Sky Sharks (2020)

Ik weet niet wat er mis gaat maar ik heb Sky Sharks (2020) - IMDb gezien. Waarom hierboven 2017 staat en op de, volgens mij foutieve, poster Sky Frogs; geen idee. Sky Frogs wordt wel aangekondigd in de aftiteling van Sky Sharks.

Los daarvan.... als je van een 'over the top' film spreekt dan is deze het wel. Qua verhaal stelt het allemaal niet veel voor. Veel bloederige horror, je moet er van houden, daarentegen wel knap gemaakte visuele effecten waarbij er ook een paar amateuristische bij zitten. Een opzwepend heavy muziekje maakt het geheel compleet. In zijn totaliteit niet mijn ding.

Wat een ongelooflijk waanzinnige film is dit. Het is inderdaad over-the-top maar ergens klopt het allemaal. Het is een rollercoaster gecombineerd met comics, tweede wereldoorlog, gen-mutaties, super-sharks, schaars geklede dames, goed versus kwaad, etc. En een geweldige soundtrack.

De regisseur heeft alle registers opengetrokken, er wordt zonder probleem tussen verschillende talen overgeschakeld. Er is veel humor en nog meer gore, wat voor mij persoonlijk iets teveel was. De cgi met de haaien vind ik waanzinnig goed gedaan. Ik zou bijna op zoek naar schaalmodellen hiervan.

Gezien de score is het of een minder goede film, of een film die de een aanspreekt en de ander totaal niet.

Totaal over the top en onzin eerste klas. Het verhaal slaat kant nog wal, maar wordt op een of andere manier vermakelijk uitgewerkt door Fehse. Echt alles is fout aan deze film, de humor, de actie, de gore, de soundtrack, de aankleding etc, maar toch matcht het wel met elkaar en is het best vermakelijk. Ok, niet te positief, want het acteerwerk is dramatisch en de special effects kunnen, gezien het budget er net mee door. Slecht, maar wel goed slecht. 2.5

De film was vele jaren in ontwikkeling en sommige delen ervan waren zelfs al eens te zien in 2017. Maar het leek wel de juiste ingrediënten te hebben voor een fijne trash cinema-sensatie. Geheime nazi-zombies die de wereld proberen over te nemen met behulp van genetisch gemanipuleerde vliegende haaien, hoe kan dat fout gaan? Helaas, blijkbaar vrij gemakkelijk...

De film voelt niet als één geheel maar meer als een aan elkaar geplakte web-serie. En daarnaast heeft het ernstige problemen om zich te focussen op wat echt goed was. De genetisch gemuteerde ondode nazi-supersoldaten met hun raket-aangedreven haaien. Dat begint al bij de opening in het passagiersvliegtuig. Waarom veel te veel tijd besteden aan het ontmoeten van personages die puur kanonnenvoer zijn?

De film lijkt ook de behoefte te hebben om de achtergrond van elke gebeurtenissen tot in de kleinste details uit te leggen. Vaak door middel van flashbacks. En dan zijn er nog verslaggevers die je vertellen dat er aanvallen zijn op steden of beslissingen in twijfel trekken, Starship Troopers - achtige reclamespots en langgerekte video-gesprekken. Zucht echt... even vijftien minuten uitleggen dat de vijand zombienazi's op vliegende haaien zijn? Euh jaja we hadden het al gezien...?

90% van de film is uiteraard tegen een groen scherm gefilmd en daar zijn ook nogal technische inconsistenties. Het kolossale nazi-complex en ook de haaien met hun berijders zagen er strak uit! Ze waren met hun visuele detail, zeker een hoogtepunt. De Gore-effecten vond ik dan weer van een mindere kwaliteit. Als de openingsscène van Ghost Ship wordt overgedaan verwacht i toch op zijn minst even goed was?! Enfin dit had nog geen probleem geweest als de rest van wat we kregen pittig en leuker was...Misschien wel het meest teleurstellend is dat we echt niet veel van de haaien zien.

De cast is een allegaartje met soms licht bekende gezichten. Tony Todd als een Amerikaanse generaal is misschien nog de meest bekendste. Of de regisseur zelf zag dat de film niet zo heel goed was gelukt of dat hij een fixatie heeft voor ontblote damesboezems, het blijf uiteraard maar raden. Echter de borsten hier dragen niet bij aan de kitscherige factor, ze zijn gewoon een luie afleiding. Het doel lijkt simpelweg niets meer te zijn dan om te prikkelen, het zou kunnen werken als het kijkende publiek alleen maar overdreven hormonale tienerjongens zou zijn.

