Missing (1982)

Uitstekende film waarin een vader en zijn schoondochter zijn verdwenen zoon proberen te vinden in Zuid-Amerika ten tijde van een machtswisseling. Een politieke thriller gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Realistisch in beeld gebracht met weinig franje en goed gebruik van flashbacks. Vooral tegen het einde een aantal sterke scenes.

De film is gebaseerd op het waargebeurd verhaal rondom de verdwijning van een Amerikaanse journalist tijdens de coup in Chili (1973), waarbij de in 1970 democratisch gekozen socialist Allende plaats moest maken voor dictator Pinochet. Een en ander met de steun van de VS, die midden in de koude oorlog zich geen socialistische staat in haar buurt kon veroorloven, en ook geen succes had geboekt met het beschermen van de economische belangen van Amerikaanse bedrijven in het Chili van Allende. De verdwijning van de journalist is een uit duizenden.

Aanvankelijk begreep ik de hoge waardering (o.a. op IMDb) voor deze film niet, dat waarschijnlijk vooral komt door het waargebeurde verhaal. Het begint met behoorlijk slechte en clichématige dialogen, waarbij Chili ook als een bananenrepubliek wordt afgeschilderd. De vader van de journalist zit ook vol met clichés richting zoon en schoondochter. En ook zijn de reacties van de personages soms absurd. Het speelt zich af in een land waar zojuist een militaire coup heeft plaatsgevonden, en toch gaat men naar buiten om te kijken wanneer een militaire helikopter recht voor het raam van je appartement vliegt, om dan op enkele meters afstand te blijven staren en zelfs achter de helicopter aan te lopen terwijl een zwaarbewapend militair klaar staat om te schieten. Of even later als de gasten van een restaurant nieuwsgierig naar buiten rennen alsof er niets aan de hand is om te kijken wat er gebeurt omdat ze een kogelregen horen en wederom een schietende helikopter op enkele meters afstand rondvliegt. Weer blijven ze staren naar de op mensen schietende helikopter alsof het om een vuurwerkshow gaat i.p.v. dekking te zoeken. Absurd.

Daartegenover staat een fraaie montage met flashbacks, het waargebeurd verhaal, over het algemeen goed acteerwerk, en ook worden gaandeweg de dialogen beter.

3*

"I've never seen so many cables from Washington. What kind of pull do you have up there anyway?"
- "I'm an American citizen."

De eerste Amerikaanse/Hollywood productie van Grieks-Franse filmmaker Costa-Gavras. De film gaat over de coup in Chili in de jaren '70 en is gebaseerd op ware feiten. De film was in de VS ongelooflijk controversieel ten tijde van zijn release. Desalniettemin viel de film in Cannes erg in de prijzen.

Een republikein reist af naar Zuid-Amerika omdat zijn zoon vermist is. Samen met zijn schoondochter begint hij een moeizame zoektocht. De Amerikaanse ambassade is alles behalve behulpzaam en de situatie verergerd met de dag. De doden liggen op straat en nergens is het veilig voor het regime. Vader leert zijn schoondochter beter kennen en komt ook meer over zijn zoon te weten...

Jack Lemmon zet een erg sterke rol neer als de vader van de vermiste man (hij heeft hier ook de prijs voor beste Acteur op gewonnen bij het Cannes filmfestival). Vooral de chemie met Sissy Spacek vond ik erg sterk. De idealen van vader en schoondochter willen nog wel eens botsen, maar uiteindelijk willen ze allebei het zelfde. Jerry Hardin (Deep Troat uit The X-Files) heeft ook een kleine rol als een Amerikaanse kolonel.

De film is gebaseerd op het boek van Thomas Hause, dat is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Joyce Horman (Beth in de film). Zoals aan het einde van de film al wordt verteld zijn de aanklachten tegen de ambassade nooit geslaagd en ontkend de Amerikaanse regering tegenwoordig nog steeds elke betrokkenheid in de hele affaire. Een paar jaar na de film is men er zelfs achtergekomen dat het lichaam dat naar de VS gestuurd helemaal niet van Horman is.

Ik ben de film eigenlijk op het spoor gekomen door de soundtrack van de Griekse Elektronische componist Vangelis. De Theme Song stond namelijk op zijn Greatest Hits album. Een erg mooie soundtrack die de film nog wat meer emotie meegeeft. Verder is de film ook mooi opgenomen. De cinematografie is sterk en je waant je echt in Zuid-Amerika (terwijl het in Mexico is gefilmd).

Missing is een sterke Drama / Mystery. De film is spannend en meeslepend en alles wordt op een sterke manier gebracht. Met name de flash-backs vond ik erg leuk gedaan. Het einde had echter wat meer toegelicht kunnen worden, we hadden ook best meer mogen zien dan enkel wat horen. Desalniettemin een goed plot. Ik denk dat als de film geregisseerd was geweest door een Amerikaanse regisseur dat hij bij lange na niet zo goed was geweest en het een doorsnee 'amerikaan in het buitenland' film zou zijn.

