menu

A Safe Place (1971)

mijn stem
2,91 (16)
16 stemmen

Verenigde Staten
Drama
94 minuten

geregisseerd door Henry Jaglom
met Tuesday Weld, Orson Welles en Jack Nicholson

Susan is een jonge vrouw in New York die weigert de conventies van de volwassen wereld te aanvaarden. Ze zwetst, gelegen op een matras, gehuld in kleurrijke kleding urenlang over de onsamenhangende dingen des levens tegen haar intellectuele vriend Fred, of is samen met vriendje Mitch, tot wie zij zich seksueel aangetrokken voelt.

zoeken in:
avatar van Dopke
3,0
Sterke film die het vooral van de vorm moet hebben. Deed me een beetje denken aan een (vroege) Godard light, ge-edit door de editors van de vroege films van Nicolas Roeg. Een beetje een ineenvloeisel van tijdslagen, gesprekken, gedachten en overpeinzingen. De een spreekt, de ander kijkt weg en de camera dwaalt mee af. Een effectieve vorm om het hippie/new-age gevoel over te brengen.

Het totaal pakketje is het uiteindelijk net niet. Ondanks de verschillende tijdslagen die door elkaar behandeld worden en de scenes met Orson Welles, wordt het naar het einde te repetitief. Daarnaast is de relatie tussen de hoofdpersonen, de een zweverige en de ander rationeel, te lomp. Het werkt voor wat de film wil zeggen, maar de relatie zelf is vanaf het begin af aan compleet ongeloofwaardig. Een subtielere aanpak had de film spannender gemaakt.

avatar van Harco
4,0
De link met Godard is inderdaad snel gelegd. Interessant vond ik vooral de tegenstelling tussen heden en verleden: enerzijds heb je de oude liedjes en de aanwezigheid van Orson Welles die beiden voor een nostalgische sfeer zorgen, anderzijds heb je de hippe editing en vertelwijze die daar eigenlijk haaks op staan. Je zou verwachten dat dat botst, maar het werkt wonderwel.

avatar van Biosguru
2,0
Erg jammer dat de film op zich niet werkt. De beelden zijn stuk voor stuk om in te lijsten. Prachtige jaren zeventig Cinematografie en montage.

avatar van Mochizuki Rokuro
2,5
Een film met twee gezichten en uiteindelijk half geslaagd is.

De zeer warme kleuren, een zekere loomheid, dromerigheid werkte schitterend. Mijmerend gedachteloos, heerlijk met een zekere nostalgie, maar ook non-conformistisch. De hele associatieve gedichtenspinsels en blikken van Weld en magie met Welles (je bent 30 en debuteert met een film waarin Orson Welles meedoet als magiër!) mocht van mij wel de hele film duren.

Maar alles wat daar tussendoor zit is eigenlijk vervelend en nietszeggend. Zodra Tuesday Weld gaat praten met dat zeer vervelende vriendje Phil Proctor (zeer matig) maakte het alles voor mij helemaal kapot. Het ritme liep niet, het was hoekig, lelijk, slecht uitgedrukt. En zo werkte de relatie met Jack Nicholson evenmin.

Helaas, en waar ik in het begin nog enthousiast was over de muziek, begonnen de repetitieve Franse chansons mij op een gegeven de keel uit te hangen.

Toch heb ik al veel ergere dingen van Jaglom gezien.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:42 uur

geplaatst: vandaag om 20:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.