Rent-A-Pal (2020)

Een lekker weird low-budget filmpje.

Subtiele horror. De flm speelt zich af in de jaren 90 en volgt het treurige leven van de vereenzaamde David die samenwoont met zijn door Alzheimer getroffen moeder en haar liefdevol verzorgt. Tijd om aan een sociaal leven te werken heeft David niet veel. Een eigeninnige videocassette met daarop een virtuele vriend, brengt uitkomst. Bij zijn virtuele vriend Andy vindt David vriendschap, begrip en plezier. Vreemd? Ja. Maar in een wereld waar een autoband, een leren jas of een killersofa een eigen leven kunnen gaan leiden en daar een hoofdrol in een film mee verdienen, is eigenlijk niets meer vreemd.

Rent-a- Pal is een merkwaardige en zeer fijne film. In plaats van een messentrekkende gek of een gemaskerde zot op de kijker los te laten, zoekt regisseur Jon Stevenson de psychologische horror op. Een brainwashende videoband vertolkt hier de rol van het kwaad. Een zoektocht van een wanhopige naïeveling naar liefde en vriendschap staat centraal. Een manipulatief machtspel is het gevolg.

In de moderne wereld neemt de anonimiteit toe. Het is gemakkelijk om vluchtige contacten te leggen, maar moeilijk om vriendschappen te sluiten. Volgens regisseur Stevenson heeft de samenleving zelfs verleerd om op een traditionele manier vriendschappelijke relaties aan te gaan. Laat staan om daarbij een gezonde vorm van wantrouwen te ontwikkelen. Goedgelovigheid en blind vertrouwen gaan samen met digitale communicatie. Een gekke ontwikkeling die in Rent-a-Pal tamelijk cynisch wordt behandeld. In die zin is het natuurlijk logisch dat David in de veiligheid van zijn eigen huis met een videoband communiceert. Dat levert in eerste instantie hele grappige, surrealistische en bizarre scènes op, waar ik hard om heb moeten lachen.

In de loop van de film wordt het verhaal echter van alle luchtigheid ontdaan en ontstaat een situatie die beklemmend en psychopatisch aanvoelt. Psychologische horror ten voeten uit. Heerlijk. Jon Stevenson creëert horror zonder (nou ja, bijna zonder) geweld, bloed en gore, maar doet het veel subtieler met gehaaide manipulatie, emotionele uitbuiting en een eigenzinnige videoband.

Fijn werkje, waarin trouwens ook het goede acteerwerk opvalt.

Deze film, mijn vriendin snapte er geen reet van, maar ik vond hem wel cool. Het lijkt qua vorm en gegeven heel erg op meer recente films die zijn gemaakt. Wat is dat toch? er lijkt een soort hang naar 80 retro films te zijn. Wellicht komt het door succes van stranger things? Of het feit dat veel makers terugvallen op hun tiener/kindertijd die in de jaren 80/90 ligt?

Nou deze film heeft precies die sfeer, alleen speelt zich dan af in 1990 (maar dat waren ook gewoon nog de jaren 80). En doet met erg denken aan: Relaxer, Motivational growth, deep dark, maar natuurlijk ook videodrome (dit was alleen geen retro want een film uit 1985). Ze hebben allemaal gemeen dat er losers in de jaren '80 in een huis opgesloten zitten om diverse redenen. Bij rent a pal komt het door de demente moeder waar de hoofdpersoon voor moet zorgen. Persoonlijk hou ik wel van de retro sfeer maar ik begin het ook langzamerhand een beetje zat te raken.

Deze film onderscheid zich echter van de eerder genoemde films, want hij geeft de hoofdpersoon iets genuanceerder weer. Hij is een goede man, die toch iets charmants heeft. Dit maakt de relatie die hij aangaat met de vrouw (Lisa) des te aannemelijker. En je weet eigenlijk niet wat er gaat gebeuren. Terwijl je bij veel van dit soort films zit te wachten op een moment dat de hoofdpersoon doorslaat en uit moorden gaat. Er zitten echt wel subtiele, briljante vondsten en scenes in deze film. En ook scenario technisch zijn de dialogen prima in orde.

Deze film heeft dus wat meer karakterontwikkeling en diepgang dan de gemiddelde film in zijn soort. Ook de acteerprestaties, het licht en camera voering zijn heel goed! Er zitten genoeg creepy, rare, absurde momenten om het drama af te wisselen.

Waar wat mij betreft heeft deze film twee zwakke plekken waar ze tekort komt. Allereerst gebeurt er te weinig in de film. Het is een hoop gepraat, en aanzet tot actie, maar het wordt nooit echt spannend of gevaarlijk. Daardoor blijf je een beetje hangen in de film, ik werd er niet echt zo ingezogen. Af en toe heeft de film zo zijn momenten maar het is te inconsistent.

