Incendiary (2008)

Goede film.. toen ik hoorde hoe de ontploffing werkelijk is gegaan stond ik perplex.. had het niet verwacht en vind het daarom een goede film. Ook het acteerwerk vond ik wel voldoende hoor! Ik geef deze film een 3

In eerste instantie heb ik wel geboeid zitten kijken. Michelle Williams en Ewan McGregor overtuigen redelijk in hun rol en het moment van de aanslag bezorgt toch even een koude rilling. Maar daarna waait het verhaal alle kanten uit en lijkt het geen richting te kunnen vinden. Het ene moment wordt er op hartverscheurend drama gemikt, om vervolgens het thrilleraspect te benadrukken, om daarna weer een politiek tintje te krijgen. Dit werkt op alle fronten totaal niet, waardoor er een allegaartje overblijft. Geen succes dit.

ik vond dit een mooie film waarin een mooi verhaal zit en tsja gewoo mooi heb er geen worden voor voor mij een dikke 5

Een goede film, alleen vaak onduidelijkheid. Jammer dat er geen leuke dingen gebeurden in de film. Niet een film waarvan je vrolijk wordt, toch snap ik niet dat mensen zo'n laag cijfer geven.

Wat een saaie film, 't was op het randje van afzetten..

Wel leuk, maar niet erg bijzonder...

3*

Is een ammusante film die makkelijk weg kijkt, is geen 5 sterren waard maar zeker ook geen 1 ster.

Hoewel de vertolking van Michelle Williams en de zeer kleine rol van Ewan McGregor goed waren, is deze prent me toch zwaar tegen gevallen.

Er zit op geen enkel moment spanning in wat een thriller toch zou mogen hebben, integendeel zelfs, de film is oersaai, slaapverwekkend zelfs.

Het thema is anders wel zeer interessant en van deze tijd, maar ze hebben hier een zeer slechte film van gemaakt, dit had veel beter gekund. De scene van de verwoestingen na de bomaanslag leek nergens op, alsof men echt geen budget had om er iets deftigs van te maken, je zag de verwoesting amper in beeld, zeer vaag en zeer kort.

Kortom: de vertolkingen zijn wel goed, maar die alleen kunnen deze film niet overeind houden.

Ik had ook wel wat meer verwacht op gebied van spanning of van de bomaanslag, maar het verhaal is wel heel interessant en de vertolking van Michelle Williams vond ik sterk. Het thriller element ontbreekt, maar het geheel vond ik zeker boeiend en aangrijpend.

7/10

boring,boring,boring

pfff

kheb hem zelfs niet uitgekeken en dat doe ik zelden of nooit

begon goed had wel spanning maar vond hem na de aanslag erg rommelig worden

niet veel bijzonders. vond het een niet samenhangend geheel.

Begon echt goed, maar zakt als de Twin Towers in elkaar.

Jammer!

Heb trouwens een 90 minuten versie gezien en ben me daar ff blij om

Gemiste kans! In potentie goede film, maar swiebert alle kanten op. Vond hoofdrolspeelster wel overtuigen trouwens. 2,5 ster, maar had meer in gezeten.

Zeker geen slechte film. De acteerprestaties waren in orde, maar het verhaal na de aanslag vond ik matig.

Goede avondvuller. Het tempo van de film is redelijk.

Wat een ongelofelijke slappe k*tfilm zeg, die brieven aan Osama

en dan dat caravan mannetje die volgens mij een hoge bij de explosieven opruimingsdienst was en terrorisme bestrijder die ik na de aanslag geen minuut heb zien werken, nee hoor lekker met de caravan naar het strand, tuurlijk je hebt op zo'n moment ook niks anders aan je hoofd.

En dan om de minuut die flashbacks, mama, mama, nogmaals

Echt een waardeloze prul dit. (in mijn ogen dan)

Nee, nee en nog eens nee. Wat een slechte en zelfs irritante film. Het wordt maar niet duidelijk welke kant het op moet. Maar welke kan dan ook de plank blijft mis geslagen. Het is al eerder genoemd maar ik moet het toch ook echt even kwijt: wat ontzettend irritant die brieven aan Osama. Totaal ongeloofwaardig ook.

Het eerste uur van deze film vond ik bijzonder indrukwekkend. Michelle Williams maakte veel indruk en ook Mcgregor deed het heel aardig. Tel daarbij een hele beklemmende maar tegelijkertijd ook rustgevende sfeer en je krijgt een hele aangename kijkervaring.