Een sterk duo, Lemmon-Spacek, domineert deze zeer knappe film die eens te meer aantoont hoe het menselijke moet zwichten voor economische en poltieke belangen. Schitterende regie en enkele aangrijpende beelden. In mijn ogen de beste prestatie van Jack Lemmon ooit.

Zag de film destijds bij het verschijnen en toen is hij lang blijven nazinderen.

Prima film: beklemmende sfeer en een geweldige Jack Lemon. Ook mooi hoe die traag-vloeibare "medewerking" van het consulaat wordt weergegeven...

Missing is een Amerikaanse dramafilm uit 1982 onder regie van Costa-Gavras. Het scenario is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Amerikaanse journalist Charles Horman, die verdween tijdens de Chileense staatsgreep van 1973. De vrouw en de vader van Horman trachten tevergeefs uit te zoeken wat er met hem is gebeurd. In de Chileense bureaucratie worden zij van het kastje naar de muur gestuurd, totdat zij de verschrikkelijke waarheid ontdekken.

Missing is een aardige film met wel veel flashbacks, die wat mij betreft de vaart behoorlijk uit de film halen. Mooie rollen zijn er voor Jack Lemmon als de vader van Charles, en Sissy Spacek als zijn vrouw. De film won de Oscar voor best adapted screenplay en kreeg nominaties voor de Oscar voor beste mannelijke hoofdrol (Jack Lemmon), beste vrouwelijke hoofdrol (Sissy Spacek) en beste film. 3,5*

Een paar dagen later mijn tweede Costa-Gavras.

Ik heb wat twijfels bij de montage en de flashbacks. Maar daar tegenover staat het acteren van zowel Spacek, maar vooral Lemmon als man die niet allen zijn zoon kwijt is maar ook langzaam zijn complete wereldbeeld ziet vergaan. Verder worden er hier waarheden verteld en relatief kort na de gebeurtenissen die nog wel vaker verteld mogen worden. En dat compenseert de meer twijfelachtige kanten ruim.

Lemmon speelt hier zo'n beetje de rol van zijn leven en zijn spel is subtiel en aangrijpend. De soundtrack van Vangelis dateert de film enigszins, maar voor zijn doen is de muziek opvallend subtiel. Heel sterk is ook de setting en het terloopse geweld dat overal is.

Kon me niet helemaal overtuigen. Er wordt nochtans in het begin van de film een mooie spanningsboog gecreëerd. De straten die bezaaid liggen met lijken en tanks die door de straten rijden, zorgen toch voor een zekere spanning. Vanaf het moment dat Charlie vermist wordt en Ed en Beth verstrikt raken in de bureaucratie, valt de spanning voor een groot deel toch weg. Wel mooi om te zien hoe Ed en Beth steeds meer naar elkaar toegroeien.

3*

Freelance Charlie Horman journalist in Chili (John Shea) wordt tijdens de coup van Pinochet opgepakt en verdwijnt. Zijn vader Ed (Jack Lemmon), een conservatieve zakenman die heilig gelooft in Amerika, gaat samen met Charlies vrouw Beth (Sissy Spacek), naar hem op zoek. Hij komt er achter dat zijn zoon niet de freaked out hippie was waar hij voor hield en ook dat zijn regering niet eerlijk tegen hem is.

Vier Oscar-nominaties voor deze film, waarvan die voor het op een waar gebeurd verhaal gebaseerde script verzilverd werd. Het is ook een sterk verhaal, dat goed de chaos in Chili laat zien en de meedogenloosheid van het Pinochet regime, maar vooral dat je aan grotere machten bent overgeleverd.

De opzet klinkt misschien wat schetsmatig, maar daar komen twee van die andere Oscar-nominaties om de hoek kijken. Spacek en Lemmon geven namelijk erg sterke en genuanceerde performances, waardoor dit naast een politieke thriller ook een karakterstudie. Lemmons nominatie was zijn 7e en laatste voor beste acteur (hij verzilverde er één) en hij laat inderdaad weer zien één van de allergrootste acteurs in de geschiedenis van Hollywood te zijn. De vierde nominatie was overigens voor beste film.

Verder is het door specialist in politieke thrillers Costas-Gavras gefilmd in een stijl die nooit opvallend is, maar stiekem bovengemiddeld goed. Goede locaties ook. Ik was vooral geïnteresseerd in het schitterende art deco hotel waar Ed Horman verblijft en dat blijkt het Grand Hotel van Mexico Stad te zijn. (Prima naam ook: "Wij zijn *het* Grand Hotel van Mexico Stad; geen verdere poespas nodig.) Dus een aanrader mocht je ooit daarheen moeten en goed in je slappe was zitten.

Wel grappig ook om te zien hoe die expat lifestyle, van "Vergeet de rat race; we gaan ergens wonen met een lekker klimaat en lage kosten van levensonderhoud en meer relaxt leven" waarvan ik in mijn hoofd had dat die vrij recent is, ook gewoon midden jaren 70 al bleek te bestaan. Als freelance journalist kon je prima digitale nomade zijn voor het digitale tijdperk, zeker omdat journalist pre-internet nog best goed betaalde.

(Gezien in FilmHallen)