Safety Last! (1923)

Gelukkig! Er zijn nog mensen die Harold Lloyd nog kennen (hoe lang nog vraag ik me af?). Zijn films zaten vol van spektakel en de man deed bijna al zijn stunts zelf!

Mijn vader had de stomme filmpjes op smalfilm. Dit is zijn enige film waarvan ik me de titel herinner.

De scene in deze film waarin Harold Lloyd op een wolkenkrabber aan de wijzers van een klok bungelt is absoluut briljant!

Ik meen me te herinneren dat hij ook veel scenes had op wolkenkrabbers in aanbouw? Volgens mij later veel gekopieerd in tekenfilms!

In ieder geval 4,5* voor deze film

Prima film met verrassende vondsten, die een glimlach op mijn gezicht wisten te toveren. De klimscene op het gebouw is natuurlijk wel ontzettend heldhaftig en knap in elkaar gezet. Het schijnt dat toentertijd bij die scene bioscoopbezoekers flauwvielen en dat daarmee deze film ook geadverteerd werd.

dat is lachen ! Veel verhaal zit er niet in. Het is meer een aaneenschakeling van visuele grappen die in een kleine plot genesteld zitten. En let vooral op de laatste scène waar Harold Lloyd de wolkenkrabber beklimt... het is een leerrijk stukje over hoe je met eenvoudige middelen spanning schept. Knappe ouwbollige film die iedere filmliefhebber die deze naam waard is zou moeten gezien hebben.

De premisse is maar zozo maar ik heb toch genoten van Safety Last! Een paar redelijk komische momenten slepen je door het eerste uur (al wordt het nooit zo grappig als Chaplin), maar het laatste kwartier is het pas echt smullen met de beklimming van het gebouw. Een bijzonder knap staaltje filmkrachtpatserij; zeer indrukwekkend, komisch en spannend tegelijkertijd.

3,5*.

PS check ook dit clippie waar ik erg om heb moeten lachen: YouTube - Famous Balloon Movies - Chapter 1

Ik ben waarschijnlijk de enige maar ik genoot juist intens van het eerste uur, en vond dat laatste kwartier maar wat langdradig en voorspelbaar.

Ik doe niets af aan de prestatie, en het blijft een indrukwekkend schouwspel, maar toch, dat eerste uur maakt de film voor mij.

Lloyd is in elk opzicht leuker en vooral grappiger dan Chaplin, van het in de kapstok hangen in het begin tot de rondleiding die hij zijn vrouw geeft van z'n zaakje, het is zo ontzettend leuk en goed gedaan.

Chaplin weet te raken als dat moet, Lloyd weet te vermaken.

Een voltreffer van Harold Lloyd. Na soms vermakelijk, maar nogal onevenwichtige talkies, korte films en een lange stomme, speelfilm van Lloyd vind ik dit de eerste echt goede film die ik van Lloyd zie en het is nu al de vraag of ik er nog een gaan zien die dit gaat overtreffen.

Nee, Lloyd is geen filmtechnische kunstenaar als Buster Keaton en zijn verhaallijnen missen de kracht (en, mocht je er behoefte aan hebben, drama) van Chaplin, maar puur gekeken naar zijn slapstickkunsten doet Lloyd niets onder voor zijn bekendere tijdsgenoten.

Het begint al leuk met al vrij snel een erg geestige scène waarin Lloyd dreigt te laat te komen op zijn werk en hij op verschillende voertuigen probeert mee te liften, wat uiteraard niet makkelijk gaat. De ritmiek van de slapstick maakt het vooral, het hoge tempo, die telkens kort tot stilstand komt door een grap, waarna het tempo onverstoord verder gaat. Knap gedaan.

De film blijft daarna ook boeiend. Net als andere Lloydfilms stelt het verhaal niets voor en is het puur functioneel, maar het lijkt wel wat meer opbouw te hebben dan zijn andere werken. De gebeurtenissen in de winkel blijven inventief genoeg om de film leuk te houden.

