Passengers (2016)

Een stuk leuker dan ik had verwacht eigenlijk. Met Jennifer Lawrence en Chris Pratt in de hoofdrol had ik welicht iets minder volwasseners verwacht. Ik denk dat ik me gewoon niet goed genoeg ingelezen had en wat dat betreft ben ik blij dat dit op Netflix staat. Sci-Fi ga ik zelden uit de weg.

Passengers deed me erg denken aan The Quiet Earth. Ik vind het altijd wel interessant om iemand te zien in een omgeving waar het verder uitgestorven is. De vrijheid die ontstaat, lokt altijd wel leuke acties uit, maar tegelijkertijd is het ook duidelijk dat het aan je gaat knagen. Het is dan ook wel erg grappig om te zien dat Chris Pratt de schoonmaakmachines aan het pesten is. Verder genoten van de conversaties met de android barman en de ruzie met het koffie-automaat. Waar The Quiet Earth achteruit gaan met de toevoeging van een vrouwelijk personage, voegt het hier wel wat aan toe. Er ontstaat een zeldzaam mooie romance dat ook weer op een zeldzaam botte manier kapotgemaakt wordt. Op sci-fi-vlak ook weer mooie dingen gezien, zoals de bijna verdrinking in het zwembadwater zonder zwaartekracht. Het zet je wel even aan het denken en het is hoe dan ook een heel originele scene. Een meer dan prima film. Zoals Patrice8 hierboven al vermeld, waarschijnlijk wel de moeite waard om nog eens te zien.

Vond het wel een mooie film maar wordt het einde, wanneer het júíst interessant kan worden, afgeraffeld , (zoals in zovéél films)...

Wat een goede film!

Spreekt enorm tot de verbeelding.

"Wat zou jij doen in zo'n situatie?"

Hele gesprekken hierover gehad met mijn dochtertje

Goed geacteerd.

Mooie Science-fiction film van Tyldum.

De nadruk in deze film ligt echter niet op het science-fiction gebeuren maar vooral op de romance tussen Pratt en Lawrence. Gelukkig vormen deze twee een uitstekend koppel zodat deze film prima vermaak biedt.

De aanwezigheid van Michael Sheen was ook een pluspunt, de kleine rol van Fishburne had iedereen in kunnen vullen, dat stelde niks voor.

Ook het verhaal is uitermate interessant. De ontdekkingstocht van het ruimteschip door Pratt is erg leuk weergegeven. Wanneer ook Lawrence ontwaakt kakt het creatieve van het eerste gedeelte van de film een stuk in, zodat we eigenlijk een love-story in de ruimte te zien krijgen.

Ook al is dit prima gedaan, naar mijn idee had er misschien nog wat meer uit het verhaal gehaald kunnen worden. Helaas is het einde zo ingevuld dat er een halfje van mijn score afgehaald wordt.

3.5* blijven over.

Anders dan verwacht! Geen actie-film en weinig spanning, maar juist rustig (vooral in het begin) en soms zelfs luchtig/grappig ondanks de benarde situatie. Wel leuk voor de verandering.

Wat zou je doen als je alleen wakker wordt op een enorm cruiseship met alles erop en eraan, maar dan in space?

Ik had totaal geen idee wat voor een film dit zou zijn.

Bij de Free record Shop bij boekenvoordeel zag ik deze liggen voor € 7,99 (Blu-ray) (2 voor 10,-) en heb deze genomen vanwege de cover die mij wel aansprak.

Ik was totaal verrast toen ik de film ging bekijken, het verhaal is gelijk pakkend terwijl ik niet zo'n SF fan ben.

De acteurs dragen de film volledig en daarin merk je dat het echte profs zijn.

Jennifer Lawrence en Chris Pratt zijn geweldig om naar te kijken, komen zeer overtuigend over en je gaat op in het verhaal.

Nu het meer en meer in het nieuws komt om mensen de ruimte verder te gaan verkennen, door ze naar Mars te sturen, is deze film zijn tijd ver voor uit.

