Bride Flight (2008)

Wel een aardige film, maar toch een paar rare dingen zoals Een nederlandse jongen die bij de familie Doorman opgroeit en niet tweetalig is op z'n zachtst gezegt vreemd, - dat deizelfde knaap ook nog zoek raakt temidden van vier volwassenen is ook (heb zelf twee kids)

Ik houd zeer van dit soort verhalen, maar Bride Flight voelt vaak knullig aan. De dialogen lopen grotendeels voor geen meter - vooral in het begin niet. De meeste acteurs zijn eigenlijk waardeloos, op een enkeling na. Waldemar Torenstra zal nooit een groot acteur worden.

Naarmate de film vordert, begint hij iets sterker te worden, waardoor ik nog een nipte voldoende kan geven. 3*.

Mijn moeder vond dit een geweldige film, dat had een waarschuwing moeten zijn...

Wat een teleurstelling. Het enige hoogtepunt voor mij waren de blote billen van Waldemar Torenstra. Verder vond ik het maar een heel mager verhaal. Vond de karakters totaal oninteressant. Het verhaal boeide gewoon niet.

Het Nieuw-Zeelandse landschap was, naast de billen van WT, ook aangenaam om naar te kijken. Vooruit, 2 sterren dan maar.

Mooi blij dat ben sombogaart het toch nog wel kan, na rampen als de storm en kruistocht.

prachtige film,mooi begin met rutger hauer

een andere film dan verwacht ,maar heel mooi gedaan en ook een goed verhaal!!

Zoals eerder gezegd, het begin is mooi. Wat blijft Rutger Hauer goed. Na het stukje met Rutger vond ik het een beetje inzakken, maar naarmate de film wat langer duurde werd het verhaal beter en ook logischer. Goede oud-jong vergelijkingen, vooral 'Ada van Holland' (Ik ben de namen van de acteurs even kwijt.)

Mooie film, 3,5 *

Wat was nou eigenlijk de spanningsboog? Iets met een kind? Fascinatie voor het personage van Hauer? Of een natuurlijke interesse in het reilen en zijlen van de personen? Er vaanuitgaande dat het laatste het geval is kunnen we het verhaal toch niet volledig geslaagd noemen. De introductie van het viertal is dusdanig pover dat ik pas halverwege de film iets van interesse voor hen begon te voelen, en dan nog blijft het drama (op een enkele briljante scene na) matigjes. De film moet het dan ook vooral hebben van het uitstekende acteerwerk, de wel heel geweldige cinematografie en bijkomende sfeer. De film heeft het verhaal haast niet nodig om een film te worden die het stempel ‘klassieker’ verdient, alleen al omdat er alles aan wordt gedaan om een dusdanig gevoel uit te stralen. De vertelling van Bride Flight is weinig bijzonder, de ervaring gelukkig wel.

Aardige film, maar niet echt bijzonder. Het is allemaal een beetje in de stijl van epische romances zoals Gone with the Wind, Giant, Out of Africa en Australia. Zelfde soort gebruik van landschappen, nadruk op zonlicht en het is ook een echt periodewerk. Ook de belangrijkste overeenkomst is aanwezig: er wordt gefocust op een liefde tussen een persoon uit een wat strikter milieu en iemand die vrijer in het leven staat.

Al heeft deze film daarnaast nog een tweede verhaallijn lopen, die rond de zwangerschapsproblemen van de andere twee vrouwen. Geen idee waarom. Wellicht om de epische lengte te halen, maar twee uur is nog steeds niet bijzonder lang. Ik vond die tweede verhaallijn eigenlijk een stuk minder boeiend dan de romantische vertelling. Het wordt me daar iets te soapachtig, het is te voorspelbaar en de film vliegt zelfs een maal flink uit te bocht in de wat belachelijke scène waarin Esther zo'n joodse kandelaar naar haar zoontje brengt.