Dit valt allemaal echter in het niet bij de climax, waar iedereen het hier over heeft. Die is écht geniaal. Lloyd die in 20 minuten zo'n toren opklimt is werkelijk een virtuoos staaltje slapsick, stuntwerk en pure filmmagie. De lange scène is geestig, maar persoonlijk vond ik hem vooral zeer spannend (volgens mij de eerste keer dat ik mezelf betrapte op nagels bijten). Het ziet er ongeloofelijk echt uit (en het wat voor een groot deel ook echt) en met mijn hoogtevrees heb je me dan ook al snel om. Iedere verkeerde stap, ieder hinderlijk opstakel werkte mij persoonlijk op de zenuwen. Het helpt dan ook dat Lloyds personage duidelijk geen professionele klimmer was (zelfs al was Lloyd dat wel). De obstakels zijn soms ook erg leuk uitgewerkt. Met name die vervelende duif, de beroemde klok of het openslaande raam, waar Lloyd bovenop beland. En het eindigt met een waardige afsluiter, met Lloyd slingerend aan een touw, die hem precies in de armen van zijn vriendin slingert. Deze scène zou niet alleen een voorbeeld moeten zijn voor komieken, maar ook voor regisseurs van thrillers en avonturenscènes. Zo bouw je zoiets op! Gaat op mijn lijst van beste filmscènes ooit.

4*

Deze film is de eerste keer dat ik iets zie met Harold Lloyd en ik moet zeggen dat het best leuk is. Lloyd heeft lang niet zoveel uitstraling als een Chaplin, maar durft bijna net zoveel spectaculaire stunts uit te voeren als Keaton en in deze film zijn de acties van hem in ieder geval regelmatig vermakelijk om naar te kijken. Iedere keer als hij in de problemen dreigt te komen verzint hij wel weer een creatiefs om uit de problemen te komen. Het tempo is hoog en dat zorgt er samen met de creativiteit van Lloyd voor dat de film eigenlijk geen moment verveeld. De scène dat hij zijn vriendin rondleidt op zijn werk en zich zogenaamd voordoet als de hoogste baas is bijvoorbeeld best leuk gedaan. Het absolute hoogtepunt van de film, zowel letterlijk als figuurlijk is de uiteindelijke klim van Lloyd op het gebouw. De afwisseling in die klim is erg goed gedaan met de meest rare obstakels die Lloyd allemaal op zijn klim tegenkomt. Leuke snelle en afwisselende film dus!

3,5*

Daar waar mijn oudste film vannochtend nog was 12 Angry Men (1957), heb ik daar nu 35 jaar vanaf getrokken! .

Via-via kwam ik bij deze film en het leek me wel een leuke film. Ik zocht voor vanavond een korte, maar goede film. Vandaag dan ook gelijk gekeken en ik ben enigzins verrast.

Aan de ene kant heb ik me niet verveeld en heb me goed vermaakt. Aan de andere kant, ik lach bij dit soort komedies niet zo hard als bij sommige komedies van de afgelopen jaren.

Bij het stukje waarbij hij te laat was voor ze werk en 'binnen 10 minuten weer op z'n werk moest komen', heb ik wel meer dan één glimlach gelaten

Uitstekende film en zeker de moeite waard!

3,5*

Schitterende slapstick met een uitstekend spelende Harold Lloyd. Echt knap dat hij vrijwel alle stunts zelf doet. De film staat betiteld als een komedie en dat is hij zeker maar ik vond het vanwege de zeer gewaagde stunts ook zeer spannend en soms zelfs eng. In de jaren 70 en 80 (begin jaren) werd deze film best vaak op TV uitgezonden (ik kan me nog herinneren dat ik deze samen met mijn Oma bekeken heb). Verhaal is best leuk en zit ook goed in elkaar en zoals al gezegd speelt Harold Lloyd gewoon uitstekend. Ondanks dat het een film is uit de oude doos lag het tempo zeer hoog in de film. Natuurlijk zijn wel een aantal opnames versneld weergegeven om het hoge tempo min of meer te creëren.