Hoewel ik best fan ben van shlock en aantrekkelijke vrouwenborsten, is het wel prettig dat als ik een film over haaien wordt belooft, ik ook haaien wil zien! Zo een gebrek aan focus, waardoor de film een onhandig tempo krijg en de fixatie op blote borsten zorgen er samen voor dat de film verre van geslaagd is te noemen.

"Sky Sharks" is natuurlijk een B-film en het is een mix van bloederige horror en komische actie met vliegende haaien en zombie-nazi's. De film is geschikt voor iedereen die van zowel "Iron Sky (2012)" als de "Sharknado"-reeks heeft genoten.

In dit verhaal draait het om een team van geologen, welke een nazi-oorlogsschip ontdekt in het noordpoolgebied. Dat nazi-oorlogsschip zit boordevol rakethaaien en hun genetisch gemuteerde ondode nazi-supersoldaten. Erger nog, hoewel het de afgelopen vijfenzeventig jaar in stilstand is bevroren, zet de ontdekking van het schip ook de lading aan het ontdooien. De gereanimeerde nazi's kiezen ervoor om door te gaan waar ze waren gebleven en het is aan Dr. Klaus Richter (Thomas Morris), de spirituele voorvader van het experiment, en zijn twee dochters, te weten Angelique (Barbara Nedeljakova) en Diabla (Eva Habermann), om voor eens en voor altijd een einde te maken aan de ondode nazi dreiging.

De film opent met een circa 10 minuten durende scène in een passagiersvliegtuig (dan krijg je ook het jaren 80 liedje "Vamos A La Playa" te horen) waarin zowel Duits als Engels wordt gesproken en binnen enkele seconden is het duidelijk dat de mensen aan boord de eerste slachtoffers zullen zijn van de vliegende haaien met hun berijdende nazi-supersoldaten. Maar in plaats van snel ter zake te komen, wordt er veel onnodige tijd besteed aan het ontmoeten van personages in het passagiersvliegtuig, die puur kanonnenvoer zijn. Ze variëren van een priester (Robert LaSardo) met tatoeages, tot een vader (Mike Fuhrmann) met een jonge verveelde dochter (Milena Fuhrmann), van wie de eerste met plezier naar een film vol met naakte vrouwen naast haar kijkt, en een dronken Texaan gespeeld door een Aziaat (Cary-Hiroyuki Tagawa). Als het kijken naar een dronken Aziaat die ongepaste avances maakt naar een stewardess komisch voor je is, dan zit je goed wat betreft de humor in "Sky Sharks".

Zodra de film op gang komt, loopt het tempo verder vast vanwege flashback scène na flashback scène (waaronder ook één cartoonanimatie van project "Himmelsfaust"). Die zijn bedoeld om de achtergrond van de gebeurtenissen tot in het kleinste detail uit te leggen, maar daarmee brengt het de kijker alleen maar in verwarring en de meeste flashback scènes zijn ook nog eens saai en duren veel te lang. Eén van zo'n flashback scenes doet er ruim 15 minuten over om uit te leggen dat de vijand zombie-nazi-vliegende haaien zijn. Tegen de tijd dat we teruggaan naar het heden, zijn we helemaal vergeten wat er gebeurt is. De flashbacks naar de Tweede Wereldoorlog (daarin zien we o.a. Hermann Göring en Dr. Hans Kammleren de laatste werd gespeeld door Detlef Bothe, die je misschien nog kent van de VPRO serie "Himmlers Hersens Heten Heydrich (2017)" waarin hij nazikopstuk Reinhard Heydrich speelde) zijn opzicht mooi gemaakt met enkele geloofwaardige sets, uniformen en dialogen en ook zijn er enkele stijlvolle segmenten gemaakt om eruit te zien als presentaties van strategie uit die oorlog.

Visueel gezien zit "Sky Sharks" ergens tussen een computerspel en een muziekvideo in, dat wil zeggen dat het super gestileerd en overgeproduceerd is. Er is een grote hoeveelheid groene scherm- en computereffecten die overal worden gebruikt, waardoor het pijnlijk duidelijk wordt dat alles op het scherm kunstmatig is. De gevecht en aanval scènes met de zombie-nazi-vliegende haaien (de zombie-nazi's komen ook aan boord, waaronder een vrouw, en slachten dan iedereen af die ze zien) waren best aardig en zeer grof (veel bloed en goor) en werden ook fraai in beeld gebracht.

