Missing (1982)

Sterke film over een man waarvan zijn zoon zoekt raakt. In Santiago. Daar gaat alles anders dan hoe hij gewend is, hij komt zichzelf tegen in de zoektocht naar zijn zoon want hij merkt dat de verhoudingen anders liggen dan bij hem thuis. Mooi politiek drama.

Prima film: beklemmende sfeer en een geweldige Jack Lemon. Ook mooi hoe die traag-vloeibare "medewerking" van het consulaat wordt weergegeven...

Geweldig nieuws

Missing is een Amerikaanse dramafilm uit 1982 onder regie van Costa-Gavras. Het scenario is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Amerikaanse journalist Charles Horman, die verdween tijdens de Chileense staatsgreep van 1973. De vrouw en de vader van Horman trachten tevergeefs uit te zoeken wat er met hem is gebeurd. In de Chileense bureaucratie worden zij van het kastje naar de muur gestuurd, totdat zij de verschrikkelijke waarheid ontdekken.

Missing is een aardige film met wel veel flashbacks, die wat mij betreft de vaart behoorlijk uit de film halen. Mooie rollen zijn er voor Jack Lemmon als de vader van Charles, en Sissy Spacek als zijn vrouw. De film won de Oscar voor best adapted screenplay en kreeg nominaties voor de Oscar voor beste mannelijke hoofdrol (Jack Lemmon), beste vrouwelijke hoofdrol (Sissy Spacek) en beste film. 3,5*

Degelijke en tijdloze film.

Trage maar interessante film over de coupe in Chili. Film drijf vrijwel volledig op het degelijke spel van Lemon en Spacey die langzaam de diplomatieke schil afpellen.

3,5

En niet te vergeten, samen met Yol winnaar van de Gouden Palm

Wat een film. Destijds al in de cinema gezien. Vannacht op dvd, die ik onlangs op de kop kon tikken. Wat zijn er nog veel oudere goede films die onvindbaar zijn op DVD (of BR)….. Film heeft heel wat te bieden. Om te beginnen een fantastische acteerprestatie van Jack Lemmon (oscarwaardig!), maar ook Sissy Spacek (ook de gepeste leerling uit de originele Carrie van Brian De Palma) speelt voortreffelijk. Hoe de schoonvader in Chili toekomt, rotsvast overtuigd van het Amerikaanse systeem en beleid en weer vertrekt als een gebroken man is prima gedaan. De film biedt verder heel wat spanning. De story is ook niet al te gecompliceerd (wat je wel eens hebt bij politieke thrillers), goed te volgen dus. Aanrader.

Een paar dagen later mijn tweede Costa-Gavras.

Ik heb wat twijfels bij de montage en de flashbacks. Maar daar tegenover staat het acteren van zowel Spacek, maar vooral Lemmon als man die niet allen zijn zoon kwijt is maar ook langzaam zijn complete wereldbeeld ziet vergaan. Verder worden er hier waarheden verteld en relatief kort na de gebeurtenissen die nog wel vaker verteld mogen worden. En dat compenseert de meer twijfelachtige kanten ruim.

Lemmon speelt hier zo'n beetje de rol van zijn leven en zijn spel is subtiel en aangrijpend. De soundtrack van Vangelis dateert de film enigszins, maar voor zijn doen is de muziek opvallend subtiel. Heel sterk is ook de setting en het terloopse geweld dat overal is.

Kon me niet helemaal overtuigen. Er wordt nochtans in het begin van de film een mooie spanningsboog gecreëerd. De straten die bezaaid liggen met lijken en tanks die door de straten rijden, zorgen toch voor een zekere spanning. Vanaf het moment dat Charlie vermist wordt en Ed en Beth verstrikt raken in de bureaucratie, valt de spanning voor een groot deel toch weg. Wel mooi om te zien hoe Ed en Beth steeds meer naar elkaar toegroeien.

3*

Freelance Charlie Horman journalist in Chili (John Shea) wordt tijdens de coup van Pinochet opgepakt en verdwijnt. Zijn vader Ed (Jack Lemmon), een conservatieve zakenman die heilig gelooft in Amerika, gaat samen met Charlies vrouw Beth (Sissy Spacek), naar hem op zoek. Hij komt er achter dat zijn zoon niet de freaked out hippie was waar hij voor hield en ook dat zijn regering niet eerlijk tegen hem is.

Vier Oscar-nominaties voor deze film, waarvan die voor het op een waar gebeurd verhaal gebaseerde script verzilverd werd. Het is ook een sterk verhaal, dat goed de chaos in Chili laat zien en de meedogenloosheid van het Pinochet regime, maar vooral dat je aan grotere machten bent overgeleverd.

De opzet klinkt misschien wat schetsmatig, maar daar komen twee van die andere Oscar-nominaties om de hoek kijken. Spacek en Lemmon geven namelijk erg sterke en genuanceerde performances, waardoor dit naast een politieke thriller ook een karakterstudie. Lemmons nominatie was zijn 7e en laatste voor beste acteur (hij verzilverde er één) en hij laat inderdaad weer zien één van de allergrootste acteurs in de geschiedenis van Hollywood te zijn. De vierde nominatie was overigens voor beste film.

Verder is het door specialist in politieke thrillers Costas-Gavras gefilmd in een stijl die nooit opvallend is, maar stiekem bovengemiddeld goed. Goede locaties ook. Ik was vooral geïnteresseerd in het schitterende art deco hotel waar Ed Horman verblijft en dat blijkt het Grand Hotel van Mexico Stad te zijn. (Prima naam ook: "Wij zijn *het* Grand Hotel van Mexico Stad; geen verdere poespas nodig.) Dus een aanrader mocht je ooit daarheen moeten en goed in je slappe was zitten.

Wel grappig ook om te zien hoe die expat lifestyle, van "Vergeet de rat race; we gaan ergens wonen met een lekker klimaat en lage kosten van levensonderhoud en meer relaxt leven" waarvan ik in mijn hoofd had dat die vrij recent is, ook gewoon midden jaren 70 al bleek te bestaan. Als freelance journalist kon je prima digitale nomade zijn voor het digitale tijdperk, zeker omdat journalist pre-internet nog best goed betaalde.

(Gezien in FilmHallen)