Zo omstreeks 1981 voor het eerst gezien toen de ARD op (naar ik meen) maandag- en/of dinsdagochtend om 10:05 een serie Harold Lloyd-films uitzond. (Duitse tussentitels zijn toch wat acceptabeler dan Duitse nasynchronisatie...) Nu deze film eindelijk weer kunnen herzien, en het blijft genieten. Prachtig detail : als Harold eindelijk op het dak staat en dan in de verte The Pal (nog stééds achtervolgd door The Law) ziet weghollen, roept die vriend dat hij de politeagent nog éven moet afschudden -- en vanwege de afstand wordt die titel dan met een kleiner lettertype weergegeven.

Van de "grote drie" heeft Chaplin de grootste reputatie en is Keaton het modernst, zodat Lloyd eigenlijk altijd een beetje ondergewaardeerd wordt. Zo hij recht heeft op een zekere rehabilitatie, dan kunnen we daar met déze film toch uitstekend mee beginnen.

Nu alle films gezien uit de Lloyd box en daarmee zijn belangrijkste films gezien; een kleine 30. Bewaarde deze voor het laatst. Had er de hoogste verwachtingen van. Niet helemaal onterecht, want het is een geweldige film. Afgetekend zijn beste vind ik het echter niet. Vind Speedy, Girly Shy, Kid Brother en zelfs Never Weaken niet (veel) minder.

De laatste 20 minuten zijn geniaal. Feet First herhaalt trouwens wel heel erg dat stuk. Daarvoor is het ook zeer aangenaam. In deze film zit bijna alles wat Lloyd goed kan. Stunts op hoogte, innovatieve achtervolgingen, Lloyd die zich beter probeert voor te doen, visuele grapjes, misverstanden waar hij zich uit moet redden zoals die scenes in het warenhuis.

Lloyd is geweldig. Na 29 films ben ik 6x op 3 sterren uitgekomen, 14x op 3,5 sterren en 9x op 4 sterren, zo ook nu.

Opgegroeid met Laurel & Hardy, het genre vooral leren appreciëren met Chaplin en onlangs zijn evenknie Buster Keaton meer leren kennen. Nu tijd om er een naam aan toe te voegen: Harold Lloyd. Anders dan Keaton & Chaplin, maar best wel leuk. Sommige grappen waren zeker goed gevonden. Het was vooral genieten in het warenhuis en ik dacht dat we het daarmee hadden gehad. Maar ik zat zelf op het puntje van mijn stoel als Lloyd het gebouw beklimt. Met uiteraard alle gevolgen van dien. Sublieme grappen die misschien de choreografie van Chaplin en de mimiek van Keaton missen, maar wel origineel en zeer tijdloos.

Blijkbaar zou Jackie Chan veel van zijn humor bij Lloyd gehaald hebben, en dan heb ik het niet alleen over de grap met de klok die hij nagespeeld heeft in Shanghai Knights. Soms merk je dat wel in deze film. Je moet er enkel nog de martial arts bij denken.

Mijn eerste Lloyd, en eentje die naar meer smaakt. Het bevindt zich ongeveer op hetzelfde (hoge) niveau als de films van Chaplin en Keaton die ik tot nu toe gezien heb. De film heeft ook genoeg inventiviteit met scènes als het hangen aan de klok, en het zich verbergen achter opgehangen jassen.

In deze komedie, waarin de hoofdpersoon (een winkelbediende) zich letterlijk omhoogklimt in zijn carrière wordt een romance als leidraad gebruikt: zijn vriendin aan wie hij zich voordoet als succesvol zakenman komt hem onverwacht op zijn werk bezoeken, met allerlei komische en problematische situaties tot gevolg. 3.5* voor deze eerste kennismaking.

Als kind eens gezien, met als enige bijblijfscene het gespartel aan die klok. Nu eindelijk weer

eens gekeken, en blijkt het een klein meesterwerk. Met van begin af aan geslaagde grappen,

veel leuke trucs en speelse acrobatiek van de hoofdrolspeler a la Chaplin en Keaton. Net als

in meerdere films van deze 2 grootheden, heeft ook deze film de romantiek als inzet. Heeft

me nieuwsgierig gemaakt naar meer werk van deze Lloyd, die beduidend minder

naamsbekendheid geniet dan Chaplin en Keaton.