Het is SF maar het zou ook realiteit kunnen zijn, want wat wij 20 jaar geleden niet voor mogelijk hadden gezien begint steeds vaker realiteit te worden of dat is het al.

Neem Minority Report wat zich afspeelt in 2054, daar is al veel al van realiteit zoals Virtual Reality en de NSA die via profielen mensen kunnen indelen in categorieën.

Ik wou schrijven: bijna, maar het is toch best wel een stuk verwijderd van de goede film.

Categorisering is niet sciencefiction/avontuur maar romantiek. OK, de setting is dan wel in de ruimte maar sshhht.... het is allemaal één grote metafoor. Alles staat in dienst van de relatie tussen de twee hoofdrolspelers. Wel een beetje jammer dat het plot af en toe een beetje te lijden had onder die niet al te subtiele tweede laag.

Kan me zo voorstellen dat als een pril (hetero?j stelletje dit zou kijken ze beiden plezier zouden hebben, maar zij iets meer dan hij.

Voor de rest wel mooie plaatjes, wel oké acteerwerk, maar eigenlijk weinig dat de middelmaat ontstijgt. Zo, en nu ga ik googelen of Sony/Colombia eigenlijk altijd middelmatige films leveren, want ik heb zo’n vermoeden.

Mooie film.

Een film waarin een solitair bestaan de boventoon voert, vraagt natuurlijk ook om ijzersterke acteurs die op een dergelijke wijze een film kunnen dragen. Lawrence en Pratt doen dat hier prima. Samen met de visueel fraaie beelden, levert dat een prettige kijkervaring op.

Qua plot is het allemaal maar een beetje matig. Eigenlijk gebeurt er niet zo heel veel, maar toch weet het wel te boeien. Voornamelijk het eerste deel is erg sterk, waarbij de psychologische ellende mooi wordt weergegeven. Na de ontwaking van Lawrence wordt dat aspect een beetje weggemoffeld en verandert het eerder in een romantische film.

Het einde vond ik iets te braaf en daarmee ook wat zwakjes. Ook jammer dat er uiteindelijk geen reactie is gekomen naar aanleiding van de noodoproep aan het begin van de film.

3,5*

Onverwacht goed.

Vooraf geen al te hoge verwachtingen gekregen, maar aangezien hij binnenkort van Netflix afgaat toch maar opgezet, en ik was uiteindelijk toch wel verrast door het uiteindelijke resultaat. Hier kwam ik erg makkelijk, vlot en goed doorheen namelijk.

Pratt speelt eindelijk een goede rol, en de goede keuze om hem dit keer niet al te komisch te maken zodat er van hem meer ruimte is voor serieus acteerwerk. Dat helpt, behoorlijk zelfs, want hier kon ik makkelijker met hem meeleven dan in bijvoorbeeld Guardians of the Galaxy of Jurassic World .

Lawrence doet het ook goed, soms valt haar drama wat door de mand, zeker in het begin. Maar als ze eenmaal begint op te warmen, is ze stukken beter. Maar wie voor mij toch wel het meeste indruk maakt is Sheen als de robo-barman. Leuke verwijzing naar The Shining trouwens.

Maar deze film heeft meer films als inspiratie gebruikt, (Hamsterwiel uit 2001: A Space Odyssey !). En deze werken allemaal eigenlijk ook gewoon goed. Visueel zijn de designs ook gaaf, en het schip daarmee dus ook. Echt heel gaaf trouwens, perfect vormgegeven.

Veel spanning zit er niet in, maar de romantiek werkt wel degelijk. Een echte snaar raakt het nergens, maar het is best leuk om zo te volgen. Vooral de situatie en omgeving helpt daarbij toch wel behoorlijk goed. Genoeg creativiteit daarin dus. Het helpt er dan ook nog bij dat dit een typisch wat-had-ik-gedaan verhaaltje heeft.