Zo zit er nog een tweede scène in met een passagiersvliegtuig (daarbij gaat ook een verliefd stel naar het toilet om daar te neuken en daarbij zie je dan ook de flinke borsten van Celina Davis) dat wordt omringd door een vloot luchthaaien. Daarbij wordt dan een staalkabel (uiteraard van Krupp-staal) van één haai door de romp van het vliegtuig gespietst en vervolgens op de aangrenzende haai vergrendeld. Ik zal het verder niet bederven, maar ik zal alleen zeggen dat wat er daarna komt, sterk doet denken aan een zeer gedenkwaardige openingsscène uit "Ghost Ship (2002)". Ook bepaalde andere scènes doet denken aan andere films zoals "Full Metal Jacket (1987)", zo zien we een helm met daarop de tekst "Born to Kill", "Universal Soldier (1992)", zo zien we een ondode soldaat oren verzamelen a la Dolph Lundgren's personage in die film, en "Starship Troopers (1997)" vanwege de Richter technologie en "The Dead Flesh Forces" (een project over het creëren van de perfecte soldaat) propagandavideo's.

De cast bestaat vooral uit B-acteurs met o.a. de enigszins bekende Robert LaSardo, Lynn Lowry, Mick Garris en Naomi Grossman, die allemaal kleine rollen spelen, en heeft met Tony Todd (bekend van o.a. "Candyman (1992)") zelfs een grote naam in de film. Hij speelt de rol van een Amerikaanse generaal en op het einde als de zombie-nazi-vliegende haaien worden verslagen, zegt hij:

"It's raining barbecued fucking catfish !"

Verder zijn er veel vrouwelijke personages te zien (waaronder de twee dochters van Dr. Klaus Richter) en die worden vrijwel allemaal gebruikt voor hun lichaam en met name hun flinke borsten. De hoeveelheid aan blote borsten (o.a. te zien in games en in beeldschermen van televisies en camera's) is eigenlijk overdreven en voegt niets toe aan het plot. De meeste naakte vrouwen (waaronder ook hoofdrolspeelster Eva Habermann, waarvan je de borsten, billen en kale schaamstreek ziet als ze onder de douche staat enbegint te muteren naar een zombie) krijgen niet eens een woord van dialoog, hun doel lijkt simpelweg te zijn om op te winden en te prikkelen of als voer voor de haaien (wat voor één naakte vrouw, gespeeld door Lucy Cat, letterlijk van toepassing is in deze film). Een ding dat je kunt doen als het kijken naar deze film begint te vervelen, is door een spelletje te spelen en uit te rekenen hoeveel seconden je kunt tellen tot je weer een paar tieten ziet. Hoewel ik een fan ben van borsten in films, wil ik een film zoals deze toch vooral haaien en zombie-nazi's zien.

De muziek (Euro-pop en dreunende elektronica) van Nicolas Alvarez (heeft veel ervaring opgedaan met muziek voor games) vormden een bijna continue soundtrack, waarbij vooral de gewelddadige scènes in een hoog tempo werden getild en de film meer "actie" dan "horror" werd. Mocht je de film echt leuk vinden, schakel dan niet uit na circa 90 minuten wanneer de aftiteling begint, want daarna zijn er nog een tweetal extra scènes te zien, waarbij de eerste een mogelijk vervolg aankondigt en de tweede verwijst naar een komische circa twee minuten durende trailer van de film "Sky Frogs", waarin je vooral de rondborstige Micaela Schäfer topless in actie ziet als astronaut (crasht op een planeet) en Amazone. Daarbij wordt ook gezegd:

"A spectacular looking blonde special agent ! With special skills, special pants, special suit, special boobs, uh... boots ! The survival of mankind lies in her two... Hands !"

En:

"A female super agent from the future, stranded on a planet, far away from all known galaxies, lost in time. Stuck on a strange planet, a busty beauty with no clothes and... Suddenly... Black hair."

En:

"This film has it all. See breasts, see monster frogs, see more breasts !"

Daarna laat men ook nog de game "Sky Frogs" zien. De extra scènes bepalen mogelijk de richting die regisseur Marc Fehse nu wil inslaan.

In de kern is "Sky Shark" een ultra-gewelddadige muziekvideo van een speelfilm. Gezien de waanzin van het plot, de "cheesy" dialogen en het twijfelachtige acteervermogen van de cast dat wordt getoond, moet "Sky Sharks", om echt te slagen, worden bekeken met veel drankjes en een groot verenigd bioscooppubliek, wat helaas in deze tijd niet meer kan. Ik heb me met "Sky Shark" zowel vermaakt als verveeld en in zijn soort (daar vind ik de "Død Snø"-reeks niet tot behoren) is "Sky Sharks" misschien wel de beste sinds "Iron Sky".