Harold Lloyd wordt vaak in één adem genoemd met Charles Chaplin en Buster Keaton en dan vooral vanwege deze film. Ik ben het daar niet mee eens. Natuurlijk is het een grappige en spectaculaire film, maar hij blijft als komedie toch wel wat verwijderd van de vele pareltjes van Chaplin en Keaton.

Interessante film met veel memorabele scènes, stunts en gags. Stunts die door de gortdroge gelaatsuitdrukkingen van Harold Lloyd nog leuker worden. Het verhaal is alles behalve bijzonder; een wat sullige man liegt om indruk te maken op zijn eendimensionale - ogenschijnlijk verwende - vriendin en krijgt het uiteraard aan de stok met domme oom agent en een snobby filiaalmanager, compleet met knijpbrilletje, allen met hun flink overdreven gebaren en expressies. Safety Last! moet het dan ook niet hebben van zijn goed doordachte personages of plot, maar van zijn fantastische reek gags, die stuk voor stuk geweldig worden uitgevoerd. Sommige grappen worden ietwat lang gerekt en de aanloop van veel situaties mochten wel iets bondiger. Maar de uiteindelijke punchline van de talloze situaties stelt zelden teleur, Harold Lloyd laat in Safety Last! echt vakmanschap zien.

4 sterren.

Eerste film die ik zie met Harold Lloyd en zeggen dat die man in meer dan honderd films optrad.

Deze "Safety Last" is een slapstick-komedie met heel wat amusante gags. Het beste gedeelte is zekerlijk de manier waarop onze held zich in het warenhuis uit de meest hachelijke en vervelende situaties redt, tegenover oversten, collega's en verloofde. De stunt tegen de gevel aan van de wolkenkrabber leek mij toch wel wat langdradig.

Ga me niet wagen aan een vergelijking met Chaplin en Keaton, al blijft mij Chaplin best herinnerd als de cineast die, komiek zijnd, zijn films zekerlijk best een sociaal, maatschappelijke inhoud, soms boodschap, meegaf.

Leuke film met Harold Lloyd, pas de eerste die ik van hem zag.

Zoals in wel meer slapstick-films is een verder niet bijster interessante romance de kapstok waaraan het verhaal wordt opgehangen. Het onverwachte bezoek van zijn geliefde brengt "the boy" (Lloyd was al tegen de 30, maar soit) in een lastig parket wat tot grappige situaties in het warenhuis leidt. De grappen volgen elkaar snel op en het tempo ligt hoog, tot aan de klim wordt begonnen, die vrijwel in real time wordt getoond. Dat sleepte soms een beetje, maar er kwam steeds op tijd wel weer een geslaagde grap.

Spectaculaire waaghalzerij met een bijzonder komische noot. Oftewel: vermaak van de bovenste plank. Het duurt even voordat de film een beetje op gang komt maar als er eenmaal een leuke situatie is ontstaan in de vorm van een romance wordt de film alleen maar beter. Eigenlijk wordt het eerste gedeelte, dat bij vlagen al erg goed is, overkoepeld door het welbekende en fascinerende einde, maar de film maakt ook over zijn geheel bekeken zeer zeker zijn klassiekerstatus waar.

Ik heb Harold Lloyd altijd leuker gevonden dan Chaplin en Keaton. Dat komt omdat de 'gewone' man zich beter kan identificeren met de man met het brilletje, maar ook door het spectaculaire stuntwerk waar Lloyd voor bekend staat.

Deze film is mij het meest bijgebleven omwille van de beroemde beklimming van een gebouw met 13 verdiepingen en het hangen aan de wijzers van die klok. Maar ook de rest van de film is uitermate grappig. Een leuk detail is dat Bill Strother, die in deze film Harold's vriend speelt, in het echt de man was die als 'human fly' zo'n hoog gebouw had beklommen, wat Harold Lloyd het idee voor deze film heeft gegeven.

Wat mij ook opviel bij het bekijken van de film is hoe weinig jongeren er op straat liepen in die tijd. Buiten een krantenjongen zie je alleen maar volwassenen op straat, de mannen in een net pak en de vrouwen ook in hun mooiste kleren. Heel anders dan wat je nu op straat ziet lopen.