Het enige wat de film dan eigenlijk niet goed doet, is de voorspelbare slotfase. Als Pratt nog was gestorven, had dit meer impact gehad. Maar dit is vooral voorspelbaar, en voelt ook raar aan, aangezien de rest van de film totaal niet op spanning inging.

Dit was uiteindelijk een erg plezierig filmpje, misschien toch wel degelijk 1 van de betere Sci-Fi films van 2016.

Ik vond het een heel voorspelbare film, weinig aan.

Met een ruimteschip zo groot als een stad 120 jaar onderweg zijn op halve lichtsnelheid, en dan niet verwachten dat je wat ruimtestof en puin tegenkomt... yeah, right. Dat maakt ook het fysiek interstellair onderweg zijn zo'n hachelijke zaak. Beetje een draak deze film. Vooruit magere 2,5 ster.

Volgens de "logica" van het verhaal zou je toch mogen verwachten dat "ze" kinderen kregen. Afijn, er zaten wel meer ondoordachte voorvallen in deze semi-romantische ruimtereis. Niet een die lang zal beklijven.

Leuk idee, maar jammer van het standaard liefdesverhaal. Wel enkele leuke stukken.

Men had Gravity er direct na geprogrammeerd en het kwaliteitsverschil op visueel vlak was nogal groot. Niettemin is de bling-bling van Passengers ook niet vervelend om naar te kijken, om over Lawrence nog maar te zwijgen. Het eerste stuk van de film is op narratief vlak verder prima maar het gaat mis als Gus zijn intrede doet; wat een stompzinnige rol. Alle creativiteit is daarna op en het standaard Amerikaanse liefdesverhaaltje ontrolt zich volgens de geijkte patronen. Net te doen voor een luie vrijdagavond.

Iemand zei hier dat het ergens aan een musical doet denken en dat is waar maar het doet me ook denken aan zo'n wreed sprookje dat dan toch goed afloopt. Vanaf het begin al is het duidelijk dat dit gewoon niet kan omdat alles dat het schip raakt aan de halve lichtsnelheid zo'n energie heeft dat geen enkel schild daar iets tegen vermag. In de SF-boeken van 50 jaar geleden (Asimov, Vance, Heinlein, Clarke etc..) echter zou deze setting uitstekend passen. Dit is veel meer echte SF met "sense of wonder" dan de Marvel - films en niet iedereen kan de knop omdraaien om er in mee te gaan. Ook een sentimentele romance hoort vaak bij SF, denk maar aan "A Princess of Mars " van Edgar Rice Burroughs, verfilmd als "John Carter"

Mooi SF verhaal met een lovestory en een moreel dilemma. Genoten van film en setting. Alleen korte rol van Gus leek mij overbodig. Voor de rest mooie vertolking. Hou van dit genre .

Echt een heel leuke film.

Dit soort dingen ligt wel echt in mijn straatje. Dat schip alleen al! Geweldig om te zien, ik werd eigenlijk bijna jaloers op de personages. Ik zag mezelf daar wel een aantal jaar leven (oke, wel met een leuk heerschap om me gezelschap te houden). Erg leuk vormgegeven allemaal, en hoewel er het eerste uur natuurlijk op zich niet zo heel veel gebeurt kijkt het wel heerlijk weg.

Voor mij had dat laatste rampstuk met het repareren en falen van het schip dan ook niet per se gehoeven. Snap wel dat de film er nog enigszins actie/sf van wilde maken, maar voor mij had het ook best alleen mogen gaan over Aurora en Jim en hun leven en dilemma's op het schip. Had ook eigenlijk wel een scene verwacht waarin je ziet dat ze oud zijn, maar die richting ging de film uiteindelijk niet op, dat was misschien ook weer iets te tacky of cliché geweest (hoewel de bijna-dood van Jim dat op zich ook was).