Ook het romantische verhaaltje is niet zo bijzonder als eerder genoemde voorbeelden. Het voelt als een kortere versie ervan, maar het is alleraardigst om te volgen, mede door de lekkere sfeer en de chemie van hoofdpersonen. Smulders is een erg mooie vrouw, die ook zeker kan acteren en Torenstra verraste mij een beetje. Hij deed me wel wat denken aan Hollywoodacteurs als Clark Gable, William Holden en Robert Redford. Een soort filmcharme die je tegenwoordig weinig ziet. Het vereist niet zozeer goed acteerwerk als een zekere screenpresence. Heel leuk. De rest van de cast is ook prima, al is het wel een tikkeltje belachelijk om Rutger Hauer weer eens naar huis te halen en hem dan maar één zin tekst te geven.

Echt verrassingen of grootste scène blijven uit en deze bruidsvlucht stijgt absoluut niet op naar de hemel, maar het kijkt lekker weg. Zeker als je in de stemming bent voor romantische epossen, wat ik eigenlijk niet zo vaak ben, maar gisteren gelukkig wel.
3*

Eigenlijk had ik het niet verwacht maar ik vond het een supermooie film. Het heeft me best gegrepen. Het verhaal vond ik heel erg romantisch en het feit dat het zo'n tijd geleden is geeft het een extra tintje.

De film heeft een beetje een sfeertje van een miniserie a la Stellenbosch of De Brug maar daar hou ik dus wel van. Dat is mijn persoonlijke smaak.

Het acteerwerk vond ik ook heel erg goed. Ik was bij zommerhitte niet zo gecharmeerd van Waldemar Torenstra maar in deze film vond ik zijn karakter ontzettend sterk neergezet want wat straalde die Frank een charisma uit. De rest van de cast was ook heel erg sterk in zijn / haar rol. Af en toe vond ik de reacties van Esther wat betreft haar zoontje (bijvoorbeeld toen ze hem kwijt waren) een beetje fake overkomen. Maar voor de rest was zij ook best goed.

De chemie tussen Frank en Ada was heel erg sterk. De liefdesscenes vond ik een van de sterkste punten van de film. Vooral die ene als Ada na haar ruzie met haar man naar Frank vlucht. Supermooi uitgebeeld.

Ik weet dat ik bevooroordeeld ben omdat ik een zwak heb voor romantische films maar ik vond het echt een geweldige film om naar te kijken.

Voor een Nederlandse productie is dit zeker wel een geslaagde film.

Alle Hollandse ingrediënten zitten er in elk geval weer in, helaas ook het onnodige bloot, hoewel dit laatste gelukkig redelijk beperkt is gebleven. Bride Flight heeft meer te bieden, en dit maakt dat de film bleef boeien tot het einde!

Keur aan Nederlands acteertalent zet toegankelijk drama neer

Ben Sombogaart (De tweeling, Abeltje, De storm) is niet de man van het kleine gebaar, de verstilde kleingehouden film. Nee, bij deze regisseur ligt de emotie er dik op. Maar ook groter drama kan heel mooi zijn. Met de film De tweeling is bijvoorbeeld niks mis. Door niet voor een toneelachtige acteursfilm te kiezen bereikt hij wel een veel groter publiek. En ook daar is iets voor te zeggen.

Bride flight begint in 1953 als de KLM deelneemt aan een grote vliegrace. De Uiver van KLM vertrok samen met zeven andere vliegtuigen uit Londen om als eerste in Christchurch, Nieuw-Zeeland, aan te komen. Aan boord: veel bruidjes en verloofdes. Hun mannen waren hun al vooruit gegaan. Voor deze jonge vrouwen was Nieuw-Zeeland het beloofde land. Sommigen lieten het Zeelandse rampgebied achter. Na de watersnood lonkte dit land aan de andere kant van de wereld om er een nieuw leven op te bouwen.