Goeie film over een jongeman die naar de stad vertrekt om geld te verdienen en zo zijn lief te huwen. Een simpel verhaaltje met een prima opbouw met genoeg komische momenten en hier en daar best inventief. Uiteraard vormt de klassieke scene met de klok het hoogtepunt. Verder ook wel boeiend vanwege de vele buitenopnamen op locatie bijna 100 jaar geleden.

Make this next floor faster. I'm having a little difficulty in ditching the cop

Safety Last, misschien wel de film uit het silent movie tijdperk die iedereen wel kent. Hoewel, dat klopt waarschijnlijk niet helemaal aangezien de titel (of het feit dat dit een Harold Lloyd huzarenstukje is) vandaag de dag niet meer gekend is, maar ze herkennen wel gegarandeerd de scène met de klok. Het is natuurlijk ook een enorm iconisch beeld - bijna net zo iconisch als King Kong die het Empire State Building beklimt - en het werd eens hoog tijd om de volledige film te zien.

Vooral omdat ik met het gevoel speelde dat dit me wel eens erg goed zou kunnen bevallen. Ik ben sowieso meer fan van Keaton dan van Chaplin en de voorgaande Lloyd films uit de boxset (onder andere The Cat's Paw en Dr. Jack) deden me aan de Stone Face denken konden me wel bekoren. En zowaar, Safety Last gaat inderdaad nog net dat stapje verder. Een voor de hand liggend plotje over een bediende die naar de grote stad verhuist en zich beter voordoet tegenover zijn vriendinnetje terwijl hij eigenlijk op zwart zaad zit. Veel leuke scènes, zowat alles in het warenhuis is echt de moeite waard, en natuurlijk een geweldige climax. Ik heb Keaton nog net iets hoger zitten met zijn stuntwerk (beetje jammer ook dat Lloyd altijd heeft beweerd dat hij al het stuntwerk in deze film deed terwijl dat eigenlijk niet waar blijkt te zijn) maar dit is toch wel enorm vernuftig gevonden. Het is in dit soort films dan ook dat de kracht van een silent film zit naar mijn gevoel. Lekker tempo, vernuftige ideeën en vooral ook het gewoon je eigen ding doen.

De films van Lloyd zijn zelfs qua tussentitels vaak leuk gevonden, bijvoorbeeld op het einde met Bill die nog roept dat hij problemen heeft met de agent maar dat wordt dan op een klein lettertype getoond. De grootste kracht zit hem echter natuurlijk wel in de ster van de film, Harold Lloyd. Het zijn er weinigen gegeven om met een aantal attributen een personage helemaal naar zichzelf te trekken en hoewel het lijkt alsof Lloyd echt nooit iets anders heeft gespeeld (zijn personages zien er altijd hetzelfde uit en dragen bijna ook altijd zijn echte naam), is het iets dat ik nog niet beu ben. Ook de wisselwerking met Mildred Davis blijft overeind staan en vind ik het altijd wel fijn om Anna Townsend nog even te zien passeren. Het was echter wel haar laatste film in een al niet zo rijk gevulde carrière. Let verder vooral ook nog op een cameo van regisseur Fred C. Newmeyer als de behulpzame chauffeur die uiteindelijk met een parkeerboete eindigt.

Krijg in ieder geval zin om meteen weer een Lloyd film op te zetten en dat is een goed teken. Silent movies blijven bij mij altijd wat een twijfelgeval, maar in het geval van deze bebrilde ster zie ik er weinig problemen in. Ben in ieder geval benieuwd wat de rest van de langspelers gaat geven en al zeker de talloze shorts die mee in de box zijn ondergebracht. Wordt vervolgd!

4*

Eerste Lloyd (denk ik).

Vond het fijn dat hij meer naar Keaton leunt, want met Chaplin's films heb ik nooit wat gehad. Net zoals bij Keaton zijn het de stunts die nog het meest weten te imponeren, de humor is jammer genoeg van een minder niveau, al beheerst Lloyd het slapstick gebeuren wel best aardig.