Hoe dan ook, blijft een erg vermakelijke film met indrukwekkend gemaakte scènes (zoals dat stuk in het zwembad tijdens het verlies van de zwaartekracht). Het 'morele dilemma' heeft uiteindelijk misschien niet voldoende impact, en op zichzelf is alles ook niet superorigineel, maar het kijkplezier maakt alles meer dan goed.

4*

Lijkt me wel chill, een beetje in je eentje gratis je tijd kunnen doorbrengen op een all-you-can-eat/drink/do-ruimteschip. Het deel waarbij ze zichzelf lekker vermaken met oa dinner dates, bezoekjes aan de bar en hun suite zijn dan ook satisfying om te zien. De twee hoofdpersonen zijn ook leuk om te zien en doen het verder prima.

Natuurlijk is Aurora doen ontwaken uit haar cryoslaap moreel ontzettend fout, maar daar wordt niet al te moeilijk over gedaan; ook al is Aurora haar leven afgepakt, ze vindt het vást wel weer in haar hart om Jim te vergeven. Jim is immers een knappe en gevoelige jongen en gewoon eenzaam (en geil). Zelfs de kapitein kan er begrip voor opbrengen, want ja, een verdrinkende man trekt altijd iemand mee. Moet kunnen dus, toch? Als jij het zegt, Hollywood.

Los daarvan was het wel gewoon een vermakelijke film. Het laatste deel met al die 'spannende' en dramatische actie had van mij niet gehoeven; een wat filosofischere insteek en meer gemijmer over de zin(loosheid) van het leven had ik prima gevonden.

Prachtige film. Aanneembare surrealiteit. En Jennifers Lawrence had ik ook gekozen. Wat een lekker ding blijft dat toch. Geweldige effecten. 5*****

Je moet ervan houden, ik vond het allemaal vrij traag, voor de liefhebber.

Interessante film. Regisseur durft het aan om lange tijd de kijker het gevoel van totale eenzaamheid die hoofdpersoon voelt over te brengen op de kijker. Wat Jim doet is ethisch natuurlijk niet goed, maar wat zou jij doen? Het interessante is dat als hij het niet had gedaan, alle 5000 bemanningsleden waren gestorven (inclusief Jim en Aurora). Maar dat is natuurlijk wel achteraf.

Verder ziet 'Passengers' er best mooi uit, mooie setting en goede special effects en de actie is ook prima. Jennifer Lawrence ziet er ook goed uit .

Viel me nog niet eens heel erg tegen.

Best oké filmpje dat heel veilig binnen de lijntjes kleurt qua opbouw en genre indeling. Een drama is het niet bepaald te noemen, daar is de aankoop mij te jolig voor met Pratt die zich probeert te vermaken. Broodnodig is wel de omschakeling qua dynamiek tussen de twee met op het einde de nodige spanning en opoffering voor het groter geheel. Zoals tagline wellicht al suggereert, mogelijk diepere gedachten met dingen die vanwege een reden gebeuren gebeuren/lotsbestemming.

Het ziet er allemaal meer dan prima uit, ook de CGI, altijd leuk om Jennifer Lawrence te mogen zien en Pratt is voor zijn doen redelijk sober. Sheen ook grappig. Alle voorspelbaarheid daar gelaten, tevens alle kenmerken en paralelen met Moon, 2001 ASO, Life en zo'n beetje ieder andere ruimte film, is Passengers best te pruimen voor een keer.

Aangename start van wat een interessant psychologisch drama kon worden. Halverwege verandert de film in een halve Disneyfilm. De plotwending waarin het schip dreigt te crashen, maar beide hoofdrolspelers uiteindelijk nog lang en gelukkig leven vond ik wat bij de haren gegrepen. Ik heb de indruk dat hier 2 films in 1 worden gepropt en dat is helaas niet gelukt. Aangename eerste helft, voorspelbare en zeemzoete tweede helft. Geslaagd met de hakken over de sloot. 2.5*

Het gegeven op zich is interessant.

Het verhaal begint ook tamelijk veelbelovend om dan vervolgens helaas nochal braaf en voorspelbaar te eindigen.