Marjorie, Esther en Ada zitten aan boord en ze ontmoeten daar Frank, de vrijbuiter die een wijnfarm wil beginnen. Ada heeft zich verloofd met een gereformeerde Zeeuw die zijn hele familie is kwijtgeraakt. Hun relatie is gebaseerd op haar medelijden met hem, maar ze is vastbesloten zich aan hem te geven. Ook Marjorie wacht een huwelijk bij aankomst. Alleen Esther lijkt vooral de bloemetjes buiten te willen zetten. Zij wil de gruwelen van de oorlog vergeten. Ook zij heeft een verloofde in Nieuw-Zeeland zitten.

De bijzondere vlucht brengt deze vier mensen met elkaar in contact en vanaf dan blijven hun levens met elkaar verbonden. Hoewel Ada en Frank meteen de vonk voelen overvliegen, zal Ada toch haar verloofde niet in de steek laten. En zo gaat ieder bij aankomst zijns en haars weegs.

Bride flight volgt de vier op drie momenten, in 1953 als ze net aankomen in het nieuwe land, in 1963 als er al gezinnen zijn gevormd en strubbelingen en intriges ontstaan, en in het heden als Frank is overleden en de drie vrouwen elkaar treffen op zijn begrafenis. Het meest opvallende in de film is de sublieme manier waarop de jonge generatie en de oude bij elkaar aansluit. Zo past de jonge Esther, belichaamd door Anna Drijver, onwaarschijnlijk goed bij de oudere versie die door Willeke van Ammelrooy wordt gespeeld. Hetzelfde geldt voor de andere combinaties.

Sombogaart is er in geslaagd een keur aan goede Nederlandse acteurs bij elkaar te verzamelen. Dat alleen al tilt deze film naar een hoger plan. Goed te zien dat een oudere generatie en jonge talenten hier bij elkaar komen. Al moet Waldemar Torenstra het vooral van zijn looks hebben en minder van zijn overtuigend acteertalent. En wat is hij ontzettend slecht te verstaan. Gelukkig zat er ondertiteling op de dvd.

De eerste helft is de film wat springerig en komen scènes er wat bekaaid af. Bijvoorbeeld de manier waarop Marjorie en haar man moeten verwerken dat ze geen kinderen kunnen krijgen, is een aangrijpend deel van het verhaal, maar er is geen tijd genomen om dit drama goed uit te werken. Al snel dienen zich weer nieuwe verhaallijnen en -wendingen aan. Wat dat betreft is het deel '1963' het beste als de dramatische lijntjes samen komen en er naar een ontknoping wordt toegewerkt.

Genoten van vooral Smulders. Romantiek ten top hier!

Een mooi tijdsbeeld weergegeven van vlak na de watersnoodramp in 1953. 3 Vrouwen, 3 karakters, elk ervan goed weergegeven en geloofwaardig. De wulpse vrouw met toch een hart, de streng gelovige die uiteindelijk voor haar kinderen kiest, boven haar liefde. En de vrouw die het kind van de ander aanneemt als eigen kind. En deze last voorzich houdt, want wat geeft de waarheid meerwaarde?

Samen met prachtige beelden en muziek een dikke 4,5.

Het acteerwerk en ook de dialogen zijn met vlagen niet top maar wat heb ik genoten van deze film! heerlijke sfeer, goed verhaal en dat van Nederlandse bodem, graag meer van dit soort films in de toekomst!

Ik hou helemaal niet van NL films, maar deze trok toch mijn aandacht.

En dat ik hem toch ben gaan kijken, geen spijt van.

Wat een mooi verhaal, en voor een NL film, toch erg goed geacteerd, niet te overdreven, al vindt ik Anna Drijver tegenvallen.

Ik vindt vooral Karin Smulders en Waldemar Torentstra erg goed.

Ja ik heb er van genoten.

Mijn vriendin wilde deze graag zien, dus ik voorspelde het ergste.....moest er ook een hele tijd inkomen voordat ik begreep waar de film heenwilde.