Het begin vond ik nog wel lollig, maar de scenes met de bezoekende vriendin vond ik vreselijk. Ik weet eigenlijk niet eens waarom, maar ik heb een hekel aan dat soort humor (waar iemand een leugen probeert in stand te houden). Vind het vaak erg vervelend, al helemaal wanneer het zo lang doorgaat.

Maar gelukkig is er dan nog de eindscene, toch wel een terechte klassieker wat mij betreft. Het betere stuntwerk en ondanks dat het wel erg lang gerekt wordt, verveelt het eigenlijk geen seconde. Leuke afsluiter van een verder redelijk matige tot erg vervelende film.

2.0*

Harold Lloyd speelt altijd hetzelfde typetje: de gebrilde klungel die onder druk z'n innerlijke held ontdekt en bewijst dat hij goed genoeg is om the girl te krijgen. Meestal wordt deze gespeeld door Mildred Davis, met wie hij ook in werkelijkheid trouwde in 1923. Eerlijkheid in een relatie vindt the boy nochtans niet belangrijk, want hij stelt z'n financiële situatie rooskleuriger voor dan ze is en gaat ver om z'n leugens in stand te houden.

Het is onterecht dat deze komedie vooral herinnerd wordt voor één scène, want er zitten goede grappen in vanaf het begin. In het openingsshot lijk je tralies en een galg te zien, maar dat blijkt een hek in een treinstation. Andere geinigheden zijn wanneer Harold en Bill zich verstoppen achter hun jassen aan de kapstok, of wanneer hij doet alsof hij bewusteloos is om een lift te krijgen van de ambulance.

Listigheid gebruikt hij om zich uit de nesten te werken. Gezagdragers worden bespot, vooral degenen die zichzelf te ernstig nemen. Hoogtepunten zijn de fysieke komedie: gevechten, achtervolgingen en natuurlijk de beklimming van het hoge gebouw als climax. Lloyd was acrobatisch. Meestal zie je z'n gezicht, zodat je weet dat hij het zelf is. Toch werd voor enkele shots werd een dubbel gebruikt. Ze hebben een muur gebouwd boven op een plat dak, maar de stunts bleven gevaarlijk. Tijdens z'n klim ontmoet Brillemans onder anderen de bejaarde Anna Townsend, die een grotere rol heeft in Grandma's Boy (1922). Die hele slotscène is kundig gemonteerd, met crosscutting tussen binnen en buiten en tussen hoog en laag. Uit de huidige eeuw zou ik niet zo gauw een pure komedie kunnen noemen die even leuk is als deze.

“She's just got to believe that I'm successful… Until I am.”

Geweldige stomme film met Harold Lloyd als een ambitieuze man die het probeert te maken in de grote stad. Vooral de gezichtsexpressies en lichaamsbewegingen van Lloyd zorgen voor veel humoristische momenten. Safety Last! is natuurlijk iconisch geworden door het laatste gedeelte met de beklimming van het gebouw (fantastisch uitgevoerd), maar er zitten ook veel kleine momenten in de film die Safety Last! speciaal maken. Ook Mildred Davis als vriendin en de vele andere acteurs leveren vakwerk af.

Zo nu en dan een stomme film kan ik best smaken. Deze slapstick/komedie met de legendarische Harold Lloyd leent zich hier perfect toe. Zeer aangename film over een man die in een grote stad terecht komt. De film staat bol van de grappige momenten en en alles lijkt erg naturel te gebeuren.

Hoogtepunt is natuurlijk de beklimming van de wolkenkrabber. De scène neemt redelijk wat tijd in beslag, is grappig, onderhoudend en eveneens spannend. De film kent nog een aantal aardige momenten zoals de scènes met de ambulance, het warenhuis of de jas aan de kapstok. Aanrader, sowieso!

Na diverse films van Charlie Chaplin en Buster Keaton te hebben gezien, is dit mijn eerste film van Harold Lloyd. Ik vond er weinig aan. Het laatste kwartier is zeer de moeite waard en ook knap gemaakt, maar de lange aanloop ernaartoe is dan weer veelal nauwelijks de moeite waard.

Best oké.