In het laatste half uur word dan alles nog maar heel even aangestipt en blijft het wel interessant maar tegelijkertijd ook onbevredigend. Eigenlijk is het niets meer dan zwelgen en sentimenteel gedoe wat nogal pretentieus aandoet en dat is toch wel jammer

Maar al met al vond ik dit een hele fijne film.

Leuk film

Het begin was wel aardig en Michelle Williams acteerde best wel goed maar het verhaal in het geheel stelde weinig voor. Na de aanslag gebeurt er eigenlijk niets en is het maar een saaie bedoeling.

GAAAAAAP, mijn hemel, het begint lekker, maar zakt snel af,

I.d.d. wat een nepzooi in dat stadion, leek nergens op, kon stukken beter hoor.

De film kan ook zijn draai niet te vinden en had beter een romantische kant op kunnen gaan of juist de keiharde thrillerkant, maar niet dat suffige heen en weer gaan tussen dram/thriller.

Heb de film uitgekeken, maar met moeite.

Aangrijpend drama, zeker niet saai en en ik vind het verhaal wel degelijk samenhangend. Ben ik dan een van de weinigen op deze website die de film begrijpt ? Goed geacteerd, een prachtig verhaal, mooi in beeld gebracht .(4*)

Vond het een mooie film, al heb ik het gevoel dat er iets miste... Of misschien juist niet... Ook goed te doen voor mensen die niet zooo into drama zijn.

(Wat een vreemde poster trouwens, past totaal niet bij de sfeer van de film.)

Nogal pretentieuze film over schuld en dat doorgetrokken naar de maatschappij als geheel. De karakters komen nooit los uit hun geforceerde symbolische waarde. Ze leven niet. Ze voelen onecht en bedacht aan. Toch een pluim voor fantastisch acteerwerk van michelle williams, alleen zo jammer dat het ongeloofwaardige script maakt dat je je nooit met haar in kunt leven.

Ik durf haast niet meer te beginnen met een persoonlijke tekst, recensie of een mening, omdat ik misschien anders weer een hele discussie over me heen krijg. Maar goed, Moviemeter is een discussie site, en dus kun je wel een discussie verwachten.. Ook blijft het nu eenmaal handig om terug te lezen wat ik van een bepaalde film vond. En ik schrijf nu eenmaal graag, ook persoonlijke dingen, betreffende familie, vrienden, etc. Dus jammer, maar helaas, voor bepaalde mensen, ik blijf persoonlijke dingen door m'n stukken weven. Ik ben nu eenmaal zo opgegroeid, dat ik het graag heb over dingen, zaken, mensen die me nauw aan het hart gaan en van wie ik houd.

Dat wilde ik toch nog even zeggen, naar aanleiding van de discussie bij Get Him to the Greek, ééntje die ik nog steeds op een bepaalde manier belachelijk vind, en die imo ook echt niet nodig geweest was, en die me (ja, ja, je leest het goed), 4 dagen nadat 'ie gestart is, nog steeds bezighoudt, en in stilte zal ik er nog wel een paar honderdduizend jaar mee bezig blijven. Maar ja.

Tot zo ver dat gedoe rondom mijn al dan niet te persoonlijke geschrijf over vrienden, familie, kennissen, en andere dingen. Over naar Incendiary.

Michelle Williams speelt natuurlijk altijd goed, ik heb op zich nog geen enkele andere film van haar gezien, waarin ze niet hartstikke goed bezig was, en zij en Ewan zijn goed ingespeeld op elkaar. Michelle, you rock, ik vind je geweldig, en ik hoop dat je nog veel meer rollen gaat spelen zoals deze!

Incendiary is een bijzonder heftige film imo, met een zwaar onderwerp, die toch wel een beetje luchtig zogezegd, gebracht word, het blijft vrij genietbaar, ik vond het op bepaalde momenten triest, maar wel met een mooi randje. Al met al wel een prettige kijkervaring.

Van Bridget naar Incendiary, mooie omschakeling.

Sterk begin, alleen daarna takelde hij steeds meer af.

Door deze film was ik echt geraakt. Ik ben afgelopen week met mijn mannetje naar Centerparcs geweest en daar hebben we samen een aantal films gekeken, waaronder Incendiary. Ik heb deze film écht beleefd. Ik zat er vanaf de eerste minuut helemaal in. Michelle Williams was dan ook erg overtuigend. Ewan McGregor was ook erg goed, maar daar had ik dan ook niets anders van verwacht.

