in Scorsese-films al hebben gespeeld. In ieder geval heel soortgelijk, zeker bij Pesci. Zelfs de soundtrack heeft overlappingen met Goodfellas.

Je kan het samen met Goodfellas en The Irishman perfect zien als een trilogie van thematisch verbonden films, met dit als het middelste broertje, maar dan moet ik wel zeggen dat Casino de mindere van de drie is. Misschien een controversiële uitspraak, maar The Irishman voegt met zijn sombere en meditatieve insteek wel iets volledig nieuws toe aan het grotere 'project' van Scorsese, waar Casino dat niet echt doet.

3.5*.

Inmiddels is het al een hele tijd geleden dat ik deze gangster meesterwerk had gezien. Onlangs had ik het boek gelezen (van Pileggi) en deze masterpiece kon niet lang op zich laten wachten. Niet voor niets staat deze film al ruim 10 jaar in mijn top 10. Je kent het verhaal, je kent de film en toch is het weer genieten van het begin tot de aftiteling. Het openingsnummer 'Matthaus Passion', met al die lichtjes van de casino en de voiceover die je direct pakt, is zo sterk, dat die 'Rags to Riches' - Goodfellas doet laten verbleken. Begint het vergelijken met Goodfellas nu al? Nee. Dit was het enige wat mij te binnen schoot tijdens het kijken van deze film.

De film is prachtig geregisseerd door genie Scorsese, met geweldige voice-overs die veel informatie verschaffen over o.a. de in- en outs van Las Vegas in die tijd. Ik blijf het fascinerend vinden hoe die gangsters de geldstromen beheersten van de casino's en hoe de maffia de stad in de macht kreeg. Het wordt op boeiende wijze verteld (met de juiste tempo) en in beeld gebracht. De cinematografie en montage zijn subliem. Wat kan die beste man toch van een roman, een film maken die zijn weerga niet kent. Oke, Goodfellas is daar een uitzondering van.

Robert de Niro is steengoed en Pesci doet waar hij goed in is. Maar Sharon Stone moet absoluut niet vergeten worden. Dit is zonder twijfel haar beste vertolking. Als verslaafde alcoholiste/junk, die Ace behoorlijk veel drama in zijn leven bezorgt, ga je, je aan haar irriteren en wil je haar het liefst zelf hardhandig door elkaar heen schudden. Dat is acteren .

Wordt de film onderschat? Nee, vind ik niet. De film staat in top de 100 en ik kom hem regelmatig terug in verschillende lijstjes. Terecht. Want dit is een juweeltje van Scorsese die zonder twijfel erg veel credits verdient. Ik houd van deze film. De beelden, het verhaal, de acteurs, de muziek, de montage (misschien wel de beste montage van een Scorsese film), de fotografie. Meesterwerk.

In alles minder dan Goodfellas (4,5*). 3,5* is met enige moeite gegeven. Lijkt een wat magerder kopie van die film. Eerste wat me stoorde waren de twee voice-overs, op een bepaald ogenblik nog een derde. Dat maakt de kijkervaring wat harder en minder aangenaam dan een film die volledig uit dialoog bestaat. Verder voelen de personages wat meer afstandelijk aan hierdoor. Echt meeleven met één van hen deed ik niet terwijl je in Goodfellas om elk personage geeft.

Sharon Stone zat wel goed in haar rol als "golddigger" Ginger McKenna die Ace het leven wel erg zuur maakt en naderhand stijf van de drank en de drugs rondloopt, maar haar acteermomenten komen pas naar het einde van de film. Ervoor is haar trophy wife personage iets onopvallender en staat het casinogebeuren meer centraal. En Pesci overtroeft De Niro in zijn rol als brutale en gemene enforcer. Dit zijn de rollen waar hij echt goed in is.

En ja, een film gebaseerd op waargebeurde feiten. Casino's waren grote geldzuigers voor de mafia, en het hele illegale systeem daarachter stortte onvermijdelijk in (en dat is geen spoiler). Zelfs met drie uur op de teller lijkt het alsof Scorsese er met de grove borstel is doorgegaan. Het voelt vaak aan alsof Casino uit zijn voegen gaat barsten door de overdaad aan informatie, personages, muziek en subplots.

Na enkele maanden geleden ook voor het eerst Goodfellas en The Wolf of Wall Street te hebben gezien, kon Casino natuurlijk niet uitblijven: een film die ik ooit gekocht heb toen ik nog een stuk jonger was. Ooit aan begonnen, maar halverwege in slaap gevallen en eigenlijk nooit meer een nieuwe kans gegeven.

Ondanks dat het in slaap vallen ermee te maken zal hebben dat ik misschien nog wat te jong was voor de film, vind ik het ook nu niet verbazingwekkend dat het gebeurd is. Martin Scorsese neemt namelijk wel uitgebreid de tijd om dit misdaadepos te vertellen... zelfs iets te veel tijd naar mijn mening. Er komen uiteindelijk behoorlijk wat memorabele en brute scènes voorbij, met name tijdens de eerste helft in Las Vegas en richting het einde. Daar staat echter tegenover dat ik het totaalplaatje gewoon te langdradig vind. Casino weet echt niet op elk moment van de drie uur te boeien. Echt afhaken deed ik niet, maar mij bekroop absoluut meermaals het gevoel dat het tempo omhoog mocht.

De film moet het dan ook met name hebben van de imposante cast, waarbij de drie grote namen die op de poster pronken hun reputatie wel grotendeels waarmaken. De Niro is een veilige keuze, hoewel zijn personage lang niet altijd zo interessant is. Net als bij Goodfellas is het eigenlijk Joe Pesci die met zijn absurde personage de show steelt. De zwarte humor is vaak bij zijn personage terug te vinden. Sharon Stone doet het prima, maar speelt wel een duf persoon, en opvallende bijrolspelers (James Woods, Don Rickles) krijgen mijns inziens vrij weinig te doen.

Ups en downs dus. De film is inhoudelijk goed uitgewerkt, er komen genoeg mooie plaatjes voorbij en de film heeft halverwege geregeld een opleving, waardoor de speelduur nooit echt onverdraagbaar wordt. Daarnaast is ook hier weer het ''rise and fall'' principe, weliswaar met een kronkel, terug te vinden. Voor Scorsese is het bekend terrein en op basis van wat je van zijn andere werk vindt, kun je denk ik goed inschatten of Casino iets voor je is. Hoewel hier en daar zeker te traag, is het ergens ook wel bewonderenswaardig dat je toch benieuwd blijft naar het verdere verloop.

3*