Harold Lloyd leunt gelukkig dichter aan bij Buster Keaton dan bij Charles Chaplin. Hij heeft niet de droge uitstraling van Keaton - dat is dan wel een gemis in al die slapstick -, maar hij teert ook wel op stuntwerk. Daar moet deze film het ook van hebben en daarin stelt het ook niet teleur. De finale is de alom bekende beklimming en die is echt knap in beeld gebracht. Daarin komt avontuur, vermaak en filmisch talent mooi samen. Uit 1923, dus bijna 100 jaar oud, maar dat is niet aan dat stuntwerk te zien. Knap gedaan.

3

Evenals in de films van Buster Keaton en Charles Chaplin, gebruikt Safety Last grote metaforen om maatschappelijke tendenzen te bekritiseren en te ridiculiseren. In Safety Last vertegenwoordigt het beklimmen van een wolkenkrabber door gewiekste mislukkeling Harold Lloyd de wens die in de meeste mensen leeft om de maatschappelijke ladder te bestijgen. De klim is een overduidelijke verwijzing naar het concept van het streven naar welstand, succes en geluk. Aan dat concept kleven risico’s. Functioneel en psychologisch.

In de film beklimt Lloyd de gevel van een wolkenkrabber, waar een warenhuis in is gevestigd. Lloyd werkt daar als simpele verkoper en wordt niet bepaald met respect behandeld. Niet door de klanten en vooral niet door het personeel dat hoger in de bedrijfshiërarchie is geplaatst. Veel hoop op promotie heeft Lloyd niet. De stunt waarbij Lloyd als geveltoerist zijn leven waagt, weerspiegelt een wanhopige poging om zijn positie als nietsnut te ontstijgen. Safety Last is tragikomedie ten top.

In de film komen veel verwijzingen voor naar de tirannie waaronder 'simpel´ werkvolk gebukt gaat. Ook factoren als geld en tijd spelen een rol in de film. Neem bijvoorbeeld een halsbrekende trip die Lloyd door de straten van de stad onderneemt om maar op tijd op zijn werk te komen teneinde daar gekleineerd te worden en wekelijks een miezerig loontje op te strijken. Een schitterende en oerkomische trip overigens. Of neem de overbekende maar oerkomische scène waarin Lloyd metershoog heel metaforisch boven de begane grond aan de wijzers van een klok hangt.

Ondanks de serieuze ondertonen is Safety Last vooral een ijzersterke komedie. De film is gewoon hartstikke grappig. Het personage Lloyd is een slaaf van de tijd en van zijn werk. Hij moet hard strijden om te kunnen leven. Zijn goede bedoelingen lopen spaak of worden verkeerd geïnterpreteerd. Hij wordt uitgefoeterd, opgejaagd en belachelijk gemaakt. Een fantastisch uitgangspunt voor turbulente en hilarische tragikomische verwikkelingen. Toen ik de ene na de andere komische scène voorbij zag trekken, kon me de maatschappijkritiek verder ook gestolen worden.

Safety Last is een komische parel. Aan de ene kant is er een serieuze ondertoon die ik steeds meer uit het oog verloor. Aan de andere kant is Safety Last vooral een film met doldwaze scènes, halsbrekend stuntwerk maar ook met ruimte voor subtielere humor. Kortweg, een fantastische komedie.

eigenlijk had ik van Lloyd nog niet echt wat gezien , dus maar beginnen met wellicht zijn bekendste film , de scene met de klok is natuurlijk zeer bekend bij filmkenners maar het verhaal erachter niet echt .

Ik vond het wel een vermakelijke komedie , het bekende gegeven dat hij het wil maken in de big city alvorens hij zijn verloofde wil laten komen zorgt voor nogal wat grappige situaties waarin hij behoorlijk inventief moet zijn om te verbergen aan haar dat hij verre van succesvol is in zijn baan bij een stoffenwinkel .

Het is allemaal niet zo extreem neergezet als bij Chaplin die vaak wel heel erg overdreven de domme sul wist neer te zetten en deze iets realistischere benadering wist ik wel te waarderen .

De stunt met de beklimming en de politieagent zijn wel leuk gedaan en zien er zeker voor die tijd best spectaculair uit .