Het begin van de film was ijzersterk. Je krijgt duidelijk te zien hoe de onderlinge relaties tussen alle personen liggen, wat erg fijn is. Toen ze uiteindelijk in het stadion waren zat ik op het puntje van de bank, met mijn handen voor mijn mond toe te kijken. Shocking.

Ik heb een aantal reacties van mensen boven me gelezen, maar ik begrijp niet hoe ze kunnen zeggen dat er ná de aanslag eigenlijk niets meer gebeurd. Er gebeurd juist erg veel. Nee, er zit geen actie in en het is ook niet meer spannend, maar deze film moet je ook niet zien als een thriller. Het is een drama, niets meer en niets minder.

Ik vond het fascinerend om te zijn hoe de hoofdpersoon met haar verdriet omgaat. Als ze dan dat zoontje ontmoet van de terrorist dan wordt het helemaal prachtig! Tijdens de scene op het station heb ik zo hard geschreeuwd naar mijn tv en toen het eenmaal duidelijk was dat er geschoten ging worden barstte ik in tranen uit. Ik ben zelden zo ontroerd geweest door een film. Het is wel eens voorgekomen, maar die films hebben van mij dan ook allemaal 5* gehad.

Deze film verdient dat ook.

'' Mommy you blinked, I won. ''

Het begin van de film bezorgde me een glimlach, en nog een grote ook. Het lieve aandoenlijke kereltje samen met zijn mooie mama. De band die moeder en zoon hadden is sterk en het spat van het beeld. Al snel neemt het schattige een nieuwe wending en de film gaat een andere richting op. We zien een huwelijk waarbij de twee echtgenoten langs elkaar heen leven, één van de twee krijgt een affaire met een ander. Dit gebeurt, je ziet het dagelijks, overal komen dit soort dingen voor.

In één klap je man en kind kwijt zijn. Niet zomaar kwijt, maar door het noodlot uit je leven gerukt. Geen kans gehad om afscheid te nemen, een laatste knuffel, een zoen.. Geen enkele mogelijkheid om de dingen die je altijd hebt willen zeggen maar nooit hebt kunnen zeggen nog te delen met een ander. Vreselijk. De scène van de aanslag komt dan ook flink binnen en je voelt de onmacht en de angst. Je vergeet direct dat zij degene was die haar echtgenoot bedroog met een ander, je voelt als het ware haar pijn.

Toen de ballon van het kleine jochie de lucht in vloog, had ik ook moeite om mijn tranen te bedwingen. Ik kan er niet tegen, wanneer kinderen iets overkomt. Dat is het meest vreselijke wat je je kunt bedenken. Onschuldige kindjes die nog een heel leven voor zich hebben. Het komt ook extra hard aan omdat je dit kleine jochie vrij rap hebt 'leren kennen' en je om hem bent gaan geven. En dat zonder dat je de naam van kind of moeder hebt geweten. Het is pakkend en aangrijpend.

Daarna zie je hoe de jonge vrouw kapot gaat aan haar schuldgevoelens en steeds verder wegzakt in een depressie. De zoektocht naar de daders en het rouwproces van de jonge vrouw zijn twee verschillende verhaallijnen die niet altijd even soepel in elkaar overvloeien. De kracht van de film ligt dan ook voornamelijk in de emotionele diepgang. Wat dit betreft zetten de acteurs een geweldig staaltje acteerwerk neer. Michelle is zeker oscarwaardig in deze rol. Prachtig hoeveel verschillende kanten deze vrouw laat zien: ongelukkig, nieuwsgierig, sensueel, sexy, kwetsbaar, depressief en vol zelfhaat. Ik ga deze vrouw steeds meer waarderen, wat heeft zij een overtuigingskracht. Prachtig.

Jammer dat het hele thrillergebeuren niet altijd even goed uit de verf komt en het hele 'whodunnit' een beetje misplaatst voelt wanneer de journalist probeert te achterhalen wat er gebeurt is, omdat hij ook een schuldgevoel heeft. Ook dit blijft aan de dramatische kant, het wordt nergens spannend of thriller-waardig. Ondanks deze kanttekening is het een van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien. Gevoelig, aangrijpend en echt.

En dat voor een 1 euro film uit de rommelbak..

Elineloves schreef :