Niet een film die lang zal blijven beklijven. Daarvoor is het allemaal wat te vlak en riscioloos.

Neemt niet weg dat het, onder meer door het prachtige productie design en de ook hier weer geweldige uitstraling van Jennifer Lawrence, prima vermaak is voor 'n verloren zondagmiddag.

En soms hoeft het ook niet meer te zijn dan dat.

Jennifer Lawrence vind ik toch wel een vd betere actrices vh laatste decennium. Heb me hier wel mee vermaakt, met deze romantische scifi film. Oké bij zulke films weet je dat het de zeemzoete kant opgaat met het typische happy end gevoel. Is in dit geval geen dooddoener en rest vd film was gewoon sterk.

Ik blijf dit een hele mooie SF film vinden, ondanks het eigenlijk maar een simpele love story is. Maar het kijkt gewoon op de één of andere manier heel prettig weg. Het acteren is ook heel goed, vooral Jennifer Lawrence acteert echt goed en ook nog een lust voor het oog. Het idee om met een mooie meid waar je smoorverliefd op bent op zo'n ruimte station te zitten, dat van alle gemakken voorzien is, zou geen straf zijn, zeker de eerste jaren niet En wat prachtig als die centrale hal helemaal begroeid is op het einde. Maar of dat echt zou kunnen om zo'n vegetatie met bomen in een ruimte station betwijfel ik. Maar dit is voor mij iig weer zo'n film die ik iedere keer goed blijf vinden, als ik 'm kijk.

Toch wel een vrij degelijke SF die wat in de lijn ligt van pakweg Gravity (2013). De film kabbelt rustig door en evolueert naar een romantische film, hoewel dit niet per se de overhand neemt. Wel is de film ingetogen en werpt ze het morele dilemma op of Jim het recht had Aurora te doen ontwaken. Moeilijk gegeven als je er zelf niet mee te maken hebt. De eenzaamheid moet verschrikkelijk geweest zijn. De echte reden van het foute proces wordt nooit verklaard.

Naast het dilemma eveneens de wijsheid dat het leven is wat je er zelf van maakt. Het is aan het individu om dit zelf in te vullen. Misschien wat melig, maar het werkt wel hier. Hier en daar ook mooie ruimtebeelden, zeker van die ster die rakelings werd gepasseerd. Misschien mochten er nog zo een paar beelden in de film zitten.

De reddingsoperatie zelf was het zwakste van de film. Rommelig en vluchtig. Weinig realistisch en men weet precies hoe men het moet oplossen en waar ze moeten zijn. Vreemd ook dat er na 90 jaar geen nakomelingen lijken te zijn, hoewel ook dit een mooi moreel dilemma is, want ook zij zullen de planeet nooit bereiken.

Je zag duidelijk een mechanisme waarmee het ruimteschip zich een weg kon banen door ruimtepuin, een soort Star Trek schild. Maar dat er niet een detectie mechanisme op zit voor grotere asteroïden waarna het schip een beetje kan bijsturen, is dan wel weer jammer .

Toen ik hoorde van Passengers had ik hoge verwachtingen maar door één of andere afzeik-review heb ik hem vijf jaar genegeerd.

Toevallig was hij deze week op TV, en viel er toevallig na één minuut in. Met zéér getemperde verwachtingen bleef ik kijken en verhip, het is een verdomd onderhoudende film.

Er zit van alles in: scifi, romantiek, humor, actie, spanning en sensatie. Een mooie mix. Pratt en Lawrence doen het uitstekend.

Wel een aparte bijrol van Andy Garcia, die (met baard) op het laatst iets van 5 seconden in beeld is.

Puntje van kriek is de overdaad aan 'computer voice over omroepstem' die de hele tijd precies vertelt wat er speelt.

3,5 sterren

Met halve lichtsnelheid helpt geen enkel fysiek schild. Een suikerklontje gaat dwars door het schip heen.