Tweede zwakke punt is het einde. Daar wordt de nuance totaal overboord gegooid om in een over de top cliché einde te vervallen. Dit is zo zonde want met een beter einde had deze film zit onsterfelijk kunnen maken. Maar ik vraag mezelf dan ook af; Wat zou een beter einde voor deze film zijn?? En ik zou het zelf ook niet weten.

Helaas verkeerd geclassificeerd, als drama krijgt dit minimaal 4 sterren, als thriller maximaal 3 sterren vanwege de creepy vibe. Maar ik betrapte me erop dat ik het gewoon een heel zielige en emotionele film vond. Misschien dat sommige mensen erom kunnen lachen of het vreemd vinden, maar ik had vooral medelijden met het hoofdpersonage.

Fenomenaal acteerwerk en montage trouwens, zeker gezien het budget van de film.

Lol, thriller? Euhm eerder een zwarte komedie fzo en een niet zo beste. Kon hier niet zoveel mee, deed gewoon amper iets met me...een buitenbeentje, ké, maakt het niet automatisch goed e.

Inderdaad geen volbloed thriller. Het is meer een psychologisch drama/thriller met een zwart komisch retro horror sfeertje. Vond het een verrassend fijne en boeiende film, waarmee de regisseur met minimale middelen veel weet doen en daarmee een behoorlijk knap debuut heeft gemaakt. Ben benieuwd naar wat zijn volgende project zal zijn. 7.5/10*

Is Eddy Terstall hiervan op de hoogte? Lijkt me een behoorlijke rip off.

Nah.

Best oké.

Rent-A-Pal is een aardige film met een relevante ondertoon. Met de verbetering van technologie zijn er uiteraard ook mogelijkheden om zo'n "vriend" te huren uiteraard. Deze film zelf is qua intentie echter niet gericht op relevantie, aangezien het zich duidelijk een aantal jaar terug afspeelt waar de technologie nog niet zo ver was.

Wat opvalt aan de film is dat het zichzelf voor een lange tijd erg goed onder de controle heeft. De gesprekken tussen Folkins en Wheaton zijn op een aparte manier erg intrigerend te noemen. In principe is het voor een groot gedeelte gewoon een man die tegen zijn eigen televisie aanpraat, en toch weet regisseur Stevenson dit erg goed op te bouwen.

Goedkoop is het zeker, maar de film doet zich dan ook niet groter voor dan dat het is. Is ook onnodig, want soortgelijke films springen naar allerlei ideeën die het als geheel om zeep helpen. Deze film weet het best lang op het rechte, simpele pad te houden en dat maakt het alleen maar beter. Het jammere is dat de tonen elkaar uiteindelijk niet meer goed afwisselen.

De film lijkt uiteindelijk nogal ongebalanceerd te zijn. Wil het een weirde film zijn of juist eentje met sentiment? Naar beide richtingen wordt zo lang toegewerkt dat de uiteindelijke keuze ongemakkelijk op z'n plek valt. Hierdoor wist ik als kijker niet meer wat ik er precies van moest denken, maar een goede indruk liet het beslist niet achter.

Het is aardig voor wat het is en het concept kon ik waarderen, maar tegen de finale aan kon het me allemaal niet meer bekoren. Voor zo'n simpel geschreven narratief had het ook zeker geen 108 minuten hoeven duren. Een voldoende krijgt het zeker, maar een ruime voldoende wordt het bij nader inzien toch niet. Helaas.

Geen idee wat ik eigenlijk bij deze film kon verwachten...bij sommige sites had het een horror-aanduiding dus misschien iets wat griezeliger zou zijn... ik weet het niet precies. Ondanks die misvatting was er vanaf minuut één meer dan uitstekend werk door een extreem verontrustende gevoel te creëren. Eigenlijk ook door de hoofdrolspeler een trieste film. De eenzaamheid druipt van het scherm. Davids pijn en wanhoop zijn voelbaar. Het sprong zo heen en weer tussen medelijden hebben met David of je ongemakkelijk voelen of dat het gewoon verontrustend was. De film neemt zijn tijd... maar tjonge...die was behoorlijk indrukwekkend! Er zitten grappige momenten in, een paar spannende momenten, een paar ontroerende momenten Het heeft dus wel iets griezeligs, maar het heeft ook veel meer dan dat, en dat ik het goed zal vinden had ik ook niet verwacht. Een film die bijna als een voorspellende parabel van kunstmatige intelligentie was. Andy als de ChatGPT en ik twijfel er niet aan dat er ook zo iemand als David bestaat...