Het begin was in meerdere opzichten wat knullig - dat typische oplezende Nederlandse acteerwerk af en toe, de special effects welke ze beter achterwege hadden kunnen laten, de rampzalige introductie van de verschillende personages, de slechte stand-in van Philip Bloemendaal.

Maar goed en wel onderweg kwam ik er steeds beter in en ontspon zich een aangrijpende film met een verhaal van grote proporties en goed bedachte plotwendingen.

Mooie beelden en locaties, af en toe een ijzersterke scene en met het authentieke zat het ook wel snor. Ja heb me zeer zeker vermaakt en mocht van mij zelfs nog wel wat langer duren. Goede film hoor.

Nou die van dat vliegtuig dat door de storm vliegt bijvoorbeeld.

Ja, mooie film. Als meisje met lang haar vond ik het echt verschrikkelijk dat het haar er op een gegeven moment af gaat, . Special effects in het begin vond ik ook niet echt geweldig. Niet overdonderd door de film, maar hij laat me toch wel nadenken. 3,5*

Sombogaart is een meesterverteller en heeft een stel klassieke schoonheden de belangrijkste vier rollen laten spelen. Mooie details maken de film tot een schitterend tijdsbeeld en de emoties komen vanaf het begin al goed door. Een klassefilm zoals ze niet vaak uit Nederland komen.

Ik vond de film hartstikke saai!

stukken waren langdraaierig en vooral saai!

Langdraaierig, da's een mooi woord!

Mooie FILM, Als je M snapt

Met geweldige CAST!

Stem verhoogd naar 4*. Toch echt wel een mooie film (:

Mooie, romantische film met goede vertolkingen.

De jonge en de oudere acteurs/ actrices sluiten perfect op elkaar aan.

Het tijdsbeeld is goed in beeld gebracht en mooie opnames van de Nieuw Zeelandse natuur ontbreken ook niet.

De moeite van het kijken zeker waard.

Er goede film. Verrassend goed.

Ik vond het een heerlijke film. Niet een heel bijzonder verhaal, maar wel interessant genoeg om te blijven boeien. Het landschap is prachtig in beeld gebracht. Ook goede acteerprestaties, al ben ik niet echt weg van het acteerwerkt van Anna Drijver. De grootste verrassing vond ik Karina Smulders, die ik hiervoor nog niet kende, geweldige rol heeft zij neergezet.

4*

Zeker voor een Nederlandse film erg goed, je zou bijna vergeten dat je niet naar een Hollywoord productie kijkt. Erg onderhoudend, verveelt niet.

Ik was diep onder de indruk van deze film, wat een prachtwerk uit ons kleine landje. Misschien wel de mooiste Nederlandse film die ik ooit heb gezien!

Ik heb me geen seconde verveelt en hij had van mij nog wel een uur door mogen gaan.

Goed verhaal, goed verfilmd.
Veel beter dan de gemiddelde Nederlandse film.
Mooi stukje vaderlandse geschiedenis.

Misschien is het verhaal niet super origineel, maar het is heel mooi uitgewerkt. In het begin was het een beetje traag, maar toen ik er eenmaal in zat was het juist een prettig tempo. Wat wel past bij Nieuw Zeeland, één van de sufste landen op Aarde (de schitterende natuur even niet meegerekend natuurlijk).

Goed acteurwerk van iedereen, ik kon me goed inleven in alle personages, wat vrij zeldzaam is. Torrenstra en Smulders zijn klasse.

De naaktscenes vond ik ook erg goed, met veel gevoel neergezet. Stukken beter dan de obligate platte seks wat we in Nederlandse films gewend zijn, of de overgestyleerde erotiek in Komt een vrouw bij de dokter.

Het einde is wat klef, de werkelijheid is natuurlijk een stuk weerbarstiger, maar daar is het een film voor, misschien, om te laten zien hoe mensen weer tot elkaar komen als er weer een cirkel rond is, in dit geval het overlijden van Frank.