Schulmädchen-Report 7: Doch das Herz Muß Dabei Sein (1974)

Alweer het zevende deel maar dit deel had eigenlijk niets meer met school te maken en had ook weinig om het lijf. In dit deel gaat het om een broer die een bordeel runt met jonge meisjes (dat moeten dan de schoolmeisjes voorstellen). De zus ontdekt dit en komt op bezoek bij de broer. De broer verstopt haar zolang "want uiteraard gaan de klanten voor" en op een gegeven moment ontdekt een klant de zus en komt het tot een onzin situatie waardoor iedereen in een rechtszaak belandt. Vanuit die rechtszaak worden uiteindelijk alle flauwe scènes verteld.

Veel hebben de scènes niet om het lijf en is er ook veel herhaling uit de vorige delen. Een douchescene welke al diverse keren werd toegepast wordt ook nu weer toegepast. De jonge meisjes (bijna allemaal dezelfde als in de vorige delen) gaan uiteraard weer snel uit de kleren en lusten er ook weer pap van. Ook zitten er weer veel dezelfde acteurs (o.a. die zogenaamde grappige idioot "Rinaldo Talamonti" uit de vorige delen die wederom totaal niet grappig is) in waardoor het gewoon allemaal een saaie en zeer flauwe bedoeling is geworden. Het vorige deel was al waardeloos en dit deel doet er nog een schepje bovenop. Alleen dankzij Ulrike Butz (kwam ook al voor in het vorige deel) is deze film nog een heel klein beetje het aankijken waard.

De situatie in het restaurant (zitten gewoon 3 naakte meisjes aan een tafel die wat bestellen, zie ook de poster) was om te huilen zo slecht en onnozel. Datzelfde geldt ook voor het einde van de film.